उपोह्यमाने द्यूते तु राजानः सर्व एव ते ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य विविशुस्तां सभां ततः
upohyamāne dyūte tu rājānaḥ sarva eva te |
dhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya viviśustāṃ sabhāṃ tataḥ
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि द्यूतपर्वणि पञ्चाशीतितमोऽध्यायः ॥
40 श्लोक · 85 में से 103
धृतराष्ट्र राजाओं के साथ सभा में आते हैं, और भीष्म, द्रोण, कृप तथा विदुर अनमने मन से पीछे आते हैं। खेल आरम्भ होता है। युधिष्ठिर सागर से निकले बहुमूल्य मोतियों का स्वर्णजटित हार दाँव पर लगाते हैं; दुर्योधन बराबर का दाँव रखता है, शकुनि पासा फेंककर कहता है, "जीत लिया!" फिर युधिष्ठिर हजार निष्कों से भरे घड़े और स्वर्णकोष लगाते हैं, फिर आठ घोड़ों वाला अपना रथ, फिर चौंसठ कलाओं में निपुण एक लाख सजी हुई दासियाँ, फिर उतने ही दास, हजार मतवाले हाथी, उतने ही रथ और योद्धा, चित्ररथ के दिए गन्धर्व घोड़े, दस हजार गाड़ियाँ और साठ हजार चौड़ी छाती वाले सैनिक, और ताँबे से मढ़े स्वर्ण के चार सौ कोष। हर बार कपट पर तुला शकुनि पासे फेंककर कहता है, "जीत लिया!"
वैशम्पायन उवाच
उपोह्यमाने द्यूते तु राजानः सर्व एव ते ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य विविशुस्तां सभां ततः
upohyamāne dyūte tu rājānaḥ sarva eva te |
dhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya viviśustāṃ sabhāṃ tataḥ
भीष्मो द्रोणः कृपश्चैव विदुरश्च महामतिः ।
नातिप्रीतेन मनसा तेऽन्ववर्तन्त भारत
bhīṣmo droṇaḥ kṛpaścaiva viduraśca mahāmatiḥ |
nātiprītena manasā te'nvavartanta bhārata
ते द्वन्द्वशः पृथच्कैव सिंहग्रीवा महौजसः ।
सिंहासनानि भूरिणी विचित्राणि च भेजिरे
te dvandvaśaḥ pṛthackaiva siṃhagrīvā mahaujasaḥ |
siṃhāsanāni bhūriṇī vicitrāṇi ca bhejire
शुशुभे सा सभा राजन्राजभिस्तैः समागतैः ।
देवैरिव महाभागैः समवेतैस्त्रिविष्टपम्
śuśubhe sā sabhā rājanrājabhistaiḥ samāgataiḥ |
devairiva mahābhāgaiḥ samavetaistriviṣṭapam
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वे भास्वरमूर्तयः ।
प्रवर्तत महाराज सुहृद्द्यूतमनन्तरम्
sarve vedavidaḥ śūrāḥ sarve bhāsvaramūrtayaḥ |
pravartata mahārāja suhṛddyūtamanantaram
युधिष्ठिर उवाच
अयं बुहधनो राजन्सागरावर्तसम्भवः ।
मणिर्हारोत्तरः श्रीमान्कनकोत्तमभूषणः
ayaṃ buhadhano rājansāgarāvartasambhavaḥ |
maṇirhārottaraḥ śrīmānkanakottamabhūṣaṇaḥ
एतद्राजन्मम धनं प्रतिपाणोऽस्ति कस्तव ।
येन मां त्वं महाराज धनेन प्रतिदीव्यसे
etadrājanmama dhanaṃ pratipāṇo'sti kastava |
yena māṃ tvaṃ mahārāja dhanena pratidīvyase
दुर्योधन उवाच
सन्ति मे मणयश्चैव धनानि सुबहूनि च ।
मत्सरश्च न मेऽर्थेषु जयस्वैनं दुरोदरम्
santi me maṇayaścaiva dhanāni subahūni ca |
matsaraśca na me'rtheṣu jayasvainaṃ durodaram
वैशम्पायन उवाच
ततो जग्राह शकुनिस्तानक्षानक्षतत्त्ववित् ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
tato jagrāha śakunistānakṣānakṣatattvavit |
jitamityeva śakuniryudhiṣṭhiramabhāṣata
युधिष्ठिर उवाच
मत्त कैतकेनैव यज्जितोऽस्मि दुरोदरे ।
शकुने हन्त दीव्यामो ग्लहमानाः परस्परम्
matta kaitakenaiva yajjito'smi durodare |
śakune hanta dīvyāmo glahamānāḥ parasparam
सन्ति निष्कसहस्रस्य भाण्डिन्यो भरिताः शुभाः ।
कोशो हिरण्यमक्षय्यं जातरूपमनेकशः ।
एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
