सभासदः सहायाश्च सुहृदश्च विशांपते ।
परिच्छदास्तथाऽमात्याः कीदृशाः स्युः पितामह
sabhāsadaḥ sahāyāśca suhṛdaśca viśāṃpate |
paricchadāstathā'mātyāḥ kīdṛśāḥ syuḥ pitāmaha
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि त्र्यशीतितमोऽध्यायः ॥
57 श्लोक · 83 में से 372
युधिष्ठिर पूछते हैं कि सभासद, सहायक, मित्र और मन्त्री कैसे हों। भीष्म कहते हैं कि सभासद लज्जाशील, संयमी, सत्यवादी और अच्छे वक्ता हों; मन्त्री शूर, ब्राह्मणभक्त, विद्वान और सन्तुष्ट हों। कुलीन अपनी शक्ति नहीं छिपाता; अकुलीन, लोभी और निर्लज्ज तभी तक साथ रहते हैं जब तक राजा के हाथ दान से गीले हों। मन्त्री को परखकर पाँच दोषों से मुक्त पाकर ही रखें। फिर भीष्म बताते हैं कि राजा की मन्त्रणा कौन न सुने: अविद्वान, अपवित्र, अहंकारी, डींग मारने वाला, क्रोधी, लोभी, नया आया भक्त भी, और जिसके पिता के साथ अन्याय हुआ हो। सुनने योग्य हैं बुद्धिमान, पवित्र, पीढ़ियों से सेवक, सत्यवादी और शूर। मन्त्रणा ऊँची छत या खुले मैदान में हो, जहाँ कोई सुन न सके।
युधिष्ठिर उवाच
सभासदः सहायाश्च सुहृदश्च विशांपते ।
परिच्छदास्तथाऽमात्याः कीदृशाः स्युः पितामह
sabhāsadaḥ sahāyāśca suhṛdaśca viśāṃpate |
paricchadāstathā'mātyāḥ kīdṛśāḥ syuḥ pitāmaha
भीष्म उवाच
ह्रीनिषेवास्तथा दान्ताः सत्यार्जवसमन्विताः ।
शक्ताः कथयितुं सम्यक्ते तव स्युः सभासदः
hrīniṣevāstathā dāntāḥ satyārjavasamanvitāḥ |
śaktāḥ kathayituṃ samyakte tava syuḥ sabhāsadaḥ
अमात्याश्चातिशूराश्च ब्रह्मण्याश्च बहुश्रुताः ।
सुसंतृष्टाश्च कौन्तेय महोत्साहाश्च कर्मसु
amātyāścātiśūrāśca brahmaṇyāśca bahuśrutāḥ |
susaṃtṛṣṭāśca kaunteya mahotsāhāśca karmasu
एतान्सहायाँल्लिप्सेथाः सर्वास्वापत्सु भारत
etānsahāyām̐llipsethāḥ sarvāsvāpatsu bhārata
कुलीनः पूजितो नित्यं न हि शक्तिं निगूहति ।
प्रसन्नमप्रसन्नं वा पीडितं हतमेव वा ।
आवर्तयति भूयिष्ठं तदेव ह्यनुपालितम्
kulīnaḥ pūjito nityaṃ na hi śaktiṃ nigūhati |
prasannamaprasannaṃ vā pīḍitaṃ hatameva vā |
āvartayati bhūyiṣṭhaṃ tadeva hyanupālitam
कुलीना देशजाः प्राज्ञा रूपवन्तो बहुश्रुताः ।
प्रगल्भाश्चानुरक्ताश्च ते तव स्युः परिच्छदाः
kulīnā deśajāḥ prājñā rūpavanto bahuśrutāḥ |
pragalbhāścānuraktāśca te tava syuḥ paricchadāḥ
दौष्कुलेयाश्च लुब्धाश्च नृशंसा निरपत्रपाः ।
ते त्वां तात निषेवेयुर्यावदार्द्रकपाणयः
dauṣkuleyāśca lubdhāśca nṛśaṃsā nirapatrapāḥ |
te tvāṃ tāta niṣeveyuryāvadārdrakapāṇayaḥ
कुलीनाञ्शीलसंपन्नानिङ्गितज्ञाननिष्ठुरान् ।
देशकालविधानज्ञान्भर्तृकार्यहितैपिणः ।
नित्यमर्थेषु सर्वेषु राजा कुर्वीत मन्त्रिणः
kulīnāñśīlasaṃpannāniṅgitajñānaniṣṭhurān |
