अथाव्रवीन्महातेजा वाक्यं कौरवनन्दनः ।
हन्त धर्मान्प्रवक्ष्यामि दृढे वाङ्भनसी मम
athāvravīnmahātejā vākyaṃ kauravanandanaḥ |
hanta dharmānpravakṣyāmi dṛḍhe vāṅbhanasī mama
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि चतुःपञ्चाशोऽध्यायः ॥
22 श्लोक · 54 में से 372
मन दृढ़ होने पर भीष्म चाहते हैं कि युधिष्ठिर स्वयं पूछें। वे टेक के साथ उनकी प्रशंसा करते हैं: वही पाण्डव मुझसे पूछे जिसमें सत्य, क्षमा और तप हैं, जो काम, क्रोध, भय या लोभ से कभी अधर्म नहीं करता। श्रीकृष्ण बताते हैं कि युधिष्ठिर लज्जा और शाप के भय से पास नहीं आते, क्योंकि उन्होंने पूज्य गुरुओं और सम्बन्धियों को बाणों से बेधा है। भीष्म उत्तर देते हैं कि जैसे ब्राह्मण का धर्म दान, अध्ययन और तप है, वैसे क्षत्रिय का धर्म युद्ध में देह गिराना है। कुमार्गी या लोभी पिता, पितामह, गुरु या बन्धु को युद्ध में मारना धर्म ही है, ऐसा मनु ने कहा। तब युधिष्ठिर पास आते हैं और भीष्म उन्हें निर्भय पूछने को कहते हैं।
वैशंपायन उवाच
अथाव्रवीन्महातेजा वाक्यं कौरवनन्दनः ।
हन्त धर्मान्प्रवक्ष्यामि दृढे वाङ्भनसी मम
athāvravīnmahātejā vākyaṃ kauravanandanaḥ |
hanta dharmānpravakṣyāmi dṛḍhe vāṅbhanasī mama
तव प्रसादाद्गोविन्द भूतात्मा ह्यसि शाश्वतः ।
युधिष्ठिरस्तु धर्मात्मा मां धर्माननुपृच्छतु ।
एवं प्रीतो भविष्यामि धर्मान्वक्ष्यामि चाखिलान्
tava prasādādgovinda bhūtātmā hyasi śāśvataḥ |
yudhiṣṭhirastu dharmātmā māṃ dharmānanupṛcchatu |
evaṃ prīto bhaviṣyāmi dharmānvakṣyāmi cākhilān
यस्मिन्राजर्षभे जाते धर्मात्मनि महात्मनि ।
अहृष्यन्नृषयः सर्वे स मां पृच्छतु पाण्डवः
yasminrājarṣabhe jāte dharmātmani mahātmani |
ahṛṣyannṛṣayaḥ sarve sa māṃ pṛcchatu pāṇḍavaḥ
सर्वेषां दीप्तयशसां कुरूणां धर्मचारिणाम् ।
यस्य नास्ति समः कश्चित्स मां पृच्छतु पाण्डवः
sarveṣāṃ dīptayaśasāṃ kurūṇāṃ dharmacāriṇām |
yasya nāsti samaḥ kaścitsa māṃ pṛcchatu pāṇḍavaḥ
धृतिर्दमो ब्रह्मचर्यं क्षमा धर्मश्च नित्यदा ।
यस्मिन्नोजश्च तेजश्च स मां पृच्छतु पाण्डवः
dhṛtirdamo brahmacaryaṃ kṣamā dharmaśca nityadā |
yasminnojaśca tejaśca sa māṃ pṛcchatu pāṇḍavaḥ
संबन्धिनोऽतिथीन्भृत्यान्संश्रितांश्चैव यो भृशम् ।
संमानयति सत्कृत्य स मां पृच्छतु पाण्डवः
saṃbandhino'tithīnbhṛtyānsaṃśritāṃścaiva yo bhṛśam |
saṃmānayati satkṛtya sa māṃ pṛcchatu pāṇḍavaḥ
सत्यं दानं तपः शौर्यं शान्तिर्दाक्ष्यमसंभ्रमः ।
यस्मिन्नेतानि सर्वाणि स मां पृच्छतु पाण्डवः
satyaṃ dānaṃ tapaḥ śauryaṃ śāntirdākṣyamasaṃbhramaḥ |
yasminnetāni sarvāṇi sa māṃ pṛcchatu pāṇḍavaḥ
यो न कामान्न संरम्भान्न भयान्नार्थकारणात् ।
कुर्यादधर्मं धर्मात्मा स मां पृच्छतु पाण्डवः
yo na kāmānna saṃrambhānna bhayānnārthakāraṇāt |
kuryādadharmaṃ dharmātmā sa māṃ pṛcchatu pāṇḍavaḥ
सत्यनित्यः क्षमानित्यो ज्ञाननित्योऽतिथिप्रियः ।
यो ददाति सतां नित्यं स मां पृच्छतु पाण्डवः
satyanityaḥ kṣamānityo jñānanityo'tithipriyaḥ |
