व्याख्याता राजधर्मेण वृत्तिरापत्सु भारत ।
कथंचिद्वैश्यधर्मेण जीवेद्वा ब्राह्मणो न वा
vyākhyātā rājadharmeṇa vṛttirāpatsu bhārata |
kathaṃcidvaiśyadharmeṇa jīvedvā brāhmaṇo na vā
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि अष्टसप्ततितमोऽध्यायः ॥
44 श्लोक · 78 में से 372
युधिष्ठिर पूछते हैं कि आपत्ति में ब्राह्मण वैश्यवृत्ति से जी सकता है या नहीं। भीष्म खेती और गोपालन की अनुमति देते हैं, पर ब्राह्मण मद्य, नमक, तिल, मांस, मधु और पका अन्न न बेचे। फिर युधिष्ठिर पूछते हैं कि क्षत्रिय-बल क्षीण हो और सब शस्त्र उठाएँ तब रक्षक कौन हो। भीष्म कहते हैं कि वेदबल वाले ब्राह्मण उठकर राजा का बल बढ़ाएँ। क्षत्रिय ब्राह्मणों से द्रोह करें तो ब्रह्मतेज उन्हें रोके, क्योंकि क्षत्र ब्रह्म से उपजा, जैसे जल से अग्नि और पत्थर से लोहा। ब्राह्मणों की रक्षा में मरने वाले उत्तम लोक पाते हैं; आत्मरक्षा और दस्युओं के विरुद्ध ब्राह्मण शस्त्र उठा सकता है। दस्युओं से प्रजा बचाने वाला शूद्र भी हो तो सम्मान का पात्र है। रक्षा न करने वाला राजा काठ के हाथी जैसा व्यर्थ है।
युधिष्ठिर उवाच
व्याख्याता राजधर्मेण वृत्तिरापत्सु भारत ।
कथंचिद्वैश्यधर्मेण जीवेद्वा ब्राह्मणो न वा
vyākhyātā rājadharmeṇa vṛttirāpatsu bhārata |
kathaṃcidvaiśyadharmeṇa jīvedvā brāhmaṇo na vā
भीष्म उवाच
अशक्तः क्षत्रधर्मेण वैश्यधर्मेण वर्तयेत् ।
कृषिं गोरक्ष्यमास्थाय व्यसने वृत्तिसंक्षये
aśaktaḥ kṣatradharmeṇa vaiśyadharmeṇa vartayet |
kṛṣiṃ gorakṣyamāsthāya vyasane vṛttisaṃkṣaye
युधिष्ठिर उवाच
कानि पण्यानि विक्रीणन्स्वर्गलोकान्न हीयते ।
ब्राह्मणो वैश्यधर्मेण वर्तयन्भरतर्षभ
kāni paṇyāni vikrīṇansvargalokānna hīyate |
brāhmaṇo vaiśyadharmeṇa vartayanbharatarṣabha
भीष्म उवाच
सुरालवणमित्येतत्तिलान्केसरिणः पशून् ।
वृषभान्मधु मांसं च कृतान्नं च युधिष्ठिर
surālavaṇamityetattilānkesariṇaḥ paśūn |
vṛṣabhānmadhu māṃsaṃ ca kṛtānnaṃ ca yudhiṣṭhira
सर्वास्ववस्थास्वेतानि ब्राह्मणः परिवर्जयेत् ।
एतेषां विक्रयात्तात ब्राह्मणो नरके पतेत्
sarvāsvavasthāsvetāni brāhmaṇaḥ parivarjayet |
eteṣāṃ vikrayāttāta brāhmaṇo narake patet
अजोऽग्निर्वरुणो मेषः सूर्योऽश्वः पृथिवी विराट् ।
धेनुर्यज्ञश्च सोमश्च न विक्रेयाः कथंचन
ajo'gnirvaruṇo meṣaḥ sūryo'śvaḥ pṛthivī virāṭ |
dhenuryajñaśca somaśca na vikreyāḥ kathaṃcana
पक्वेनामस्य निमयं न प्रशंसन्ति साधवः ।
निमयेत्पक्वमामेन भोजनार्थाय भारत
pakvenāmasya nimayaṃ na praśaṃsanti sādhavaḥ |
nimayetpakvamāmena bhojanārthāya bhārata
वयं सिद्धमशिष्यामो भवान्साधयतामिदम् ।
एवं संवीक्ष्य समयं नाधर्मोऽस्ति कथंचन
