शान्ति पर्व

अध्याय 246: शुक को योग की साधना का उपदेश

इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि षट्‌चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

36 श्लोक · 246 में से 372

इस अध्याय में क्या होता है

शुक को योग की साधना का उपदेश

व्यास शुक को योग का कर्म सिखाते हैं: बुद्धि, मन और इन्द्रियों को एक करना। पाँच दोष योगी को रोकते हैं: काम, क्रोध, लोभ, भय और निद्रा। क्रोध शम से, काम संकल्पत्याग से, निद्रा सत्त्व से, भय अप्रमाद से और लोभ ज्ञानियों की सेवा से जीता जाता है। जैसे मछुआरा पहले सबसे भयानक मछली पकड़ता है, वैसे वह पहले मन को, फिर एक एक इन्द्रिय को साधे। तब ब्रह्म धूमरहित अग्नि या बिजली की भाँति चमकता है। वह अद्भुत दृश्यों और शब्दों की उपेक्षा करे, सूने स्थानों में अकेला बैठे, और छह मास में शब्दब्रह्म के पार चला जाता है। स्त्री या नीच वर्ण का पुरुष भी इस मार्ग से परम गति पाते हैं। हमारे पाठ में कुछ श्लोक खण्डित हैं।

व्यास उवाच

246.1

पृच्छतस्तव सत्पुत्र यथावदिह तत्त्वतः ।
साङ्ख्यन्यायेन संयुक्तं यदेतत्कीर्तितं मया

pṛcchatastava satputra yathāvadiha tattvataḥ |
sāṅkhyanyāyena saṃyuktaṃ yadetatkīrtitaṃ mayā

246.2

योगकृत्यं तु ते कृत्स्नं वर्तयिष्यामि तच्छृणु ।
एकत्वं बुद्धिमनसोरिन्द्रियाणां च सर्वशः

yogakṛtyaṃ tu te kṛtsnaṃ vartayiṣyāmi tacchṛṇu |
ekatvaṃ buddhimanasorindriyāṇāṃ ca sarvaśaḥ

246.3

आत्मनोऽव्यथिनस्तात् ज्ञानमेतदनुत्तमम् ।
तदेतदुपशान्तेन दान्तेनाध्यात्मशीलिना

ātmano'vyathinastāt jñānametadanuttamam |
tadetadupaśāntena dāntenādhyātmaśīlinā

246.4

आत्मारामेण बुद्धेन बोद्धव्यं शुचिकर्मणा ।
योगदोषान्समुच्छिन्द्यात्पञ्च यान्कवयो विदुः

ātmārāmeṇa buddhena boddhavyaṃ śucikarmaṇā |
yogadoṣānsamucchindyātpañca yānkavayo viduḥ

246.5

कामं क्रोधं त्त लोभं च भयं स्वप्नं च पञ्चमम् ।
क्रोधं शमेन जयति कामं संकल्पवर्जनात्

kāmaṃ krodhaṃ tta lobhaṃ ca bhayaṃ svapnaṃ ca pañcamam |
krodhaṃ śamena jayati kāmaṃ saṃkalpavarjanāt

246.6

सत्त्वसंसेवनाद्धीरो निद्रामुच्छेत्तुमर्हति ।
धृत्या शिश्नोदरं रक्षेत्पाणिपादं च चक्षुषा

sattvasaṃsevanāddhīro nidrāmucchettumarhati |
dhṛtyā śiśnodaraṃ rakṣetpāṇipādaṃ ca cakṣuṣā

246.7

चक्षुःश्रोत्रे च मनसा मनो वाचं च कर्मणा ।
अप्रमादाद्भयं जह्याल्लोभं प्राज्ञोपसेवनात्

cakṣuḥśrotre ca manasā mano vācaṃ ca karmaṇā |
apramādādbhayaṃ jahyāllobhaṃ prājñopasevanāt

246.8

एवमेतान्योगदोषाञ्चयेन्नित्यमतन्द्रितः ।
अग्नींश्च ब्राह्मणांश्चार्चेद्देवताः प्रणमेत च

evametānyogadoṣāñcayennityamatandritaḥ |
agnīṃśca brāhmaṇāṃścārceddevatāḥ praṇameta ca

246.9

वर्जयेदुशतीं वाचं हिंसायुक्तां मनोनुदाम् ।
ब्रह्म तेजोमयं शुक्रं यस्य सर्वमिदं ततम्

varjayeduśatīṃ vācaṃ hiṃsāyuktāṃ manonudām |
brahma tejomayaṃ śukraṃ yasya sarvamidaṃ tatam