yo dadāti satāṃ nityaṃ sa māṃ pṛcchatu pāṇḍavaḥ
इज्याध्ययननित्यश्च धर्मे च निरतः सदा ।
क्षान्तः श्रुतरहस्यश्च स मां पृच्छतु पाण्डवः
ijyādhyayananityaśca dharme ca nirataḥ sadā |
kṣāntaḥ śrutarahasyaśca sa māṃ pṛcchatu pāṇḍavaḥ
वासुदेव उवाच
लज्जया परयोपेतो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
अभिशापभयाद्भीतो भवन्तं नोपसर्पति
lajjayā parayopeto dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
abhiśāpabhayādbhīto bhavantaṃ nopasarpati
लोकस्य कदनं कृत्वा लोकनाथो विशांपते ।
अभिशापभयाद्भीतो भवन्तं नोपसर्पति
lokasya kadanaṃ kṛtvā lokanātho viśāṃpate |
abhiśāpabhayādbhīto bhavantaṃ nopasarpati
पूज्यान्मान्यांश्च भक्तांश्च गुरून्संबन्धिबान्धवान् ।
अर्घार्हानिषुभिर्भित्त्वा भवन्तं नोपसर्पति
pūjyānmānyāṃśca bhaktāṃśca gurūnsaṃbandhibāndhavān |
arghārhāniṣubhirbhittvā bhavantaṃ nopasarpati
भीष्म उवाच
ब्राह्मणानां यथा धर्मो दानमध्ययनं तपः ।
क्षत्रियाणां तथा कृष्ण समरे देहपातनम्
brāhmaṇānāṃ yathā dharmo dānamadhyayanaṃ tapaḥ |
kṣatriyāṇāṃ tathā kṛṣṇa samare dehapātanam
पितॄन्पितामहान्भ्रातॄन्गुरून्संबन्धिबान्धवान् ।
मिथ्याप्रवृत्तान्यः सख्ये निहन्याद्धर्म एव सः
pitṝnpitāmahānbhrātṝngurūnsaṃbandhibāndhavān |
mithyāpravṛttānyaḥ sakhye nihanyāddharma eva saḥ
समयत्यागिनो लुब्धान्गुरूनपि च केशव ।
निहन्ति समरे पापान्क्षत्रियो यः स धर्मवित्
samayatyāgino lubdhāngurūnapi ca keśava |
nihanti samare pāpānkṣatriyo yaḥ sa dharmavit
यो लोभान्न समीक्षेत धर्मसेतुं सनातनम् ।
निहन्ति यस्तं समरे क्षत्रियो वै स धर्मवित्
yo lobhānna samīkṣeta dharmasetuṃ sanātanam |
nihanti yastaṃ samare kṣatriyo vai sa dharmavit
लोहितोदां केशतृणां गजशैलां ध्वजद्रुमाम् ।
महीं करोति युद्धेषु क्षत्रियो यः स धर्मवित्
lohitodāṃ keśatṛṇāṃ gajaśailāṃ dhvajadrumām |
mahīṃ karoti yuddheṣu kṣatriyo yaḥ sa dharmavit
आहूतेन रणे नित्यं योद्धव्यं क्षत्रबन्धुना ।
धर्म्यं स्वर्ग्यं च लोक्यं च युद्धं हि मनुरब्रवीत्
āhūtena raṇe nityaṃ yoddhavyaṃ kṣatrabandhunā |
dharmyaṃ svargyaṃ ca lokyaṃ ca yuddhaṃ hi manurabravīt
वैशंपायन उवाच
एवमुक्तस्तु भीष्मेण धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
विनीतवदुपागम्य तस्थै संदर्शनेऽग्रतः
evamuktastu bhīṣmeṇa dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
vinītavadupāgamya tasthai saṃdarśane'grataḥ
अथास्य पादौ जग्राह भीष्मश्चापि ननन्द तम् ।
मूर्ध्निं चैनमुपाघ्राय निषीदेत्यब्रवीत्तदा
athāsya pādau jagrāha bhīṣmaścāpi nananda tam |
mūrdhniṃ cainamupāghrāya niṣīdetyabravīttadā
तमुवाचाथ गाङ्गेयो वृषभः सर्वधन्विनाम् ।
मां पृच्छ तात विस्रब्धं मा भैस्त्वं कुरुसत्तम
tamuvācātha gāṅgeyo vṛṣabhaḥ sarvadhanvinām |
māṃ pṛccha tāta visrabdhaṃ mā bhaistvaṃ kurusattama
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)