ततस्तं निश्चितात्मानं युद्धाय यदुनन्दनः ।
उवाच वाग्मी राजानं जरासन्धमधोक्षजः
tatastaṃ niścitātmānaṃ yuddhāya yadunandanaḥ |
uvāca vāgmī rājānaṃ jarāsandhamadhokṣajaḥ
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि जरासन्धवधपर्वणि चतुर्विशोऽध्यायः ॥
39 श्लोक · 24 में से 103
श्रीकृष्ण जरासन्ध से पूछते हैं कि वह तीनों में से किससे लड़ेगा। वह श्रीकृष्ण को ग्वाला और अर्जुन को बालक मानकर भीम को चुनता है। पुरोहित स्वस्त्ययन करते हैं, जरासन्ध मुकुट उतारकर केश बाँधता है। श्रीकृष्ण से मन्त्रणा कर भीम सामने आते हैं। दोनों हाथ मिलाकर, चरण छूकर लड़ना आरम्भ करते हैं: भुजाएँ ठोकते, जकड़ते, उठाते, पटकते, हाथियों की भाँति गरजते। ब्राह्मण, वैश्य, क्षत्रिय, शूद्र, स्त्रियाँ और बूढ़े, सारा नगर देखने उमड़ पड़ता है। युद्ध कार्तिक के पहले दिन आरम्भ होता है और बिना भोजन या विश्राम दिन रात चलता है। चौदहवीं रात जरासन्ध थककर रुक जाता है। श्रीकृष्ण भीम से कहते हैं कि थका शत्रु दबाया जा सकता है, पर उससे उतने ही बल से लड़ो जितना उसमें बचा है।
ततस्तं निश्चितात्मानं युद्धाय यदुनन्दनः ।
उवाच वाग्मी राजानं जरासन्धमधोक्षजः
tatastaṃ niścitātmānaṃ yuddhāya yadunandanaḥ |
uvāca vāgmī rājānaṃ jarāsandhamadhokṣajaḥ
त्रयाणां केन ते राजन्योद्धुमुत्सहते मनः ।
अस्मदन्यतमेनेह सज्जीभवतु को युधि
trayāṇāṃ kena te rājanyoddhumutsahate manaḥ |
asmadanyatameneha sajjībhavatu ko yudhi
एवमुक्तः स नृपतिर्युद्धं वव्रे महाद्युतिः ।
जरासन्धस्ततो राजा भीमसेनेन मागधः
evamuktaḥ sa nṛpatiryuddhaṃ vavre mahādyutiḥ |
jarāsandhastato rājā bhīmasenena māgadhaḥ
धारयन्तं गदां दिव्यां बलं श्रुत्वा च निर्वृतः ।
अर्जुन वासुदेवं च वजर्यित्वा स मागधः
dhārayantaṃ gadāṃ divyāṃ balaṃ śrutvā ca nirvṛtaḥ |
arjuna vāsudevaṃ ca vajaryitvā sa māgadhaḥ
मत्वा देवं गोप इति बालोऽर्जुन इति स्म ह ।
आदाय रोजनां माल्यं मङ्गल्यान्यपराणि च
matvā devaṃ gopa iti bālo'rjuna iti sma ha |
ādāya rojanāṃ mālyaṃ maṅgalyānyaparāṇi ca
धारयन्नगदान्मुख्यान्निर्वृतीर्वेदनानि च ।
उपतस्थे जरासन्धं युयुत्सुं वै पुरोहितः
dhārayannagadānmukhyānnirvṛtīrvedanāni ca |
upatasthe jarāsandhaṃ yuyutsuṃ vai purohitaḥ
कृतस्वस्त्ययनो राजा ब्राह्मणेन यशस्विना ।
समनह्यज्जरासन्धः क्षात्रं धर्ममनुस्मरन्
kṛtasvastyayano rājā brāhmaṇena yaśasvinā |
samanahyajjarāsandhaḥ kṣātraṃ dharmamanusmaran
अवमुच्य किरीटं स केशान्समनुमृज्य च ।
दतिष्ठज्जरासन्धो वेलातिग इवार्णवः
avamucya kirīṭaṃ sa keśānsamanumṛjya ca |
datiṣṭhajjarāsandho velātiga ivārṇavaḥ
उवाच मतिमान्राजा भीमं भीमपराक्रमः ।
भीम योत्स्ये त्वया सार्धं श्रेयसा निर्जितं वरम्
uvāca matimānrājā bhīmaṃ bhīmaparākramaḥ |
bhīma yotsye tvayā sārdhaṃ śreyasā nirjitaṃ varam
एवमुक्त्वा जरासन्धो भीमसेनमरिन्दमः ।
प्रत्युद्ययौ महातेजाः शक्रं बल इवासुरः
evamuktvā jarāsandho bhīmasenamarindamaḥ |
pratyudyayau mahātejāḥ śakraṃ bala ivāsuraḥ