vayaṃ siddhamaśiṣyāmo bhavānsādhayatāmidam |
evaṃ saṃvīkṣya samayaṃ nādharmo'sti kathaṃcana
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा कर्मः सनातनः ।
व्यवहारप्रवृत्तानां तन्निबोध युधिष्ठिर
atra te vartayiṣyāmi yathā karmaḥ sanātanaḥ |
vyavahārapravṛttānāṃ tannibodha yudhiṣṭhira
भवतेऽहं ददानीदं भवानेतत्प्रयच्छतु ।
उचितो वर्तते धर्मो न बलात्संप्रवर्तते
bhavate'haṃ dadānīdaṃ bhavānetatprayacchatu |
ucito vartate dharmo na balātsaṃpravartate
इत्येवं संप्रवर्तन्ते व्यवहाराः पुरातनः ।
ऋषीणामितरेषां च साधु चैतदसंशयम्
ityevaṃ saṃpravartante vyavahārāḥ purātanaḥ |
ṛṣīṇāmitareṣāṃ ca sādhu caitadasaṃśayam
युधिष्ठिर उवाच
अथ तात यदा सर्वाः शस्त्रमाददते प्रजाः ।
व्युत्क्रमन्ते स्वधर्मेभ्यः क्षत्रस्य क्षीयते बलम्
atha tāta yadā sarvāḥ śastramādadate prajāḥ |
vyutkramante svadharmebhyaḥ kṣatrasya kṣīyate balam
तदा त्राता तु को नु स्यात्को धर्मः किं परायणम् ।
एतं मे संशयं ब्रूहि विस्तरेण पितामह
tadā trātā tu ko nu syātko dharmaḥ kiṃ parāyaṇam |
etaṃ me saṃśayaṃ brūhi vistareṇa pitāmaha
भीष्म उवाच
दानेन तपसा यज्ञैदद्रोहेण दमेन च ।
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः क्षेममिच्छेयुरात्मनः
dānena tapasā yajñaidadroheṇa damena ca |
brāhmaṇapramukhā varṇāḥ kṣemamiccheyurātmanaḥ
तेषां ये वेदबलिनस्त उत्थाय समन्ततः ।
राज्ञो बलं वर्धयेयुर्महेन्द्रस्येव देवताः
teṣāṃ ye vedabalinasta utthāya samantataḥ |
rājño balaṃ vardhayeyurmahendrasyeva devatāḥ
राज्ञो हि क्षीयमाणस्य ब्रह्मैवाहुः परायणम् ।
तस्माद्ब्राह्मबलेनैव समुत्थेयं विजानता
rājño hi kṣīyamāṇasya brahmaivāhuḥ parāyaṇam |
tasmādbrāhmabalenaiva samuttheyaṃ vijānatā
यदा तु विजयी राजा क्षेमं राष्ट्रेऽभिसन्दधेत् ।
तदा वर्णा यथाधर्मं निविशेयुः स्वकर्मसु
yadā tu vijayī rājā kṣemaṃ rāṣṭre'bhisandadhet |
tadā varṇā yathādharmaṃ niviśeyuḥ svakarmasu
उन्मर्यादे प्रवृत्ते तु दस्युभिः संकरे कृते ।
सर्वे वर्णा न दुष्येयुः शस्त्रवन्तो युधिष्ठिर
unmaryāde pravṛtte tu dasyubhiḥ saṃkare kṛte |
sarve varṇā na duṣyeyuḥ śastravanto yudhiṣṭhira
युधिष्ठिर उवाच
अथ चेत्सर्वतः क्षत्रं प्रदुष्येद्ब्राह्मणं प्रति ।
कस्तत्र ब्राह्मणांस्त्राता को धर्मः किं परायणम्
atha cetsarvataḥ kṣatraṃ praduṣyedbrāhmaṇaṃ prati |
kastatra brāhmaṇāṃstrātā ko dharmaḥ kiṃ parāyaṇam
भीष्म उवाच
तपसा ब्रह्मचर्येण शस्त्रेण च बलेन च ।
अमायया मायया च नियन्तव्यं तदा भवेत्
tapasā brahmacaryeṇa śastreṇa ca balena ca |
amāyayā māyayā ca niyantavyaṃ tadā bhavet
क्षत्रियस्यातिवृत्तस्य ब्राह्मणेषु विशेषतः ।