deśakālavidhānajñānbhartṛkāryahitaipiṇaḥ |
nityamartheṣu sarveṣu rājā kurvīta mantriṇaḥ
अर्थमानार्घसत्कारैर्भोगैरुच्चावचैः प्रियैः ।
यानर्थभाजो मन्येथास्तेते स्युः सुखभागिनः
arthamānārghasatkārairbhogairuccāvacaiḥ priyaiḥ |
yānarthabhājo manyethāstete syuḥ sukhabhāginaḥ
अभिन्नवृत्ता विद्वांसः सद्वॄत्ताश्चरितव्रताः ।
नत्वां नित्यार्थिनो जह्युरक्षुद्राः सत्यवादिनः
abhinnavṛttā vidvāṃsaḥ sadvṝttāścaritavratāḥ |
natvāṃ nityārthino jahyurakṣudrāḥ satyavādinaḥ
अनार्या ये न जानन्ति समयं मन्दचेतसः ।
तेभ्यः परिजुगुप्सेथा ये चापि समयच्युताः
anāryā ye na jānanti samayaṃ mandacetasaḥ |
tebhyaḥ parijugupsethā ye cāpi samayacyutāḥ
नैकमिच्छेद्गणं हित्वा स्याच्चेदन्यतरग्रहः ।
यस्त्वेको बहुभिः श्रेयान्कामं तेन गणं त्यजेत्
naikamicchedgaṇaṃ hitvā syāccedanyataragrahaḥ |
yastveko bahubhiḥ śreyānkāmaṃ tena gaṇaṃ tyajet
श्रेयसो लक्षणं चैतद्विक्रमो यस्य दृश्यते ।
कीर्तिप्रधानो यश्च स्यात्समये यश्च तिष्ठति
śreyaso lakṣaṇaṃ caitadvikramo yasya dṛśyate |
kīrtipradhāno yaśca syātsamaye yaśca tiṣṭhati
समर्थान्पूजयेद्यश्च नास्पर्ध्यैः स्पर्धते च यः ।
न च कामाद्भयात्क्रोधाल्लोभाद्वा धर्ममुत्सृजेत्
samarthānpūjayedyaśca nāspardhyaiḥ spardhate ca yaḥ |
na ca kāmādbhayātkrodhāllobhādvā dharmamutsṛjet
अमानी अत्यवाक्शक्तो जितात्मा मानसंयुतः ।
स ते मन्त्रसहायः स्यात्सर्वावस्थापरीक्षितः
amānī atyavākśakto jitātmā mānasaṃyutaḥ |
sa te mantrasahāyaḥ syātsarvāvasthāparīkṣitaḥ
कुलीनः कुलसंपन्नस्तितिक्षुर्दश आत्मवान् ।
शूरः कृतज्ञः सत्यश्च श्रेयसः पार्थ लक्षणम्
kulīnaḥ kulasaṃpannastitikṣurdaśa ātmavān |
śūraḥ kṛtajñaḥ satyaśca śreyasaḥ pārtha lakṣaṇam
तस्यैवं वर्तमानस्य पुरुषस्य विजानतः ।
अमित्राः संप्रसीदन्ति तथा मित्रीभवन्त्यपि
tasyaivaṃ vartamānasya puruṣasya vijānataḥ |
amitrāḥ saṃprasīdanti tathā mitrībhavantyapi
अत ऊर्ध्वममात्यानां परीक्षेत गुणागुणम् ।
संयतात्मा कृतप्रज्ञो भूतिकामश्च भूमिपः
ata ūrdhvamamātyānāṃ parīkṣeta guṇāguṇam |
saṃyatātmā kṛtaprajño bhūtikāmaśca bhūmipaḥ
संबन्धिपुरुषैराप्तैरभिजातैः स्वदेशजैः ।
अहार्यैरव्यभीचारैः सर्वशः सुपरीक्षितैः
saṃbandhipuruṣairāptairabhijātaiḥ svadeśajaiḥ |
ahāryairavyabhīcāraiḥ sarvaśaḥ suparīkṣitaiḥ
यौनाः श्रौतास्तथा मौलास्तथैवाप्यनहंकृताः ।
कर्तव्या भूतिकामेन पुरुषेण बुभूपता
yaunāḥ śrautāstathā maulāstathaivāpyanahaṃkṛtāḥ |
kartavyā bhūtikāmena puruṣeṇa bubhūpatā
एषां वैनयिकी बुद्धिः प्रकृतिश्चैव शोभना ।
तेजो धैर्यं क्षमा शौचमनुरागः स्थितिर्धृतिः