ततः संमन्त्र्य कृष्णेन कृतस्वस्त्ययनो बली ।
भीमसेनो जरासन्धमाससाद युयुत्सया
tataḥ saṃmantrya kṛṣṇena kṛtasvastyayano balī |
bhīmaseno jarāsandhamāsasāda yuyutsayā
ततस्तौ नरशार्दूलौ बाहुशस्त्रौ समीयतुः ।
वीरौ परमसंहृष्टावन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ
tatastau naraśārdūlau bāhuśastrau samīyatuḥ |
vīrau paramasaṃhṛṣṭāvanyonyajayakāṅkṣiṇau
करग्रहणपूर्वं तु कृत्वा पादाभिवन्दनम् ।
कक्षैः कक्षां विधुन्वानावास्फोटं तत्र चक्रतुः
karagrahaṇapūrvaṃ tu kṛtvā pādābhivandanam |
kakṣaiḥ kakṣāṃ vidhunvānāvāsphoṭaṃ tatra cakratuḥ
स्कन्धे दोर्भ्यां समाहत्य निहत्य च मुहुर्मुहुः ।
अङ्गमङ्गैः समाश्लिष्य पुनरास्फालनं च चक्रतुः ।
skandhe dorbhyāṃ samāhatya nihatya ca muhurmuhuḥ |
aṅgamaṅgaiḥ samāśliṣya punarāsphālanaṃ ca cakratuḥ |
चित्रहस्तादिकं कृत्वा सस्फुलिङ्गेन चाशनिम् ॥
गलगण्डाभिघातेन सस्फुलिङ्गेन चाशनिम्
citrahastādikaṃ kṛtvā sasphuliṅgena cāśanim ||
galagaṇḍābhighātena sasphuliṅgena cāśanim
बाहुपाशादिकं कृत्वा पादाहतशिरावुभौ ।
उरोहस्तं ततश्चक्रे पूर्णकुम्भौ प्रयुज्य तौ
bāhupāśādikaṃ kṛtvā pādāhataśirāvubhau |
urohastaṃ tataścakre pūrṇakumbhau prayujya tau
करसम्पीडनं कृत्वा गर्जन्तौ वारणाविव ।
नर्दन्तौ मेघसङ्काशौ बाहुप्रहरणावुभौ
karasampīḍanaṃ kṛtvā garjantau vāraṇāviva |
nardantau meghasaṅkāśau bāhupraharaṇāvubhau
तलेनाहन्यमानौ तु अन्योन्यं कृतवीक्षणौ ।
सिंहाविव सुसंङ्क्रुद्धावाकृष्याकृष्य युध्यताम्
talenāhanyamānau tu anyonyaṃ kṛtavīkṣaṇau |
siṃhāviva susaṃṅkruddhāvākṛṣyākṛṣya yudhyatām
अङ्गेनाङ्गं समापीड्य बाहुभ्यामुभयोरपि ।
आवृत्य बाहुभिश्चापि उदरं च प्रचक्रतुः
aṅgenāṅgaṃ samāpīḍya bāhubhyāmubhayorapi |
āvṛtya bāhubhiścāpi udaraṃ ca pracakratuḥ
उभौ कट्यां सुपार्श्वे तु तक्षवन्तौ च शिक्षितौ ।
अधो हस्तं स्वकण्ठे तूदरस्योरसि चाक्षिपत्
ubhau kaṭyāṃ supārśve tu takṣavantau ca śikṣitau |
adho hastaṃ svakaṇṭhe tūdarasyorasi cākṣipat
सर्वातिक्रान्तमर्यादं पृष्ठभङ्गं च चक्रतुः ।
सम्पूर्णमूर्च्छां बाहुभ्यां पूर्णकुम्भं प्रचक्रतुः
sarvātikrāntamaryādaṃ pṛṣṭhabhaṅgaṃ ca cakratuḥ |
sampūrṇamūrcchāṃ bāhubhyāṃ pūrṇakumbhaṃ pracakratuḥ
तृणपीडं यथाकामं पूर्णयोगं समुष्टिकम् ।
एवमादीनि युद्धानि प्रकुर्वन्तौ परस्परम्
tṛṇapīḍaṃ yathākāmaṃ pūrṇayogaṃ samuṣṭikam |
evamādīni yuddhāni prakurvantau parasparam
तयोर्युद्धं ततो द्रष्टुं समेताः पुरवासिनाः ।
ब्राह्मणा वणिजश्चैव क्षत्रियाश्च सहस्रशः
tayoryuddhaṃ tato draṣṭuṃ sametāḥ puravāsināḥ |
brāhmaṇā vaṇijaścaiva kṣatriyāśca sahasraśaḥ
शूद्राश्च नरशार्दूल स्त्रियो वृद्धाश्च सर्वशः ।
निरन्तरमभूत्तत्र जनौघैरभिसंवृतम्
śūdrāśca naraśārdūla striyo vṛddhāśca sarvaśaḥ |
nirantaramabhūttatra janaughairabhisaṃvṛtam
तयोरथ भुजाघातान्निग्रहप्रग्रहात्तथा ।
आसीत्सुभीमसम्पातो वज्रपर्वतयोरिव
tayoratha bhujāghātānnigrahapragrahāttathā |
