वर्णो विशेषवर्णानां महर्षे केन जायते ।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं तद्ब्रूहि वदतां वर
varṇo viśeṣavarṇānāṃ maharṣe kena jāyate |
etadicchāmyahaṃ jñātuṃ tadbrūhi vadatāṃ vara
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि द्व्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
39 श्लोक · 302 में से 372
जनक पूछते हैं कि पुत्र पिता ही है, तो अलग वर्ण कैसे बनते हैं। पराशर कहते हैं कि सन्तान पिता ही है, पर तप घटने से जन्म में भेद आता है। चार वर्ण प्रजापति के मुख, भुजाओं, ऊरुओं और चरणों से उपजे, और सूत, मागध, निषाद, चाण्डाल आदि जातियाँ चारों के परस्पर संयोग से हुईं। उनके पितामह वसिष्ठ, ऋष्यशृंग, कृप, द्रोण और मतंग जैसे महात्माओं ने तप से ऋषित्व पाया। मूल गोत्र चार हैं, अंगिरा, कश्यप, वसिष्ठ और भृगु। फिर वे वर्णों के विशेष धर्म और सबके साधारण धर्म बताते हैं: दया, अहिंसा, संविभाग, आतिथ्य, सत्य, अक्रोध, अपनी पत्नी में सन्तोष और शौच। जन्म और कर्म दोनों दोष लाते हैं, पर हीन जन्म का होकर भी पाप न करने वाला सच्चा पुरुष है।
जनक उवाच
वर्णो विशेषवर्णानां महर्षे केन जायते ।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं तद्ब्रूहि वदतां वर
varṇo viśeṣavarṇānāṃ maharṣe kena jāyate |
etadicchāmyahaṃ jñātuṃ tadbrūhi vadatāṃ vara
यदेतज्जायतेऽपत्यं स एवायमिति श्रुतिः ।
कथं ब्राह्मणतो जातो विशेषग्रहणं गतः
yadetajjāyate'patyaṃ sa evāyamiti śrutiḥ |
kathaṃ brāhmaṇato jāto viśeṣagrahaṇaṃ gataḥ
पराशर उवाच
एवमेतन्महाराज येन जातः स एव सः ।
तपसस्त्वपकर्षेण जातिग्रहणतां गतः
evametanmahārāja yena jātaḥ sa eva saḥ |
tapasastvapakarṣeṇa jātigrahaṇatāṃ gataḥ
सुक्षेत्राच्च सुबीजाच्च पुण्यो भवति संभवः ।
अतोऽन्यतरतो हीनादवरो नाम जायते
sukṣetrācca subījācca puṇyo bhavati saṃbhavaḥ |
ato'nyatarato hīnādavaro nāma jāyate
वक्राद्भुजाभ्यामूरुभ्यां पद्भ्यां चैवाथ जज्ञिरे ।
सृजतः प्रजापतेर्लोकानिति धर्मविदो विदुः
vakrādbhujābhyāmūrubhyāṃ padbhyāṃ caivātha jajñire |
sṛjataḥ prajāpaterlokāniti dharmavido viduḥ
मुखजा ब्राह्मणास्तात बाहुजाः क्षत्रियाः स्मृताः ।
ऊरुजा धनिनो राजन्पादजाः परिचारकाः
mukhajā brāhmaṇāstāta bāhujāḥ kṣatriyāḥ smṛtāḥ |
ūrujā dhanino rājanpādajāḥ paricārakāḥ
चतुर्णामेव वर्णानामागमः पुरुषर्षभ ।
अतोन्ये त्वतिरिक्ता ये ते वै संकरजाः स्मृताः
caturṇāmeva varṇānāmāgamaḥ puruṣarṣabha |
atonye tvatiriktā ye te vai saṃkarajāḥ smṛtāḥ
क्षत्रियातिरथाम्बष्ठा उग्रा वैदेहकास्तथा ।
श्वपाकाः पुल्कसाः स्तेना निषादाः सूतमागधाः
kṣatriyātirathāmbaṣṭhā ugrā vaidehakāstathā |
śvapākāḥ pulkasāḥ stenā niṣādāḥ sūtamāgadhāḥ
अयोगाः कारणा व्रात्याश्चाण्डालाश्च नराधिप ।
एते चतुर्भ्यो वर्णेभ्यो जायन्ते वै परस्परात्
ayogāḥ kāraṇā vrātyāścāṇḍālāśca narādhipa |
ete caturbhyo varṇebhyo jāyante vai parasparāt
जनक उवाच
ब्रह्मणैकेन जातानां नानात्वं गोत्रतः कथम् ।
बहूनीह हि लोके वै गोत्राणि मुनिसत्तम
brahmaṇaikena jātānāṃ nānātvaṃ gotrataḥ katham |
bahūnīha hi loke vai gotrāṇi munisattama
यत्र तत्र कथं जाताः स्वयोनिं मुनयो गताः ।
