किमर्थं वैरिणावास्तामुभौ तौ कृष्णमागधौ ।
कथं च निर्जितः सङ्ख्ये जरासन्धेन माधवः
kimarthaṃ vairiṇāvāstāmubhau tau kṛṣṇamāgadhau |
kathaṃ ca nirjitaḥ saṅkhye jarāsandhena mādhavaḥ
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि जरासन्धवधपर्वणि त्रयोर्विंशोऽध्यायः ॥
36 श्लोक · 23 में से 103
जनमेजय पूछते हैं कि श्रीकृष्ण और जरासन्ध में वैर क्यों था। उग्रसेन के पुत्र कंस ने जरासन्ध की पुत्री से विवाह किया और पिता को बन्दी बनाकर मथुरा पर राज करने लगा। वसुदेव का देवकी से विवाह हुआ तो कंस उनका रथ हाँकने लगा, और आकाशवाणी हुई कि देवकी का आठवाँ गर्भ तेरी मृत्यु होगा। कंस उसे मारने तलवार खींचता है। वसुदेव समझाते हैं कि स्त्री अवध्य है, वे सन्तानें सौंप देंगे। कंस हर नवजात को मार देता है। बलराम देवकी के गर्भ से रोहिणी के गर्भ में खींचे गए, इसी से संकर्षण कहलाए। आठवें के जन्म पर वसुदेव उन्हें एक ग्वाले की पुत्री से बदलकर गोकुल छोड़ आते हैं। बड़े होकर श्रीकृष्ण कंस को मारकर उग्रसेन को राजा बनाते हैं। क्रुद्ध जरासन्ध वृष्णियों पर चढ़ाई करता है।
जनमेजय उवाच
किमर्थं वैरिणावास्तामुभौ तौ कृष्णमागधौ ।
कथं च निर्जितः सङ्ख्ये जरासन्धेन माधवः
kimarthaṃ vairiṇāvāstāmubhau tau kṛṣṇamāgadhau |
kathaṃ ca nirjitaḥ saṅkhye jarāsandhena mādhavaḥ
कश्च कंसो मागधस्य यस्य हेतोः स वैरवान् ।
एतदाचक्ष्व मे सर्वं वैशम्पायन तत्वतः
kaśca kaṃso māgadhasya yasya hetoḥ sa vairavān |
etadācakṣva me sarvaṃ vaiśampāyana tatvataḥ
वैशम्पायन उवाच
यादवानामन्ववाये वसुदेवो महामतिः ।
उदपद्यत वार्ष्णेयो ह्युग्रसेनस्य मन्त्रभृत्
yādavānāmanvavāye vasudevo mahāmatiḥ |
udapadyata vārṣṇeyo hyugrasenasya mantrabhṛt
उग्रसेनस्य कंसस्तु बभूव बलवान्सुतः ।
ज्येष्ठो बहूनां कौरव्य सर्वशस्त्रविशारदः
ugrasenasya kaṃsastu babhūva balavānsutaḥ |
jyeṣṭho bahūnāṃ kauravya sarvaśastraviśāradaḥ
जरासन्धस्य दुहिता तस्य भार्याऽतिविश्रुता ।
राज्यशुक्लेन दत्ता सा जरासन्धेन धीमता
jarāsandhasya duhitā tasya bhāryā'tiviśrutā |
rājyaśuklena dattā sā jarāsandhena dhīmatā
तदर्थमुग्रसेनस्य मधुरायां सुतस्तदा ।
अभिषिक्तस्तदाऽमात्यैः स वै तीव्रपराक्रमः
tadarthamugrasenasya madhurāyāṃ sutastadā |
abhiṣiktastadā'mātyaiḥ sa vai tīvraparākramaḥ
ऐश्वर्यबलमत्तस्तु स तदा बलमोहितः ।
निगृह्य पितरं भुङ्क्ते तद्राज्यं मन्त्रिभिः सह
aiśvaryabalamattastu sa tadā balamohitaḥ |
nigṛhya pitaraṃ bhuṅkte tadrājyaṃ mantribhiḥ saha
वसुदेवस्य तत्कृत्यं न शृणोति स मन्दधीः ।
त तेन सह तद्राज्यं धर्मतः पर्यपालयत्
vasudevasya tatkṛtyaṃ na śṛṇoti sa mandadhīḥ |
ta tena saha tadrājyaṃ dharmataḥ paryapālayat
प्रीतिमान्स तु दैत्येन्द्रो वसुदेवस्य देवकीम् ।
