एवमुक्त्वा तु गान्धारी कुरूणामवकर्तनम् ।
अपश्यत्तत्र तिष्ठन्ती सर्वं तत्र यथास्थितम्
evamuktvā tu gāndhārī kurūṇāmavakartanam |
apaśyattatra tiṣṭhantī sarvaṃ tatra yathāsthitam
इति श्रीमन्महाभारते स्त्रीपर्वणि स्त्रीविलापपर्वणि षोडशोऽध्यायः ॥
61 श्लोक · 16 में से 27
ऋषि कृष्णद्वैपायन के वर से गान्धारी को दिव्य दृष्टि मिलती है और वे पूरी रणभूमि देखती हैं, जहाँ कुरु कटे पड़े हैं: हड्डियों, केशों और चर्बी से भरी, रक्त से डूबी, चारों ओर सहस्रों शरीर। व्यास की अनुमति से धृतराष्ट्र और पाण्डव स्त्रियों के साथ वहाँ प्रवेश करते हैं, और रुद्र की क्रीड़ा-भूमि जैसे उस संहार को देखकर स्त्रियाँ कुररी पक्षियों-सी विलाप करती गिर पड़ती हैं। गान्धारी श्रीकृष्ण से कहती हैं: चन्दन लगाए पलंगों पर सोने वाले वीर आज धूल में पड़े हैं, गिद्ध और सियार उन्हें घेरे हैं; कोई गदा को प्रिय पत्नी-सा आलिङ्गन किए है। स्त्रियों के सुनहरे मुख रोने से लाल हैं। निश्चय ही मैंने पूर्वजन्म में पाप किया था। फिर वे अपने मृत पुत्र को देखती हैं।
वैशम्पायन उवाच
एवमुक्त्वा तु गान्धारी कुरूणामवकर्तनम् ।
अपश्यत्तत्र तिष्ठन्ती सर्वं तत्र यथास्थितम्
evamuktvā tu gāndhārī kurūṇāmavakartanam |
apaśyattatra tiṣṭhantī sarvaṃ tatra yathāsthitam
पतिव्रता महाभागा समानव्रतचारिणी ।
उग्रेण तपसा युक्ता सततं सत्यवादिनी
pativratā mahābhāgā samānavratacāriṇī |
ugreṇa tapasā yuktā satataṃ satyavādinī
वरदानेन कृष्णस्य महर्षेः पुण्यकर्मणः ।
दिव्यज्ञानबलोपेता विविधं पर्यदेवयत्
varadānena kṛṣṇasya maharṣeḥ puṇyakarmaṇaḥ |
divyajñānabalopetā vividhaṃ paryadevayat
ददर्श सा बुद्धिमती दूरादपि यथाऽन्तिके ।
रणाजिरं तद्वीराणामद्भुतं रोमहर्षणम्
dadarśa sā buddhimatī dūrādapi yathā'ntike |
raṇājiraṃ tadvīrāṇāmadbhutaṃ romaharṣaṇam
अस्थिकेशवसाकीर्णं शोणितौघपरिप्लुतम् ।
शरीरैर्बहुसाहस्रैर्विनिकीर्णं समन्ततः
asthikeśavasākīrṇaṃ śoṇitaughapariplutam |
śarīrairbahusāhasrairvinikīrṇaṃ samantataḥ
गजाश्वरथयोधानामावृतं रुधिराविलैः ।
शरीरैरशिरस्कैश्च विदेहैश्च शिरोगणैः
gajāśvarathayodhānāmāvṛtaṃ rudhirāvilaiḥ |
śarīrairaśiraskaiśca videhaiśca śirogaṇaiḥ
गजाश्वनरवीराणां निःसत्वैरभिसंवृतम् ।
सृगालवलगोमायुकङ्ककाकनिषेवितम्
gajāśvanaravīrāṇāṃ niḥsatvairabhisaṃvṛtam |
sṛgālavalagomāyukaṅkakākaniṣevitam
रक्षसां पुरुषादाना मोदनं कुरराकुलम् ।
अशिवाभिः शिवाभिश्च नादितं गृध्रसेवितम्
rakṣasāṃ puruṣādānā modanaṃ kurarākulam |
aśivābhiḥ śivābhiśca nāditaṃ gṛdhrasevitam
ततो व्यासाभ्यनुज्ञातो धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
पाण्डुपुत्राश्च ते सर्वे युधिष्ठिरपुरोगमाः
