शल्य पर्व

अध्याय 21: दुर्योधन का पराक्रम और मध्याह्न के द्वन्द्वयुद्ध

इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि शल्यवधपर्वणि अष्टादशदिवसयुद्धे एकविंशोऽध्यायः ॥

48 श्लोक · 21 में से 67

इस अध्याय में क्या होता है

दुर्योधन का पराक्रम और मध्याह्न के द्वन्द्वयुद्ध

रथ पर बैठा दुर्योधन रुद्र की भाँति दुःसह है। उसके बाण धरती ढक लेते हैं, और सञ्जय कहते हैं कि दोनों पक्षों में उसके समान कोई नहीं। वह युधिष्ठिर को सौ, भीम को सत्तर बाण मारता है, नकुल सहदेव, धृष्टद्युम्न, द्रौपदीपुत्रों और सात्यकि को भी बेधता है। सब उसे बेधते हैं, फिर भी वह नहीं डिगता। उसके योद्धा लौट आते हैं और द्वन्द्वयुद्ध आरम्भ होते हैं। अश्वत्थामा भीम को रोकते हैं, बाणों से दोनों दिखते तक नहीं। शकुनि युधिष्ठिर को पीड़ित करता है। नकुल शकुनि के पुत्र को बाणों से घेरते हैं। सात्यकि कृतवर्मा से ऐसे लड़ते हैं जैसे इन्द्र बलि से। दुर्योधन और धृष्टद्युम्न मतवाले हाथियों की तरह भिड़ते हैं, और कृपाचार्य द्रौपदीपुत्रों पर टूटते हैं। धूल सूर्य को ढकती है।

सञ्जय उवाच

21.1

पुत्रस्तु ते महाराज रथस्थो रथिनां वरः ।
दुरुत्सहो बभौ युद्धे यथा रुद्रः प्रतापवान्

putrastu te mahārāja rathastho rathināṃ varaḥ |
durutsaho babhau yuddhe yathā rudraḥ pratāpavān

21.2

तस्य बाणसहस्रैस्तु प्रच्छन्ना ह्यभवन्मही ।
परांश्च सिषिचे बाणैर्धाराभिरिव पर्वतान्

tasya bāṇasahasraistu pracchannā hyabhavanmahī |
parāṃśca siṣice bāṇairdhārābhiriva parvatān

21.3

न च सोऽस्ति पुमान्कश्चित्पाण्डवानां बलार्णवे ।
हयो गजो रथो वाऽपि यः स्याद्बाणैरविक्षतः

na ca so'sti pumānkaścitpāṇḍavānāṃ balārṇave |
hayo gajo ratho vā'pi yaḥ syādbāṇairavikṣataḥ

21.4

यं यं हि समरे योधं प्रपश्यामि विशाम्पते ।
स स बाणैश्चितोऽभूद्वै पुत्रेण तव भारत

yaṃ yaṃ hi samare yodhaṃ prapaśyāmi viśāmpate |
sa sa bāṇaiścito'bhūdvai putreṇa tava bhārata

21.5

यथा सैन्येन रजसा समुद्भूतेन वाहिनी ।
प्रत्यदृश्यत सञ्छन्ना तथा बाणैर्महात्मनः

yathā sainyena rajasā samudbhūtena vāhinī |
pratyadṛśyata sañchannā tathā bāṇairmahātmanaḥ

21.6

बाणभूतामपश्याम पृथिवीं पृथिवीपते ।
दुर्योधनेन प्रकृतां क्षिप्रहस्तेन धन्विना

bāṇabhūtāmapaśyāma pṛthivīṃ pṛthivīpate |
duryodhanena prakṛtāṃ kṣiprahastena dhanvinā

21.7

तेषु योधसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
नास्ति दुर्योधनसमः पुमानिति मतिर्मम

teṣu yodhasahasreṣu tāvakeṣu pareṣu ca |
nāsti duryodhanasamaḥ pumāniti matirmama

21.8

तत्राद्भुतमपश्याम तव पुत्रस्य विक्रमम् ।
यदेकं सहिताः पार्था नाभ्यवर्तन्त भारत

tatrādbhutamapaśyāma tava putrasya vikramam |
yadekaṃ sahitāḥ pārthā nābhyavartanta bhārata

21.9

युधिष्ठिरं शतेनाजौ विव्याध भरतर्षभ ।
भीमसेनं च सप्तत्या सहदेवं च पञ्चभिः

yudhiṣṭhiraṃ śatenājau vivyādha bharatarṣabha |
bhīmasenaṃ ca saptatyā sahadevaṃ ca pañcabhiḥ

