अध्याय 14: श्रीकृष्ण जरासन्ध को बाधा बताते हैं

सर्वैर्गुणैर्महाराज राजसूयं त्वमर्हसि ।
जानतस्त्वेव ते सर्वं किञ्चिद्वक्ष्यामि भारत

sarvairguṇairmahārāja rājasūyaṃ tvamarhasi |
jānatastveva te sarvaṃ kiñcidvakṣyāmi bhārata

जामदग्न्येन रामेण क्षत्रं यदवशेषितम् ।
तस्मादवरजं लोके यदिदं क्षत्रसंज्ञितम्

jāmadagnyena rāmeṇa kṣatraṃ yadavaśeṣitam |
tasmādavarajaṃ loke yadidaṃ kṣatrasaṃjñitam

कृतोऽयं कलुसङ्कल्पः क्षत्रियैर्वसुधाधिप ।
निदेशवाग्भिस्तत्तेह विदितं भरतर्षभ

kṛto'yaṃ kalusaṅkalpaḥ kṣatriyairvasudhādhipa |
nideśavāgbhistatteha viditaṃ bharatarṣabha

ऐलस्येक्ष्वाकुवंशस्य प्रकृतिं परिचक्षते ।
राजानः श्रेणिबद्धाश्च तथाऽन्ये क्षत्रिया भुवि

ailasyekṣvākuvaṃśasya prakṛtiṃ paricakṣate |
rājānaḥ śreṇibaddhāśca tathā'nye kṣatriyā bhuvi

ऐलवंश्याश्च ये राजंस्तथैवेक्ष्वाकवो नृपाः ।
तानि चैकशतं विद्धि कुलानि भरतर्षभ

ailavaṃśyāśca ye rājaṃstathaivekṣvākavo nṛpāḥ |
tāni caikaśataṃ viddhi kulāni bharatarṣabha

ययातेस्त्वेव भोजानां विस्तरो गुणतो महान् ।
भजतेऽद्य महाराज विस्तरं सचतुर्दिशम्

yayātestveva bhojānāṃ vistaro guṇato mahān |
bhajate'dya mahārāja vistaraṃ sacaturdiśam

तेषां तथैव तां लक्ष्मीं सर्वक्षत्रमुपासते ।
इदानीमेव वै राजञ्जरासन्धो महीपतिः

teṣāṃ tathaiva tāṃ lakṣmīṃ sarvakṣatramupāsate |
idānīmeva vai rājañjarāsandho mahīpatiḥ

अभिभूय श्रियं तेषां कुलानामभिषेचितः ।
स्थितो मूर्ध्नि नरेन्द्राणामोजसाऽऽक्रम्य सर्वशः

abhibhūya śriyaṃ teṣāṃ kulānāmabhiṣecitaḥ |
sthito mūrdhni narendrāṇāmojasā''kramya sarvaśaḥ

सोऽवनीं मध्यमां भुक्त्वा मिथो भेदममन्यत ।
प्रभुर्यस्तु परो राजा यस्मिन्नेकवशे जगत्

so'vanīṃ madhyamāṃ bhuktvā mitho bhedamamanyata |
prabhuryastu paro rājā yasminnekavaśe jagat

स साम्राज्यं महाराज प्राप्तो भवति योगतः ।
तं स राजा जरासन्धं संश्रित्य किल सर्वशः

sa sāmrājyaṃ mahārāja prāpto bhavati yogataḥ |
taṃ sa rājā jarāsandhaṃ saṃśritya kila sarvaśaḥ

राजन्सेनापतिर्जातः शिशुपालः प्रतापवान् ।
तमेव च महाराज शिष्यवत्समुपस्थितः

rājansenāpatirjātaḥ śiśupālaḥ pratāpavān |
tameva ca mahārāja śiṣyavatsamupasthitaḥ

वक्रः करूषाधिपतिर्मायायोधी महाबलः ॥
अपरौ च महावीर्यौ महात्मानौ समाश्रितौ

vakraḥ karūṣādhipatirmāyāyodhī mahābalaḥ ||
aparau ca mahāvīryau mahātmānau samāśritau