वाह भार्या स तदा दुहिता देवकस्य या
prītimānsa tu daityendro vasudevasya devakīm |
vāha bhāryā sa tadā duhitā devakasya yā
तस्यामुद्वाह्यमानायां रथेन जनमेजय ।
उपारुरोह वार्ष्णेयं कंसो भूमिपतिस्तदा
tasyāmudvāhyamānāyāṃ rathena janamejaya |
upāruroha vārṣṇeyaṃ kaṃso bhūmipatistadā
ततोऽन्तरिक्षे वागासीद्देवदूतस्य कस्यचित् ।
वसुदेवश्च शुश्राव तां वाचं पार्थिवश्च सः
tato'ntarikṣe vāgāsīddevadūtasya kasyacit |
vasudevaśca śuśrāva tāṃ vācaṃ pārthivaśca saḥ
यामेतां वहमानोऽद्य कंसोद्वहसि देवकीम् ।
अस्या यश्चाष्टमो गर्भः स ते मृत्युर्भविष्यति
yāmetāṃ vahamāno'dya kaṃsodvahasi devakīm |
asyā yaścāṣṭamo garbhaḥ sa te mṛtyurbhaviṣyati
सोऽवतीर्य ततो राजा खड्गमुद्धृत्य निर्मलम् ।
इयेष तस्या मूर्धानं छेत्तुं परमदुर्मतिः
so'vatīrya tato rājā khaḍgamuddhṛtya nirmalam |
iyeṣa tasyā mūrdhānaṃ chettuṃ paramadurmatiḥ
सान्त्वयन्स तदा कंसं हसन्कोधवशानुगम् ।
राजन्ननुनयामास वसुदेवो महामतिः
sāntvayansa tadā kaṃsaṃ hasankodhavaśānugam |
rājannanunayāmāsa vasudevo mahāmatiḥ
अहिंस्यां प्रमदामाहुः सर्वधर्मेषु पार्थिव ।
अकस्मादबलां नारीं हन्तासीमामनागसीम्
ahiṃsyāṃ pramadāmāhuḥ sarvadharmeṣu pārthiva |
akasmādabalāṃ nārīṃ hantāsīmāmanāgasīm
यच्च तेऽत्र भयं राजञ्शक्यते बाधितुं त्वया ।
इयं शक्या पालयितुं समयं चैव रक्षितुम्
yacca te'tra bhayaṃ rājañśakyate bādhituṃ tvayā |
iyaṃ śakyā pālayituṃ samayaṃ caiva rakṣitum
अस्यास्त्वमष्टमं गर्भं जातमात्रं महीपते ।
विध्वंसय तदा प्राप्तमेवं परिहृतं भवेत्
asyāstvamaṣṭamaṃ garbhaṃ jātamātraṃ mahīpate |
vidhvaṃsaya tadā prāptamevaṃ parihṛtaṃ bhavet
एवं स राजा कथितो वसुदेवेन भारत ।
तस्य तद्वचनं चके शूरसेनपतिस्तदा
evaṃ sa rājā kathito vasudevena bhārata |
tasya tadvacanaṃ cake śūrasenapatistadā
ततस्तस्यां सम्बभूवुः कुमाराः सूर्यवर्चसः ।
जाताञ्चातांस्तु तान्सर्वाञ्जघान मधुरेश्वरः
tatastasyāṃ sambabhūvuḥ kumārāḥ sūryavarcasaḥ |
jātāñcātāṃstu tānsarvāñjaghāna madhureśvaraḥ
अथ तस्यां समभवद्बलदेवस्तु सत्तमः ।
याम्यता मायया तं तु यमो राजा विशाम्पते
atha tasyāṃ samabhavadbaladevastu sattamaḥ |
yāmyatā māyayā taṃ tu yamo rājā viśāmpate
देवक्या गर्भमतुलं रोहिण्या जठरेऽक्षिपत् ।
आकृष्य कर्षणात्सम्यक्सङ्कर्षणं इति स्मृतः
devakyā garbhamatulaṃ rohiṇyā jaṭhare'kṣipat |
ākṛṣya karṣaṇātsamyaksaṅkarṣaṇaṃ iti smṛtaḥ
बलश्रेष्ठतया तस्य बलदेव इति स्मृतः ।
पुनस्तस्यां समभवदष्टमो मधुमूदनः
balaśreṣṭhatayā tasya baladeva iti smṛtaḥ |
punastasyāṃ samabhavadaṣṭamo madhumūdanaḥ
तस्य गर्भस्य रक्षां तु स चक्रेऽभ्यधिकं नृपः ।
ततः काले रक्षणार्थं वसुदेवस्य तत्वतः ॥
