अध्याय 42: युधिष्ठिर द्वारा शतनाम से श्रीकृष्ण की स्तुति

अभिषिक्तो महाप्राज्ञो राज्यं प्राप्य युधिष्ठिरः ।
दाशार्हं पुण्डरीकाक्षमुवाच प्राञ्जलिः शुचिः

abhiṣikto mahāprājño rājyaṃ prāpya yudhiṣṭhiraḥ |
dāśārhaṃ puṇḍarīkākṣamuvāca prāñjaliḥ śuciḥ

तव कृष्ण प्रसादेन नयेन न बलेन च ।
बुद्ध्या च यदुशार्दूल तथा विक्रमणेन च

tava kṛṣṇa prasādena nayena na balena ca |
buddhyā ca yaduśārdūla tathā vikramaṇena ca

पुनः प्राप्तमिदं राज्यं पितृपैतामहं मया ।
नमस्ते पुण्डरीकाक्ष पुनः पुनररिंदम

punaḥ prāptamidaṃ rājyaṃ pitṛpaitāmahaṃ mayā |
namaste puṇḍarīkākṣa punaḥ punarariṃdama

त्वामेकमाहुः पुरुषं त्वामाहुः सात्वतां पतिम् ।
नामभिस्त्वां बहुविधैः स्तुवन्ति प्रयता द्विजाः

tvāmekamāhuḥ puruṣaṃ tvāmāhuḥ sātvatāṃ patim |
nāmabhistvāṃ bahuvidhaiḥ stuvanti prayatā dvijāḥ

विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभव ।
विष्णो जिष्णो हरे कृष्ण वैकुण्ठ पुरुषोत्तम

viśvakarmannamaste'stu viśvātmanviśvasaṃbhava |
viṣṇo jiṣṇo hare kṛṣṇa vaikuṇṭha puruṣottama

अदित्याः सप्तधा त्वं तु पुराणो गर्भतां गतः ।
पृश्निगर्भस्त्वमेवैकस्त्रियुगं त्वां वदन्त्यपि

adityāḥ saptadhā tvaṃ tu purāṇo garbhatāṃ gataḥ |
pṛśnigarbhastvamevaikastriyugaṃ tvāṃ vadantyapi

शुचिश्रवा हृषीकेशो घृतार्चिर्हंस उच्यते ।
त्रिचक्षुः शंभुरेकस्त्वं विभुर्दामोदरोऽपि च

śuciśravā hṛṣīkeśo ghṛtārcirhaṃsa ucyate |
tricakṣuḥ śaṃbhurekastvaṃ vibhurdāmodaro'pi ca

वराहोऽग्निर्बृहद्भानुर्वृषभस्तार्क्ष्यलक्षणः ।
अनीकसाहः पुरुषः शिपिविष्ट उरुक्रमः

varāho'gnirbṛhadbhānurvṛṣabhastārkṣyalakṣaṇaḥ |
anīkasāhaḥ puruṣaḥ śipiviṣṭa urukramaḥ

वरिष्ठ उग्रसेनानीः सत्यो वाजसनिर्गुहः ।
अच्युतश्च्यावनोऽरीणां संस्कृतो विकृतिर्वृषः

variṣṭha ugrasenānīḥ satyo vājasanirguhaḥ |
acyutaścyāvano'rīṇāṃ saṃskṛto vikṛtirvṛṣaḥ

कृष्णधर्मस्त्वमेवादिर्वृषदर्भो वृषाकपिः ।
सिन्धुर्विधूर्मिस्त्रिककुप् त्रिधामा त्रिवृदच्युतः

kṛṣṇadharmastvamevādirvṛṣadarbho vṛṣākapiḥ |
sindhurvidhūrmistrikakup tridhāmā trivṛdacyutaḥ

सम्राड् विराट् स्वराट् चैव स्वराड्‌भूतमयो भवः ।
विभूर्भूरतिभूः कृष्णः कृष्णवर्त्मा त्वमेव च

samrāḍ virāṭ svarāṭ caiva svarāḍ‌bhūtamayo bhavaḥ |
vibhūrbhūratibhūḥ kṛṣṇaḥ kṛṣṇavartmā tvameva ca

स्विष्टकृद्भिषजावर्तः कपिलस्त्वं च वामनः ।
यज्ञो ध्रुवः पतङ्गश्च जयत्सेनस्त्वमुच्यसे

sviṣṭakṛdbhiṣajāvartaḥ kapilastvaṃ ca vāmanaḥ |
yajño dhruvaḥ pataṅgaśca jayatsenastvamucyase

शिखण्डी नहुषो बभ्रुर्दिविस्पृक् त्वं पुनर्वसुः ।
सुबभ्रू रुक्मयज्ञश्च सुषेणो दुन्दुभिस्तथा

śikhaṇḍī nahuṣo babhrurdivispṛk tvaṃ punarvasuḥ |
subabhrū rukmayajñaśca suṣeṇo dundubhistathā

गभस्तिनेमिः श्रीपझः पुष्करः शुष्मधारणः ।
ऋभुर्विभुः सर्वसूक्ष्मस्त्व धरित्री च पठ्यसे

gabhastinemiḥ śrīpajhaḥ puṣkaraḥ śuṣmadhāraṇaḥ |
ṛbhurvibhuḥ sarvasūkṣmastva dharitrī ca paṭhyase

अम्भोनिधिस्त्वं ब्रह्मा त्वं पवित्रं धाम धामवित् ।
हिरण्यगर्भः पुरुषः स्वधा स्वाहा च केशवः

ambhonidhistvaṃ brahmā tvaṃ pavitraṃ dhāma dhāmavit |
hiraṇyagarbhaḥ puruṣaḥ svadhā svāhā ca keśavaḥ

योनिस्त्वमस्य प्रलयश्च कृष्ण
त्वमेवेदं सृजसि विश्वमग्रे ।
विश्वं चेदं त्वद्वशे विश्वयोने
नमोस्तु ते शार्ङ्गचक्रासिपाणे

yonistvamasya pralayaśca kṛṣṇa
tvamevedaṃ sṛjasi viśvamagre |
viśvaṃ cedaṃ tvadvaśe viśvayone
namostu te śārṅgacakrāsipāṇe

एवं स्तुतो धर्मराजेन कृष्णः
सभामध्ये प्रीतिमान्पुष्कराक्षः ।
तमभ्यनन्दद्भारतं पुष्कलाभि
र्वाग्भिर्ज्येष्ठं पाण्डवं यादवाग्र्यः

evaṃ stuto dharmarājena kṛṣṇaḥ
sabhāmadhye prītimānpuṣkarākṣaḥ |
tamabhyanandadbhārataṃ puṣkalābhi
rvāgbhirjyeṣṭhaṃ pāṇḍavaṃ yādavāgryaḥ

एतन्नामशतं विष्णोर्धर्मराजेन कीर्तितम् ।
यः पठेच्छृणुयाद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते

etannāmaśataṃ viṣṇordharmarājena kīrtitam |
yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi sarvapāpaiḥ pramucyate