शूद्रयोनौ समुत्पन्ना वियोनौ च तथा परे
yatra tatra kathaṃ jātāḥ svayoniṃ munayo gatāḥ |
śūdrayonau samutpannā viyonau ca tathā pare
पराशर उवाच
राजन्नैतद्भवेद्ब्राह्ममपकृष्टेन जन्मना ।
महात्मनां समुत्पत्तिस्तपसा भावितात्मनाम्
rājannaitadbhavedbrāhmamapakṛṣṭena janmanā |
mahātmanāṃ samutpattistapasā bhāvitātmanām
उत्पाद्य पुत्रान्मुनयो नृपते यत्र तत्र ह ।
स्वेनैव तपसा तेषामृषित्वं विदधुः पुनः
utpādya putrānmunayo nṛpate yatra tatra ha |
svenaiva tapasā teṣāmṛṣitvaṃ vidadhuḥ punaḥ
पितामहश्च मे पूर्वमृश्यशृङ्गश्च काश्यपः ।
वेदस्ताण्ड्यः कृपश्चैव काक्षीवत्कमठादयः
pitāmahaśca me pūrvamṛśyaśṛṅgaśca kāśyapaḥ |
vedastāṇḍyaḥ kṛpaścaiva kākṣīvatkamaṭhādayaḥ
यवक्रीतश्च नृपते द्रोणश्च वदतांवरः ।
आयुर्मतङ्गो दत्तश्च द्रुमदो मात्स्य एव च
yavakrītaśca nṛpate droṇaśca vadatāṃvaraḥ |
āyurmataṅgo dattaśca drumado mātsya eva ca
एते स्वां प्रकृतिं प्राप्ता वैदेह तपसो बलात् ।
प्रतिष्ठिता वेदविदो दमेन तपसैव हि
ete svāṃ prakṛtiṃ prāptā vaideha tapaso balāt |
pratiṣṭhitā vedavido damena tapasaiva hi
मूलगोत्राणि चत्वारि समुत्पन्नानि पार्थिव ।
अङ्गिराः कश्यपश्चैव वसिष्ठो भृगुरेव च
mūlagotrāṇi catvāri samutpannāni pārthiva |
aṅgirāḥ kaśyapaścaiva vasiṣṭho bhṛgureva ca
कर्मतोऽन्यानि गोत्राणि समुत्पन्नानि पार्थिव ।
नामधेयानि तपसा तानि च ग्रहणं सताम्
karmato'nyāni gotrāṇi samutpannāni pārthiva |
nāmadheyāni tapasā tāni ca grahaṇaṃ satām
जनक उवाच
विशेषधर्मान्वर्णानां प्रब्रूहि भगवन्मम ।
ततः सामान्यधर्मांश्च सर्वत्र कुशलो ह्यसि
viśeṣadharmānvarṇānāṃ prabrūhi bhagavanmama |
tataḥ sāmānyadharmāṃśca sarvatra kuśalo hyasi
पराशर उवाच
प्रतिग्रहो याजनं च तथैवाध्यापनं नृप ।
विशेषधर्मा विप्राणां रक्षा क्षत्रस्य शोभना
pratigraho yājanaṃ ca tathaivādhyāpanaṃ nṛpa |
viśeṣadharmā viprāṇāṃ rakṣā kṣatrasya śobhanā
कृषिश्च पाशुपाल्यं च वाणिज्यं च विशामपि ।
द्विजानां परिचर्या च शूद्रकर्म नराधिप
kṛṣiśca pāśupālyaṃ ca vāṇijyaṃ ca viśāmapi |
dvijānāṃ paricaryā ca śūdrakarma narādhipa
विशेषधर्मा नृपते वर्णानां परिकीर्तिताः ।
धर्मान्साधारणांस्तात विस्तरेण शृणुष्व मे
viśeṣadharmā nṛpate varṇānāṃ parikīrtitāḥ |
dharmānsādhāraṇāṃstāta vistareṇa śṛṇuṣva me
आनृशंस्यमर्हिसा चाप्रमादः संविभागिता ।
श्राद्धकर्मातिथेयं च सत्यमक्रोध एव च
ānṛśaṃsyamarhisā cāpramādaḥ saṃvibhāgitā |
śrāddhakarmātitheyaṃ ca satyamakrodha eva ca
स्वेषु दारेषु संतोषः शौचं नित्याऽनसूयता ।
आत्मज्ञानं तितिक्षा च धर्माः साधारणा नृप
sveṣu dāreṣu saṃtoṣaḥ śaucaṃ nityā'nasūyatā |
ātmajñānaṃ titikṣā ca dharmāḥ sādhāraṇā nṛpa
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्यास्रयो वर्णा द्विजातयः ।
अत्र तेषामधीकारो धर्मेषु द्विपदां वर
brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāsrayo varṇā dvijātayaḥ |
atra teṣāmadhīkāro dharmeṣu dvipadāṃ vara
विकर्मावस्थिता वर्णाः पतन्ति नृपते त्रयः ।
उन्नमन्ति यथा सन्त आश्रित्येह स्वकर्मसु
vikarmāvasthitā varṇāḥ patanti nṛpate trayaḥ |