aउग्रः प्रयुक्तः कंसेन सचिवः क्रूरकर्मकृत्
tasya garbhasya rakṣāṃ tu sa cakre'bhyadhikaṃ nṛpaḥ |
tataḥ kāle rakṣaṇārthaṃ vasudevasya tatvataḥ ||
augraḥ prayuktaḥ kaṃsena sacivaḥ krūrakarmakṛt
जातमात्रं वासुदेवमथाकृष्य पिता ततः ।
उपजह्रे परिक्रीतां सुतां गोपस्य कस्यचित्
jātamātraṃ vāsudevamathākṛṣya pitā tataḥ |
upajahre parikrītāṃ sutāṃ gopasya kasyacit
अमृष्यमाणस्तं शब्दं देवदूतस्य पार्थिवः ।
वासुदेवं महात्मानमर्पयामास गोकुले
amṛṣyamāṇastaṃ śabdaṃ devadūtasya pārthivaḥ |
vāsudevaṃ mahātmānamarpayāmāsa gokule
वासुदेवोपि गोपेषु ववृधेऽब्जमिवाम्भसि ।
अज्ञायमानः कंसेन गूढोऽग्निरिव दारुषु
vāsudevopi gopeṣu vavṛdhe'bjamivāmbhasi |
ajñāyamānaḥ kaṃsena gūḍho'gniriva dāruṣu
विप्रचके तदा सर्वान्बल्लवान्मधुरेश्वरः ।
वर्धमानो महाबाहुस्तेजोबलसमन्वितः
vipracake tadā sarvānballavānmadhureśvaraḥ |
vardhamāno mahābāhustejobalasamanvitaḥ
ततस्ते क्लिश्यमानास्तु पुण्डरीकाक्षमच्युतम् ।
भयेन कामादपरे गणशः पर्यवारयन्
tataste kliśyamānāstu puṇḍarīkākṣamacyutam |
bhayena kāmādapare gaṇaśaḥ paryavārayan
स तु लब्ध्वा बलं राजन्नुग्रसेनस्य संमतः ।
वसुदेवात्मजः सर्वैर्भ्रातृभिः सहितं पुनः
sa tu labdhvā balaṃ rājannugrasenasya saṃmataḥ |
vasudevātmajaḥ sarvairbhrātṛbhiḥ sahitaṃ punaḥ
निर्जित्य युधि भोजेन्द्रं हत्वा कंसं महाबलः ।
अभ्यषिञ्चत्ततो राज्य उग्रसेनं विशाम्पते
nirjitya yudhi bhojendraṃ hatvā kaṃsaṃ mahābalaḥ |
abhyaṣiñcattato rājya ugrasenaṃ viśāmpate
ततः श्रुत्वा जरासन्धो माधवेन हतं युधि ।
शूरसेनाधिपं चक्रे कंसपुत्रं तदा नृप
tataḥ śrutvā jarāsandho mādhavena hataṃ yudhi |
śūrasenādhipaṃ cakre kaṃsaputraṃ tadā nṛpa
ससैन्यं महदुत्थाप्य वासुदेवं तदा नृप ।
अभ्यषिञ्चत्सुतं तत्र सुताया जनमेजय
sasainyaṃ mahadutthāpya vāsudevaṃ tadā nṛpa |
abhyaṣiñcatsutaṃ tatra sutāyā janamejaya
उग्रसेनं च वृष्णींश्च महाबलसमन्वितः ।
स तत्र विप्रकुरुते जरासन्धः प्रतापवान्
ugrasenaṃ ca vṛṣṇīṃśca mahābalasamanvitaḥ |
sa tatra viprakurute jarāsandhaḥ pratāpavān
एतद्वैरं कौरवेय जरासन्धस्य माधवे ।
आशासितार्थे राजेन्द्र संरुरोध विनिर्जितान्
etadvairaṃ kauraveya jarāsandhasya mādhave |
āśāsitārthe rājendra saṃrurodha vinirjitān
पार्थिवैस्तैर्नृपतिभिर्यक्ष्यमाणः समृद्धिमान् ।
देवश्रेष्ठं महादेवं कृत्तिवासं त्रियम्बकम्
pārthivaistairnṛpatibhiryakṣyamāṇaḥ samṛddhimān |
devaśreṣṭhaṃ mahādevaṃ kṛttivāsaṃ triyambakam
एतत्सर्वं यथावृत्तं कथितं भरतर्षभ ।
यथा तु स हतो राजा भीमसेनेन तच्छृणु
etatsarvaṃ yathāvṛttaṃ kathitaṃ bharatarṣabha |
yathā tu sa hato rājā bhīmasenena tacchṛṇu
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)