ब्रह्मैव संनियन्तृ स्यात्क्षत्रं हि ब्रह्मसंभवम्
kṣatriyasyātivṛttasya brāhmaṇeṣu viśeṣataḥ |
brahmaiva saṃniyantṛ syātkṣatraṃ hi brahmasaṃbhavam
अभ्द्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वस्वयोनिषु शाम्यति
abhdyo'gnirbrahmataḥ kṣatramaśmano lohamutthitam |
teṣāṃ sarvatragaṃ tejaḥ svasvayoniṣu śāmyati
यदा छिनत्त्ययोऽश्मानमग्निश्चापोऽभिहन्ति च ।
क्षत्रं च ब्राह्मणं द्वेष्टि तदा शाम्यन्ति ते त्रयः
yadā chinattyayo'śmānamagniścāpo'bhihanti ca |
kṣatraṃ ca brāhmaṇaṃ dveṣṭi tadā śāmyanti te trayaḥ
तस्माद्ब्रह्मणि शाम्यन्ति क्षत्रियाणां युधिष्ठिर ।
समुदीर्णान्यजेयानि तेजांसि च बलानि च
tasmādbrahmaṇi śāmyanti kṣatriyāṇāṃ yudhiṣṭhira |
samudīrṇānyajeyāni tejāṃsi ca balāni ca
युधिष्ठिर उवाच
ब्रह्मवीर्ये मृदूभूते क्षत्रवीर्ये च दुर्बले ।
दुष्टेषु सर्ववर्णेषु ब्राह्मणान्प्रति भारत
brahmavīrye mṛdūbhūte kṣatravīrye ca durbale |
duṣṭeṣu sarvavarṇeṣu brāhmaṇānprati bhārata
ये तत्र युद्धं कुर्वन्ति त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
ब्राह्मणान्परिरक्षन्ति तेषां लोका भवन्ति के
ye tatra yuddhaṃ kurvanti tyaktvā jīvitamātmanaḥ |
brāhmaṇānparirakṣanti teṣāṃ lokā bhavanti ke
भीष्म उवाच
ब्राह्मणान्परिरक्षन्तो धर्ममात्मानमेव च ।
मनस्विनो मन्युमन्तः पुण्याँल्लोकान्व्रजन्त्यमी ।
ब्राह्मणार्थं हि सर्वेषां शस्त्रग्रहणभिष्यते
brāhmaṇānparirakṣanto dharmamātmānameva ca |
manasvino manyumantaḥ puṇyām̐llokānvrajantyamī |
brāhmaṇārthaṃ hi sarveṣāṃ śastragrahaṇabhiṣyate
अतिस्विष्टमधीतानां लोकानतितपस्विनाम् ।
अनाशकाग्न्याहितानां शूरा यान्ति परां गतिम्
atisviṣṭamadhītānāṃ lokānatitapasvinām |
anāśakāgnyāhitānāṃ śūrā yānti parāṃ gatim
ब्राह्मणस्त्रिषु वर्णेषु शस्त्रं गृह्णन्न दुष्यति ।
एष एवात्मनस्त्यागो नान्यं धर्मं विदुर्जना
brāhmaṇastriṣu varṇeṣu śastraṃ gṛhṇanna duṣyati |
eṣa evātmanastyāgo nānyaṃ dharmaṃ vidurjanā
तेभ्यो नमश्च भद्रं च ये शरीराणि जुह्वति ।
ब्रह्मद्विपो जिघांसन्तस्तेषां नोऽस्तु सलोकता
tebhyo namaśca bhadraṃ ca ye śarīrāṇi juhvati |
brahmadvipo jighāṃsantasteṣāṃ no'stu salokatā
ब्रह्मलोकजितः स्वर्ग्यान्वीरांस्तान्मनुरव्रवीत् ।
यथाऽश्वमेधावभृथे स्नाताः पूता भवन्त्युत ।
दुष्कृतः सुकृतश्चैव तथा शस्त्रहता रणे
brahmalokajitaḥ svargyānvīrāṃstānmanuravravīt |
yathā'śvamedhāvabhṛthe snātāḥ pūtā bhavantyuta |
duṣkṛtaḥ sukṛtaścaiva tathā śastrahatā raṇe
भवत्यधर्मो धर्मो हि धर्मोऽधर्मो भवत्युत ।
कारणाद्देशकालस्य देशः कालः स तादृशः
