ततः कुन्तीसुतो राजा गतमन्युर्गतज्वरः ।
काञ्चने प्राड्भुखो हृष्टो न्यषीदत्परमासने
tataḥ kuntīsuto rājā gatamanyurgatajvaraḥ |
kāñcane prāḍbhukho hṛṣṭo nyaṣīdatparamāsane
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि एकोनचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
24 श्लोक · 39 में से 372
शोक से मुक्त युधिष्ठिर पूर्वमुख होकर स्वर्ण सिंहासन पर बैठते हैं; सामने श्रीकृष्ण और सात्यकि, दोनों ओर भीम और अर्जुन, और हाथीदाँत के आसन पर नकुल-सहदेव के साथ कुन्ती। धृतराष्ट्र, गान्धारी, विदुर, धौम्य, युयुत्सु और संजय भी अपने आसन लेते हैं। प्रजा पुरोहित के साथ मिट्टी, सोना, रत्न, पूर्णकुम्भ, फूल, लाजा, कुश, मधु और घी लाती है। श्रीकृष्ण की अनुमति से धौम्य वेदी बनाते हैं, युधिष्ठिर और द्रौपदी को व्याघ्रचर्म पर बिठाकर अग्नि में आहुति देते हैं। फिर श्रीकृष्ण पाञ्चजन्य शंख के जल से युधिष्ठिर का अभिषेक करते हैं, और धृतराष्ट्र तथा प्रजा भी अभिषेक करते हैं। दुन्दुभियाँ बजती हैं। राजा ब्राह्मणों को सहस्र निष्क देते हैं और वे आशीर्वाद देकर उनकी विजय की प्रशंसा करते हैं।
वैशंपायन उवाच
ततः कुन्तीसुतो राजा गतमन्युर्गतज्वरः ।
काञ्चने प्राड्भुखो हृष्टो न्यषीदत्परमासने
tataḥ kuntīsuto rājā gatamanyurgatajvaraḥ |
kāñcane prāḍbhukho hṛṣṭo nyaṣīdatparamāsane
तमेवाभिमुखौ पीठे प्रदीप्ते काञ्चने शुभे ।
सात्यकिर्वासुदेवश्च निषीदतुररिंदमौ
tamevābhimukhau pīṭhe pradīpte kāñcane śubhe |
sātyakirvāsudevaśca niṣīdaturariṃdamau
मध्ये कृत्वा तु राजानं भीमसेनार्जुनावुभौ ।
निषीदतुर्महात्मानौ श्लक्ष्णयोर्मणिपीठयोः
madhye kṛtvā tu rājānaṃ bhīmasenārjunāvubhau |
niṣīdaturmahātmānau ślakṣṇayormaṇipīṭhayoḥ
दान्ते शय्यासने शुभ्रे जाम्बूनदविभूषिते ।
पृथाऽपि सहदेवेन सहास्ते नकुलेन च
dānte śayyāsane śubhre jāmbūnadavibhūṣite |
pṛthā'pi sahadevena sahāste nakulena ca
सुधर्मा विदुरो धौम्यो धृतराष्ट्रश्च कौरवः ।
निषेदुर्ज्वलनाकारेष्वासनेषु पृथक्पृथक्
sudharmā viduro dhaumyo dhṛtarāṣṭraśca kauravaḥ |
niṣedurjvalanākāreṣvāsaneṣu pṛthakpṛthak
युयुत्सुः सञ्जयश्चैव गान्धारी च यशस्विनी ।
धृतराष्ट्रो यतो राजा ततः सर्वे समाविशन्
yuyutsuḥ sañjayaścaiva gāndhārī ca yaśasvinī |
dhṛtarāṣṭro yato rājā tataḥ sarve samāviśan
तत्रोपविष्टो धर्मात्मा श्वेताः सुमनसोऽस्पृशत् ।
स्वस्तिकानक्षतान्भूमिं सुवर्णं रजतं मणीन्
tatropaviṣṭo dharmātmā śvetāḥ sumanaso'spṛśat |
svastikānakṣatānbhūmiṃ suvarṇaṃ rajataṃ maṇīn
ततः प्रकृतयः सर्वाः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ।
ददृशुर्धर्मराजानमादाय बहुमङ्गलम्
tataḥ prakṛtayaḥ sarvāḥ puraskṛtya purohitam |
dadṛśurdharmarājānamādāya bahumaṅgalam
पृथिवीं च सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च ।
आभिषेचनिकं भाण्डं सर्वसंभारसंभृतम्
pṛthivīṃ ca suvarṇaṃ ca ratnāni vividhāni ca |
ābhiṣecanikaṃ bhāṇḍaṃ sarvasaṃbhārasaṃbhṛtam
काञ्चनौदुम्बरास्तत्र राजताः पृथिवीमयाः ।
पूर्णकुम्भाः सुमनसो लाजा बर्हीषि गोरसाः
kāñcanaudumbarāstatra rājatāḥ pṛthivīmayāḥ |