santi niṣkasahasrasya bhāṇḍinyo bharitāḥ śubhāḥ |
kośo hiraṇyamakṣayyaṃ jātarūpamanekaśaḥ |
etadrājanmama dhanaṃ tena dīvyāmyahaṃ tvayā
वैशम्पायन उवाच
कौरवाणां कुलकरं ज्येष्ठं पाण्डवमच्युतम् ।
इत्युक्तः शकुनिः प्राह जितमित्येव तं नृपम्
kauravāṇāṃ kulakaraṃ jyeṣṭhaṃ pāṇḍavamacyutam |
ityuktaḥ śakuniḥ prāha jitamityeva taṃ nṛpam
युधिष्ठिर उवाच
अयं सहस्रसमितो वैयाघ्रः सुप्रतिष्ठितः ।
सुचक्रोपस्करः श्रीमान्किङ्किणीजालमण्डितः
ayaṃ sahasrasamito vaiyāghraḥ supratiṣṭhitaḥ |
sucakropaskaraḥ śrīmānkiṅkiṇījālamaṇḍitaḥ
संह्रादनो राजरथो य इहास्मानुपावहत् ।
जौत्रो रथवरः पुण्यो मेघसागरनिः स्वनः
saṃhrādano rājaratho ya ihāsmānupāvahat |
jautro rathavaraḥ puṇyo meghasāgaraniḥ svanaḥ
अष्टौ यं कुररच्छायाः सदश्वा राष्ट्रसंमताः ।
वहन्ति नैषां मुच्येत पदाद्भूमिमुपस्पृशन् ।
एतद्राजन्धनं मह्यं तेन दीव्याम्यहं त्वया
aṣṭau yaṃ kuraracchāyāḥ sadaśvā rāṣṭrasaṃmatāḥ |
vahanti naiṣāṃ mucyeta padādbhūmimupaspṛśan |
etadrājandhanaṃ mahyaṃ tena dīvyāmyahaṃ tvayā
वैशम्पायन उवाच
एवं श्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
evaṃ śrutvā vyavasito nikṛtiṃ samupāśritaḥ |
jitamityeva śakuniryudhiṣṭhiramabhāṣata
युधिष्ठिर उवाच
शतं दासीसहस्राणि तरुण्यो हेमभद्रिकाः ।
कम्बुकेयूरधारिण्यो निष्ककण्ठ्यः स्वलङ्कृताः
śataṃ dāsīsahasrāṇi taruṇyo hemabhadrikāḥ |
kambukeyūradhāriṇyo niṣkakaṇṭhyaḥ svalaṅkṛtāḥ
महार्हमाल्याभरणाः सुवस्त्राश्चन्दनोक्षिताः ।
मणीन्हेम च बिभ्रत्यश्चतुःषष्टिविशारदाः
mahārhamālyābharaṇāḥ suvastrāścandanokṣitāḥ |
maṇīnhema ca bibhratyaścatuḥṣaṣṭiviśāradāḥ
अनुसेवां चरन्तीमाः कुशला नृत्तसामसु ।
स्नातकानाममात्यानां राज्ञां च मम शासनात् ।
एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
anusevāṃ carantīmāḥ kuśalā nṛttasāmasu |
snātakānāmamātyānāṃ rājñāṃ ca mama śāsanāt |
etadrājanmama dhanaṃ tena dīvyāmyahaṃ tvayā
वैशम्पायन उवाच
एतच्छुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
etacchutvā vyavasito nikṛtiṃ samupāśritaḥ |
jitamityeva śakuniryudhiṣṭhiramabhāṣata
युधिष्ठिर उवाच
एतावन्ति च दासानां सहस्राण्युत सन्ति मे ।
प्रदक्षिणानुलोमाश्च प्रावारवसनाः सदा
etāvanti ca dāsānāṃ sahasrāṇyuta santi me |
pradakṣiṇānulomāśca prāvāravasanāḥ sadā
प्राज्ञा मेधाविनो दान्ता युवानो मृष्टकुण्डलाः ।
पात्रीहस्ता दिवारात्रमतिथीन्भोजयन्त्युत ।
एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
prājñā medhāvino dāntā yuvāno mṛṣṭakuṇḍalāḥ |
pātrīhastā divārātramatithīnbhojayantyuta |
etadrājanmama dhanaṃ tena dīvyāmyahaṃ tvayā
वैशम्पायन उवाच
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरभाषत
etacchrutvā vyavasito nikṛtiṃ samupāśritaḥ |
jitamityeva śakuniryudhiṣṭhirabhāṣata
युधिष्ठिर उवाच
सहस्रसङ्ख्या नगा मे मत्तास्तिष्ठन्ति सौबल ।
हेमकक्षाः कृतापीडाः पद्मिनो हेममालिनः
sahasrasaṅkhyā nagā me mattāstiṣṭhanti saubala |
hemakakṣāḥ kṛtāpīḍāḥ padmino hemamālinaḥ
सुदान्ता राजवहनाः सर्वशब्दक्षमा युधि ।
ईषादन्ता महाकायाः सर्वे चाष्टकरेणवः
sudāntā rājavahanāḥ sarvaśabdakṣamā yudhi |
īṣādantā mahākāyāḥ sarve cāṣṭakareṇavaḥ
सर्वे च पुरभेत्तारो नवमेघनिभा गजाः ।
एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
