सहदेवस्ततो राजा मन्त्रिभिः सह भारत ।
सम्प्रधार्य महाबाहुः सचिवैर्बुद्धिमत्तरैः
sahadevastato rājā mantribhiḥ saha bhārata |
sampradhārya mahābāhuḥ sacivairbuddhimattaraiḥ
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि दिग्विजयपर्वणि चतुस्त्रिंसोऽध्यायः ॥
95 श्लोक · 34 में से 103
तट पर सहदेव भीम के पुत्र घटोत्कच का स्मरण करते हैं, जो तुरन्त प्रकट होते हैं, इतने विशाल कि लोग भाग जाते हैं। वे प्रणाम कर पूछते हैं कि क्या करना है। सहदेव उन्हें गले लगाकर राजसूय के लिए विभीषण से कर लाने लंका भेजते हैं। घटोत्कच रामसेतु देखकर राम के पराक्रम का स्मरण करते हैं और समुद्र पार करते हैं। वे विभीषण को मन्त्रियों के बीच स्वर्णसिंहासन पर पाते हैं, जो धर्म में स्थिर हैं और सदा इक्ष्वाकुनाथ श्रीराम का स्मरण करते हैं। राजा का वंश पूछने पर घटोत्कच पाण्डुपुत्रों, उनके पराक्रम और श्रीकृष्ण की बात बताते हैं। विभीषण पलंग, आभूषण, मूँगे, शंख और यज्ञ के लिए चौदह स्वर्ण ताड़ देते हैं। अठासी सहस्र राक्षस उन्हें लाते हैं, और सहदेव धन लेकर इन्द्रप्रस्थ लौटते हैं।
वैशम्पायन उवाच
सहदेवस्ततो राजा मन्त्रिभिः सह भारत ।
सम्प्रधार्य महाबाहुः सचिवैर्बुद्धिमत्तरैः
sahadevastato rājā mantribhiḥ saha bhārata |
sampradhārya mahābāhuḥ sacivairbuddhimattaraiḥ
स विचार्य तदा राजन्सहदेवस्त्वरान्वितः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र भ्रातुः पुत्रं घटोत्कचम्
sa vicārya tadā rājansahadevastvarānvitaḥ |
cintayāmāsa rājendra bhrātuḥ putraṃ ghaṭotkacam
ततश्चिन्तितमात्रे तु राक्षसः प्रत्यदृश्यत ।
अतिदीर्घो महाबाहु सर्वाभरणभूषितः
tataścintitamātre tu rākṣasaḥ pratyadṛśyata |
atidīrgho mahābāhu sarvābharaṇabhūṣitaḥ
नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
विचित्रहारकेयूरः किङ्किणीमणिभूषितः
nīlajīmūtasaṅkāśastaptakāñcanakuṇḍalaḥ |
vicitrahārakeyūraḥ kiṅkiṇīmaṇibhūṣitaḥ
हेममाली महादंष्ट्रः किरीटी कुक्षिबन्धनः ।
ताम्रकेशो हरिश्मश्रुर्भीमाङ्गः कटकाङ्गदः
hemamālī mahādaṃṣṭraḥ kirīṭī kukṣibandhanaḥ |
tāmrakeśo hariśmaśrurbhīmāṅgaḥ kaṭakāṅgadaḥ
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गः सूक्ष्माम्बरधरो बली ।
बलेन स ययौ तत्र चालयन्निव मेदिनीम्
raktacandanadigdhāṅgaḥ sūkṣmāmbaradharo balī |
balena sa yayau tatra cālayanniva medinīm
ततो दृष्ट्वा जना राजन्नायान्तं पर्वतोपमम् ।
भयाद्धि दुद्रुवुः सर्वे सिंहात्क्षुद्रमृगा यथा
tato dṛṣṭvā janā rājannāyāntaṃ parvatopamam |
bhayāddhi dudruvuḥ sarve siṃhātkṣudramṛgā yathā
