दिशामभिजयं ब्रह्मन्विस्तरेणानुकीर्तय ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत्
diśāmabhijayaṃ brahmanvistareṇānukīrtaya |
na hi tṛpyāmi pūrveṣāṃ śṛṇvānaścaritaṃ mahat
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि दिग्विजयपर्वणि सप्तविंशोऽध्यायः ॥
25 श्लोक · 27 में से 103
जनमेजय दिग्विजय विस्तार से सुनना चाहते हैं, और वैशम्पायन अर्जुन से आरम्भ करते हैं। पृथ्वी के क्षत्रिय उन्हें रोकने इकट्ठे होते हैं, पर अर्जुन उन्हें हवा से बादलों की तरह बिखेर देते हैं। वे थोड़े प्रयास से कुलिन्द राजा को, फिर शाल्वपुर और द्युमत्सेन को, और कट देश के सुनाभ को जीतते हैं। शाकलद्वीप में प्रतिविन्ध्य और सातों द्वीपों के राजाओं को वश में करते हैं। प्राग्ज्योतिष में किरातों, चीनों और समुद्रतटवासी योद्धाओं से घिरा भगदत्त आठ दिन लड़ता है। फिर हँसकर कहता है कि इन्द्र का सखा होकर भी वह इन्द्रपुत्र के सामने नहीं टिक सकता, बताओ क्या चाहते हो। अर्जुन युधिष्ठिर के लिए कर माँगते हैं, आज्ञा से नहीं, प्रेम से, क्योंकि भगदत्त उनके पिता के मित्र हैं। भगदत्त सहमत होते हैं।
जनमेजय उवाच
दिशामभिजयं ब्रह्मन्विस्तरेणानुकीर्तय ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत्
diśāmabhijayaṃ brahmanvistareṇānukīrtaya |
na hi tṛpyāmi pūrveṣāṃ śṛṇvānaścaritaṃ mahat
वैशम्पायन उवाच
धनञ्जयस्य वक्ष्यामि विजयं पूर्वमेव ते ।
यौगपद्येन पार्थैर्हि निर्जितेयं वसुन्धरा
dhanañjayasya vakṣyāmi vijayaṃ pūrvameva te |
yaugapadyena pārthairhi nirjiteyaṃ vasundharā
अवाप्य राजा राज्यार्धं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
महत्त्वे राजशब्दस्य मनश्चक्रे महामनाः
avāpya rājā rājyārdhaṃ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
mahattve rājaśabdasya manaścakre mahāmanāḥ
तदा क्षात्रं विदित्वाऽस्य पृथिवीविजयं प्रति ।
अमर्षात्पार्थिवेन्द्राणां तं समेयाय वारयत्
tadā kṣātraṃ viditvā'sya pṛthivīvijayaṃ prati |
amarṣātpārthivendrāṇāṃ taṃ sameyāya vārayat
तत्समेत्य भुवः क्षात्रं रथनागाश्वपत्तिमत् ।
अभ्ययात्पार्थिवं जिष्णुं मोघं कर्तुं जनाधिप
tatsametya bhuvaḥ kṣātraṃ rathanāgāśvapattimat |
abhyayātpārthivaṃ jiṣṇuṃ moghaṃ kartuṃ janādhipa
तत्पार्थः पार्थिवं क्षात्रं युयुत्सुं परमाहवे ।
प्रत्युद्ययौ महाबाहुस्तरसा पाकशासनिः
tatpārthaḥ pārthivaṃ kṣātraṃ yuyutsuṃ paramāhave |
pratyudyayau mahābāhustarasā pākaśāsaniḥ
तद्भग्रं पार्थिवं क्षात्रं पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
वायुनेव घनानीकं तूलीभूतं ययौ दिशः
tadbhagraṃ pārthivaṃ kṣātraṃ pārthenākliṣṭakarmaṇā |
vāyuneva ghanānīkaṃ tūlībhūtaṃ yayau diśaḥ
तज्जित्वा पार्थिवं क्षात्रं समरे परवीरहा ।
ययौ तदा वशे कर्तुमुदीचीं पाण्डुनन्दनः
tajjitvā pārthivaṃ kṣātraṃ samare paravīrahā |
yayau tadā vaśe kartumudīcīṃ pāṇḍunandanaḥ
पूर्वं कुलिङ्गविषये वशे चक्रे महीपतिम् ।
धनञ्जयो महाबाहुर्नातितीव्रेण कर्मणा
pūrvaṃ kuliṅgaviṣaye vaśe cakre mahīpatim |
dhanañjayo mahābāhurnātitīvreṇa karmaṇā
तेनैव सहितः प्रायाज्जिष्णुः साल्वपुरं प्रति ।
स साल्वपुरमासाद्य साल्वराजं धनञ्जयटः
