युध्यतां यतमानानां शूराणामनिवर्तनाम् ।
सङ्कल्पमकरोन्मोघं गाण्डीवेन धनञ्जयः
yudhyatāṃ yatamānānāṃ śūrāṇāmanivartanām |
saṅkalpamakaronmoghaṃ gāṇḍīvena dhanañjayaḥ
इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि शल्यवधपर्वणि अष्टादशदिवसयुद्धे चतुर्विंशोऽध्यायः ॥
62 श्लोक · 24 में से 67
अर्जुन के बाणों से कौरव सेना बिखर जाती है। कोई पिता और भाइयों को छोड़कर भागता है, कोई पानी पीकर, घोड़ों को सुस्ताकर फिर लौट आता है। दुर्योधन धृष्टद्युम्न को घायल करता है, तब धृष्टद्युम्न उसके चारों घोड़े मारकर सारथि का सिर काट देते हैं और राजा घोड़े पर चढ़कर शकुनि की ओर चला जाता है। फिर तीन हजार हाथी पाण्डवों को घेर लेते हैं। अर्जुन एक एक बाण से उन्हें गिराते हैं और भीम गदा लेकर रथ से कूदकर कुम्भस्थल फोड़ते हैं। अश्वत्थामा, कृप और कृतवर्मा दुर्योधन को न पाकर उसे मरा समझते हैं और शकुनि के पास जाते हैं। सञ्जय बताते हैं कि वे धृष्टद्युम्न से लड़कर सात्यकि की सेना में जा गिरे और मूर्च्छित दशा में सात्यकि ने उन्हें जीवित पकड़ लिया।
सञ्जय उवाच
युध्यतां यतमानानां शूराणामनिवर्तनाम् ।
सङ्कल्पमकरोन्मोघं गाण्डीवेन धनञ्जयः
yudhyatāṃ yatamānānāṃ śūrāṇāmanivartanām |
saṅkalpamakaronmoghaṃ gāṇḍīvena dhanañjayaḥ
इन्द्राशनिसमस्पर्शानविषह्यान्महौजसः ।
विसृजन्दृश्यते बाणान्धारा मुञ्चन्निवाम्बुदः
indrāśanisamasparśānaviṣahyānmahaujasaḥ |
visṛjandṛśyate bāṇāndhārā muñcannivāmbudaḥ
तत्सैन्यं भरतश्रेष्ठ वध्यमानं किरीटिना ।
सम्प्रदुद्राव सङ्ग्रामात्तव पुत्रस्य पश्यतः
tatsainyaṃ bharataśreṣṭha vadhyamānaṃ kirīṭinā |
sampradudrāva saṅgrāmāttava putrasya paśyataḥ
पितॄन्भ्रातॄन्परित्यज्य वयस्यानपि चापरे
pitṝnbhrātṝnparityajya vayasyānapi cāpare
हतधुर्या रथाः केचिद्धतसूतास्तथा परे ।
भग्नाक्षयुगचक्रेषाः केचिदासन्विशाम्पते
hatadhuryā rathāḥ keciddhatasūtāstathā pare |
bhagnākṣayugacakreṣāḥ kecidāsanviśāmpate
अन्येषां सायकाः क्षीणास्तथाऽन्ये बाणपीडिताः ।
अक्षता युगपत्केचित्प्राद्रवन्भयपीडिताः
anyeṣāṃ sāyakāḥ kṣīṇāstathā'nye bāṇapīḍitāḥ |
akṣatā yugapatkecitprādravanbhayapīḍitāḥ
केचित्पुत्रानुपादाय हतभूयिष्ठबान्धवाः ।
विचुक्रुशुः पितॄंस्त्वन्ये सहायानपरे पुनः
kecitputrānupādāya hatabhūyiṣṭhabāndhavāḥ |
vicukruśuḥ pitṝṃstvanye sahāyānapare punaḥ
बान्धवांश्च नरव्याघ्र भ्रातॄन्सम्बन्धिनस्तथा ।
दुद्रुवुः केचिदुत्सृज्य तत्रतत्र विशाम्पते
bāndhavāṃśca naravyāghra bhrātṝnsambandhinastathā |
dudruvuḥ kecidutsṛjya tatratatra viśāmpate
बहवोऽत्र भृशं विद्धा मुह्यमाना महारथाः ।
निःश्वसन्ति स्म दृश्यन्ते पार्थबाणहता नराः
bahavo'tra bhṛśaṃ viddhā muhyamānā mahārathāḥ |
niḥśvasanti sma dṛśyante pārthabāṇahatā narāḥ