21.10

नकुलं च चतुःषष्ट्या धृष्टद्युम्नं च पञ्चभिः ।
पञ्चभिर्द्रौपदेयांश्च त्रिभिर्विव्याध सात्यकिम्

nakulaṃ ca catuḥṣaṣṭyā dhṛṣṭadyumnaṃ ca pañcabhiḥ |
pañcabhirdraupadeyāṃśca tribhirvivyādha sātyakim

21.11

धनुश्चिच्छेद भल्लेन सहदेवस्य मारिष ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं माद्रीपुत्रः प्रतापवान्

dhanuściccheda bhallena sahadevasya māriṣa |
tadapāsya dhanuśchinnaṃ mādrīputraḥ pratāpavān

21.12

अभ्यद्रवत राजानं प्रगृह्यान्यन्महद्धनुः ।
ततो दुर्योधनं सङ्ख्ये विव्याध दशभिः शरैः

abhyadravata rājānaṃ pragṛhyānyanmahaddhanuḥ |
tato duryodhanaṃ saṅkhye vivyādha daśabhiḥ śaraiḥ

21.13

नकुलस्तु ततो वीरो राजानं नवभिः शरैः ।
घोररूपैर्महेष्वासो विव्याध च ननाद च

nakulastu tato vīro rājānaṃ navabhiḥ śaraiḥ |
ghorarūpairmaheṣvāso vivyādha ca nanāda ca

21.14

सात्यकिश्चैव राजानं शरेणानतपर्वणा ।
द्रौपदेयास्त्रिसप्तत्या धर्मराजश्च पञ्चभिः ।
अशीत्या भीमसेनश्च शरै राजानमार्पयन्

sātyakiścaiva rājānaṃ śareṇānataparvaṇā |
draupadeyāstrisaptatyā dharmarājaśca pañcabhiḥ |
aśītyā bhīmasenaśca śarai rājānamārpayan

21.15

समन्तात्कीर्यमाणस्तु बाणसङ्घैर्महात्मभिः ।
न चचाल महाराज सर्वसैन्यस्य पश्यतः

samantātkīryamāṇastu bāṇasaṅghairmahātmabhiḥ |
na cacāla mahārāja sarvasainyasya paśyataḥ

21.16

लाघवात्सौष्ठवाच्चापि वीर्याच्चापि महात्मनः ।
अति सर्वाणि भूतानि ददृशुः सर्वपार्थिवाः

lāghavātsauṣṭhavāccāpi vīryāccāpi mahātmanaḥ |
ati sarvāṇi bhūtāni dadṛśuḥ sarvapārthivāḥ

21.17

धार्तराष्ट्रा हि राजेन्द्र योधास्तु स्वल्पमन्तरम् ।
अपश्यमाना राजानं पर्यवर्तन्त दंशिताः

dhārtarāṣṭrā hi rājendra yodhāstu svalpamantaram |
apaśyamānā rājānaṃ paryavartanta daṃśitāḥ

21.18

तेषामापततां घोरस्तुमुलः समपद्यत ।
क्षुब्धस्य हि समुद्रस्य प्रावृट्‌काले यथा स्वनः

teṣāmāpatatāṃ ghorastumulaḥ samapadyata |
kṣubdhasya hi samudrasya prāvṛṭ‌kāle yathā svanaḥ

21.19

समासाद्य रणे ते तु राजानमपराजितम् ।
प्रत्युद्ययुर्महेष्वासाः पाण्डवानाततायिनः

samāsādya raṇe te tu rājānamaparājitam |
pratyudyayurmaheṣvāsāḥ pāṇḍavānātatāyinaḥ

21.20

भीमसेनं रणे क्रुद्धो द्रोणपुत्रो न्यवारयत् ।
तयोर्बाणैर्महाराज प्रमुक्तैः सर्वतोदिशम् ।
नाज्ञायन्त रणे वीरा न दिशः प्रदिशस्तथा

bhīmasenaṃ raṇe kruddho droṇaputro nyavārayat |
tayorbāṇairmahārāja pramuktaiḥ sarvatodiśam |
nājñāyanta raṇe vīrā na diśaḥ pradiśastathā