आससाद च माद्रेयं पुलस्त्यं रावणो यथा ।
अभिवाद्य ततो राजन्सहदेवं घटोत्कचः
āsasāda ca mādreyaṃ pulastyaṃ rāvaṇo yathā |
abhivādya tato rājansahadevaṃ ghaṭotkacaḥ
प्रह्वः कृताञ्जलिस्तस्थौ किं कार्यमिति चाब्रवीत् ।
तं परिष्वज्य बाहुभ्यां मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवः
prahvaḥ kṛtāñjalistasthau kiṃ kāryamiti cābravīt |
taṃ pariṣvajya bāhubhyāṃ mūrdhnyupāghrāya pāṇḍavaḥ
तं मेरुशिखराकारमागतं पाण्डुनन्दनः ।
पूजयित्वा सहामात्यः प्रीतो वाक्यमुवाच ह
taṃ meruśikharākāramāgataṃ pāṇḍunandanaḥ |
pūjayitvā sahāmātyaḥ prīto vākyamuvāca ha
गच्छ लङ्कां पुरीं वत्स करार्थं मम शासनात् । ॥
तत्र दृष्ट्वा महात्मानं राक्षसेन्द्रं बिभीषणम्
gaccha laṅkāṃ purīṃ vatsa karārthaṃ mama śāsanāt | ||
tatra dṛṣṭvā mahātmānaṃ rākṣasendraṃ bibhīṣaṇam
रत्नानि राजसूयार्थं विविधानि बहूनि च ।
उपादाय च सर्वाणि प्रत्यागच्छ महाबल
ratnāni rājasūyārthaṃ vividhāni bahūni ca |
upādāya ca sarvāṇi pratyāgaccha mahābala
पाण्डवेनैवमुक्तस्तु मुदा युक्तो घटोत्कचः ।
तथेत्युक्त्वा महाराज प्रतस्ये दक्षिणां दिशम्
pāṇḍavenaivamuktastu mudā yukto ghaṭotkacaḥ |
tathetyuktvā mahārāja pratasye dakṣiṇāṃ diśam
प्रययौ दक्षिणं कृत्वा सहदेवं घटोत्कचः ।
लङ्कामभिमुको राजन्समुद्रं स व्यलोकयत्
prayayau dakṣiṇaṃ kṛtvā sahadevaṃ ghaṭotkacaḥ |
laṅkāmabhimuko rājansamudraṃ sa vyalokayat
कूर्मग्राहझषाकीर्णं मीननक्रैस्तथाऽऽकुलम् ।
शुक्तिव्रातसमाकीर्णं शङ्कानां निचयाकुलम्
kūrmagrāhajhaṣākīrṇaṃ mīnanakraistathā''kulam |
śuktivrātasamākīrṇaṃ śaṅkānāṃ nicayākulam
स दृष्ट्वा रामसेतुं च चिन्तयन्रामविक्रमम् ॥
गत्वा पारं समुद्रस्य दक्षिणं स घटोत्कचः
sa dṛṣṭvā rāmasetuṃ ca cintayanrāmavikramam ||
gatvā pāraṃ samudrasya dakṣiṇaṃ sa ghaṭotkacaḥ
ददर्श लङ्कां राजेन्द्र नाकपृष्ठोपमां शुभाम् ।
प्राकारेणावृतां रम्यां शुभद्वारैश्च शोभिताम्
dadarśa laṅkāṃ rājendra nākapṛṣṭhopamāṃ śubhām |
prākāreṇāvṛtāṃ ramyāṃ śubhadvāraiśca śobhitām
प्रासादैर्बहुसाहस्रैः श्वेतरक्तैश्च सङ्कुलाम् ।
दिव्यदुन्दुभिनिर्ह्रादामुद्यानवनशोभिताम्
prāsādairbahusāhasraiḥ śvetaraktaiśca saṅkulām |
divyadundubhinirhrādāmudyānavanaśobhitām
सर्वकालफलैर्वृक्षैः पुष्पितैरुपशोभिताम् ।
पुष्पगन्धैश्च सङ्कीर्णां रमणीयमहारथाम्
sarvakālaphalairvṛkṣaiḥ puṣpitairupaśobhitām |
puṣpagandhaiśca saṅkīrṇāṃ ramaṇīyamahārathām
नानारत्नैश्च सम्पूर्णामिन्द्रस्येवामरावतीम् ।
विवेश स पुरीं लङ्कां राक्षसैश्च निषेविताम्
