शल्य पर्व

अध्याय 20: सात्यकि ने कृतवर्मा को रथहीन किया, दुर्योधन अकेला डटा

इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वमि शल्यवधपर्वणि अष्टादशदिवसयुद्धे विंशोऽध्यायः ॥

36 श्लोक · 20 में से 67

इस अध्याय में क्या होता है

सात्यकि ने कृतवर्मा को रथहीन किया, दुर्योधन अकेला डटा

साल्व के मरने से कौरव सेना आँधी में वृक्ष की तरह हिल जाती है। कृतवर्मा चट्टान की भाँति अडिग होकर अकेले पाण्डव सेना को रोकते हैं। सात्यकि आते हैं, सात बाणों से राजा क्षेमधूर्ति को मारते हैं और कृतवर्मा से भिड़ते हैं। दोनों वृष्णि वीर सिंहों की तरह गरजते हैं, और पाण्डव तथा पाञ्चाल देखते रहते हैं। कृतवर्मा सात्यकि के घोड़े बेधकर धनुष काटते हैं। सात्यकि दूसरा धनुष लेकर दस बाणों से कृतवर्मा के सारथि, घोड़े और ध्वज गिरा देते हैं। कृतवर्मा शूल फेंकते हैं, सात्यकि उसे चूर करके उनकी छाती बेधते हैं और वे रथहीन हो जाते हैं। कृपाचार्य उन्हें अपने रथ पर ले जाते हैं। कौरव सेना फिर भागती है, पर दुर्योधन अकेला पाण्डवों और पाञ्चालों को रोकता है, मन्त्रपूत यज्ञाग्नि की तरह दमकता हुआ।

सञ्जय उवाच

20.1

तस्मिंस्तु निहते शूरे साल्वे समितिशोभने ।
तवाभज्यद्बलं वेगाद्वातेनेव महाद्रुमः

tasmiṃstu nihate śūre sālve samitiśobhane |
tavābhajyadbalaṃ vegādvāteneva mahādrumaḥ

20.2

तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा कृतवर्मा महारथः ।
दधार समरे शूरः शत्रुसैन्यं महाबलः

tatprabhagnaṃ balaṃ dṛṣṭvā kṛtavarmā mahārathaḥ |
dadhāra samare śūraḥ śatrusainyaṃ mahābalaḥ

20.3

सन्निवृत्तास्तु ते शूरा दृष्ट्वा सात्वतमाहवे ।
शैलोपमं स्थिरं राजन्कीर्यमाणं शरैर्युधि

sannivṛttāstu te śūrā dṛṣṭvā sātvatamāhave |
śailopamaṃ sthiraṃ rājankīryamāṇaṃ śarairyudhi

20.4

ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां पाण्डवैः सह ।
निवृत्तानां महाराज मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

tataḥ pravavṛte yuddhaṃ kurūṇāṃ pāṇḍavaiḥ saha |
nivṛttānāṃ mahārāja mṛtyuṃ kṛtvā nivartanam

20.5

तत्राश्चर्यमभूद्युद्वं सात्वतस्य परैः सह ।
यदेको वारयामास पाण्डुसेनां दुरासदाम्

tatrāścaryamabhūdyudvaṃ sātvatasya paraiḥ saha |
yadeko vārayāmāsa pāṇḍusenāṃ durāsadām

20.6

तेषामन्योन्यसुहृदां कृते कर्मणि दुष्करे ।
सिंहनादः प्रहृष्टानां दिविस्पृक्सुमहानभूत्

teṣāmanyonyasuhṛdāṃ kṛte karmaṇi duṣkare |
siṃhanādaḥ prahṛṣṭānāṃ divispṛksumahānabhūt

20.7

तेन शब्देन वित्रस्तान्पाञ्चालान्भरतर्षभ ।
शिनेर्नप्ता महाबाहुरन्वपद्यत सात्यकिः

tena śabdena vitrastānpāñcālānbharatarṣabha |
śinernaptā mahābāhuranvapadyata sātyakiḥ

20.8

स समासाद्य राजानं क्षेमधूर्तिं महाबलम् ।
सप्तभिर्निशितैर्बाणैरनयद्यमसादनम्

sa samāsādya rājānaṃ kṣemadhūrtiṃ mahābalam |
saptabhirniśitairbāṇairanayadyamasādanam

20.9

तमायान्तं महाबाहुं प्रवपन्तं शिताञ्शरान् ।
जवेनाभ्यपतद्वीमान्हार्दिक्यः शिनिपुङ्गवम्

tamāyāntaṃ mahābāhuṃ pravapantaṃ śitāñśarān |
javenābhyapatadvīmānhārdikyaḥ śinipuṅgavam