pūrṇakumbhāḥ sumanaso lājā barhīṣi gorasāḥ
शमीपिप्पलपालाशसमिधो मधुसर्पिषी ।
स्रुव औदुम्बरः शङ्खस्तथा हेमविभूषितः
śamīpippalapālāśasamidho madhusarpiṣī |
sruva audumbaraḥ śaṅkhastathā hemavibhūṣitaḥ
दाशार्हेणाभ्यनुज्ञातस्तत्र धौम्यः पुरोहितः ।
प्रागुदक्प्रवणे वेदीं लक्षणेनोपलिख्य च
dāśārheṇābhyanujñātastatra dhaumyaḥ purohitaḥ |
prāgudakpravaṇe vedīṃ lakṣaṇenopalikhya ca
व्याघ्रचर्मोत्तरे शुक्ले सर्वतोभद्र आसने ।
दृढपादप्रतिष्ठाने हुताशनसमत्विपि
vyāghracarmottare śukle sarvatobhadra āsane |
dṛḍhapādapratiṣṭhāne hutāśanasamatvipi
उपवेश्य महात्मानं कृष्णां च द्रुपदात्मजाम् ।
जुहाव पावकं धीमान्विधिमन्त्रपुरस्कृतम्
upaveśya mahātmānaṃ kṛṣṇāṃ ca drupadātmajām |
juhāva pāvakaṃ dhīmānvidhimantrapuraskṛtam
तत उत्थाय दाशार्हः शङ्खमादाय पूरितम् ।
अभ्यषिञ्चत्पतिं पृथ्व्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
धृतराष्ट्रश्च राजर्षिः सर्वाः प्रकृतयस्तथा
tata utthāya dāśārhaḥ śaṅkhamādāya pūritam |
abhyaṣiñcatpatiṃ pṛthvyāḥ kuntīputraṃ yudhiṣṭhiram |
dhṛtarāṣṭraśca rājarṣiḥ sarvāḥ prakṛtayastathā
अनुज्ञातोऽथ कृष्णेन भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
पाञ्चजन्याभिषिक्तश्च राजाऽमृतमुखोऽभवत्
anujñāto'tha kṛṣṇena bhrātṛbhiḥ saha pāṇḍavaḥ |
pāñcajanyābhiṣiktaśca rājā'mṛtamukho'bhavat
ततोऽनुवादयामासुः पणवानकदुन्दुभीन्
tato'nuvādayāmāsuḥ paṇavānakadundubhīn
धर्मराजोऽपि तत्सर्वं प्रतिजग्राह धर्मतः ।
पूजयामास तांश्चापि विधिवद्भूरिदक्षिणः
dharmarājo'pi tatsarvaṃ pratijagrāha dharmataḥ |
pūjayāmāsa tāṃścāpi vidhivadbhūridakṣiṇaḥ
ततो निष्कसहस्रेण ब्राह्मणान्स्वस्त्यवाचयन् ।
वेदाध्ययनसंपन्नान्धृतिशीलसमन्वितान्
tato niṣkasahasreṇa brāhmaṇānsvastyavācayan |
vedādhyayanasaṃpannāndhṛtiśīlasamanvitān
ते प्रीता ब्राह्मणा राजन्स्वस्त्यूचुर्जयमेव च ।
हंसा इव च नर्दन्तः प्रशशंसुर्युधिष्ठिरम्
te prītā brāhmaṇā rājansvastyūcurjayameva ca |
haṃsā iva ca nardantaḥ praśaśaṃsuryudhiṣṭhiram
युधिष्ठिर महाबाहो दिष्ट्या जयसि पाण्डव ।
दिष्ट्या स्वधर्मं प्राप्तोऽसि विक्रमेण महाद्युते
yudhiṣṭhira mahābāho diṣṭyā jayasi pāṇḍava |
diṣṭyā svadharmaṃ prāpto'si vikrameṇa mahādyute
दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
त्वं चापि कुशली राजन्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ
diṣṭyā gāṇḍīvadhanvā ca bhīmasenaśca pāṇḍavaḥ |
tvaṃ cāpi kuśalī rājanmādrīputrau ca pāṇḍavau
मुक्ता वीरक्षयात्तस्मात्संग्रामाद्विजितद्विषः ।
क्षिप्रमुत्तरकार्याणि कुरु सर्वाणि भारत
muktā vīrakṣayāttasmātsaṃgrāmādvijitadviṣaḥ |
kṣipramuttarakāryāṇi kuru sarvāṇi bhārata
ततः प्रीत्याऽर्चितः सद्भिर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
प्रतिपेदे महद्राज्यं सुहृद्भिः सह भारत
tataḥ prītyā'rcitaḥ sadbhirdharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
pratipede mahadrājyaṃ suhṛdbhiḥ saha bhārata
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)