कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ
karṇastu samavāpyaivamastraṃ bhārgavanandanāt |
duryodhanena sahito mumude bharatarṣabha
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि चतुर्थोऽध्यायः ॥
21 श्लोक · 4 में से 372
नारद आगे कहते हैं। कलिंग के राजा चित्रांगद राजपुर नगर में अपनी कन्या का स्वयंवर करते हैं, और सैकड़ों राजा आते हैं: शिशुपाल, जरासन्ध, भीष्मक, वक्र, रुक्मी, सृगाल, स्त्रीराज्य का अधिपति और सब दिशाओं के अनेक अन्य। दुर्योधन कर्ण के साथ सोने के रथ पर पहुँचता है। नाम सुनाए जाते समय राजकुमारी दुर्योधन को छोड़कर आगे बढ़ जाती है। बल के मद में और भीष्म-द्रोण के भरोसे वह यह अपमान नहीं सहता। वह कन्या को रथ पर बिठाकर राजाओं को ललकारता है। कर्ण शस्त्र और अंगुलित्राण धारण किए पीछे चलते हैं। राजा उन पर टूट पड़ते हैं, पर कर्ण एक-एक बाण से उनके धनुष काटते, सारथियों को मारते और उन्हें रणभूमि से भगा देते हैं। दुर्योधन कन्या को हस्तिनापुर ले जाता है।
नारद उवाच
कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ
karṇastu samavāpyaivamastraṃ bhārgavanandanāt |
duryodhanena sahito mumude bharatarṣabha
ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च
tataḥ kadācidājātaḥ samājagmuḥ svayaṃvare |
kaliṅgaviṣaye rājanrājñaścitrāṅgadasya ca
श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन्
śrīmadrājapuraṃ nāma nagaraṃ tatra bhārata |
rājānaḥ śataśastatra kanyārthe samupāgaman
श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ
śrutvā duryodhanastatra sametānsarvapārthivān |
rathena kāñcanāṅgena karṇena sahito yayau
ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम
tataḥ svayaṃvare tasminnānādeśyā mahārathāḥ |
samājagmurnṛpatayaḥ kanyārthe nṛpasattama
शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः
śiśupālo jarāsandho bhīṣmako vakra eva ca |
kapotaromā nīlaśca rukmī ca dṛḍhavikramaḥ
सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः
sṛgālaśca mahārājaḥ strīrājyādhipatiśca yaḥ |
viśokaḥ śatadhanvā ca bhojo vīraśca nāmataḥ
एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च
ete cānye ca bahavo dakṣiṇāṃ diśamāśritāḥ |
mlecchāścāryāśca rājānaḥ prācyodīcyāstathaiva ca
काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः
kāñcanāṅgadinaḥ sarve śuddhajāmbūnadaprabhāḥ |
sarve bhāsvaradehāśca vyāghrā iva balotkaṭāḥ
ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता
tataḥ samupaviṣṭeṣu teṣu rājasu bhārata |
viveśa raṅgaṃ sā kanyā dhātrīvarṣavarānvitā
ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी
tataḥ saṃśrāvyamāṇeṣu rājñāṃ nāmasu bhārata |
atyakrāmaddhārtarāṣṭraṃ sā kanyā varavarṇinī
दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान्
duryodhanastu kauravyo nāmarṣayata laṅghanam |
pratyapedhacca tāṃ kanyāmasatkṛtya narādhipān
स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान्
sa vīryamadamattatvādbhīṣmadroṇāvupāśritaḥ |
rathamāropya tāṃ kanyāmājuhāva narādhipān
तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ
tamanvagādrathī khaṅgī baddhagodhāṅgulitravān |
karṇaḥ śastrabhṛtāṃ śreṣṭhaḥ pṛṣṭhataḥ puruṣarṣabha
ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि ।
tato vimardaḥ sumahānrājñāmāsīdyuyutsatām |
sannahyatāṃ tanutrāṇi rathānyojayatāmapi |
तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव
te'bhyadhāvanta saṃkruddhāḥ karṇaduryodhanāvubhau |
śaravarṣāṇi muñcanto meghāḥ parvatayoriva
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले
karṇasteṣāmāpatatāmekaikena śareṇa ha |
dhanūṃṣi ca śaravrātānpātayāmāsa bhūtale
ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा
tato vidhanuṣaḥ kāṃścitkāṃścidudyatakārmukān |
kāṃścidutsṛjato bāṇānrathaśaktigadāstathā
लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान्
lāghavāvdyākulīkṛtya karṇaḥ praharatāṃ varaḥ |
hatasūtāṃśca bhūyiṣṭhānsa vijigye narādhipān
ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः
te svayaṃ vāhayanto'śvānyāhi yāhīti vādinaḥ |
vyapeyuste raṇaṃ hitvā rājāno bhagnamānasāḥ
दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम्
duryodhanastu karṇena pālyamāno'bhyayāttadā |
hṛṣṭaḥ kanyāmupādāya nagaraṃ nāgasāhvayam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)