तानन्ये रथमारोप्य ह्याश्वास्य च मुहूर्तकम् ।
विश्रान्ताश्च वितृष्णाश्च पुनर्युद्धाय जग्मिरे
tānanye rathamāropya hyāśvāsya ca muhūrtakam |
viśrāntāśca vitṛṣṇāśca punaryuddhāya jagmire
तानपास्य गताः केचित्पुनरेव युयुत्सवः ।
कुर्वन्तस्तव पुत्रस्य शासनं युद्धदुर्मदाः
tānapāsya gatāḥ kecitpunareva yuyutsavaḥ |
kurvantastava putrasya śāsanaṃ yuddhadurmadāḥ
पानीयमपरे पीत्वा पर्याश्वास्य च वाहनम् ।
वर्माणि च समारोप्य केचिद्भरतसत्तम
pānīyamapare pītvā paryāśvāsya ca vāhanam |
varmāṇi ca samāropya kecidbharatasattama
समाश्वास्यापरे भ्रातॄन्निक्षिप्य शिबिरेऽपि च ।
पुत्रानन्ये पितॄनन्ये पुनर्युद्धमरोचयन्
samāśvāsyāpare bhrātṝnnikṣipya śibire'pi ca |
putrānanye pitṝnanye punaryuddhamarocayan
सज्जयित्वा रथान्केचिद्यथामुख्यं विशाम्पते ।
आवृत्य पाण्डवानीकं पुनर्युद्धमरोचयन्
sajjayitvā rathānkecidyathāmukhyaṃ viśāmpate |
āvṛtya pāṇḍavānīkaṃ punaryuddhamarocayan
ते शूराः किङ्किणीजालैः समाच्छन्ना बभासिरे ।
त्रैलोक्यविजये युक्ता यथा दैतेयदानवाः
te śūrāḥ kiṅkiṇījālaiḥ samācchannā babhāsire |
trailokyavijaye yuktā yathā daiteyadānavāḥ
आगम्य सहसा केचिद्रथैः स्वर्णविभूषितैः ।
पाण्डवानामनीकेषु धृष्टद्युम्नमयोधयन्
āgamya sahasā kecidrathaiḥ svarṇavibhūṣitaiḥ |
pāṇḍavānāmanīkeṣu dhṛṣṭadyumnamayodhayan
धृष्टद्युम्नोऽपि पाञ्चाल्यः शिखण्डी च महारथः ।
नाकुलिस्तु शतानीको रथानीकमयोधयन्
dhṛṣṭadyumno'pi pāñcālyaḥ śikhaṇḍī ca mahārathaḥ |
nākulistu śatānīko rathānīkamayodhayan
पाञ्चाल्यस्तु ततः क्रुद्धः सैन्येन महता वृतः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धस्तावकान्हन्तुमुद्यतः
pāñcālyastu tataḥ kruddhaḥ sainyena mahatā vṛtaḥ |
abhyadravatsusaṅkruddhastāvakānhantumudyataḥ
ततस्त्वापततस्तस्य तव पुत्रो जनाधिप ।
बाणसङ्घाननेकान्वै प्रेषयामास भारत
tatastvāpatatastasya tava putro janādhipa |
bāṇasaṅghānanekānvai preṣayāmāsa bhārata
धृष्टद्युम्नस्ततो राजंस्तव पुत्रेण धन्विना ।
नाराचैरर्धनाराचैर्बहुभिः क्षिप्रकारिभिः
dhṛṣṭadyumnastato rājaṃstava putreṇa dhanvinā |
nārācairardhanārācairbahubhiḥ kṣiprakāribhiḥ
वत्सदन्तैश्च बाणैश्च कर्मारपरिमार्जितैः ।
अश्वांश्च चतुरो हत्वा बाह्वोरुरसि चार्पितः
vatsadantaiśca bāṇaiśca karmāraparimārjitaiḥ |
aśvāṃśca caturo hatvā bāhvorurasi cārpitaḥ
सोऽतिविद्धो महेष्वासस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
तस्याश्वांश्चतुरो बाणैः प्रेषयामास मृत्यवे ।
सारथेश्चास्य भल्लेन शिरः कायादपाहरत्
so'tividdho maheṣvāsastotrārdita iva dvipaḥ |
tasyāśvāṃścaturo bāṇaiḥ preṣayāmāsa mṛtyave |
sāratheścāsya bhallena śiraḥ kāyādapāharat
ततो दुर्योधनो राजा पृष्ठमारुह्य वाजिनः ।
