अध्याय 371: नाग पद्मनाभ ब्राह्मण से मिलते हैं

स पन्नगपतिस्तत्र प्रययौ ब्राह्मणं प्रति ।
तमेव मनसा ध्यायन्कार्यवत्तां विचारयन्

sa pannagapatistatra prayayau brāhmaṇaṃ prati |
tameva manasā dhyāyankāryavattāṃ vicārayan

तमतिक्रम्य नागेन्द्रो मतिमान्स नरेश्वर ।
प्रोवाच मधुरं वाक्यं प्रकृत्या धर्मवत्सलः

tamatikramya nāgendro matimānsa nareśvara |
provāca madhuraṃ vākyaṃ prakṛtyā dharmavatsalaḥ

भोभो क्षाम्याभिभाषए त्वां न रोषं कर्तुमर्हसि ।
इह त्वमभिसंप्राप्तः कस्यार्थे किं प्रयोजनम्

bhobho kṣāmyābhibhāṣae tvāṃ na roṣaṃ kartumarhasi |
iha tvamabhisaṃprāptaḥ kasyārthe kiṃ prayojanam

आभिमुख्यादभिक्रम्य स्नेहात्पृच्छामि ते द्विज ।
विविक्ते गोमतीतीरे कं वा त्वं पर्युपाससे

ābhimukhyādabhikramya snehātpṛcchāmi te dvija |
vivikte gomatītīre kaṃ vā tvaṃ paryupāsase

धर्मारण्यं हि मां विद्धि नागं द्रष्टुमिहागतम् ।
पद्मनाभं द्विजश्रेष्ठ तत्र मे कार्यमाहितम्

dharmāraṇyaṃ hi māṃ viddhi nāgaṃ draṣṭumihāgatam |
padmanābhaṃ dvijaśreṣṭha tatra me kāryamāhitam

तस्य चाहमसान्निध्ये श्रुतवानस्मि तं गतम् ।
स्वजनात्तं प्रतीक्षामि पर्जन्यमिव कर्षकः

tasya cāhamasānnidhye śrutavānasmi taṃ gatam |
svajanāttaṃ pratīkṣāmi parjanyamiva karṣakaḥ

तस्य चाक्लेशकरणं स्वस्तिकारसमाहितम् ।
आवर्तयामि तद्ब्रह्म योगयुक्तो निरामयः

tasya cākleśakaraṇaṃ svastikārasamāhitam |
āvartayāmi tadbrahma yogayukto nirāmayaḥ

अहो कल्याणवृत्तस्त्वं साधुः सज्जनवत्सलः ।
अवाच्यस्त्वं महाभाग परं स्नेहेन पश्यसि

aho kalyāṇavṛttastvaṃ sādhuḥ sajjanavatsalaḥ |
avācyastvaṃ mahābhāga paraṃ snehena paśyasi

अहं स नागो विप्रर्षे यथा मां विन्दते भवान् ।
आज्ञापय यथास्वैरं किं करोमि प्रियं तव

ahaṃ sa nāgo viprarṣe yathā māṃ vindate bhavān |
ājñāpaya yathāsvairaṃ kiṃ karomi priyaṃ tava

भवन्तं स्वजनादस्मि संप्राप्तं श्रुतवानहम् ।
अतस्त्वां स्वयमेवाहं द्रष्टुमभ्यागतो द्विज

bhavantaṃ svajanādasmi saṃprāptaṃ śrutavānaham |
atastvāṃ svayamevāhaṃ draṣṭumabhyāgato dvija

संप्राप्तश्च भवानद्य कृतार्थः प्रतियास्यति ।
विस्रब्धो मां द्विजश्रेष्ठ विषये योक्तमर्हसि

saṃprāptaśca bhavānadya kṛtārthaḥ pratiyāsyati |
visrabdho māṃ dvijaśreṣṭha viṣaye yoktamarhasi

वयं हि भवता सर्वे गुणक्रीता विशेषतः ।
यस्त्वमात्महितं त्यक्त्वा मामेवेहानुरुध्यसे

vayaṃ hi bhavatā sarve guṇakrītā viśeṣataḥ |
yastvamātmahitaṃ tyaktvā māmevehānurudhyase

आगतोऽहं महाभाग तव दर्शनलालसः ।
कंचिदर्थमनर्यज्ञः प्रष्टुकामो भुजंगम

āgato'haṃ mahābhāga tava darśanalālasaḥ |
kaṃcidarthamanaryajñaḥ praṣṭukāmo bhujaṃgama

अहमात्मानमात्मस्थो मार्गगाणोऽऽत्मनो गतिम् ।
वासार्थिनं महाप्रज्ञं चलच्चित्तमुपास्मि ह

ahamātmānamātmastho mārgagāṇo''tmano gatim |
vāsārthinaṃ mahāprajñaṃ calaccittamupāsmi ha

प्रकाशितस्त्वं स गुणैर्यशोगर्भगभस्तिभिः ।
शशाङ्ककरसंस्पर्शैर्हृद्यैरात्मप्रकाशितैः

prakāśitastvaṃ sa guṇairyaśogarbhagabhastibhiḥ |
śaśāṅkakarasaṃsparśairhṛdyairātmaprakāśitaiḥ

तस्य मे प्रश्नमुत्पन्नं छिन्धि त्वमनिलाशन ।
पश्चात्कार्यं वदिष्यामि श्रोतुमर्हति तद्भवान्

tasya me praśnamutpannaṃ chindhi tvamanilāśana |
paścātkāryaṃ vadiṣyāmi śrotumarhati tadbhavān