āsītsubhīmasampāto vajraparvatayoriva
उभौ परमसंहृष्टौ बलेन बलिनां वरौ ।
अन्योन्यस्यान्तरं प्रेप्सू परस्परजयैषिणौ
ubhau paramasaṃhṛṣṭau balena balināṃ varau |
anyonyasyāntaraṃ prepsū parasparajayaiṣiṇau
शिरोभिरिव तौ मेषौ वृक्षैरिव निशाचरौ ।
पदैरिव शुभावश्वौ तुण्डाभ्यां तित्तिरी इव
śirobhiriva tau meṣau vṛkṣairiva niśācarau |
padairiva śubhāvaśvau tuṇḍābhyāṃ tittirī iva
तद्भीममुत्सार्य जनं युद्धमासीदुपप्लवे ।
बलिनोः संयुगे राजन्वृत्रवासवयोरिव
tadbhīmamutsārya janaṃ yuddhamāsīdupaplave |
balinoḥ saṃyuge rājanvṛtravāsavayoriva
प्रकर्षणाकर्षणाभ्यामनुकर्षविकर्षणैः ।
आचकर्षतुरन्योन्यं जानुभिश्चावजघ्नतुः
prakarṣaṇākarṣaṇābhyāmanukarṣavikarṣaṇaiḥ |
ācakarṣaturanyonyaṃ jānubhiścāvajaghnatuḥ
ततः शब्देन महता भर्त्सयन्तौ परस्परम् ।
पाषाणसङ्घातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः
tataḥ śabdena mahatā bhartsayantau parasparam |
pāṣāṇasaṅghātanibhaiḥ prahārairabhijaghnatuḥ
ततो भीमं जरासन्धो जघानोरसि मुष्टिना ।
भीमोषि तं जरासन्धं वक्षस्यभिजघान ह
tato bhīmaṃ jarāsandho jaghānorasi muṣṭinā |
bhīmoṣi taṃ jarāsandhaṃ vakṣasyabhijaghāna ha
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ ।
बाहुभिः समसज्जोतामायसैः परिघैरिव
vyūḍhoraskau dīrghabhujau niyuddhakuśalāvubhau |
bāhubhiḥ samasajjotāmāyasaiḥ parighairiva
कार्तिकस्य तु मासस्य प्रवृत्तं प्रथमेऽहनि ।
तदा तद्युद्धमभवद्दिनानि दश पञ्च च ।
अनाहारं दिवारात्रमविश्रान्तमवर्तत
kārtikasya tu māsasya pravṛttaṃ prathame'hani |
tadā tadyuddhamabhavaddināni daśa pañca ca |
anāhāraṃ divārātramaviśrāntamavartata
तद्वृत्तं तु त्रयोदश्यां समवेतं महात्मनोः ।
चतुर्दश्यां निशायां तु निवृत्तो मागधः क्लमात्
tadvṛttaṃ tu trayodaśyāṃ samavetaṃ mahātmanoḥ |
caturdaśyāṃ niśāyāṃ tu nivṛtto māgadhaḥ klamāt
तं राजानं तथा क्लान्तं दृष्ट्वा राजञ्जनार्दनः ।
उवाच भीमकर्माणं भीमं सम्बोधयन्निव
taṃ rājānaṃ tathā klāntaṃ dṛṣṭvā rājañjanārdanaḥ |
uvāca bhīmakarmāṇaṃ bhīmaṃ sambodhayanniva
क्लान्तः शत्रुर्हि कौन्तेय शक्यः पीडयितुं रणे ।
पीड्यमानो हि कार्त्स्न्येन जह्याज्जीवितमात्मनः
klāntaḥ śatrurhi kaunteya śakyaḥ pīḍayituṃ raṇe |
pīḍyamāno hi kārtsnyena jahyājjīvitamātmanaḥ
तस्मात्तेऽद्यैव कौन्तेय पीडनीयो जनाधिपः ।
सममेतेन युध्यस्व बाहुभ्यां भरतर्षभ
tasmātte'dyaiva kaunteya pīḍanīyo janādhipaḥ |
samametena yudhyasva bāhubhyāṃ bharatarṣabha
वैशम्पायन उवाच
एवमुक्तःस कृष्णेन पाण्डवः परवीरहा ।
जरासन्दस्य तद्रन्ध्रं ज्ञात्वा चक्रे मतिं वधे
evamuktaḥsa kṛṣṇena pāṇḍavaḥ paravīrahā |
jarāsandasya tadrandhraṃ jñātvā cakre matiṃ vadhe
ततस्तमजितं जेतुं जरासन्दं वृकोदरः ।
संरम्भाद्बलिनां श्रेष्ठो जग्राह कुरुनन्दनः
tatastamajitaṃ jetuṃ jarāsandaṃ vṛkodaraḥ |
saṃrambhādbalināṃ śreṣṭho jagrāha kurunandanaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)