20.10

तौ सिंहाविव नर्दन्तौ धन्विनौ रथिनां वरौ ।
अन्योन्यमभिधावन्तौ शस्त्रप्रवरधारिणौ

tau siṃhāviva nardantau dhanvinau rathināṃ varau |
anyonyamabhidhāvantau śastrapravaradhāriṇau

20.11

पाण्डवाः सहपाञ्चाला योधाश्चान्ये नृपोत्तमाः ।
प्रेक्षकाः समपद्यन्त तयोः पुरुषसिंहयोः

pāṇḍavāḥ sahapāñcālā yodhāścānye nṛpottamāḥ |
prekṣakāḥ samapadyanta tayoḥ puruṣasiṃhayoḥ

20.12

नाराचैर्वत्सदन्तैश्च वृष्ण्यन्धकमहारथौ ।
अभिजघ्नतुरन्योन्यं प्रहृष्टाविव कुञ्चरौ

nārācairvatsadantaiśca vṛṣṇyandhakamahārathau |
abhijaghnaturanyonyaṃ prahṛṣṭāviva kuñcarau

20.13

चरन्तौ विविधान्मार्गान्हार्दिक्यशिनिपुङ्गवौ ।
मुहुरन्तर्दधाते तौ बाणवृष्ट्या परस्परम्

carantau vividhānmārgānhārdikyaśinipuṅgavau |
muhurantardadhāte tau bāṇavṛṣṭyā parasparam

20.14

चापवेगबलोद्वूतान्मार्गणान्वृष्णिसिंहयोः ।
आकाशे समपश्याम पतङ्गानिव शीघ्रगान्

cāpavegabalodvūtānmārgaṇānvṛṣṇisiṃhayoḥ |
ākāśe samapaśyāma pataṅgāniva śīghragān

20.15

तमेकं सत्यकर्माणमासाद्य हृदिकात्मजः ।
अविध्यन्निशितैर्बाणैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान्

tamekaṃ satyakarmāṇamāsādya hṛdikātmajaḥ |
avidhyanniśitairbāṇaiścaturbhiścaturo hayān

20.16

स दीर्घबाहुः सङ्क्रुद्धस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
अष्टभिः कृतवर्माणमविध्यत्परमेषुभिः

sa dīrghabāhuḥ saṅkruddhastotrārdita iva dvipaḥ |
aṣṭabhiḥ kṛtavarmāṇamavidhyatparameṣubhiḥ

20.17

ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः कृतवर्मा शिलाशितैः ।
सात्यकिं त्रिभिराहत्य धनुरेकेन चिच्छिदे

tataḥ pūrṇāyatotsṛṣṭaiḥ kṛtavarmā śilāśitaiḥ |
sātyakiṃ tribhirāhatya dhanurekena cicchide

20.18

निकृत्तं तद्धनुःश्रेष्ठमपास्य शिनिपुङ्गवः ।
अन्यदादत्त वेगेन शैनेयः सशरं धनुः

nikṛttaṃ taddhanuḥśreṣṭhamapāsya śinipuṅgavaḥ |
anyadādatta vegena śaineyaḥ saśaraṃ dhanuḥ

20.19

तदादाय धनुःश्रेष्ठं वरिष्ठः सर्वधन्विनाम् ।
आरोप्य च धनुः शीघ्रं महावीर्यो महाबलः

tadādāya dhanuḥśreṣṭhaṃ variṣṭhaḥ sarvadhanvinām |
āropya ca dhanuḥ śīghraṃ mahāvīryo mahābalaḥ

20.20

अमृष्यमाणो धनुषश्छेदनं कृतवर्मणा ।
कुपितोऽतिरथः शीघ्रं कृतवर्माणमभ्ययात्

amṛṣyamāṇo dhanuṣaśchedanaṃ kṛtavarmaṇā |
kupito'tirathaḥ śīghraṃ kṛtavarmāṇamabhyayāt

20.21

ततः सुनिशितैर्बाणैर्दशभिः शिनिपुङ्गवः ।
जघान सूतं चाश्वांश्च ध्वजं च कृतवर्मणः

tataḥ suniśitairbāṇairdaśabhiḥ śinipuṅgavaḥ |
jaghāna sūtaṃ cāśvāṃśca dhvajaṃ ca kṛtavarmaṇaḥ

20.22

ततो राजन्महेष्वासः कृतवर्मा महारथः ।
हताश्वसूतं सम्प्रेक्ष्य रथं हेमपरिष्कृतम्

tato rājanmaheṣvāsaḥ kṛtavarmā mahārathaḥ |
hatāśvasūtaṃ samprekṣya rathaṃ hemapariṣkṛtam

20.23

रोषेण महताऽऽविष्टः शूलमुद्यम्य मारिष ।
चिक्षेप भुजवेगेन जिघांसुः शिनि पुङ्गवम्

roṣeṇa mahatā''viṣṭaḥ śūlamudyamya māriṣa |
cikṣepa bhujavegena jighāṃsuḥ śini puṅgavam