nānāratnaiśca sampūrṇāmindrasyevāmarāvatīm |
viveśa sa purīṃ laṅkāṃ rākṣasaiśca niṣevitām
ददर्श स पुरीं लङ्कां राक्षसैश्च निषेविताम् ॥
नानावेषधरान्दक्षान्नारीश्च प्रियदर्शनाः
dadarśa sa purīṃ laṅkāṃ rākṣasaiśca niṣevitām ||
nānāveṣadharāndakṣānnārīśca priyadarśanāḥ
दिव्यमाल्याम्बरधरा दिव्यभूषणभूषिताः ।
मदरक्तान्तनयनाः पीनश्रोणिपयोधराः
divyamālyāmbaradharā divyabhūṣaṇabhūṣitāḥ |
madaraktāntanayanāḥ pīnaśroṇipayodharāḥ
भैमसेनिं ततो दृष्ट्वा हृष्टास्ते विस्मयं गताः ।
आससाद गृहं राज्ञ इन्द्रस्य सदनोपमम्
bhaimaseniṃ tato dṛṣṭvā hṛṣṭāste vismayaṃ gatāḥ |
āsasāda gṛhaṃ rājña indrasya sadanopamam
स द्वारपालमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ।
sa dvārapālamāsādya vākyametaduvāca ha |
घटोत्कच उवाच
द्रष्टुमिच्छामि राजेनद्रं त्वं क्षिप्रं मां निवेदय ।
(वैशम्पायन उवाच)
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा द्वारपालो महीपते
draṣṭumicchāmi rājenadraṃ tvaṃ kṣipraṃ māṃ nivedaya |
(vaiśampāyana uvāca)
tasya tadvacanaṃ śrutvā dvārapālo mahīpate
तथेत्युक्त्वा विवेशाथ भवनं स निवेदकः ।
प्राञ्जलिः स्रवमाचष्ट स्रवां दूतगिरं तदा
tathetyuktvā viveśātha bhavanaṃ sa nivedakaḥ |
prāñjaliḥ sravamācaṣṭa sravāṃ dūtagiraṃ tadā
द्वारपालवचः श्रुत्वा राक्षसेन्द्रो विभीषणः ।
उवाच वाक्यं धर्मात्मा समीपं मे प्रवेश्यताम्
dvārapālavacaḥ śrutvā rākṣasendro vibhīṣaṇaḥ |
uvāca vākyaṃ dharmātmā samīpaṃ me praveśyatām
एवमुक्तस्तु राज्ञा स धर्मज्ञेन महात्मना ।
अथनिष्कम्य सम्भ्रान्तो द्वार्स्थोहैडिम्बमब्रवीत्
evamuktastu rājñā sa dharmajñena mahātmanā |
athaniṣkamya sambhrānto dvārsthohaiḍimbamabravīt
एहि दूत नृपं द्रष्टुं क्षिप्रं प्रविश च स्वयम् ।
द्वारपालवचः श्रुत्वा प्रविवेश घटोत्कचः
ehi dūta nṛpaṃ draṣṭuṃ kṣipraṃ praviśa ca svayam |
dvārapālavacaḥ śrutvā praviveśa ghaṭotkacaḥ
स प्रविश्य ददर्शाथ राक्षसेन्द्रस्य मन्दिरम् ।
ततः कैलाससङ्काशं तत्पकाञ्चनतोरणम्
sa praviśya dadarśātha rākṣasendrasya mandiram |
tataḥ kailāsasaṅkāśaṃ tatpakāñcanatoraṇam
प्राकारेण परिक्षिप्तं गोपुरैश्चापि शोभितम् ।
हर्म्यप्रासादसम्बाधं नानारत्नोपशोभितम्
prākāreṇa parikṣiptaṃ gopuraiścāpi śobhitam |
harmyaprāsādasambādhaṃ nānāratnopaśobhitam
काञ्चनैस्तापनीयैश्च स्फाटिकै राजतैरपि ।
वज्रवैडूर्यजुष्टैश्च स्तम्भैश्च सुमनोहरैः
kāñcanaistāpanīyaiśca sphāṭikai rājatairapi |
vajravaiḍūryajuṣṭaiśca stambhaiśca sumanoharaiḥ
