इमे वै मानसाः सर्वे धर्मं प्रति विशङ्किताः ।
कोऽयं धर्मः कुतो धर्मस्तन्मे ब्रूहि पितामह
ime vai mānasāḥ sarve dharmaṃ prati viśaṅkitāḥ |
ko'yaṃ dharmaḥ kuto dharmastanme brūhi pitāmaha
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि पञ्चषष्ट्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
27 श्लोक · 265 में से 372
युधिष्ठिर पूछते हैं कि धर्म क्या है, कहाँ से आता है, और वह इस लोक के लिए है, परलोक के लिए या दोनों के लिए। भीष्म कहते हैं कि धर्म सदाचार, स्मृति और वेद से जाना जाता है, । उसका नियम लोकयात्रा के लिए बना है। बिना राजा वाले देश में चोर चुराए धन का भोग करता है, पर जब दूसरे उसे लूटते हैं तब वह राजा चाहता है और सन्तुष्ट लोगों से ईर्ष्या करता है। सच्चा मनुष्य निडर होकर राजद्वार जाता है। सत्य से बढ़कर कुछ नहीं; डाकू भी आपस में वचन निभाते हैं। जो अपने लिए न चाहो, वह दूसरों के साथ न करो। जो स्वयं जीना चाहता है, वह दूसरे को कैसे मारे? भीष्म उनसे कहते हैं कि कभी कुटिलता में मन न लगाएँ।
युधिष्ठिर उवाच
इमे वै मानसाः सर्वे धर्मं प्रति विशङ्किताः ।
कोऽयं धर्मः कुतो धर्मस्तन्मे ब्रूहि पितामह
ime vai mānasāḥ sarve dharmaṃ prati viśaṅkitāḥ |
ko'yaṃ dharmaḥ kuto dharmastanme brūhi pitāmaha
धर्मस्त्वयमिहार्थः किममुत्रार्थोपि वा भवेत् ।
उभयार्थो हि वा धर्मस्तन्मे ब्रूहि पितामह
dharmastvayamihārthaḥ kimamutrārthopi vā bhavet |
ubhayārtho hi vā dharmastanme brūhi pitāmaha
भीष्म उवाच
सदाचारः स्मृतिर्वेदास्त्रिविधं धर्मलक्षणम् ।
चतुर्थमर्थमप्याहुः कवयो धर्मलक्षणम्
sadācāraḥ smṛtirvedāstrividhaṃ dharmalakṣaṇam |
caturthamarthamapyāhuḥ kavayo dharmalakṣaṇam
अविध्युक्तानि कर्माणि व्यवस्यन्त्युप्तमूषरे ।
लोकयात्रार्थमेवेह धर्मस्य नियमः कृतः
avidhyuktāni karmāṇi vyavasyantyuptamūṣare |
lokayātrārthameveha dharmasya niyamaḥ kṛtaḥ
उभयत्र सुखोदर्क इह चैव परत्र च ।
अलब्ध्वा निपुणं धर्मं पापः पापे प्रसज्जति
ubhayatra sukhodarka iha caiva paratra ca |
alabdhvā nipuṇaṃ dharmaṃ pāpaḥ pāpe prasajjati
न च पापकृतः पापान्मुच्यन्ते केचिदापदि ।
अपापवादी भवति यथा भवति धर्मवित् ।
धर्मस्य निष्ठा स्वाचारस्तमेवाश्रित्य चावसेत्
na ca pāpakṛtaḥ pāpānmucyante kecidāpadi |
apāpavādī bhavati yathā bhavati dharmavit |
dharmasya niṣṭhā svācārastamevāśritya cāvaset
यथाधर्मसमाविष्टो धनं गृह्णाति तस्करः ।
रमते निर्हरस्तेनः परवित्तमराजके
yathādharmasamāviṣṭo dhanaṃ gṛhṇāti taskaraḥ |
ramate nirharastenaḥ paravittamarājake
यदास्य तद्धरन्त्यन्ये तदा राजानमिच्छति ।
तदा तेषां स्पृहयते ये वै तुष्टाः स्वकैर्धनैः
yadāsya taddharantyanye tadā rājānamicchati |
tadā teṣāṃ spṛhayate ye vai tuṣṭāḥ svakairdhanaiḥ
अभीतः शुचिरभ्येति राजद्वारमशङ्कितः ।
न हि दुश्चरितं किंचिदन्तरात्मनि पश्यति
abhītaḥ śucirabhyeti rājadvāramaśaṅkitaḥ |
na hi duścaritaṃ kiṃcidantarātmani paśyati
सत्यस्य वचनं साधु न सत्याद्विद्यते परम् ।
सत्येन विधृतं सर्वं सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम्
satyasya vacanaṃ sādhu na satyādvidyate param |
satyena vidhṛtaṃ sarvaṃ sarvaṃ satye pratiṣṭhitam
अपि पापकृतो रौद्राः सत्यं कृत्वा मिथःकृतम् ।
अद्रोहमविसंवादं प्रवर्तन्ते तदाश्रयाः