unnamanti yathā santa āśrityeha svakarmasu
न चापि शूद्रः पततीति निश्चयो
न चापि संस्कारमिहार्हतीति वा ।
श्रुतिप्रयुक्तं न च धर्ममाप्नुते
न चास्य धर्मे प्रतिषेधनं कृतम्
na cāpi śūdraḥ patatīti niścayo
na cāpi saṃskāramihārhatīti vā |
śrutiprayuktaṃ na ca dharmamāpnute
na cāsya dharme pratiṣedhanaṃ kṛtam
वैदेहकं शूद्रमुदाहरन्ति
द्विजा महाराज श्रुतोपपन्नाः ।
अहं हि पश्यामि नरेन्द्र देवं
विश्वस्य विष्णुं जगतः प्रधानम्
vaidehakaṃ śūdramudāharanti
dvijā mahārāja śrutopapannāḥ |
ahaṃ hi paśyāmi narendra devaṃ
viśvasya viṣṇuṃ jagataḥ pradhānam
सतां वृत्तमधिष्ठाय निहीना उद्दिधीर्षवः ।
मन्त्रवर्जं न दुष्यन्ति कुर्वाणाः पौष्टिकीः क्रियाः
satāṃ vṛttamadhiṣṭhāya nihīnā uddidhīrṣavaḥ |
mantravarjaṃ na duṣyanti kurvāṇāḥ pauṣṭikīḥ kriyāḥ
यथायथा हि सद्वॄत्तमालम्बन्तीतरे जनाः ।
यथातथा सुखं प्राप्य प्रेत्य चेह च मोदते
yathāyathā hi sadvṝttamālambantītare janāḥ |
yathātathā sukhaṃ prāpya pretya ceha ca modate
जनक उवाच
किं कर्म दूषयत्येनमथो जातिर्महामुने ।
संदेहो मे समुत्पन्नस्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
kiṃ karma dūṣayatyenamatho jātirmahāmune |
saṃdeho me samutpannastanme vyākhyātumarhasi
पराशर उवाच
असंशयं महाराज उभयं दोषकारकम् ।
कर्म चैव हि जातिश्च विशेषं तु निशामय
asaṃśayaṃ mahārāja ubhayaṃ doṣakārakam |
karma caiva hi jātiśca viśeṣaṃ tu niśāmaya
जात्या च कर्मणा चैव दुष्टं कर्म न सेवते ।
जात्या दुष्टश्च यः पापं न करोति स पूरुषः
jātyā ca karmaṇā caiva duṣṭaṃ karma na sevate |
jātyā duṣṭaśca yaḥ pāpaṃ na karoti sa pūruṣaḥ
जात्या प्रधानं पुरुषं कुर्वाणं कर्म धिक्कृतम्
कर्म तद्दूषयत्येनं तस्मात्कर्म न शोभनम्
jātyā pradhānaṃ puruṣaṃ kurvāṇaṃ karma dhikkṛtam
karma taddūṣayatyenaṃ tasmātkarma na śobhanam
जनक उवाच
कानि कर्माणि धर्म्याणि लोकेऽस्मिन्द्विजसत्तम् ।
न हिंसन्तीह भूतानि क्रियमाणानि सर्वदा
kāni karmāṇi dharmyāṇi loke'smindvijasattam |
na hiṃsantīha bhūtāni kriyamāṇāni sarvadā
पराशर उवाच
शृणु मेऽत्र महाराज यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
यानि कर्माण्यहिंस्राणि नरं त्रायन्ति सर्वदा
śṛṇu me'tra mahārāja yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi |
yāni karmāṇyahiṃsrāṇi naraṃ trāyanti sarvadā
संन्यस्याग्नीनुदासीनाः पश्यन्ति विगतज्वराः ।
नैःश्रेयसं कर्मपथं समारुह्य यथाक्रमम्
saṃnyasyāgnīnudāsīnāḥ paśyanti vigatajvarāḥ |
naiḥśreyasaṃ karmapathaṃ samāruhya yathākramam
प्रश्रिता विनयोपेता दमनित्याः सुसंशिताः ।
पयान्ति स्थानमजरं सर्वकर्मविवर्जिताः
praśritā vinayopetā damanityāḥ susaṃśitāḥ |
payānti sthānamajaraṃ sarvakarmavivarjitāḥ
सर्वे वर्णा धर्मकार्याणि सम्यक्
कृत्वा राजन्सत्यवाक्यानि चोक्त्वा ।
त्यक्त्वा धर्मं दारुणं जीवलोके
यान्ति स्वर्गं नात्र कार्यो विचारः
sarve varṇā dharmakāryāṇi samyak
kṛtvā rājansatyavākyāni coktvā |
tyaktvā dharmaṃ dāruṇaṃ jīvaloke
yānti svargaṃ nātra kāryo vicāraḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)