नानाध्वजपताकाभिर्युक्तं मणिविचित्रितम् ।
चित्रमाल्यावृतं रम्यं तप्तकाञ्चनवेदिकम्
nānādhvajapatākābhiryuktaṃ maṇivicitritam |
citramālyāvṛtaṃ ramyaṃ taptakāñcanavedikam
स दृष्ट्वा तत्र सर्वं च भैमसेनिर्मनोहरम् ।
प्रविशन्नेव हैडिम्बः शुश्राव मधुरस्वरम्
sa dṛṣṭvā tatra sarvaṃ ca bhaimasenirmanoharam |
praviśanneva haiḍimbaḥ śuśrāva madhurasvaram
तन्त्रीगीतसमाकीर्णं समतालमिताक्षरम् ।
दिव्यदुन्दुभिनिर्ह्रादं वादित्रसततं शुभम्
tantrīgītasamākīrṇaṃ samatālamitākṣaram |
divyadundubhinirhrādaṃ vāditrasatataṃ śubham
स श्रुत्वा मधुरं शब्दं प्रीतिमानभवत्तदा ।
ततो विगाह्य हैडिम्बो बहुकक्ष्यां मनोरमाम्
sa śrutvā madhuraṃ śabdaṃ prītimānabhavattadā |
tato vigāhya haiḍimbo bahukakṣyāṃ manoramām
स ददर्श महात्मानं द्वार्स्थेन सह भारत ।
तं विभीषणमासीनं काञ्चने परमासने
sa dadarśa mahātmānaṃ dvārsthena saha bhārata |
taṃ vibhīṣaṇamāsīnaṃ kāñcane paramāsane
दिवि भास्करसङ्काशं मुक्तामणिविभूषितम् ।
दिव्याभरणचित्राङ्गं दिव्यरूपधरं विभुम्
divi bhāskarasaṅkāśaṃ muktāmaṇivibhūṣitam |
divyābharaṇacitrāṅgaṃ divyarūpadharaṃ vibhum
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धोक्षितं शुभम् ।
विभ्राजमानं वपुषा सूर्यवैश्वानरप्रभम्
divyamālyāmbaradharaṃ divyagandhokṣitaṃ śubham |
vibhrājamānaṃ vapuṣā sūryavaiśvānaraprabham
उपोपविष्टं सचिवैर्देवैरिव शतक्रतुम् ।
यक्षैर्महात्मभिर्दिव्यनारीभिर्हृद्यकान्तिभिः
upopaviṣṭaṃ sacivairdevairiva śatakratum |
yakṣairmahātmabhirdivyanārībhirhṛdyakāntibhiḥ
गीतैर्मङ्गलयुक्तैश्च पूज्यमानं यथा दिवि ।
चामरे व्यजने चाग्र्ये हेमदण्डे महाधने
gītairmaṅgalayuktaiśca pūjyamānaṃ yathā divi |
cāmare vyajane cāgrye hemadaṇḍe mahādhane
गृहीते वरनारीभ्यां धूयमाने च मूर्धनि ।
अर्चिष्मन्तं श्रिया जुष्टं कुबेरवरुणोपमम्
gṛhīte varanārībhyāṃ dhūyamāne ca mūrdhani |
arciṣmantaṃ śriyā juṣṭaṃ kuberavaruṇopamam
धर्मे चैव स्थितं नित्यमद्भुतं राक्षसेस्वरम् ।
राममिक्ष्वाकुनाथं वै स्मरन्तं मनसा सदा
dharme caiva sthitaṃ nityamadbhutaṃ rākṣasesvaram |
rāmamikṣvākunāthaṃ vai smarantaṃ manasā sadā
दृष्ट्वा घटोत्कचो राजन्ववन्दे तं कृताञ्जलिः ।
प्रह्वस्तस्थौ महावीर्यः शक्रं चित्ररथो यथा
dṛṣṭvā ghaṭotkaco rājanvavande taṃ kṛtāñjaliḥ |
prahvastasthau mahāvīryaḥ śakraṃ citraratho yathā
तं दूतमागतं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रो विभीषणः ।
पूजयित्वा यथान्यायं सान्त्वपूर्वं वचोऽब्रवीत्