eṣāṃ vainayikī buddhiḥ prakṛtiścaiva śobhanā |
tejo dhairyaṃ kṣamā śaucamanurāgaḥ sthitirdhṛtiḥ
परीक्ष्य च गुणान्नित्यं प्रौढभावान्धुरंधरान् ।
पञ्चोपधाव्यतीतांश्च कुर्याद्राजाऽर्थकारिणः
parīkṣya ca guṇānnityaṃ prauḍhabhāvāndhuraṃdharān |
pañcopadhāvyatītāṃśca kuryādrājā'rthakāriṇaḥ
पर्याप्तवचनान्वीरान्प्रतिपत्तिविशारदान् ।
कुलीनान्सत्वसंपन्नानिङ्गितज्ञाननिष्ठुरान्
paryāptavacanānvīrānpratipattiviśāradān |
kulīnānsatvasaṃpannāniṅgitajñānaniṣṭhurān
देशकालविधानज्ञान्भर्तृकार्यहितैषिणः ।
नित्यमर्थेषु सर्वेषु राजन्कुर्वीत मन्त्रिणः
deśakālavidhānajñānbhartṛkāryahitaiṣiṇaḥ |
nityamartheṣu sarveṣu rājankurvīta mantriṇaḥ
हीनतेजोभिसंसृष्टो नैव जातु व्यवस्यति ।
अवश्यं जनयत्येव सर्वकर्मसु संशयम्
hīnatejobhisaṃsṛṣṭo naiva jātu vyavasyati |
avaśyaṃ janayatyeva sarvakarmasu saṃśayam
एवमल्पश्रुतो मन्त्री कल्याणाभिजनोऽप्युत ।
धर्मार्थकामसंयुक्तो नालं मन्त्रं परीक्षितुम्
evamalpaśruto mantrī kalyāṇābhijano'pyuta |
dharmārthakāmasaṃyukto nālaṃ mantraṃ parīkṣitum
तथैवानभिजातोऽपि काममस्तु बहुश्रुतः ।
अनायक इवाचक्षुर्मुह्यत्यूह्येषु कर्मसु
tathaivānabhijāto'pi kāmamastu bahuśrutaḥ |
anāyaka ivācakṣurmuhyatyūhyeṣu karmasu
यो वाऽप्यस्थिरसंकल्पो बुद्धिमानागतागमः ।
उपायज्ञोऽपि नालं स कर्म प्रापयितुं चिरम्
yo vā'pyasthirasaṃkalpo buddhimānāgatāgamaḥ |
upāyajño'pi nālaṃ sa karma prāpayituṃ ciram
केवलात्पुनरादानात्कर्मणो नोपपद्यते ।
परामर्शो विशेषणामश्रुतस्येह दुर्मतेः
kevalātpunarādānātkarmaṇo nopapadyate |
parāmarśo viśeṣaṇāmaśrutasyeha durmateḥ
मन्त्रिण्यननुरक्ते तु विश्वासो नोपपद्यते ।
तस्मादननुरक्ताय नैव मन्त्रं प्रकाशयेत्
mantriṇyananurakte tu viśvāso nopapadyate |
tasmādananuraktāya naiva mantraṃ prakāśayet
व्यथयेद्धि स राजानं मन्त्रिभिः सहितोऽनृजुः ।
मारुतोपहितच्छिद्रैः प्रविश्याग्निरिव द्रुमम्
vyathayeddhi sa rājānaṃ mantribhiḥ sahito'nṛjuḥ |
mārutopahitacchidraiḥ praviśyāgniriva drumam
संक्रुद्धश्चैकदा स्वामी स्थानाच्चैवापकर्षति ।
वाचा क्षिपति संरब्धः पुनः पश्चात्प्रसीदति
saṃkruddhaścaikadā svāmī sthānāccaivāpakarṣati |
vācā kṣipati saṃrabdhaḥ punaḥ paścātprasīdati
तानितान्यनुरक्तेन शक्यानि हि तितिक्षितुम् ।
मन्त्रिणां च भवेत्क्रोधो विस्फूर्जितमिवाशनेः
tānitānyanuraktena śakyāni hi titikṣitum |
mantriṇāṃ ca bhavetkrodho visphūrjitamivāśaneḥ
यस्तु संहरते तानि भर्तुः प्रियचिकीर्षया ।
समानसुखदुःखं तं पृच्छेदर्थेषु मानवम्
yastu saṃharate tāni bhartuḥ priyacikīrṣayā |
