एतस्मिन्नेव काले तु भीमसेनोऽपि वीर्यवान् ।
धर्मराजमनुज्ञाप्य ययौ प्राचीं दिशं प्रति ॥ 5
etasminneva kāle tu bhīmaseno'pi vīryavān |
dharmarājamanujñāpya yayau prācīṃ diśaṃ prati || 5
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि दिग्विजयपर्वणि त्रिंशोऽध्यायः ॥
16 श्लोक · 30 में से 103
उसी समय भीम युधिष्ठिर की आज्ञा लेकर बड़ी सेना के साथ पूर्व की ओर चलते हैं। वे पांचालों को मधुर उपायों से मनाकर कुछ कर लेते हैं, फिर गण्डकों और विदेहों को जीतते हैं। दशार्ण देश में राजा सुधर्मा उनसे निहत्था युद्ध करता है, और भीम उसके पराक्रम से प्रसन्न होकर उसे अपना अग्रसेनापति बनाते हैं। वे अश्वमेध के स्वामी रोचमान को हराते हैं और पूर्व देश जीतते हैं। फिर दक्षिण में पुलिन्दों का बड़ा नगर तथा सुकुमार और राजा सुमित्र को वश में करते हैं। युधिष्ठिर की आज्ञा से वे चेदिराज शिशुपाल के पास जाते हैं। शिशुपाल नगर से बाहर आकर उनका स्वागत करता है और भीम के उद्देश्य बताने पर वह राज्य का कर दे देता है। भीम तीस रातें उसके सम्मानित अतिथि बनकर रहते हैं।
वैशम्पायन उवाच
एतस्मिन्नेव काले तु भीमसेनोऽपि वीर्यवान् ।
धर्मराजमनुज्ञाप्य ययौ प्राचीं दिशं प्रति ॥ 5
etasminneva kāle tu bhīmaseno'pi vīryavān |
dharmarājamanujñāpya yayau prācīṃ diśaṃ prati || 5
महता बलचक्रेण परराष्ट्रावमर्दिना ।
हस्त्यश्वरथपूर्णेन दंशितेन प्रतापवान् ।
mahatā balacakreṇa pararāṣṭrāvamardinā |
hastyaśvarathapūrṇena daṃśitena pratāpavān |
वृतो भरतशार्दूलो द्विषच्छोकविवर्धनः ।
स गत्वा नरशार्दूलः पञ्चालानां पुरं महत्
vṛto bharataśārdūlo dviṣacchokavivardhanaḥ |
sa gatvā naraśārdūlaḥ pañcālānāṃ puraṃ mahat
पञ्चालान्विविधोपायैः सान्त्वयामास पाण्डवः ।
किञ्चित्करं समादाय विदेहानां पुरं ययौ ॥
ततः स गण्डकाञ्शूरो विदेहान्भरतर्षभः
pañcālānvividhopāyaiḥ sāntvayāmāsa pāṇḍavaḥ |
kiñcitkaraṃ samādāya videhānāṃ puraṃ yayau ||
tataḥ sa gaṇḍakāñśūro videhānbharatarṣabhaḥ
विजित्याल्पेन कालेन दशार्णानजयत्प्रभुः ।
तत्र दाशार्णको राजा सुधर्मा रोमहर्षणम् ।
कृतवान्भीमसेनेम महद्युद्धं निरायुधम् ।
vijityālpena kālena daśārṇānajayatprabhuḥ |
tatra dāśārṇako rājā sudharmā romaharṣaṇam |
kṛtavānbhīmasenema mahadyuddhaṃ nirāyudham |
भीमसेनस्तु तद्दृष्ट्वा तस्य कर्म महात्मनः ।
अधिसेनापतिं चक्रे सुधर्माणं महाबलम्
bhīmasenastu taddṛṣṭvā tasya karma mahātmanaḥ |
adhisenāpatiṃ cakre sudharmāṇaṃ mahābalam
ततः प्राचीं दिशं भीमो ययौ भीमपराक्रमः ।
सैन्येन महता राजन्कम्पयन्निव मेदिनीम्
tataḥ prācīṃ diśaṃ bhīmo yayau bhīmaparākramaḥ |
sainyena mahatā rājankampayanniva medinīm
सोऽश्वमेधेश्वरं राजन्रोचमानं सहानुगम् ।
जिगाय समरे वीरो बलेन बलिनां वरः
so'śvamedheśvaraṃ rājanrocamānaṃ sahānugam |
jigāya samare vīro balena balināṃ varaḥ
स तं निर्जित्य कौन्तेयो नातितीव्रेण कर्मणा ।
पूर्वदेशं महावीर्यं विजिग्ये कुरनन्दनः
sa taṃ nirjitya kaunteyo nātitīvreṇa karmaṇā |
pūrvadeśaṃ mahāvīryaṃ vijigye kuranandanaḥ
ततो दक्षिणमागम्य पुलिन्दनगरं महत् ।
सुकुमारं वशे चक्रे सुमित्रं च नराधिपम्
tato dakṣiṇamāgamya pulindanagaraṃ mahat |
sukumāraṃ vaśe cakre sumitraṃ ca narādhipam
ततस्तु धर्मराजस्य शासनाद्भरतर्षभः ।
शिशुपालं महावीर्यमभ्यगाज्जनमेजय
tatastu dharmarājasya śāsanādbharatarṣabhaḥ |
śiśupālaṃ mahāvīryamabhyagājjanamejaya
चेदिराजोऽपि तच्छ्रुत्वा पाण्डवस्य चिकीर्षितम् ।
उपनिष्कम्य नगरात्प्रत्यगृह्णात्परन्तप
cedirājo'pi tacchrutvā pāṇḍavasya cikīrṣitam |
upaniṣkamya nagarātpratyagṛhṇātparantapa
तौ समेत्य महाराज कुरुचेदिवृषौ तदा ।
उभयोरात्मकुलयोः कौशलं पर्यपृच्छताम्
tau sametya mahārāja kurucedivṛṣau tadā |
ubhayorātmakulayoḥ kauśalaṃ paryapṛcchatām
ततो निवेद्य तद्राष्ट्रं चेदिराजो विशाम्पते ।
उवाच भीमं प्रहसन्किमिदं कुरुषेऽनघ ।
tato nivedya tadrāṣṭraṃ cedirājo viśāmpate |
uvāca bhīmaṃ prahasankimidaṃ kuruṣe'nagha |
तस्य भीमस्तदाचख्यौ धर्मराजचिकीर्षितम् ।
स च तं प्रतिगृह्यैव तथा चक्रे नराधिपः
tasya bhīmastadācakhyau dharmarājacikīrṣitam |
sa ca taṃ pratigṛhyaiva tathā cakre narādhipaḥ
ततो भीमस्तत्र राजन्निषित्वा त्रिदशाः क्षपाः ।
सत्कृतः शिशुपालेन ययौ सबलवाहनः
tato bhīmastatra rājanniṣitvā tridaśāḥ kṣapāḥ |
satkṛtaḥ śiśupālena yayau sabalavāhanaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)