taṃ dūtamāgataṃ dṛṣṭvā rākṣasendro vibhīṣaṇaḥ |
pūjayitvā yathānyāyaṃ sāntvapūrvaṃ vaco'bravīt
विभीषण उवाच
कस्य वंशे स सञ्जातः करमिच्छन्महीपतिः ।
तस्यानुजान्समस्तांश्च पुरं देशं च तस्य वै
kasya vaṃśe sa sañjātaḥ karamicchanmahīpatiḥ |
tasyānujānsamastāṃśca puraṃ deśaṃ ca tasya vai
त्वां च कार्यं च तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ।
विस्तरेण मम ब्रूहि सर्वानेतान्पृथक्पृथक्
tvāṃ ca kāryaṃ ca tatsarvaṃ śrotumicchāmi tatvataḥ |
vistareṇa mama brūhi sarvānetānpṛthakpṛthak
वैशम्पायन उवाच
एवमुक्तस्तु हैडिम्बः पौलस्त्येन महात्मना ।
कृताञ्जलिरुवाचाथ समर्थमिदमुत्तरम्
evamuktastu haiḍimbaḥ paulastyena mahātmanā |
kṛtāñjaliruvācātha samarthamidamuttaram
घटोत्कच उवाच
सोमवंशोद्भवो राजा पाण्डुर्नाम महाबलः ।
पाण्डोश्च पुत्राः पञ्चासञ्छक्रतुल्यपराक्रमाः
somavaṃśodbhavo rājā pāṇḍurnāma mahābalaḥ |
pāṇḍośca putrāḥ pañcāsañchakratulyaparākramāḥ
तेषां ज्येष्ठस्तु नाम्ना वै युधिष्ठिर इति श्रुतः ।
अजातशत्रुर्धर्मात्मा धर्मो विग्रहवानिव
teṣāṃ jyeṣṭhastu nāmnā vai yudhiṣṭhira iti śrutaḥ |
ajātaśatrurdharmātmā dharmo vigrahavāniva
ततो युधिष्ठिरो राजा प्राप्य राज्यमकारयत् ।
गङ्गाया दक्षिणे तीरे नगरे नागसाह्वये
tato yudhiṣṭhiro rājā prāpya rājyamakārayat |
gaṅgāyā dakṣiṇe tīre nagare nāgasāhvaye
तद्दत्वा धृतराष्ट्राय शक्रप्रस्थं ययौ ततः ।
भ्रातृभिः सह राजेन्द्र शक्रप्रस्थेऽन्वमोदत
taddatvā dhṛtarāṣṭrāya śakraprasthaṃ yayau tataḥ |
bhrātṛbhiḥ saha rājendra śakraprasthe'nvamodata
गङ्गायमुनयोर्मध्ये ते उभे नगरोत्तमे ।
नित्यं धर्मे स्थितो राजा शक्रप्रस्थे प्रशास्ति नः
gaṅgāyamunayormadhye te ubhe nagarottame |
nityaṃ dharme sthito rājā śakraprasthe praśāsti naḥ
तस्यानुजो महाबाहुर्भीमसेन इति श्रुतः ।
महातेजा महाकीर्तिः शक्रतुल्यपराक्रमः
tasyānujo mahābāhurbhīmasena iti śrutaḥ |
mahātejā mahākīrtiḥ śakratulyaparākramaḥ
दशनागसहस्राणां बले तुल्यः स पाण्डवः ।
तस्यानुजोऽर्जुनो नाम महाबलपराक्रमः
daśanāgasahasrāṇāṃ bale tulyaḥ sa pāṇḍavaḥ |
tasyānujo'rjuno nāma mahābalaparākramaḥ
सुकुमारो महासत्वो लोके वीर्येण विश्रुतः ।
कार्तवीर्यसमो वीर्ये सागरप्रतिमो बले
sukumāro mahāsatvo loke vīryeṇa viśrutaḥ |
kārtavīryasamo vīrye sāgarapratimo bale
जामदग्न्यसमश्चास्त्रे सङ्ख्ये रामसमोऽर्जुनः ।
रूपे शक्रसमः पार्थस्तेजसा भास्करोपमः
jāmadagnyasamaścāstre saṅkhye rāmasamo'rjunaḥ |
rūpe śakrasamaḥ pārthastejasā bhāskaropamaḥ