20.24

तच्छूलं सात्वतो ह्याजौ निर्भिद्य निशितैः शरैः ।
चूर्णितं पातयामास मोहयन्निव माधवम् ।
ततोऽपरेण भल्लेन हृद्येनं समताडयत्

tacchūlaṃ sātvato hyājau nirbhidya niśitaiḥ śaraiḥ |
cūrṇitaṃ pātayāmāsa mohayanniva mādhavam |
tato'pareṇa bhallena hṛdyenaṃ samatāḍayat

20.25

सुयुद्वे युयुधानेन हताश्वो हतसारथिः ।
कृतवर्मा कृतास्त्रेण धरमीमन्वपद्यत

suyudve yuyudhānena hatāśvo hatasārathiḥ |
kṛtavarmā kṛtāstreṇa dharamīmanvapadyata

20.26

तस्मिन्सात्यकिना वीरे द्वैरथे विरथीकृते ।
समपद्यत सर्वेषां सैन्यानां सुमहद्भयम्

tasminsātyakinā vīre dvairathe virathīkṛte |
samapadyata sarveṣāṃ sainyānāṃ sumahadbhayam

20.27

पुत्राणां तव चात्यर्थं विषादः समजायत ।
हतसूते हताश्वे तु विरथे कृतवर्मणि

putrāṇāṃ tava cātyarthaṃ viṣādaḥ samajāyata |
hatasūte hatāśve tu virathe kṛtavarmaṇi

20.28

हताश्वं च समालक्ष्य हतसूतमरिन्दम ।
अभ्यधावत्कृपो राजञ्जिघांसुः शिनिपुङ्गवम्

hatāśvaṃ ca samālakṣya hatasūtamarindama |
abhyadhāvatkṛpo rājañjighāṃsuḥ śinipuṅgavam

20.29

तमारोप्य रथोपस्थे मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
अपोवाह महाबाहुं तूर्णमायोधनादपि

tamāropya rathopasthe miṣatāṃ sarvadhanvinām |
apovāha mahābāhuṃ tūrṇamāyodhanādapi

20.30

शैनेयेऽधिष्ठिते राजन्विरथे कृतवर्मणि ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्मुखम्

śaineye'dhiṣṭhite rājanvirathe kṛtavarmaṇi |
duryodhanabalaṃ sarvaṃ punarāsītparāṅmukham

20.31

तत्परे नान्वबुध्यन्त सैन्येन रजसा वृताः ।
तावकाः प्रद्रुता राजन्दुर्योधनमृते नृपम्

tatpare nānvabudhyanta sainyena rajasā vṛtāḥ |
tāvakāḥ pradrutā rājanduryodhanamṛte nṛpam

20.32

दुर्योधनस्तु सम्प्रेक्ष्य भग्नं स्वबलमन्तिकात् ।
जवेनाभ्यपतत्तूर्णं सर्वांश्चैको न्यवारयत्

duryodhanastu samprekṣya bhagnaṃ svabalamantikāt |
javenābhyapatattūrṇaṃ sarvāṃścaiko nyavārayat

20.33

पाण्डूंश्च सर्वान्सङ्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
शिखण्डिनं द्रौपदेयान्पाञ्चालानां च ये गणाः

pāṇḍūṃśca sarvānsaṅkruddho dhṛṣṭadyumnaṃ ca pārṣatam |
śikhaṇḍinaṃ draupadeyānpāñcālānāṃ ca ye gaṇāḥ

20.34

केकयान्सोमकांश्चैव सृञ्जयांश्चैव मारिष ।
असम्भ्रमं दुराधर्षः शितैर्बाणैरवाकिरत्

kekayānsomakāṃścaiva sṛñjayāṃścaiva māriṣa |
asambhramaṃ durādharṣaḥ śitairbāṇairavākirat

20.35

अतिष्ठदाहवे यत्तः पुत्रस्तव महाबलः ।
यथा यज्ञे महानग्निर्मन्त्रपूतः प्रकाशते ।
तथा दुर्योधनो राजा सङ्ग्रामे सर्वतोऽभवत्

atiṣṭhadāhave yattaḥ putrastava mahābalaḥ |
yathā yajñe mahānagnirmantrapūtaḥ prakāśate |
tathā duryodhano rājā saṅgrāme sarvato'bhavat

20.36

तं परे नाभ्यवर्तन्त मर्त्या मृत्युमिवाहवे ।
अथान्यं रथमास्थाय हार्दिक्यः समपद्यत

taṃ pare nābhyavartanta martyā mṛtyumivāhave |
athānyaṃ rathamāsthāya hārdikyaḥ samapadyata

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)