अपाक्रामद्वतरथो नातिदूरमरिन्दमः
tato duryodhano rājā pṛṣṭhamāruhya vājinaḥ |
apākrāmadvataratho nātidūramarindamaḥ
दृष्टा तु हतविक्रान्तं स्वमनीकं महाबलः ।
तव पुत्रो महाराज प्रययौ यत्र सौबलः
dṛṣṭā tu hatavikrāntaṃ svamanīkaṃ mahābalaḥ |
tava putro mahārāja prayayau yatra saubalaḥ
ततो रथेषु भग्नेषु त्रिसाहस्रा महाद्विपाः ।
पाण्डवान्रथिनः सर्वान्समन्तात्पर्यवारयन्
tato ratheṣu bhagneṣu trisāhasrā mahādvipāḥ |
pāṇḍavānrathinaḥ sarvānsamantātparyavārayan
ते वृताः समरे पञ्च गजानीकेन भारत ।
अशोभन्त महाराज ग्रहास्तारागणैरिव
te vṛtāḥ samare pañca gajānīkena bhārata |
aśobhanta mahārāja grahāstārāgaṇairiva
ततोऽर्जुनो महाराज लब्धलक्षौ महाभुजः ।
विनिर्ययौ रथेनैव श्वेताश्वः कृष्णसारथिः
tato'rjuno mahārāja labdhalakṣau mahābhujaḥ |
viniryayau rathenaiva śvetāśvaḥ kṛṣṇasārathiḥ
तैः समन्तात्परिवृतः कुञ्जरैः पर्वतोपमैः ।
नाराचैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्गजानीकमयोधयत्
taiḥ samantātparivṛtaḥ kuñjaraiḥ parvatopamaiḥ |
nārācairvimalaistīkṣṇairgajānīkamayodhayat
तत्रैकबाणनिहतानपश्याम महागजान् ।
पतितान्पात्यमानांश्च निर्भिन्नान्सव्यसाचिना
tatraikabāṇanihatānapaśyāma mahāgajān |
patitānpātyamānāṃśca nirbhinnānsavyasācinā
भीमसेनस्तु तान्दृष्ट्वा नागान्मत्तगजोपमः ।
करेणादाय महतीं गदामभ्यपतद्बली ।
अथाप्लुत्य रथात्तूर्णं दण्डपाणिरिवान्तकः
bhīmasenastu tāndṛṣṭvā nāgānmattagajopamaḥ |
kareṇādāya mahatīṃ gadāmabhyapatadbalī |
athāplutya rathāttūrṇaṃ daṇḍapāṇirivāntakaḥ
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा पाण्डवानां महारथम् ।
वित्रेसुस्तावकाः सैन्याः शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः
tamudyatagadaṃ dṛṣṭvā pāṇḍavānāṃ mahāratham |
vitresustāvakāḥ sainyāḥ śakṛnmūtraṃ ca susruvuḥ
आविग्नं च बलं सर्वं गदाहस्ते वृकोदरे
āvignaṃ ca balaṃ sarvaṃ gadāhaste vṛkodare
गदया भीमसेनेन भिन्नकुम्भान्निपातितान् ।
धावमानानपश्याम कुञ्जरान्पर्वतोपमान्
gadayā bhīmasenena bhinnakumbhānnipātitān |
dhāvamānānapaśyāma kuñjarānparvatopamān
प्राद्रवन्कुञ्जरास्ते तु भीमसेनगदाहताः ।
पेतुरार्तस्वरं कृत्वा छिन्नपक्षा इवाद्रयः
prādravankuñjarāste tu bhīmasenagadāhatāḥ |
peturārtasvaraṃ kṛtvā chinnapakṣā ivādrayaḥ
प्रभिन्नकुम्भांस्तु बहून्द्रवमाणानितस्ततः ।
पतमानांश्च सम्प्रेक्ष्य वित्रेसुस्तव सैनिकाः
prabhinnakumbhāṃstu bahūndravamāṇānitastataḥ |
patamānāṃśca samprekṣya vitresustava sainikāḥ
युधिष्ठिरोऽपि सङ्क्रुद्धो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
गार्ध्रपत्रैः शितैर्बाणैर्जघ्नुर्वै गजयोधिनः
yudhiṣṭhiro'pi saṅkruddho mādrīputrau ca pāṇḍavau |