देवदानवगन्धर्वैः पिशाचोरगराक्षसैः ।
मानुषैश्च समस्तैस्तु अजेयः फल्गुनो रणे
devadānavagandharvaiḥ piśācoragarākṣasaiḥ |
mānuṣaiśca samastaistu ajeyaḥ phalguno raṇe
तेन तत्खण्डवं दावं तर्पितं जातवेदसे ।
विजित्य तरसा शक्रं युधि देवगणैः सह
tena tatkhaṇḍavaṃ dāvaṃ tarpitaṃ jātavedase |
vijitya tarasā śakraṃ yudhi devagaṇaiḥ saha
लब्धान्यस्त्राणि दिव्यानि तर्पयित्वा हुताशनम् ।
तेन लब्धा महाराज दुर्लभा दैवतैरपि
labdhānyastrāṇi divyāni tarpayitvā hutāśanam |
tena labdhā mahārāja durlabhā daivatairapi
वासुदेवस्य भगिनी सुभद्रा नाम विश्रुता ।
अर्जुनस्यानुजो राजन्नकुलश्चेति विश्रुतः
vāsudevasya bhaginī subhadrā nāma viśrutā |
arjunasyānujo rājannakulaśceti viśrutaḥ
दर्शनीयतमो लोके मूर्तिमानिव मन्मथः ।
तस्यानुजो महातेजाः सहदेव इति श्रुतः
darśanīyatamo loke mūrtimāniva manmathaḥ |
tasyānujo mahātejāḥ sahadeva iti śrutaḥ
तेनाहं प्रेषितो राजन्कुमारेण समो रणे ।
अहं घटोत्कचो नाम भीमसेनसुतो बली
tenāhaṃ preṣito rājankumāreṇa samo raṇe |
ahaṃ ghaṭotkaco nāma bhīmasenasuto balī
मम माता महाभागा हिडिम्बा नाम राक्षसी ।
पार्थानामुपकारार्थं चरामि पृथिवीमिमाम्
mama mātā mahābhāgā hiḍimbā nāma rākṣasī |
pārthānāmupakārārthaṃ carāmi pṛthivīmimām
आसीत्पृथिव्याः सर्वस्या महीपालो युधिष्ठिरः ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठमाहर्तुमुपचक्रमे
āsītpṛthivyāḥ sarvasyā mahīpālo yudhiṣṭhiraḥ |
rājasūyaṃ kratuśreṣṭhamāhartumupacakrame
सन्दिदेश च स भ्रातृन्करार्थं सर्वतोदिशम् ।
वृष्णिवीरेण सहितः सन्दिदेशानुजान्नृपः
sandideśa ca sa bhrātṛnkarārthaṃ sarvatodiśam |
vṛṣṇivīreṇa sahitaḥ sandideśānujānnṛpaḥ
उदीचीमर्जुनस्तूर्णं गत्वा मेरोरथोत्तमः ।
गत्वा शतसहस्राणि योजनानि महाबलः
udīcīmarjunastūrṇaṃ gatvā merorathottamaḥ |
gatvā śatasahasrāṇi yojanāni mahābalaḥ
त्वा सर्वान्नृपान्युद्धे हत्वा च तरसा वशी ।
स्वर्गद्वारमुपागम्य रत्नान्यादाय वै भृशम्
tvā sarvānnṛpānyuddhe hatvā ca tarasā vaśī |
svargadvāramupāgamya ratnānyādāya vai bhṛśam
अश्वांश्च विविधान्दिव्यान्सर्वानादाय फल्गुनः ।
धनं बहुविधं राजन्धर्मपुत्राय वै ददौ
aśvāṃśca vividhāndivyānsarvānādāya phalgunaḥ |
dhanaṃ bahuvidhaṃ rājandharmaputrāya vai dadau
भीमसेनो हि राजेन्द्र जित्वा प्राचीं दिशं बलात् ।
वशे कृत्वा महीपालान्पाण्डवाय धनं ददौ
bhīmaseno hi rājendra jitvā prācīṃ diśaṃ balāt |
vaśe kṛtvā mahīpālānpāṇḍavāya dhanaṃ dadau
दिशं प्रतीचीं नकुलः करार्थं प्रययौ तथा ।