246.10

एतस्य सूत्रभूतस्य द्वयं स्थावरजङ्गमम् ।
ध्यानमध्ययनं दानं सत्यं ह्रीरार्जवं क्षमा

etasya sūtrabhūtasya dvayaṃ sthāvarajaṅgamam |
dhyānamadhyayanaṃ dānaṃ satyaṃ hrīrārjavaṃ kṣamā

246.11

शोचमाहारसंशुद्धिरिन्द्रियाणां च निग्रहः ।
एतैर्विवर्धते तेजः पाप्मानं चापकर्षति

śocamāhārasaṃśuddhirindriyāṇāṃ ca nigrahaḥ |
etairvivardhate tejaḥ pāpmānaṃ cāpakarṣati

246.12

सिद्ध्यन्ति चास्य सर्वार्था विज्ञानं च प्रवर्धते ।
समः सर्वेषु भूतेषु लब्धालब्धेन वर्तयेत्

siddhyanti cāsya sarvārthā vijñānaṃ ca pravardhate |
samaḥ sarveṣu bhūteṣu labdhālabdhena vartayet

246.13

धूतपाप्मा तु तेजस्वी लघ्वाहारो जितेन्द्रियः ।
कामक्रोधौ वशे कृत्वा निनीषेद्ब्रह्मणः पदम्

dhūtapāpmā tu tejasvī laghvāhāro jitendriyaḥ |
kāmakrodhau vaśe kṛtvā ninīṣedbrahmaṇaḥ padam

246.14

मनसश्चेन्द्रियाणां च कृत्वैकाग्र्यं समाहितः ।
पूर्वरात्रेऽपरात्रे च धारयेन्मन आत्मनि

manasaścendriyāṇāṃ ca kṛtvaikāgryaṃ samāhitaḥ |
pūrvarātre'parātre ca dhārayenmana ātmani

246.15

जन्तोः पञ्चेन्द्रियस्यास्य यदेकं छिद्रमिन्द्रियम् ।
ततोऽस्य स्रवते प्रज्ञा दृतेः पादादिवोदकम्

jantoḥ pañcendriyasyāsya yadekaṃ chidramindriyam |
tato'sya sravate prajñā dṛteḥ pādādivodakam

246.16

मनस्तु पूर्वमादद्यात्कुमीनमिव मत्स्यहा ।
ततः श्रोत्रं ततश्चक्षुर्जिह्वा घ्राणं च योगवित्

manastu pūrvamādadyātkumīnamiva matsyahā |
tataḥ śrotraṃ tataścakṣurjihvā ghrāṇaṃ ca yogavit

246.17

तत एतानि संयम्य मनसि स्थापयेद्यतिः ।
तथैवापो ह्यसंकल्पान्मनो ह्यात्मनि धारयेत्

tata etāni saṃyamya manasi sthāpayedyatiḥ |
tathaivāpo hyasaṃkalpānmano hyātmani dhārayet

246.18

पञ्चेन्द्रियाणि संधाय मनसि स्थापयेद्यतिः ।
यदैतान्यवतिष्ठन्ति मनःषष्ठानि चात्मनि

pañcendriyāṇi saṃdhāya manasi sthāpayedyatiḥ |
yadaitānyavatiṣṭhanti manaḥṣaṣṭhāni cātmani

246.19

प्रसीदन्ति च संस्थाय तदा ब्रह्म प्रकाशते ।
विधूम इव सप्तार्चिरादित्य इव दीप्तिमान्

prasīdanti ca saṃsthāya tadā brahma prakāśate |
vidhūma iva saptārcirāditya iva dīptimān

246.20

वैद्युतोऽग्निरिवाकाशे दृश्यतेऽऽत्मा तथाऽऽत्मनि ।
सर्वस्तत्र स सर्वत्र व्यापकत्वाच्च दृश्यते

vaidyuto'gnirivākāśe dṛśyate''tmā tathā''tmani |
sarvastatra sa sarvatra vyāpakatvācca dṛśyate

246.21

तं पश्यन्ति महात्मानो ब्राह्मणा ये मनीषिणः ।
धृतिमन्तो महाप्राज्ञाः सर्वभूतहिते रताः

taṃ paśyanti mahātmāno brāhmaṇā ye manīṣiṇaḥ |
dhṛtimanto mahāprājñāḥ sarvabhūtahite ratāḥ

246.22

एवं परिमितं कालमाचरन्संशितव्रतः ।
आसीनो हि रहस्येको गच्छेदक्षरसाम्यताम्

evaṃ parimitaṃ kālamācaransaṃśitavrataḥ |
āsīno hi rahasyeko gacchedakṣarasāmyatām

246.23

विमोहो भ्रम आवर्तो घ्राणं श्रवणदर्शने ।
अद्भुतानि रसस्पर्शे शीतोष्णे मारुताकृतिः

vimoho bhrama āvarto ghrāṇaṃ śravaṇadarśane |
adbhutāni rasasparśe śītoṣṇe mārutākṛtiḥ