samānasukhaduḥkhaṃ taṃ pṛcchedartheṣu mānavam
अनृजुस्त्वनुरक्तोऽपि संपन्नश्चेतरैर्गुणैः ।
राज्ञः प्रज्ञानयुक्तोऽपि न मन्त्रं श्रोतुमर्हति
anṛjustvanurakto'pi saṃpannaścetarairguṇaiḥ |
rājñaḥ prajñānayukto'pi na mantraṃ śrotumarhati
योऽमित्रैः सह संबद्धो न परान्बहुमन्यते ।
असुहृत्तादृशो ज्ञेयो न मन्त्रं श्रोतुमर्हति
yo'mitraiḥ saha saṃbaddho na parānbahumanyate |
asuhṛttādṛśo jñeyo na mantraṃ śrotumarhati
अविद्वानशुचिः स्तब्धः शत्रुसेवी विकत्थनः ।
असुहृत्क्रोधनो लुब्धो न मन्त्रं श्रोतुमर्हति
avidvānaśuciḥ stabdhaḥ śatrusevī vikatthanaḥ |
asuhṛtkrodhano lubdho na mantraṃ śrotumarhati
आगन्तुश्चानुरक्तोऽपि काममस्तु बहुश्रुतः ।
सत्कृतः संविभक्तो वा न मन्त्रं श्रोतुमर्हति
āgantuścānurakto'pi kāmamastu bahuśrutaḥ |
satkṛtaḥ saṃvibhakto vā na mantraṃ śrotumarhati
विधर्मतो विप्रकृतः पिता यस्याभवत्पुरा ।
सत्कृतः स्थापितः सोऽपि न मन्त्रं श्रोतुमर्हति
vidharmato viprakṛtaḥ pitā yasyābhavatpurā |
satkṛtaḥ sthāpitaḥ so'pi na mantraṃ śrotumarhati
यः स्वल्पेनापि कार्येण सुहृदाक्षारितो भवेत् ।
पुनरन्यैर्गुणैर्युक्तो न मन्त्रं श्रोतुमर्हति
yaḥ svalpenāpi kāryeṇa suhṛdākṣārito bhavet |
punaranyairguṇairyukto na mantraṃ śrotumarhati
कृतप्रज्ञश्च मेधावी बुधो जानपदः शुचिः ।
सर्वकर्मसु यः शुद्धः स मन्त्रं श्रोतुमर्हति
kṛtaprajñaśca medhāvī budho jānapadaḥ śuciḥ |
sarvakarmasu yaḥ śuddhaḥ sa mantraṃ śrotumarhati
ज्ञानविज्ञानसंपन्नः प्रकृतिज्ञः परात्मनोः ।
सुहृदात्मसमो राज्ञः स मन्त्रं श्रोतुमर्हति
jñānavijñānasaṃpannaḥ prakṛtijñaḥ parātmanoḥ |
suhṛdātmasamo rājñaḥ sa mantraṃ śrotumarhati
सत्यवाक्शीलसंपन्नो गन्भीरः सत्रपो मृदुः ।
पितृपैतामहो यः स्यात्स मन्त्रं श्रोतुमर्हति
satyavākśīlasaṃpanno ganbhīraḥ satrapo mṛduḥ |
pitṛpaitāmaho yaḥ syātsa mantraṃ śrotumarhati
संतुष्टः संमतः सद्भिः शौटीरो द्वेष्यपापकः ।
मन्त्रवित्कालविच्छूरः स मन्त्रं श्रोतुमर्हति
saṃtuṣṭaḥ saṃmataḥ sadbhiḥ śauṭīro dveṣyapāpakaḥ |
mantravitkālavicchūraḥ sa mantraṃ śrotumarhati
सर्वलोकमिमं शक्तः सान्त्वेन कुरुते वशम् ।
तस्मै मन्त्रः प्रयोक्तव्यो दण्डमाधित्सता नृप
sarvalokamimaṃ śaktaḥ sāntvena kurute vaśam |
tasmai mantraḥ prayoktavyo daṇḍamādhitsatā nṛpa
पौरजानपदा यस्मिन्विश्वासं धर्मतो गताः ।
योद्धा नयविपश्चिच्च स मन्त्रं श्रोतुमर्हति
paurajānapadā yasminviśvāsaṃ dharmato gatāḥ |
yoddhā nayavipaścicca sa mantraṃ śrotumarhati
तस्मात्सर्वैर्गुणैरेतैरुपपन्नाः सुपूजिताः ।
मन्त्रिणः प्रकृतिज्ञाः स्युख्यवरा महदीप्सवः