sarve ca purabhettāro navameghanibhā gajāḥ |
etadrājanmama dhanaṃ tena dīvyāmyahaṃ tvayā
वैशम्पायन उवाच
इत्येवंवादिनं पार्थं प्रहसन्निव सौबलः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
ityevaṃvādinaṃ pārthaṃ prahasanniva saubalaḥ |
jitamityeva śakuniryudhiṣṭhiramabhāṣata
युधिष्ठिर उवाच
रथास्तावन्त एवेमे हेमदण्डाः पताकिनः ।
हयैर्विनीतैः सम्पन्ना रथिभिश्चित्रयोधिभिः
rathāstāvanta eveme hemadaṇḍāḥ patākinaḥ |
hayairvinītaiḥ sampannā rathibhiścitrayodhibhiḥ
एकैको ह्यत्र लभते सहस्रपरमां भृतिम् ।
युध्यतोऽयुध्यतो वापि वेतनं मासकालिकम् ।
एतद्राजन्म धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
ekaiko hyatra labhate sahasraparamāṃ bhṛtim |
yudhyato'yudhyato vāpi vetanaṃ māsakālikam |
etadrājanma dhanaṃ tena dīvyāmyahaṃ tvayā
वैशम्पायन उवाच
इत्येवमुक्ते वचने कृतवैरो दुरात्मवान् ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
ityevamukte vacane kṛtavairo durātmavān |
jitamityeva śakuniryudhiṣṭhiramabhāṣata
युधिष्ठिर उवाच
अश्वांस्तित्तिरिकल्माषान्गान्धर्वान्हेममालिनः ।
ददौ चित्ररथस्तुष्टो यांस्तान्गाण्डीवधन्वने
aśvāṃstittirikalmāṣāngāndharvānhemamālinaḥ |
dadau citrarathastuṣṭo yāṃstāngāṇḍīvadhanvane
युद्धे जितः पराभूतः प्रीतिपूर्वमरिन्दमः ।
एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
yuddhe jitaḥ parābhūtaḥ prītipūrvamarindamaḥ |
etadrājanmama dhanaṃ tena dīvyāmyahaṃ tvayā
वैशम्पायन उवाच
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
तमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
etacchrutvā vyavasito nikṛtiṃ samupāśritaḥ |
tamityeva śakuniryudhiṣṭhiramabhāṣata
युधिष्ठिर उवाच
रथानां शकटानां च श्रेष्ठानां चायुतानि मे ।
युक्तान्येव हि तिष्ठन्ति वाहैरुच्चावचैस्तथा
rathānāṃ śakaṭānāṃ ca śreṣṭhānāṃ cāyutāni me |
yuktānyeva hi tiṣṭhanti vāhairuccāvacaistathā
एवं वर्णस्य वर्णस्य समुच्चीय सहस्रशः ।
यथा समुदिता वीराः सर्वे वीरपराक्रमाः
evaṃ varṇasya varṇasya samuccīya sahasraśaḥ |
yathā samuditā vīrāḥ sarve vīraparākramāḥ
क्षीरं पिबन्तस्तिष्ठन्ति भुञ्जानाः शालितण्डुलान् ।
षष्टिस्तानि सहस्राणि सर्वे विपुलवक्षसः ।
एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
kṣīraṃ pibantastiṣṭhanti bhuñjānāḥ śālitaṇḍulān |
ṣaṣṭistāni sahasrāṇi sarve vipulavakṣasaḥ |
etadrājanmama dhanaṃ tena dīvyāmyahaṃ tvayā
वैशम्पायन उवाच
एतच्छ्रत्वा व्यवसितो निकृति समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
etacchratvā vyavasito nikṛti samupāśritaḥ |
jitamityeva śakuniryudhiṣṭhiramabhāṣata
युधिष्ठिर उवाच
ताम्रलोहैः परिवृता निधयो ये चतुः शताः ।
पञ्चद्रौणिक एकैकः सुवर्णस्याहतस्य वै
tāmralohaiḥ parivṛtā nidhayo ye catuḥ śatāḥ |
pañcadrauṇika ekaikaḥ suvarṇasyāhatasya vai
जातरूपस्य मुख्यस्य नार्घो यस्य हि भारत ।
एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
jātarūpasya mukhyasya nārgho yasya hi bhārata |
etadrājanmama dhanaṃ tena dīvyāmyahaṃ tvayā
वैशम्पायन उवाच
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः ।
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभापतः
etacchrutvā vyavasito nikṛtiṃ samupāśritaḥ |
jitamityeva śakuniryudhiṣṭhiramabhāpataḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)