21.21

तावुभौ क्रूरकर्माणावुभौ भारतदुःसहौ ।
घोररूपमयुध्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ

tāvubhau krūrakarmāṇāvubhau bhārataduḥsahau |
ghorarūpamayudhyetāṃ kṛtapratikṛtaiṣiṇau

21.22

त्रासयन्तौ दिशः सर्वा ज्याक्षेपकठिनत्वचौ ।
शकुनिस्तु रणे वीरो युधिष्ठिरमपीडयत्

trāsayantau diśaḥ sarvā jyākṣepakaṭhinatvacau |
śakunistu raṇe vīro yudhiṣṭhiramapīḍayat

21.23

तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सुबलस्य सुतो विभो ।
नादं चकार बलवत्सर्वसैन्यानि कम्पयन्

tasyāśvāṃścaturo hatvā subalasya suto vibho |
nādaṃ cakāra balavatsarvasainyāni kampayan

21.24

एतस्मिन्नन्तरे वीरं राजानमपराजितम् ।
अपोवाह रथेनाजौ सहदेवः प्रतापवान्

etasminnantare vīraṃ rājānamaparājitam |
apovāha rathenājau sahadevaḥ pratāpavān

21.25

अथान्यं रथमास्थाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
शकुनिं नवभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ।
ननाद च महानादं प्रवरः सर्वधन्विनाम्

athānyaṃ rathamāsthāya dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
śakuniṃ navabhirviddhvā punarvivyādha pañcabhiḥ |
nanāda ca mahānādaṃ pravaraḥ sarvadhanvinām

21.26

तद्युद्धमभवच्चित्रं घोररूपं च मारिष ।
प्रेक्षतां प्रीतिजननं सिद्धचारणसेवितम्

tadyuddhamabhavaccitraṃ ghorarūpaṃ ca māriṣa |
prekṣatāṃ prītijananaṃ siddhacāraṇasevitam

21.27

उलूकस्तु महेष्वासं नकुलं युद्धदुर्मदम् ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा शरवर्षैः समन्ततः

ulūkastu maheṣvāsaṃ nakulaṃ yuddhadurmadam |
abhyavarṣadameyātmā śaravarṣaiḥ samantataḥ

21.28

तथैव नकुलः शूरः सौबलस्य सुतं रणे ।
शरवर्षेण महता समन्तात्पर्यवारयत्

tathaiva nakulaḥ śūraḥ saubalasya sutaṃ raṇe |
śaravarṣeṇa mahatā samantātparyavārayat

21.29

तौ तत्र समरे वीरौ कुलपुत्रौ महारथौ ।
योधयन्तावपश्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ

tau tatra samare vīrau kulaputrau mahārathau |
yodhayantāvapaśyetāṃ kṛtapratikṛtaiṣiṇau

21.30

तथैव कृतवर्माणं शैनेयः शत्रुतापनः ।
योधयञ्शुशुभे राजन्बलिं शक्र इवाहवे

tathaiva kṛtavarmāṇaṃ śaineyaḥ śatrutāpanaḥ |
yodhayañśuśubhe rājanbaliṃ śakra ivāhave

21.31

दुर्योधनो धनुश्छित्त्वा धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध निशितैः शरैः

duryodhano dhanuśchittvā dhṛṣṭadyumnasya saṃyuge |
athainaṃ chinnadhanvānaṃ vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ

21.32

धृष्टद्युम्नोऽपि समरे प्रगृह्य परमायुधम् ।
राजानं योधयामास पश्यतां सर्वधन्विनाम्

dhṛṣṭadyumno'pi samare pragṛhya paramāyudham |
rājānaṃ yodhayāmāsa paśyatāṃ sarvadhanvinām

21.33

तयोर्युद्धं महच्चासीत्सङ्ग्रामे भरतर्षभ ।
प्रभिन्नयोर्यथा सक्तं मत्तयोर्वनहस्तिनोः

tayoryuddhaṃ mahaccāsītsaṅgrāme bharatarṣabha |
prabhinnayoryathā saktaṃ mattayorvanahastinoḥ

21.34

गौतमस्तु रणे क्रुद्धो द्रौपदेयान्महाबालान् ।
विव्याध बहुभिः शूरः शरैः सन्नतपर्वभिः

gautamastu raṇe kruddho draupadeyānmahābālān |
vivyādha bahubhiḥ śūraḥ śaraiḥ sannataparvabhiḥ

21.35

तस्य तैरभवद्युद्धमिन्द्रियैरिव देहिनः ।
घोररूपमसंवार्यं निर्मर्यादमवर्तत

tasya tairabhavadyuddhamindriyairiva dehinaḥ |
ghorarūpamasaṃvāryaṃ nirmaryādamavartata