जरासन्धं महावीर्यं तौ हिंसडिम्बिकावुभौ ।
वक्रदन्तः करूषस्य करभो मेघवाहनः ।
मूर्ध्ना दिव्यं मणिं बिभ्रद्यमद्भुतमणिं विदुः

jarāsandhaṃ mahāvīryaṃ tau hiṃsaḍimbikāvubhau |
vakradantaḥ karūṣasya karabho meghavāhanaḥ |
mūrdhnā divyaṃ maṇiṃ bibhradyamadbhutamaṇiṃ viduḥ

मरुं च नरकं चैव शास्ति यो यवनाधिपः ।
अपर्यन्तबलो राजा प्रतीच्यां वरुणो यथा

maruṃ ca narakaṃ caiva śāsti yo yavanādhipaḥ |
aparyantabalo rājā pratīcyāṃ varuṇo yathā

भगदत्तो महाराज वृद्धस्तव पितुः सखा ।
स वाचा प्रणतस्तस्य कर्मणा च विशेषतः

bhagadatto mahārāja vṛddhastava pituḥ sakhā |
sa vācā praṇatastasya karmaṇā ca viśeṣataḥ

स्नेहबद्धश्च मनसा पितृवद्भक्तिमांस्त्वयि ।
प्रतीच्यां दक्षिणं चान्तं पृथिव्याः प्रति यो नृपः

snehabaddhaśca manasā pitṛvadbhaktimāṃstvayi |
pratīcyāṃ dakṣiṇaṃ cāntaṃ pṛthivyāḥ prati yo nṛpaḥ

मातुलो भवतः शूरः पुरुजित्कुन्तिवर्धनः ।
स ते सन्नितिमानेकः स्नेहतः शत्रुसूदनः

mātulo bhavataḥ śūraḥ purujitkuntivardhanaḥ |
sa te sannitimānekaḥ snehataḥ śatrusūdanaḥ

जरासन्धं गतस्त्वेव पुरा यो न मया हतः ।
पुरुषोत्तमविज्ञातो योसौ चेदिषु दुर्मतिः

jarāsandhaṃ gatastveva purā yo na mayā hataḥ |
puruṣottamavijñāto yosau cediṣu durmatiḥ

आत्मानं प्रतिजानाति लोकेऽस्मिन्पुरुषोत्तमम् ।
आदत्ते सततं मोहाद्यः स चिह्नं च मामकम्

ātmānaṃ pratijānāti loke'sminpuruṣottamam |
ādatte satataṃ mohādyaḥ sa cihnaṃ ca māmakam

वङ्गपुण्ड्रकिरातेषु राजा बलसमन्वितः ।
पौण्ड्रको वासुदेवेति योसौ लोकेऽभिविश्रुतः

vaṅgapuṇḍrakirāteṣu rājā balasamanvitaḥ |
pauṇḍrako vāsudeveti yosau loke'bhiviśrutaḥ

चतुर्थभाङ्महाराज भोज इन्द्रसखो बली ।
विद्याबलाद्यो व्यजयत्स पाण्ड्यक्रथकैशिकान्

caturthabhāṅmahārāja bhoja indrasakho balī |
vidyābalādyo vyajayatsa pāṇḍyakrathakaiśikān

भ्राता तस्याकृतिः शूरो जामदग्न्यसमोऽभवत् ।
स भक्तो मागधं राजा भीष्मकः परवीरहा

bhrātā tasyākṛtiḥ śūro jāmadagnyasamo'bhavat |
sa bhakto māgadhaṃ rājā bhīṣmakaḥ paravīrahā

प्रियाण्याचरतः प्रह्वान्सदा सम्बन्धिनस्ततः ।
भजतो न भजत्यस्मानप्रियेषु व्यवस्थितः

priyāṇyācarataḥ prahvānsadā sambandhinastataḥ |
bhajato na bhajatyasmānapriyeṣu vyavasthitaḥ

न कुलं सबलं राजन्नभ्यजानात्तथाऽऽत्मनः ।
पश्यमानो यशो दीप्तं जरासन्धमुपस्थितः

na kulaṃ sabalaṃ rājannabhyajānāttathā''tmanaḥ |
paśyamāno yaśo dīptaṃ jarāsandhamupasthitaḥ

