अत्राप्युदाहन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा दस्युः समर्यादो दस्युत्वात्सिद्धिमाप्तवान्
atrāpyudāhantīmamitihāsaṃ purātanam |
yathā dasyuḥ samaryādo dasyutvātsiddhimāptavān
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि आपद्धर्मपर्वणि पञ्चत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥
26 श्लोक · 135 में से 372
भीष्म कापच्य नामक दस्यु का इतिहास सुनाते हैं, जिसने मर्यादा रखने से सिद्धि पाई। क्षत्रिय पिता और निषाद माता से जन्मा वह वीर और विद्वान था और पारियात्र पर्वत में विचरता था। वह वन में वृद्ध माता-पिता की सेवा करता, ब्राह्मणों और तपस्वियों का आदर करता, और जो दस्यु का अन्न न लेते उनके द्वार पर आखेट रख आता। सहस्रों मर्यादाहीन दस्युओं ने उसे अपना ग्रामणी चुना। उसके नियम थे: स्त्री, डरे हुए, बालक, तपस्वी और न लड़ने वाले को मत मारो; स्त्रियों को बलपूर्वक मत पकड़ो; गौ और ब्राह्मण की रक्षा करो; यज्ञ में बाधा मत डालो। दण्ड सुधार के लिए है, वध के लिए नहीं। दस्युओं ने पालन किया, समृद्ध हुए, पाप से हटे, और कापच्य ने सिद्धि पाई।
भीष्म उवाच
अत्राप्युदाहन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा दस्युः समर्यादो दस्युत्वात्सिद्धिमाप्तवान्
atrāpyudāhantīmamitihāsaṃ purātanam |
yathā dasyuḥ samaryādo dasyutvātsiddhimāptavān
प्रहर्ता मतिमाञ्शूरः श्रुतवान्सुनृशंसवान् ।
अक्षन्नाश्रमिणां धर्मं ब्रह्मण्यो गुरुपूजकः
prahartā matimāñśūraḥ śrutavānsunṛśaṃsavān |
akṣannāśramiṇāṃ dharmaṃ brahmaṇyo gurupūjakaḥ
अनिषाद्यां क्षत्रियाज्जातः क्षत्रधर्मानुपालकः ।
कापच्यो नाम नैषादिर्दस्युत्वात्सिद्धिमाप्तवान्
aniṣādyāṃ kṣatriyājjātaḥ kṣatradharmānupālakaḥ |
kāpacyo nāma naiṣādirdasyutvātsiddhimāptavān
अरण्ये सायं पूर्वाह्णे मृगयूथप्रकोपिता ।
वेधिज्ञो मृगजातीनां नैषादानां च कोविदः
araṇye sāyaṃ pūrvāhṇe mṛgayūthaprakopitā |
vedhijño mṛgajātīnāṃ naiṣādānāṃ ca kovidaḥ
सर्वकाननदेशज्ञः पारियात्रचरः सदा ।
धर्मज्ञः सर्ववर्णानाममोघेषुर्दृढायुधः
sarvakānanadeśajñaḥ pāriyātracaraḥ sadā |
dharmajñaḥ sarvavarṇānāmamogheṣurdṛḍhāyudhaḥ
अप्यनेकशतां सेनामेक एव जिगाय सः ।
स वृद्धावम्बपितरौ महारण्येऽभ्यपूजयत्
apyanekaśatāṃ senāmeka eva jigāya saḥ |
sa vṛddhāvambapitarau mahāraṇye'bhyapūjayat
मधुमांसैर्मूलफलैरन्नैरुच्चावचैरपि ।
सत्कृत्य भोजयामास सम्यक्परिचचार ह
madhumāṃsairmūlaphalairannairuccāvacairapi |
satkṛtya bhojayāmāsa samyakparicacāra ha
आरण्यकान्प्रव्रजितान्ब्राह्मणान्परिपालयन् ।
अपि तेभ्यो मृगान्हत्वा निनाय सततं वने
āraṇyakānpravrajitānbrāhmaṇānparipālayan |
api tebhyo mṛgānhatvā nināya satataṃ vane
येऽस्मान्न प्रतिगृह्णन्ति दस्युभोजनशङ्कया ।
तेषामासज्य गेहेषु कल्य एव स गच्छति
ye'smānna pratigṛhṇanti dasyubhojanaśaṅkayā |
teṣāmāsajya geheṣu kalya eva sa gacchati
तं बहूनि सहस्राणि ग्रामणीत्वेऽभिवव्रिरे ।
निर्मर्यादानि दस्यूनां निरनुक्रोशवर्तिनाम्
taṃ bahūni sahasrāṇi grāmaṇītve'bhivavrire |
nirmaryādāni dasyūnāṃ niranukrośavartinām
दस्यव ऊचुः
मुहूर्तदेशकालज्ञः प्राज्ञः शूरो दृढव्रतः ।
ग्रामणीर्भव नो मुख्यः सर्वेपामेव संमतः
muhūrtadeśakālajñaḥ prājñaḥ śūro dṛḍhavrataḥ |