21.36

ते च सम्पीडयामासुरिन्द्रियाणीव बालिशम् ।
स च तान्प्रतिसंरब्धः प्रत्ययोधयदाहवे

te ca sampīḍayāmāsurindriyāṇīva bāliśam |
sa ca tānpratisaṃrabdhaḥ pratyayodhayadāhave

21.37

एवं चित्रमभूद्युद्धं तस्य तैः सह भारत ।
उत्थायोत्थाय हि यथा देहिनामिन्द्रियैर्विभो

evaṃ citramabhūdyuddhaṃ tasya taiḥ saha bhārata |
utthāyotthāya hi yathā dehināmindriyairvibho

21.38

नराश्चैव नरैः सार्धं दन्तिनो दन्तिभिस्तथा ।
हया हयैः समासक्ता रथिनो रथिभिः सह

narāścaiva naraiḥ sārdhaṃ dantino dantibhistathā |
hayā hayaiḥ samāsaktā rathino rathibhiḥ saha

21.39

सङ्कुलं चाभवद्भूयो घोररूपं विशाम्पते

saṅkulaṃ cābhavadbhūyo ghorarūpaṃ viśāmpate

21.40

इदं चित्रमिदं घोरमिदं रौद्रमिति प्रभो ।
युद्धान्यासन्महाराज घोरांणि च बहूनि च

idaṃ citramidaṃ ghoramidaṃ raudramiti prabho |
yuddhānyāsanmahārāja ghorāṃṇi ca bahūni ca

21.41

ते समासाद्य समरे परस्परमरिन्दमाः ।
व्यनदंश्चैव जघ्नुश्च समाताद्य महाहवे

te samāsādya samare parasparamarindamāḥ |
vyanadaṃścaiva jaghnuśca samātādya mahāhave

21.42

तेषां पत्रसमुद्भूतं रजस्तीव्रमदृश्यत ।
वातेन चोद्धतं राजन्धावद्भिश्चाश्वसादिभिः

teṣāṃ patrasamudbhūtaṃ rajastīvramadṛśyata |
vātena coddhataṃ rājandhāvadbhiścāśvasādibhiḥ

21.43

रथनेमिसमुद्भूतं निःश्वासैश्चापि दन्तिनाम् ।
रजः सन्ध्याभ्रकलिलं दिवाकरपथं ययौ

rathanemisamudbhūtaṃ niḥśvāsaiścāpi dantinām |
rajaḥ sandhyābhrakalilaṃ divākarapathaṃ yayau

21.44

रजसा तेन सम्पृक्तो भास्करो निष्प्रभः कृतः ।
सञ्छादिताऽभवद्भूमिस्ते च शूरा महारथाः

rajasā tena sampṛkto bhāskaro niṣprabhaḥ kṛtaḥ |
sañchāditā'bhavadbhūmiste ca śūrā mahārathāḥ

21.45

मुहूर्तादिव संवृत्तं नीरजस्कं समन्ततः ।
वीरशोणितसिक्तायां भूमौ भरतसत्तम

muhūrtādiva saṃvṛttaṃ nīrajaskaṃ samantataḥ |
vīraśoṇitasiktāyāṃ bhūmau bharatasattama

21.46

उपाशाम्यत्ततस्तीव्रं तद्रजो घोरदर्शनम्

upāśāmyattatastīvraṃ tadrajo ghoradarśanam

21.47

ततोऽपश्यमहं भूयो द्वन्द्वयुद्धानि भारत ।
यथाप्राणं यथाश्रेष्ठं मध्याह्ने वै सुदारुणम्

tato'paśyamahaṃ bhūyo dvandvayuddhāni bhārata |
yathāprāṇaṃ yathāśreṣṭhaṃ madhyāhne vai sudāruṇam

21.48

वर्मणां तत्र राजेन्द्र व्यदृश्यन्तोज्ज्वलाः प्रभाः ।
शब्दश्च तुमुलः सङ्ख्ये शराणां पततामभूत्
महावेणुवनस्येव दह्यमानस्य पर्वते

varmaṇāṃ tatra rājendra vyadṛśyantojjvalāḥ prabhāḥ |
śabdaśca tumulaḥ saṅkhye śarāṇāṃ patatāmabhūt
mahāveṇuvanasyeva dahyamānasya parvate

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)