bhavatyadharmo dharmo hi dharmo'dharmo bhavatyuta |
kāraṇāddeśakālasya deśaḥ kālaḥ sa tādṛśaḥ
मैत्राः क्रूराणि कुर्वन्तो जयन्ति स्वर्गमुत्तमम् ।
धर्म्याः पापानि कुर्वाणा गच्छन्ति परमां गतिम्
maitrāḥ krūrāṇi kurvanto jayanti svargamuttamam |
dharmyāḥ pāpāni kurvāṇā gacchanti paramāṃ gatim
ब्राह्मणस्त्रिषु कालेषु शस्त्रं गृह्णन्न दुष्यति ।
आत्मत्राणे दस्युदोषे सर्वस्वहरणे तथा
brāhmaṇastriṣu kāleṣu śastraṃ gṛhṇanna duṣyati |
ātmatrāṇe dasyudoṣe sarvasvaharaṇe tathā
युधिष्ठिर उवाच
अभ्युत्थिते दस्युबले क्षत्रार्थे वर्णसङ्करे ।
संप्रमूढेषु वर्णेषु यदन्योऽभिभवेद्वली
abhyutthite dasyubale kṣatrārthe varṇasaṅkare |
saṃpramūḍheṣu varṇeṣu yadanyo'bhibhavedvalī
ब्राह्मणो यदि वा वैश्यः शूद्रो वा राजसत्तम ।
दस्युभ्यो यः प्रजा रक्षेद्दण्डं धर्मेण धारयेत्
brāhmaṇo yadi vā vaiśyaḥ śūdro vā rājasattama |
dasyubhyo yaḥ prajā rakṣeddaṇḍaṃ dharmeṇa dhārayet
भीष्म उवाच
कार्यं कुर्यान्न वा कुर्यात्स वार्यो वा भवेन्न वा ।
न स्म शस्त्रं गृहीतव्यमन्यत्र क्षत्रबन्धुतः
kāryaṃ kuryānna vā kuryātsa vāryo vā bhavenna vā |
na sma śastraṃ gṛhītavyamanyatra kṣatrabandhutaḥ
अपारे यो भवेत्पारमप्लवेः यः प्लवो भवेत् ।
शूद्रो वा यदि वाऽप्यन्यः सर्वथा मानमर्हति
apāre yo bhavetpāramaplaveḥ yaḥ plavo bhavet |
śūdro vā yadi vā'pyanyaḥ sarvathā mānamarhati
यमाश्रित्य नरा राजन्वर्तयेयुर्यथासुखम् ।
अनाथास्तप्यमानाश्च दस्युभिः परिपीडिताः
yamāśritya narā rājanvartayeyuryathāsukham |
anāthāstapyamānāśca dasyubhiḥ paripīḍitāḥ
तमेव पूजयेयुस्ते प्रीत्या स्वमिव बान्धवम् ।
यहद्ध्यभीष्टं कौरव्य कर्ता सन्मानमर्हति
tameva pūjayeyuste prītyā svamiva bāndhavam |
yahaddhyabhīṣṭaṃ kauravya kartā sanmānamarhati
किमनडुहा यो न वहेत्किं धेन्वा वाऽप्यदुग्धया ।
बन्ध्यया भार्यया कोऽर्थः कोऽर्थो राज्ञाऽप्यरक्षता
kimanaḍuhā yo na vahetkiṃ dhenvā vā'pyadugdhayā |
bandhyayā bhāryayā ko'rthaḥ ko'rtho rājñā'pyarakṣatā
यथा दारुमयो हस्ती यथा चर्ममयो मृगः ।
यथा ह्यदक्षः पुरुषः पथि क्षेत्रं यथोपरम्
yathā dārumayo hastī yathā carmamayo mṛgaḥ |
yathā hyadakṣaḥ puruṣaḥ pathi kṣetraṃ yathoparam
यथा विप्रोऽनधीयानो राजा यश्च न रक्षिता ।
मेघो न वर्षते यश्च सर्व एव निरर्थकाः
yathā vipro'nadhīyāno rājā yaśca na rakṣitā |
megho na varṣate yaśca sarva eva nirarthakāḥ
नित्यं यस्तु सतो रक्षेदसतश्च निवर्तयेत् ।
स एव राजा कर्तव्यस्तेन सर्वमिदं धृतम्
nityaṃ yastu sato rakṣedasataśca nivartayet |
sa eva rājā kartavyastena sarvamidaṃ dhṛtam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)