api pāpakṛto raudrāḥ satyaṃ kṛtvā mithaḥkṛtam |
adrohamavisaṃvādaṃ pravartante tadāśrayāḥ
ते चेन्मिथ्या धृतिं कुर्युर्विनश्येयुरसंशयम् ।
न हर्तव्यं परधनमिति धर्मविदो विदुः
te cenmithyā dhṛtiṃ kuryurvinaśyeyurasaṃśayam |
na hartavyaṃ paradhanamiti dharmavido viduḥ
मन्यन्ते बलवन्तस्तं दुर्बलैः संप्रवर्तितम् ।
यदा नियतिदौर्बल्यमथैषामेव रोचते
manyante balavantastaṃ durbalaiḥ saṃpravartitam |
yadā niyatidaurbalyamathaiṣāmeva rocate
न ह्यत्यन्तं बलयुता भवन्ति सुखिनोपि वा ।
तस्मादनार्जवे बुद्धिर्न कार्या ते कदाचन
na hyatyantaṃ balayutā bhavanti sukhinopi vā |
tasmādanārjave buddhirna kāryā te kadācana
असाधुभ्योऽस्य न भयं न चौरेभ्यो न राजतः ।
अकिंचित्कस्यचित्कुर्वन्निर्भयः शुचिरावसेत्
asādhubhyo'sya na bhayaṃ na caurebhyo na rājataḥ |
akiṃcitkasyacitkurvannirbhayaḥ śucirāvaset
सर्वतः शङ्कते स्तेनो मृगो ग्राममिवेयिवान् ।
बहुधाऽऽचरितं पापमन्यत्रैवानुपश्यति
sarvataḥ śaṅkate steno mṛgo grāmamiveyivān |
bahudhā''caritaṃ pāpamanyatraivānupaśyati
मुदितः शुचिरभ्येति सर्वतो निर्भयः सदा ।
न हि दुश्चरितं किंचिदात्मनोऽन्येषु पश्यति
muditaḥ śucirabhyeti sarvato nirbhayaḥ sadā |
na hi duścaritaṃ kiṃcidātmano'nyeṣu paśyati
दातव्यमित्ययं धर्म उक्तो भूतहिते रतैः ।
तं मन्यन्ते धनयुताः कृपणैः संप्रवर्तितम्
dātavyamityayaṃ dharma ukto bhūtahite rataiḥ |
taṃ manyante dhanayutāḥ kṛpaṇaiḥ saṃpravartitam
यदा नियतिकार्पण्यमथैपामव रोचते ।
धनवन्तोपि नात्यन्तं भवन्ति सुखिनोपि वा
yadā niyatikārpaṇyamathaipāmava rocate |
dhanavantopi nātyantaṃ bhavanti sukhinopi vā
यदन्यैर्विहितं नेच्छेदात्मनः कर्म पूरुषः ।
न तत्परेषु कुर्वीत जानन्नप्रियमात्मनः
yadanyairvihitaṃ necchedātmanaḥ karma pūruṣaḥ |
na tatpareṣu kurvīta jānannapriyamātmanaḥ
योऽन्यस्य स्यादुपपतिः स कं किं वक्तुमर्हति ।
यदन्यस्य ततः कुर्यान्न मृष्येदिति मे मतिः
yo'nyasya syādupapatiḥ sa kaṃ kiṃ vaktumarhati |
yadanyasya tataḥ kuryānna mṛṣyediti me matiḥ
जीवितुं यः स्वयं चेच्छेत्कथं सोऽन्यं प्रघातयेत् ।
यद्यदात्मन इच्छेत तत्परस्यापि चिन्तयेत्
jīvituṃ yaḥ svayaṃ cecchetkathaṃ so'nyaṃ praghātayet |
yadyadātmana iccheta tatparasyāpi cintayet
अतिरिक्तः संविभजेद्भोगैरन्यानकिंचनान् ।
एतस्मात्कारणाद्धात्रा कुसीदं संप्रवर्तितम्
atiriktaḥ saṃvibhajedbhogairanyānakiṃcanān |
etasmātkāraṇāddhātrā kusīdaṃ saṃpravartitam
यस्मिंस्तु देवाः समये सन्तिष्ठेरंस्तथा भवेत् ।
अथ चेल्लोभसमये स्थितिर्धर्मोऽपि शोभना
yasmiṃstu devāḥ samaye santiṣṭheraṃstathā bhavet |
atha cellobhasamaye sthitirdharmo'pi śobhanā
सर्वं प्रियाभ्युपगतं पुण्यमाहुर्मनीषिणः ।
पश्यैतं लक्षणोद्देशं धर्माधर्मे युधिष्ठिर
sarvaṃ priyābhyupagataṃ puṇyamāhurmanīṣiṇaḥ |
paśyaitaṃ lakṣaṇoddeśaṃ dharmādharme yudhiṣṭhira
लोकसंग्रहसंयुक्तं विधात्रा विहितं पुरा ।
सूक्ष्मधर्मार्थनियतं सतां चरितमुत्तमम्
lokasaṃgrahasaṃyuktaṃ vidhātrā vihitaṃ purā |
sūkṣmadharmārthaniyataṃ satāṃ caritamuttamam
धर्मलक्षणमाख्यातमेतत्ते कुरुसत्तम ।
तस्मादनार्जवे बुद्धिर्न ते कार्या कथंचन
dharmalakṣaṇamākhyātametatte kurusattama |
tasmādanārjave buddhirna te kāryā kathaṃcana
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)