सहदेवो दिशं याम्यां जित्वा सर्वान्महीक्षितः
diśaṃ pratīcīṃ nakulaḥ karārthaṃ prayayau tathā |
sahadevo diśaṃ yāmyāṃ jitvā sarvānmahīkṣitaḥ
मां सन्दिदेश राजेन्द्र करार्थमिह सत्कृतः ।
पार्थानां चरितं तुभ्यं सङ्क्षेपात्समुदाहृतम्
māṃ sandideśa rājendra karārthamiha satkṛtaḥ |
pārthānāṃ caritaṃ tubhyaṃ saṅkṣepātsamudāhṛtam
तमवेक्ष्य महाराज धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
पावनं राजसूयं च भगवन्तं हरिं प्रभुम् ।
एतानवेक्ष्य धर्मज्ञ करं दातुमिहार्हसि
tamavekṣya mahārāja dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram |
pāvanaṃ rājasūyaṃ ca bhagavantaṃ hariṃ prabhum |
etānavekṣya dharmajña karaṃ dātumihārhasi
वैशम्पायन उवाच
तेन तद्भाषितं श्रुत्वा राक्षसेन्द्रो बिभीषणः ।
शासनं प्रतिजग्राह धर्मात्मा राक्षसैः सह
tena tadbhāṣitaṃ śrutvā rākṣasendro bibhīṣaṇaḥ |
śāsanaṃ pratijagrāha dharmātmā rākṣasaiḥ saha
तच्च कृष्णकृतं धीमानित्यमन्यत स प्रभुः ।
ततो ददौ विचित्राणि कम्बलानि कुथानि च
tacca kṛṣṇakṛtaṃ dhīmānityamanyata sa prabhuḥ |
tato dadau vicitrāṇi kambalāni kuthāni ca
दान्तकाञ्चनपर्यङ्कान्मणिहेमविचित्रितान् ।
भूषणानि महार्हाणि प्रवालानि मणींश्च सः
dāntakāñcanaparyaṅkānmaṇihemavicitritān |
bhūṣaṇāni mahārhāṇi pravālāni maṇīṃśca saḥ
काञ्चनानि च भाण्डनि कलशानि घटानि च ।
कटाहानि विचित्रानि द्रोण्यश्चैव सहस्रशः
kāñcanāni ca bhāṇḍani kalaśāni ghaṭāni ca |
kaṭāhāni vicitrāni droṇyaścaiva sahasraśaḥ
राजतानि च भाण्डानि रत्नगर्भांश्च कुण्डलान् ।
हेमपुष्पानि चान्यानि रुक्ममुख्यानि चापरान् ।
rājatāni ca bhāṇḍāni ratnagarbhāṃśca kuṇḍalān |
hemapuṣpāni cānyāni rukmamukhyāni cāparān |
शङ्खांश्च चन्द्रसङ्काशांश्चित्रावर्तविचित्रितान् ।
यज्ञस्य तोरणे युक्तान्ददौ तालांश्चतुर्दश
śaṅkhāṃśca candrasaṅkāśāṃścitrāvartavicitritān |
yajñasya toraṇe yuktāndadau tālāṃścaturdaśa
रुक्मपङ्कजपुष्पाणि शिबिका मणिभूषिताः ।
मुकुटानि महार्हाणि रत्नगर्भांश्च कङ्कणान्
rukmapaṅkajapuṣpāṇi śibikā maṇibhūṣitāḥ |
mukuṭāni mahārhāṇi ratnagarbhāṃśca kaṅkaṇān
चन्दनानि च मुख्यानि वासांसि विविधानि च ।
स ददौ सहदेवाय तदा राजा विभीषणाः
candanāni ca mukhyāni vāsāṃsi vividhāni ca |
sa dadau sahadevāya tadā rājā vibhīṣaṇāḥ
तानि सर्वाणि रत्नानि आजह्रुस्ते निशाचराः ।
अष्टाशीतिसहस्राणि समदा रक्तलोचनाः
tāni sarvāṇi ratnāni ājahruste niśācarāḥ |
aṣṭāśītisahasrāṇi samadā raktalocanāḥ
रत्नान्यादाय सर्वाणि प्रतस्थे स घटोत्कचः ।