tasmātsarvairguṇairetairupapannāḥ supūjitāḥ |
mantriṇaḥ prakṛtijñāḥ syukhyavarā mahadīpsavaḥ
स्वासु प्रकृतिषु च्छिद्रं लक्षयेरन्परस्य च ।
मन्त्रिणां मन्त्रमूलं हि राज्ञो राष्ट्रं विवर्धते
svāsu prakṛtiṣu cchidraṃ lakṣayeranparasya ca |
mantriṇāṃ mantramūlaṃ hi rājño rāṣṭraṃ vivardhate
नास्य च्छिद्रं परः पश्येच्छिद्रेषु परमन्वियात् ।
गूहेत्कूर्म इवाङगानि रक्षेद्विवरमात्मनः
nāsya cchidraṃ paraḥ paśyecchidreṣu paramanviyāt |
gūhetkūrma ivāṅagāni rakṣedvivaramātmanaḥ
मन्त्रग्राहा हि राजस्य मन्त्रिणो ये मनीषिणः ।
मन्त्रसंहननो राजा मन्त्राङ्गानीतरे जन्गः
mantragrāhā hi rājasya mantriṇo ye manīṣiṇaḥ |
mantrasaṃhanano rājā mantrāṅgānītare jangaḥ
राज्यं प्रणिधिमूलं हि मन्त्रसारं प्रचक्षते ।
स्वामिनं त्वनुवर्न्तते वृत्त्यर्थमिह मन्त्रिणः
rājyaṃ praṇidhimūlaṃ hi mantrasāraṃ pracakṣate |
svāminaṃ tvanuvarntate vṛttyarthamiha mantriṇaḥ
संविनीयमदक्रोधौ मानमीर्ष्यां च निर्वृताः ।
नित्यं पञ्चोपधातीतैर्मन्त्रयेत्सह मन्त्रिभिः
saṃvinīyamadakrodhau mānamīrṣyāṃ ca nirvṛtāḥ |
nityaṃ pañcopadhātītairmantrayetsaha mantribhiḥ
तेषां त्रयाणां त्रिविधं विमर्शं
विबुध्य चित्तं विनिवेश्य तत्र ।
स्वनिश्चयं तं परनिश्चयं च
निदर्शयेदुत्तरमन्त्रकाले
teṣāṃ trayāṇāṃ trividhaṃ vimarśaṃ
vibudhya cittaṃ viniveśya tatra |
svaniścayaṃ taṃ paraniścayaṃ ca
nidarśayeduttaramantrakāle
धर्मार्थकामज्ञमुपेत्य पृच्छे
द्युक्तो गुरुं ब्राह्मणमुत्तरार्थम् ।
निष्ठा कृता तेन यदा सहः स्या
त्तं मन्त्रमार्गं प्रणयेदसक्तः
dharmārthakāmajñamupetya pṛcche
dyukto guruṃ brāhmaṇamuttarārtham |
niṣṭhā kṛtā tena yadā sahaḥ syā
ttaṃ mantramārgaṃ praṇayedasaktaḥ
एवं सदा मन्त्रयितत्र्यमाहु
र्ये मन्त्रतत्त्वार्थविनिश्चयज्ञाः ।
तस्मात्तमेवं प्रणयेत्सदैव
मन्त्रं प्रजासंग्रहणे समर्थम्
evaṃ sadā mantrayitatryamāhu
rye mantratattvārthaviniścayajñāḥ |
tasmāttamevaṃ praṇayetsadaiva
mantraṃ prajāsaṃgrahaṇe samartham
न वामनाः कुब्जकृशा न खञ्जा
नान्धा जडाः स्त्री च नपुंसकाश्च ।
न चात्र तिर्यक्च पुरो न पश्चा
न्नोर्ध्वं न चाधः प्रपरेत्कथंचित्
na vāmanāḥ kubjakṛśā na khañjā
nāndhā jaḍāḥ strī ca napuṃsakāśca |
na cātra tiryakca puro na paścā
nnordhvaṃ na cādhaḥ praparetkathaṃcit
आरुह्य वा वेश्म तथैव शून्यं
स्थलं प्रकाशं कुशकाशहीनम् ।
वागङ्गदोषान्परिहृत्य सर्वा
न्संमन्त्रयेत्कार्यमहीनकालम्
āruhya vā veśma tathaiva śūnyaṃ
sthalaṃ prakāśaṃ kuśakāśahīnam |
vāgaṅgadoṣānparihṛtya sarvā
nsaṃmantrayetkāryamahīnakālam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)