tato vyāsābhyanujñāto dhṛtarāṣṭro mahīpatiḥ |
pāṇḍuputrāśca te sarve yudhiṣṭhirapurogamāḥ
वासुदेवं पुरस्कृत्य हतबन्धुं च पार्थिवम् ।
कुरुस्त्रियः समादाय जग्मुरायोधनं प्रति
vāsudevaṃ puraskṛtya hatabandhuṃ ca pārthivam |
kurustriyaḥ samādāya jagmurāyodhanaṃ prati
समासाद्य कुरुक्षेत्रं ताः स्त्रियो निहतेश्वराः ।
अपश्यन्त हतांस्तत्र पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄन्पतीन्
samāsādya kurukṣetraṃ tāḥ striyo nihateśvarāḥ |
apaśyanta hatāṃstatra putrānbhrātṝnpitṝnpatīn
क्रव्यादैर्भक्ष्यमाणांश्च गोमायुवलवायसैः ।
भूतैः पिशाचै रक्षोभिर्विविधैश्च निशाचरैः
kravyādairbhakṣyamāṇāṃśca gomāyuvalavāyasaiḥ |
bhūtaiḥ piśācai rakṣobhirvividhaiśca niśācaraiḥ
रुद्राक्रीडनिभं दृष्ट्वा तदा विशसनं स्त्रियः ।
कुरर्य इव शोकार्ता विक्रोशन्त्यो निपेतिरे
rudrākrīḍanibhaṃ dṛṣṭvā tadā viśasanaṃ striyaḥ |
kurarya iva śokārtā vikrośantyo nipetire
अदृष्टपूर्वं पशन्त्यो दुःखार्ता भरतस्त्रियः ।
शरीरेषु स्खलन्त्यश्च न्यपतंश्च परासुवत्
adṛṣṭapūrvaṃ paśantyo duḥkhārtā bharatastriyaḥ |
śarīreṣu skhalantyaśca nyapataṃśca parāsuvat
श्रान्तानां चाप्यनाथानां क्रन्दन्तीनां भृशं तदा ।
पाञ्चालकुरुयोषाणां कृपणं तदभून्महत्
śrāntānāṃ cāpyanāthānāṃ krandantīnāṃ bhṛśaṃ tadā |
pāñcālakuruyoṣāṇāṃ kṛpaṇaṃ tadabhūnmahat
दुःखोपहतचित्ताभिः समन्तादनुनादितम् ।
दृष्ट्वाऽऽयोधनमत्युग्रं धर्मज्ञा सुबलात्मजा
duḥkhopahatacittābhiḥ samantādanunāditam |
dṛṣṭvā''yodhanamatyugraṃ dharmajñā subalātmajā
ततः सा पुण्डरीकाक्षमामन्त्र्य पुरुषोत्तमम् ।
कुरूणां वैशमं दृष्ट्वा इदं वचनमब्रवीत्
tataḥ sā puṇḍarīkākṣamāmantrya puruṣottamam |
kurūṇāṃ vaiśamaṃ dṛṣṭvā idaṃ vacanamabravīt
पश्यैताः पुण्डरीकाक्ष स्नुषा मे निहतेश्वराः ।
प्रकीर्णकेशाः क्रोशन्तीः कुररीरिव माधव
paśyaitāḥ puṇḍarīkākṣa snuṣā me nihateśvarāḥ |
prakīrṇakeśāḥ krośantīḥ kurarīriva mādhava
अमूस्त्वभिसमागम्य स्मरन्त्यो भरतर्षभान् ।
पृथगेवानुपद्यन्ते पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄन्पतीन्
amūstvabhisamāgamya smarantyo bharatarṣabhān |
pṛthagevānupadyante putrānbhrātṝnpitṝnpatīn
वीरसूभिर्महाबाहो हतपुत्राभिरावृतम् ।
क्वचिच्च वीरपत्नीभिर्हतवीराभिरावृतम्
vīrasūbhirmahābāho hataputrābhirāvṛtam |
kvacicca vīrapatnībhirhatavīrābhirāvṛtam
शोभितं पुरुषव्याघ्रैः कर्णभीष्माभिमन्युभिः ।
द्रोणद्रुपदशल्यैश्च ज्वलद्भिरिव पावकैः
śobhitaṃ puruṣavyāghraiḥ karṇabhīṣmābhimanyubhiḥ |
droṇadrupadaśalyaiśca jvaladbhiriva pāvakaiḥ
काञ्चनैः कवचैर्निष्कैर्मणिभिश्च महाधनैः ।
अद्भुतैर्हस्तकेयूरैः स्रग्भिश्च समलंकृतम्