विभीषणं च राजानमभिवाद्य कृताञ्जलिः
ratnānyādāya sarvāṇi pratasthe sa ghaṭotkacaḥ |
vibhīṣaṇaṃ ca rājānamabhivādya kṛtāñjaliḥ
प्रदक्षिणं परीत्यैव निर्जगाम घटोत्कचः ।
ततो रत्नान्युपादाय हैडिम्बो राक्षसैः सह
pradakṣiṇaṃ parītyaiva nirjagāma ghaṭotkacaḥ |
tato ratnānyupādāya haiḍimbo rākṣasaiḥ saha
जगाम तूर्णं लङ्कायाः सहदेवपदं प्रति ।
आसेदुः पाण्डवं सर्वे लङ्घयित्वा महोदधिम्
jagāma tūrṇaṃ laṅkāyāḥ sahadevapadaṃ prati |
āseduḥ pāṇḍavaṃ sarve laṅghayitvā mahodadhim
सहदेवो ददर्शाथ रत्नाहारान्निशाचरान् ।
आगतान्भीमसङ्काशान्हैडिम्बं च तथा नृप
sahadevo dadarśātha ratnāhārānniśācarān |
āgatānbhīmasaṅkāśānhaiḍimbaṃ ca tathā nṛpa
द्रमिला नैऋतान्दृष्ट्वा दुद्रुवुस्ते भयार्दिताः ।
भैमसेनिस्ततो गत्वा मार्देयं प्राञ्जलिः स्थितः
dramilā naiṛtāndṛṣṭvā dudruvuste bhayārditāḥ |
bhaimasenistato gatvā mārdeyaṃ prāñjaliḥ sthitaḥ
प्रीतिमानभवद्दृष्ट्वा रत्नौधं तं च पाण्डवः ।
तं परिष्वज्य पाणिभ्यां दृष्ट्वा तान्प्रीतिमानभूत्
prītimānabhavaddṛṣṭvā ratnaudhaṃ taṃ ca pāṇḍavaḥ |
taṃ pariṣvajya pāṇibhyāṃ dṛṣṭvā tānprītimānabhūt
विसृज्य द्रविडान्सर्वान्गमनायोपचक्रमे ।
न्यवर्तम ततो धीमान्सहदेवो नराधिपः
visṛjya draviḍānsarvāngamanāyopacakrame |
nyavartama tato dhīmānsahadevo narādhipaḥ
एवं विजित्य तरसा सान्त्वेन विजयेन च ।
करदान्पार्थिवान्कृत्वा प्रत्यागच्छदरिन्दमः
evaṃ vijitya tarasā sāntvena vijayena ca |
karadānpārthivānkṛtvā pratyāgacchadarindamaḥ
रत्नसालमुपादाय ययौ सहनिशाचरः ।
इन्द्रप्रस्थं विवेशाथ कम्पयन्निव मेदिनीम्
ratnasālamupādāya yayau sahaniśācaraḥ |
indraprasthaṃ viveśātha kampayanniva medinīm
दृष्ट्वा युधिष्ठिरं राजन्सहदेवः कृताञ्जलिः ।
प्रह्वोऽभिवाद्य तस्थौ स पूजितश्चापि तेन वै
dṛṣṭvā yudhiṣṭhiraṃ rājansahadevaḥ kṛtāñjaliḥ |
prahvo'bhivādya tasthau sa pūjitaścāpi tena vai
लङ्काप्राप्तान्धनौघांश्च दृष्ट्वा तान्दुर्लभान्बहून् ।
प्रीतिमानभवद्राजा विस्मयं परमं ययौ
laṅkāprāptāndhanaughāṃśca dṛṣṭvā tāndurlabhānbahūn |
prītimānabhavadrājā vismayaṃ paramaṃ yayau
धर्मराजाय तत्सर्वं निवेद्य भरतर्षभ ।
कोटीसहस्रमधिकं हिरण्यस्य महात्मने
dharmarājāya tatsarvaṃ nivedya bharatarṣabha |
koṭīsahasramadhikaṃ hiraṇyasya mahātmane
विविधानि च रत्नानि गोजाविमहिषांस्तथा ।
कृतकर्मा सुखं राजन्नुवास जनमेजय
vividhāni ca ratnāni gojāvimahiṣāṃstathā |
kṛtakarmā sukhaṃ rājannuvāsa janamejaya
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)