gārdhrapatraiḥ śitairbāṇairjaghnurvai gajayodhinaḥ
धृष्टद्युम्नस्तु समरे पारजित्य नराधिपम् ।
अपक्रान्ते तव सुते हयपृष्ठे समाश्रिते
dhṛṣṭadyumnastu samare pārajitya narādhipam |
apakrānte tava sute hayapṛṣṭhe samāśrite
दृष्ट्वा च पाण्डवान्सर्वान्कुञ्चरैः परिवारितान् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज सहसा समुपाद्रवत्
dṛṣṭvā ca pāṇḍavānsarvānkuñcaraiḥ parivāritān |
dhṛṣṭadyumno mahārāja sahasā samupādravat
पुत्रः पाञ्चालराजस्य जिघांसुः कुञ्जरान्ययौ ।
अदृष्ट्वा तु रथानीके दुर्योधनमरिन्दमम्
putraḥ pāñcālarājasya jighāṃsuḥ kuñjarānyayau |
adṛṣṭvā tu rathānīke duryodhanamarindamam
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
अपृच्छन्क्षत्रियांस्तत्र क्व नु दुर्योधनो गतः
aśvatthāmā kṛpaścaiva kṛtavarmā ca sātvataḥ |
apṛcchankṣatriyāṃstatra kva nu duryodhano gataḥ
तेऽपश्यमाना राजानं वर्तमाने जनक्षये ।
मन्वाना निहतं तत्र तव पुत्रं महारथाः ।
विवर्णवदना भूत्वा पर्यपृच्छन्त ते सुतम्
te'paśyamānā rājānaṃ vartamāne janakṣaye |
manvānā nihataṃ tatra tava putraṃ mahārathāḥ |
vivarṇavadanā bhūtvā paryapṛcchanta te sutam
आहुः केचिद्वते सूते प्रयातो यत्र सौबलः ।
हित्वा पाञ्चालराजस्य तदनीकं दुरुत्सहम्
āhuḥ kecidvate sūte prayāto yatra saubalaḥ |
hitvā pāñcālarājasya tadanīkaṃ durutsaham
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र क्षत्रिया भृशविक्षताः ।
दुर्योधनेन किं कार्यं द्रक्ष्यध्वं यदि जीवति ।
युध्यध्वं सहिताः सर्वे किं वो राजा करिष्यति
apare tvabruvaṃstatra kṣatriyā bhṛśavikṣatāḥ |
duryodhanena kiṃ kāryaṃ drakṣyadhvaṃ yadi jīvati |
yudhyadhvaṃ sahitāḥ sarve kiṃ vo rājā kariṣyati
ते क्षत्रियाः क्षतैर्गात्रैर्हतभूयिष्ठवाहनाः ।
शरैः सम्पीड्यमानास्तु नातिव्यक्तमथाब्रुवन्
te kṣatriyāḥ kṣatairgātrairhatabhūyiṣṭhavāhanāḥ |
śaraiḥ sampīḍyamānāstu nātivyaktamathābruvan
इदं सर्वं बलं हन्मो येन स्म परिवारिताः ।
एते सर्वे गजान्हत्वा उपयान्ति स्म पाण्डवाः
idaṃ sarvaṃ balaṃ hanmo yena sma parivāritāḥ |
ete sarve gajānhatvā upayānti sma pāṇḍavāḥ
श्रुत्वा तु वचनं तेषामश्वत्थामा महाबलः ।
भित्त्वा पाञ्चालराजस्य तदनीकं दुरुत्सहम्
śrutvā tu vacanaṃ teṣāmaśvatthāmā mahābalaḥ |
bhittvā pāñcālarājasya tadanīkaṃ durutsaham
कृपश्च कृतवर्मा च प्रययौ यत्र सौबलः ।
रथानीकं परित्यज्य शूराः सुदृढधन्विनः
kṛpaśca kṛtavarmā ca prayayau yatra saubalaḥ |
rathānīkaṃ parityajya śūrāḥ sudṛḍhadhanvinaḥ
ततस्तेषु प्रयातेषु धृष्टद्युम्नपुरस्कृताः ।
आययुः पाण्डवा राजन्विनिघ्नन्तः स्म तावकान्
tatasteṣu prayāteṣu dhṛṣṭadyumnapuraskṛtāḥ |
āyayuḥ pāṇḍavā rājanvinighnantaḥ sma tāvakān
दृष्ट्वा तु तानापततः सम्प्रहृष्टान्महारथान् ।