tenaiva sahitaḥ prāyājjiṣṇuḥ sālvapuraṃ prati |
sa sālvapuramāsādya sālvarājaṃ dhanañjayaṭaḥ
विक्रमेणोग्रधन्वानं वशे चक्रे महामनाः ।
तं पार्थः सहसा जित्वा द्युमत्सेनं महीश्वरम्
vikrameṇogradhanvānaṃ vaśe cakre mahāmanāḥ |
taṃ pārthaḥ sahasā jitvā dyumatsenaṃ mahīśvaram
कृत्वा स सैनिकं प्रायात्कटदेशमरिन्दमः ।
तत्र पार्थो रणे जिष्णुः सुनाभं वसुधाधिपम्
kṛtvā sa sainikaṃ prāyātkaṭadeśamarindamaḥ |
tatra pārtho raṇe jiṣṇuḥ sunābhaṃ vasudhādhipam
विक्रमेण वशे कृत्वा कृतवाननुसैनिकम् ।
एतेन सहितो राजन्सव्यसाची परन्तपः
vikrameṇa vaśe kṛtvā kṛtavānanusainikam |
etena sahito rājansavyasācī parantapaḥ
विजिग्ये शाकलद्वीपे प्रतिविन्ध्यं च पार्थिवम् ।
कलद्वीपवासाश्च सप्तद्वीपेषु ये नृपाः
vijigye śākaladvīpe prativindhyaṃ ca pārthivam |
kaladvīpavāsāśca saptadvīpeṣu ye nṛpāḥ
अर्जुनस्य च सैन्यस्थैर्विग्रहस्तुमुलोऽभवत् ।
तान्सर्वानजयत्पार्तो धर्मराजप्रियेप्सया
arjunasya ca sainyasthairvigrahastumulo'bhavat |
tānsarvānajayatpārto dharmarājapriyepsayā
तैरेव सहितः सर्वैः प्रग्ज्योतिषमुपाद्रवत्
taireva sahitaḥ sarvaiḥ pragjyotiṣamupādravat
तत्र राजा महानासीद्भगदत्तो विशाम्पते ।
तेनासीत्सुमहद्युद्धं पाण्डवस्य महात्मनः
tatra rājā mahānāsīdbhagadatto viśāmpate |
tenāsītsumahadyuddhaṃ pāṇḍavasya mahātmanaḥ
स किरातैश्च चीनैश्च वृतः प्राग्ज्योतिषोऽभवत् ।
अन्यैश्च बहुभिर्योधैः सागरानुपवासिभिः
sa kirātaiśca cīnaiśca vṛtaḥ prāgjyotiṣo'bhavat |
anyaiśca bahubhiryodhaiḥ sāgarānupavāsibhiḥ
ततः स दिवसानष्टौ योधयित्वा धनञ्जयम् ।
प्रहसन्नब्रवीद्राजा सङ्ग्रामविगतक्रमम्
tataḥ sa divasānaṣṭau yodhayitvā dhanañjayam |
prahasannabravīdrājā saṅgrāmavigatakramam
उपपन्नं महाबाहो त्वयि कौरवनन्दन ।
पाकशासनदायादे वीर्यमाहवशोभिनि
upapannaṃ mahābāho tvayi kauravanandana |
pākaśāsanadāyāde vīryamāhavaśobhini
अहं सखा महेन्द्रस्य शक्रादनवरो रणे ।
न शक्ष्यामि च ते तात स्थातुं प्रमुखतो युधि
ahaṃ sakhā mahendrasya śakrādanavaro raṇe |
na śakṣyāmi ca te tāta sthātuṃ pramukhato yudhi
त्वमीप्सितं पाण्डवेयं ब्रूहि किं करवाणि ते ।
यद्वक्ष्यसि महाबाहो तत्करिष्यामि पुत्रक
tvamīpsitaṃ pāṇḍaveyaṃ brūhi kiṃ karavāṇi te |
yadvakṣyasi mahābāho tatkariṣyāmi putraka
अर्जुन उवाच
कुरूणामृषभो राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च यज्वा विपुलदक्षिणः
kurūṇāmṛṣabho rājā dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
dharmajñaḥ satyasandhaśca yajvā vipuladakṣiṇaḥ
तस्य पार्थिवतामीप्से करस्तस्मै प्रदीयताम् ।
भवान्पितृसखश्चैव प्रीयमाणो मयापि च ।
ततो नाज्ञापयामि त्वां प्रीतिपूर्वं प्रदीयताम्
tasya pārthivatāmīpse karastasmai pradīyatām |
bhavānpitṛsakhaścaiva prīyamāṇo mayāpi ca |
tato nājñāpayāmi tvāṃ prītipūrvaṃ pradīyatām
भगदत्त उवाच
कुन्तीमातर्यथा मे त्वं तथा राजा युधिष्ठिरः ।
सर्वमेतत्करिष्यामि किं चान्यत्करवाणि ते
kuntīmātaryathā me tvaṃ tathā rājā yudhiṣṭhiraḥ |
sarvametatkariṣyāmi kiṃ cānyatkaravāṇi te
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)