kāñcanaiḥ kavacairniṣkairmaṇibhiśca mahādhanaiḥ |
adbhutairhastakeyūraiḥ sragbhiśca samalaṃkṛtam
वीरबाहुविसृष्टाभिः शक्तिभिः परिघैरपि ।
खङ्गैश्च विविधैस्तीक्ष्णैः सशरैश्च शरासनैः
vīrabāhuvisṛṣṭābhiḥ śaktibhiḥ parighairapi |
khaṅgaiśca vividhaistīkṣṇaiḥ saśaraiśca śarāsanaiḥ
क्रव्यादसङ्घैर्मुदितैस्तिष्ठद्भिः सहितैः क्वचित् ।
क्वचिदाक्रीडमानैश्च शयानैश्चापरैः क्वचित्
kravyādasaṅghairmuditaistiṣṭhadbhiḥ sahitaiḥ kvacit |
kvacidākrīḍamānaiśca śayānaiścāparaiḥ kvacit
एतदेवंविधं वीर सम्पश्यायोधनं विभो ।
त्वया तु श्रावितं कर्म पुष्कराक्ष महाद्युते ।
पश्यमाना हि दह्यामि शोकेनाहं जनार्दन
etadevaṃvidhaṃ vīra sampaśyāyodhanaṃ vibho |
tvayā tu śrāvitaṃ karma puṣkarākṣa mahādyute |
paśyamānā hi dahyāmi śokenāhaṃ janārdana
पाञ्चालानां कुरूणां च विनाशं मधुसूदन ।
पञ्चानामपि भूतानामहं वधमचिन्तयम्
pāñcālānāṃ kurūṇāṃ ca vināśaṃ madhusūdana |
pañcānāmapi bhūtānāmahaṃ vadhamacintayam
तान्सुपर्णाश्च गृध्राश्च कर्षयन्त्यसृगुक्षितान् ।
विगृह्य चरणैर्गृध्रा भक्षयन्ति सहस्रशः
tānsuparṇāśca gṛdhrāśca karṣayantyasṛgukṣitān |
vigṛhya caraṇairgṛdhrā bhakṣayanti sahasraśaḥ
जयद्रथस्य कर्णस्य तथैव द्रोमभीष्मयोः ।
अभिमन्योर्विनाशं च कश्चिन्तयितुमर्हति
jayadrathasya karṇasya tathaiva dromabhīṣmayoḥ |
abhimanyorvināśaṃ ca kaścintayitumarhati
अवध्यकल्पान्निहतान्गतसत्वानचेतसः ।
गृध्रकङ्कवलश्येनश्वसृगालसमावृतान्
avadhyakalpānnihatāngatasatvānacetasaḥ |
gṛdhrakaṅkavalaśyenaśvasṛgālasamāvṛtān
अमर्षवशमापन्नान्दुर्योधनवशे स्थितान् ।
पश्येमान्पुरुषव्याघ्रान्संशान्तान्पावकानिव
amarṣavaśamāpannānduryodhanavaśe sthitān |
paśyemānpuruṣavyāghrānsaṃśāntānpāvakāniva
शयनान्युचिताः सर्वे मृदूनि विमलानि च ।
विपन्नास्तेऽद्य वसुधां विवृतामधिशेरते
śayanānyucitāḥ sarve mṛdūni vimalāni ca |
vipannāste'dya vasudhāṃ vivṛtāmadhiśerate
बन्दिभिः सततं काले स्तुवद्भिरभिनन्दिताः ।
शिवानामशिवा घोराः शृण्वन्ति विविधा गिरः
bandibhiḥ satataṃ kāle stuvadbhirabhinanditāḥ |
śivānāmaśivā ghorāḥ śṛṇvanti vividhā giraḥ
ये पुरा शेरते वीराः शयनेषु यशस्विनः ।
चन्दनागुरुदिग्धाङ्गास्तेऽद्य पांसुषु शेरते
ye purā śerate vīrāḥ śayaneṣu yaśasvinaḥ |
candanāgurudigdhāṅgāste'dya pāṃsuṣu śerate
तेषामाभरणान्येते गृघ्रगोमायुवायसाः ।
आक्षिपन्ति शिवा घोरा विनदन्त्यः पुनः पुनः
teṣāmābharaṇānyete gṛghragomāyuvāyasāḥ |
ākṣipanti śivā ghorā vinadantyaḥ punaḥ punaḥ
बाणान्वनिनिशितान्पीतान्निस्त्रिंशान्विमला गदाः ।
युद्धाभिमानिनः सर्वे जीवन्त इव बिभ्रति
bāṇānvaniniśitānpītānnistriṃśānvimalā gadāḥ |