पराक्रान्तास्ततो वीरा निराशा जीविते तदा
dṛṣṭvā tu tānāpatataḥ samprahṛṣṭānmahārathān |
parākrāntāstato vīrā nirāśā jīvite tadā
विवर्णमुखभूयिष्ठमभवत्तावकं बलम् ।
परिक्षीणायुधान्दृष्ट्वा तानहं परिवारितान्
vivarṇamukhabhūyiṣṭhamabhavattāvakaṃ balam |
parikṣīṇāyudhāndṛṣṭvā tānahaṃ parivāritān
राजन्बलेन त्र्यङ्गेन त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
आत्मना पञ्चमोऽयुध्यं पाञ्चालस्य बलेन ह
rājanbalena tryaṅgena tyaktvā jīvitamātmanaḥ |
ātmanā pañcamo'yudhyaṃ pāñcālasya balena ha
तस्मिन्देशे व्यवस्थाय यत्र शारद्वतः स्थितः ।
सम्प्रद्रुता वयं पञ्च किरीटिशरपीडिताः
tasmindeśe vyavasthāya yatra śāradvataḥ sthitaḥ |
sampradrutā vayaṃ pañca kirīṭiśarapīḍitāḥ
धृष्टद्युम्नं महारौद्रं तत्र नाभूद्रणो महान् ।
जितास्तेन वयं सर्वे व्यपयाम रणात्ततः
dhṛṣṭadyumnaṃ mahāraudraṃ tatra nābhūdraṇo mahān |
jitāstena vayaṃ sarve vyapayāma raṇāttataḥ
अथापश्यं सात्यकिं तमुपायातं महारथम् ।
रथैश्चतुः शतैर्वीरो मामभ्यद्रवदाहवे
athāpaśyaṃ sātyakiṃ tamupāyātaṃ mahāratham |
rathaiścatuḥ śatairvīro māmabhyadravadāhave
धृष्टद्युम्नादहं मुक्तः कञ्छिछ्रान्तवाहनात् ।
पतितो माधवानीकं दुष्कृती नरकं यथा
dhṛṣṭadyumnādahaṃ muktaḥ kañchichrāntavāhanāt |
patito mādhavānīkaṃ duṣkṛtī narakaṃ yathā
तत्र युद्धमभूद्धोरं मुहूर्तमतिदारुणम्
tatra yuddhamabhūddhoraṃ muhūrtamatidāruṇam
सात्यकिस्तु महाबाहुर्मम हत्वा परिच्छदम् ।
जीवग्राहमगृह्णान्मां मूर्च्छितं पतितं भुवि
sātyakistu mahābāhurmama hatvā paricchadam |
jīvagrāhamagṛhṇānmāṃ mūrcchitaṃ patitaṃ bhuvi
ततो मुहूर्तादिव तद्गजानीकमविध्यत ।
गदया भीमसेनेन नाराचैरर्जुनेन च
tato muhūrtādiva tadgajānīkamavidhyata |
gadayā bhīmasenena nārācairarjunena ca
अभिपिष्टैर्महानागैः समन्तात्पर्वतोपमैः ।
नातिप्रसिद्धैव गतिः पाण्डवानामजायत
abhipiṣṭairmahānāgaiḥ samantātparvatopamaiḥ |
nātiprasiddhaiva gatiḥ pāṇḍavānāmajāyata
रथमार्गं ततश्चक्रे भीमसेनो महाबलः ।
पाण्डवानां महाराज व्यपाकर्षन्महागजान्
rathamārgaṃ tataścakre bhīmaseno mahābalaḥ |
pāṇḍavānāṃ mahārāja vyapākarṣanmahāgajān
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
अपश्यन्तो रथानीके दुर्योधनसमरिन्दमम् ।
राजानं मृगयामासुस्तव पुत्रं महारथम्
aśvatthāmā kṛpaścaiva kṛtavarmā ca sātvataḥ |
apaśyanto rathānīke duryodhanasamarindamam |
rājānaṃ mṛgayāmāsustava putraṃ mahāratham
परित्यज्य च पाञ्चाल्यं प्रयाता यत्र सौबलः ।
राज्ञोऽदर्शनसंविग्ना वर्तमानो जनक्षये
parityajya ca pāñcālyaṃ prayātā yatra saubalaḥ |
rājño'darśanasaṃvignā vartamāno janakṣaye
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)