246.24

प्रतिभामुपसर्गांश्चाप्युपसंगृह्य योगतः ।
तांस्तत्त्वविदनादृत्य आत्मन्येव निवर्तयेत्

pratibhāmupasargāṃścāpyupasaṃgṛhya yogataḥ |
tāṃstattvavidanādṛtya ātmanyeva nivartayet

246.25

कुर्यात्परिचयं योगे त्रैकाल्ये नियतो मुनिः ।
गिरिशृङ्गे तथा चैत्ये वृक्षाग्रेषु च योजयेत्

kuryātparicayaṃ yoge traikālye niyato muniḥ |
giriśṛṅge tathā caitye vṛkṣāgreṣu ca yojayet

246.26

संनियम्येन्द्रियग्रामं कोष्ठे भाण्डमना इव ।
एकाग्रं चिन्तयेन्नित्यं योगान्नोद्वेजयेन्मनः

saṃniyamyendriyagrāmaṃ koṣṭhe bhāṇḍamanā iva |
ekāgraṃ cintayennityaṃ yogānnodvejayenmanaḥ

246.27

येनोपायेन शक्येत संनियन्तुं चलं मनः ।
तत्तद्युक्तो निषेवेत न चैव विचलेत्ततः

yenopāyena śakyeta saṃniyantuṃ calaṃ manaḥ |
tattadyukto niṣeveta na caiva vicalettataḥ

246.28

शून्या गिरि---श्वैव देवतायतनानि च ।
शून्यागारा---काग्रो निवासार्थमुपक्रमेत्

śūnyā giri---śvaiva devatāyatanāni ca |
śūnyāgārā---kāgro nivāsārthamupakramet

246.29

नाभिष्व---वाचा कर्मणा मनसाऽपि वा ।
उपे-----रो लब्धालब्धे समो भवेत्

nābhiṣva---vācā karmaṇā manasā'pi vā |
upe-----ro labdhālabdhe samo bhavet

246.30

यश्चैन-----न्देत यश्चैनमभिवादयेत् ।
समस्त-----भयोर्नाभिध्यायेच्छुभाशुभम्

yaścaina-----ndeta yaścainamabhivādayet |
samasta-----bhayornābhidhyāyecchubhāśubham

246.31

न प्रहृ---भेषु नालाभेषु च चिन्तयेत् ।
समः स-------षु सधर्मा मातरिश्वनः

na prahṛ---bheṣu nālābheṣu ca cintayet |
samaḥ sa-------ṣu sadharmā mātariśvanaḥ

246.32

एवं सर्वात्मनः साधोः सर्वत्र समदर्शिनः ।
षण्मासान्नित्ययुक्तस्य शब्दब्रह्मातिवर्तते

evaṃ sarvātmanaḥ sādhoḥ sarvatra samadarśinaḥ |
ṣaṇmāsānnityayuktasya śabdabrahmātivartate

246.33

वेदनार्ताः प्रजा दृष्ट्वा समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
एतस्मिन्निरतो मार्गे विरमेन्न च मोहितः

vedanārtāḥ prajā dṛṣṭvā samaloṣṭāśmakāñcanaḥ |
etasminnirato mārge viramenna ca mohitaḥ

246.34

अपि वर्णावकृष्टस्तु नारी वा धर्मकाङ्क्षिणी ।
तावप्येतेन मार्गेण गच्छेतां परमां गतिम्

api varṇāvakṛṣṭastu nārī vā dharmakāṅkṣiṇī |
tāvapyetena mārgeṇa gacchetāṃ paramāṃ gatim

246.35

अजं पुराणमजरं सनातनं
यदिन्द्रियैरुपलभेत निश्चलैः ।
अणोरणीयो महतो महत्तरं
तदात्मना पश्यति युक्तमात्मवान्

ajaṃ purāṇamajaraṃ sanātanaṃ
yadindriyairupalabheta niścalaiḥ |
aṇoraṇīyo mahato mahattaraṃ
tadātmanā paśyati yuktamātmavān

246.36

इदं महर्षेर्वचनं महात्मनो
यथावदुक्तं मनसाऽनुदृश्य च ।
अवेक्ष्य चेमां परमेष्ठिसाम्यतां
प्रयान्ति यां भूतगतिं मनीषिणः

idaṃ maharṣervacanaṃ mahātmano
yathāvaduktaṃ manasā'nudṛśya ca |
avekṣya cemāṃ parameṣṭhisāmyatāṃ
prayānti yāṃ bhūtagatiṃ manīṣiṇaḥ

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)