yuddhābhimāninaḥ sarve jīvanta iva bibhrati
सुरूपवर्णा बहवः क्रव्यादैरवघट्टिताः ।
ऋषभप्रतिरूपाक्षाः शेरते च सहस्रशः
surūpavarṇā bahavaḥ kravyādairavaghaṭṭitāḥ |
ṛṣabhapratirūpākṣāḥ śerate ca sahasraśaḥ
अपरे पुनरालिङ्ग्य गदाः परिघबाहवः ।
शेरतेऽभिमुखाः शूरा दयिता इव योषितः
apare punarāliṅgya gadāḥ parighabāhavaḥ |
śerate'bhimukhāḥ śūrā dayitā iva yoṣitaḥ
बिभ्रतः कवचान्यन्ये विमलान्यायुधानि च ।
न धर्षयन्ति क्रव्यादा जीवन्तीति जनार्दन
bibhrataḥ kavacānyanye vimalānyāyudhāni ca |
na dharṣayanti kravyādā jīvantīti janārdana
क्रव्यादैः कृष्यमाणानामपरेषां महात्मनाम् ।
शातकौम्भ्यः स्रजश्चित्रा विप्रकीर्णाः समन्ततः
kravyādaiḥ kṛṣyamāṇānāmapareṣāṃ mahātmanām |
śātakaumbhyaḥ srajaścitrā viprakīrṇāḥ samantataḥ
एते गोमायवो भीमा निहतानां यशस्विनाम् ।
कण्ठान्तरगतान्हारानाक्षिपन्ति सहस्रशः
ete gomāyavo bhīmā nihatānāṃ yaśasvinām |
kaṇṭhāntaragatānhārānākṣipanti sahasraśaḥ
सर्वेष्वपररात्रेषु यानवन्दन्त बन्दिनः ।
स्तुतिभिश्च परार्ध्याभिरुपचारैश्च शिक्षिताः
sarveṣvapararātreṣu yānavandanta bandinaḥ |
stutibhiśca parārdhyābhirupacāraiśca śikṣitāḥ
तानद्य परिदेवन्ति दुःखार्ता परमाङ्गनाः ।
कृपणा वृष्णिशार्दूल दुःखशोकार्दिता भृशम्
tānadya paridevanti duḥkhārtā paramāṅganāḥ |
kṛpaṇā vṛṣṇiśārdūla duḥkhaśokārditā bhṛśam
रक्तोत्पलवनानीव विभान्ति रुचिराणि च ।
मुखानि परमस्त्रीणां परिशुष्काणि केशव
raktotpalavanānīva vibhānti rucirāṇi ca |
mukhāni paramastrīṇāṃ pariśuṣkāṇi keśava
रुदित्वा विरता ह्येता ध्यायन्त्यः सपरिक्लमाः ।
कुरुस्त्रियोऽभिगच्छन्ति तेन तेनैव दुःखिताः
ruditvā viratā hyetā dhyāyantyaḥ sapariklamāḥ |
kurustriyo'bhigacchanti tena tenaiva duḥkhitāḥ
एतान्यादित्यवर्णानि तपमीयनिभानि च ।
पश्य रोदनताम्राणि वक्त्राणि कुरुयोषिताम्
etānyādityavarṇāni tapamīyanibhāni ca |
paśya rodanatāmrāṇi vaktrāṇi kuruyoṣitām
श्यामानां वरवर्णानां गौरीणामेकवाससाम् ।
दुर्योधनवरस्त्रीणां पश्य वृन्दानि केशव
śyāmānāṃ varavarṇānāṃ gaurīṇāmekavāsasām |
duryodhanavarastrīṇāṃ paśya vṛndāni keśava
आसामपरिपूर्णार्थं निशम्य परिदेवितम् ।
इतरेरसङ्क्रन्दान्न विजानन्ति योषितः
āsāmaparipūrṇārthaṃ niśamya paridevitam |
itarerasaṅkrandānna vijānanti yoṣitaḥ
एता दीर्घमिवोच्छ्वस्य विक्रुश्य च विलप्य च ।
विस्पन्दमाना दुःखेन वीरा जहति जीवितम्
etā dīrghamivocchvasya vikruśya ca vilapya ca |
vispandamānā duḥkhena vīrā jahati jīvitam
बह्व्यो दृष्ट्व शरीराणि क्रोशन्ति विलपन्ति च ।
पाणिभिश्चापरा घ्नन्ति शिरांसि मृदुपाणयः
bahvyo dṛṣṭva śarīrāṇi krośanti vilapanti ca |