grāmaṇīrbhava no mukhyaḥ sarvepāmeva saṃmataḥ
यथायथा वक्ष्यसि नः करिष्यामस्तथातथा ।
पालयास्मान्यथान्यायं यथा माता यथा पिता
yathāyathā vakṣyasi naḥ kariṣyāmastathātathā |
pālayāsmānyathānyāyaṃ yathā mātā yathā pitā
कापच्य उवाच
मा वधीस्त्वं स्त्रियं भीरुं मा शिशुं मा तपस्विनम् ।
नायुध्यमानो हन्तव्यो न च ग्राह्या बलात्स्त्रियः
mā vadhīstvaṃ striyaṃ bhīruṃ mā śiśuṃ mā tapasvinam |
nāyudhyamāno hantavyo na ca grāhyā balātstriyaḥ
सर्वथा स्त्री न हन्तव्या सर्वसत्वेषु बुध्यत ।
नित्यं गोब्राह्मणे स्वस्ति योद्धव्यं च तदर्थतः
sarvathā strī na hantavyā sarvasatveṣu budhyata |
nityaṃ gobrāhmaṇe svasti yoddhavyaṃ ca tadarthataḥ
सत्यं च नापि हर्तव्यं सारविघ्नं च मा कृथाः ।
पूज्यन्ते यत्र देवाश्च पितरोऽतिथयश्च ह
satyaṃ ca nāpi hartavyaṃ sāravighnaṃ ca mā kṛthāḥ |
pūjyante yatra devāśca pitaro'tithayaśca ha
सर्वभूतेष्वपि वरो ब्राह्मणो मोक्षमर्हति ।
कार्या चापचितिस्तेषां सर्वस्वेनापि भावयेत्
sarvabhūteṣvapi varo brāhmaṇo mokṣamarhati |
kāryā cāpacitisteṣāṃ sarvasvenāpi bhāvayet
यस्य त्वेते संप्रदुष्टास्तस्य विद्यात्पराभवम् ।
न तस्य त्रिषु लोकेषु त्राता भवति कस्चन
yasya tvete saṃpraduṣṭāstasya vidyātparābhavam |
na tasya triṣu lokeṣu trātā bhavati kascana
यो ब्राह्मणान्परिभवेद्विनाशं चापि रोचयेत् ।
सूर्योदय इव ध्वान्ते ध्रुवं तस्य पराभवः
yo brāhmaṇānparibhavedvināśaṃ cāpi rocayet |
sūryodaya iva dhvānte dhruvaṃ tasya parābhavaḥ
इहैव फलमासीनः प्रत्याकाङ्क्षेत सर्वशः ।
येये नो न प्रदास्यन्ति तांस्तांस्तेनाभियास्यसि
ihaiva phalamāsīnaḥ pratyākāṅkṣeta sarvaśaḥ |
yeye no na pradāsyanti tāṃstāṃstenābhiyāsyasi
शिष्ट्यर्थं विहितो दण्डो न वधार्थं विधीयते ।
ये च शिष्टान्प्रबाधन्ते धर्मस्तेषां वधः स्मृतः
śiṣṭyarthaṃ vihito daṇḍo na vadhārthaṃ vidhīyate |
ye ca śiṣṭānprabādhante dharmasteṣāṃ vadhaḥ smṛtaḥ
ये च राष्ट्रोपरोधेन वृद्धिं कुर्वन्ति केचन ।
तानेवानुम्रियेरंस्ते कुणपं कृमयो यथा
ye ca rāṣṭroparodhena vṛddhiṃ kurvanti kecana |
tānevānumriyeraṃste kuṇapaṃ kṛmayo yathā
ये पुनर्धर्मशास्त्रेण वर्तेरन्निह दस्यवः ।
अपि ते दस्यवो भूत्वा क्षिप्रं सिद्धिमवाप्नुयुः ।
ye punardharmaśāstreṇa varteranniha dasyavaḥ |
api te dasyavo bhūtvā kṣipraṃ siddhimavāpnuyuḥ |
भीष्म उवाच
ते सर्वमेवानुचक्रुः कापच्यस्यानुशासनम् ।
वृद्धिं च लेभिरे सर्वे पापेभ्यश्चाप्युपारमन्
te sarvamevānucakruḥ kāpacyasyānuśāsanam |
vṛddhiṃ ca lebhire sarve pāpebhyaścāpyupāraman
कापच्यः कर्मणा तेन महतीं सिद्धिमाप्तवान् ।
साधूनामाचरन्क्षेमं दस्यून्पापान्निवर्तयन्
kāpacyaḥ karmaṇā tena mahatīṃ siddhimāptavān |
sādhūnāmācarankṣemaṃ dasyūnpāpānnivartayan
इदं कापच्यचरितं यो नित्यमनुचिन्तयेत् ।
नारण्येभ्योऽपि भूतेभ्यो भयमृच्छेत्कथंचन
idaṃ kāpacyacaritaṃ yo nityamanucintayet |
nāraṇyebhyo'pi bhūtebhyo bhayamṛcchetkathaṃcana
न भयं तस्य मर्त्येभ्यो नामर्त्येभ्यः कथंचन ।
न सतो नासतो राजन्स ह्यरण्येषु गोपतिः
na bhayaṃ tasya martyebhyo nāmartyebhyaḥ kathaṃcana |
na sato nāsato rājansa hyaraṇyeṣu gopatiḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)