pāṇibhiścāparā ghnanti śirāṃsi mṛdupāṇayaḥ
शिरोभिः पतितैर्हस्तैः सर्वाङ्गैः खण्डशः कृतैः ।
इतरेतसम्पृक्तैराकीर्णा भाति मेदिनी
śirobhiḥ patitairhastaiḥ sarvāṅgaiḥ khaṇḍaśaḥ kṛtaiḥ |
itaretasampṛktairākīrṇā bhāti medinī
विशिरस्कानथो कायान्दृष्ट्वा ह्येताननिन्दितान् ।
मुह्यन्त्यनुचिता नार्यो विदेहानि शिरांसि च
viśiraskānatho kāyāndṛṣṭvā hyetānaninditān |
muhyantyanucitā nāryo videhāni śirāṃsi ca
शिरः कायेन सन्धाय प्रेक्षमाणा विचेतसः ।
अपश्यन्त्योऽपरं तत्र नेदमस्येऽति दुःखिताः
śiraḥ kāyena sandhāya prekṣamāṇā vicetasaḥ |
apaśyantyo'paraṃ tatra nedamasye'ti duḥkhitāḥ
बाहूरुचरणानन्यान्विशिखोन्मथितान्पृथक् ।
सन्दधत्योऽसुखाविष्टा मूर्छन्त्येताः पुनःपुनः
bāhūrucaraṇānanyānviśikhonmathitānpṛthak |
sandadhatyo'sukhāviṣṭā mūrchantyetāḥ punaḥpunaḥ
उत्कृत्तशिरसश्चान्यान्विजग्धान्मृगपक्षिभिः ।
दृष्ट्वा काश्चिन्न जानन्ति भर्तॄन्भरतयोषितः
utkṛttaśirasaścānyānvijagdhānmṛgapakṣibhiḥ |
dṛṣṭvā kāścinna jānanti bhartṝnbharatayoṣitaḥ
पाणिभिश्चापरा घ्नन्ति शिरांसि मधुसूदन ।
प्रेक्ष्य भ्रातॄन्पितॄन्पुत्रान्पतींश्च निहतान्परैः
pāṇibhiścāparā ghnanti śirāṃsi madhusūdana |
prekṣya bhrātṝnpitṝnputrānpatīṃśca nihatānparaiḥ
बाहुभिश्च सखङ्गैश्च शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
अगम्यकल्पा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ।
बभूव भरतश्रेष्ठ प्राणिभिर्गतजीवितैः
bāhubhiśca sakhaṅgaiśca śirobhiśca sakuṇḍalaiḥ |
agamyakalpā pṛthivī māṃsaśoṇitakardamā |
babhūva bharataśreṣṭha prāṇibhirgatajīvitaiḥ
न दुःखेषूचिताः पूर्वं दुःखं गाहन्त्यनिन्दिताः ।
भ्रातृभिः पतिभिः पुत्रैरुपाकीर्णां वसुन्धराम्
na duḥkheṣūcitāḥ pūrvaṃ duḥkhaṃ gāhantyaninditāḥ |
bhrātṛbhiḥ patibhiḥ putrairupākīrṇāṃ vasundharām
यूथानीव किशोरीणां सुकेशीनां जनार्दन ।
स्नुषाणां धृतराष्ट्रस्य पश्य वृन्दान्यनेकशः
yūthānīva kiśorīṇāṃ sukeśīnāṃ janārdana |
snuṣāṇāṃ dhṛtarāṣṭrasya paśya vṛndānyanekaśaḥ
इतो दुःखतरं किन्नु केशव प्रतिभाति मे ।
यदिमाः कुर्वते सर्वा रवमुच्चावचं स्त्रियः
ito duḥkhataraṃ kinnu keśava pratibhāti me |
yadimāḥ kurvate sarvā ravamuccāvacaṃ striyaḥ
नूनमाचरितं पापं मया पूर्वेषु जन्मसु ।
या पश्यामि हतान्पुत्रान्पौत्रान्भ्रातृंश्च माधव
nūnamācaritaṃ pāpaṃ mayā pūrveṣu janmasu |
yā paśyāmi hatānputrānpautrānbhrātṛṃśca mādhava
एवमार्ता विलपती समाभाष्य जनार्दनम् ।
गान्धारी पुत्रशोकार्ता द्वदर्श निहतं सुतम्
evamārtā vilapatī samābhāṣya janārdanam |
gāndhārī putraśokārtā dvadarśa nihataṃ sutam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)