उदीच्याश्च तथा भोजाः कुलान्यष्टादश प्रभो ।
जरासन्धभयादेव प्रतीचीं दिशमास्थिताः

udīcyāśca tathā bhojāḥ kulānyaṣṭādaśa prabho |
jarāsandhabhayādeva pratīcīṃ diśamāsthitāḥ

शूरसेना भद्रकारा बोधाः शाल्वाः पटच्चराः ।
सुस्थलाश्च सुकुट्टाश्च कुलिन्दाः कुन्तिभिः सह

śūrasenā bhadrakārā bodhāḥ śālvāḥ paṭaccarāḥ |
susthalāśca sukuṭṭāśca kulindāḥ kuntibhiḥ saha

शाल्वायनाश्च राजानः सोदर्यानुचरैः सह ।
दक्षिणा ये च पञ्चालाः पूर्वाः कुन्तिषु कोसलाः

śālvāyanāśca rājānaḥ sodaryānucaraiḥ saha |
dakṣiṇā ye ca pañcālāḥ pūrvāḥ kuntiṣu kosalāḥ

तथोत्तरां दिशं चापि परित्यज्य भयार्दिताः ।
मत्स्याः सन्न्यस्तपादाश्च दक्षिणां दिशमाश्रिताः

tathottarāṃ diśaṃ cāpi parityajya bhayārditāḥ |
matsyāḥ sannyastapādāśca dakṣiṇāṃ diśamāśritāḥ

तथैव सर्वपञ्चाला जरासन्धभायर्दिताः ।
स्वराज्यं सम्परित्यज्य विद्रुताः सर्वतोदिशम्

tathaiva sarvapañcālā jarāsandhabhāyarditāḥ |
svarājyaṃ samparityajya vidrutāḥ sarvatodiśam

अग्रतो ह्यस्य पाञ्चालास्तत्रानीके महात्मनः ।
अनिर्गते सारबले मागधेभ्यो गिरिव्रजात्

agrato hyasya pāñcālāstatrānīke mahātmanaḥ |
anirgate sārabale māgadhebhyo girivrajāt

उग्रसेनसुतः कंसः पुरा निर्जित्य बान्धवान् ।
बार्हद्रथसुते देव्यावुपागच्छद्वृथामतिः

ugrasenasutaḥ kaṃsaḥ purā nirjitya bāndhavān |
bārhadrathasute devyāvupāgacchadvṛthāmatiḥ

अस्तिः प्रास्तिश्च नाम्ना ते सहदेवानुजेऽबले ।
बलेन तेन स्वज्ञातीनभिभूय वृथामतिः

astiḥ prāstiśca nāmnā te sahadevānuje'bale |
balena tena svajñātīnabhibhūya vṛthāmatiḥ

श्रैष्ठ्यं प्राप्तः स तस्यासीदतीवापनयो महान् ।
भोजराजन्यवृद्धैश्च पीड्यमानैर्दुरात्मना

śraiṣṭhyaṃ prāptaḥ sa tasyāsīdatīvāpanayo mahān |
bhojarājanyavṛddhaiśca pīḍyamānairdurātmanā

ज्ञातित्राणमभीप्सद्भिरस्मत्सम्भावना कृता ।
दत्वाऽऽक्रूराय सुतनुं तामाहुकसुतां तदा

jñātitrāṇamabhīpsadbhirasmatsambhāvanā kṛtā |
datvā''krūrāya sutanuṃ tāmāhukasutāṃ tadā

सङ्कर्षणद्वितीयेन ज्ञातिकार्यं मया कृतम् ।
हतौ कंससुनामानौ मया रामेण चाप्युत

saṅkarṣaṇadvitīyena jñātikāryaṃ mayā kṛtam |
hatau kaṃsasunāmānau mayā rāmeṇa cāpyuta

हत्वा कंसं तथैवादौ जरासन्धस्य बिभ्यतः ।
मया रामेण चान्यत्र ज्ञातयः परिपालितः

hatvā kaṃsaṃ tathaivādau jarāsandhasya bibhyataḥ |
mayā rāmeṇa cānyatra jñātayaḥ paripālitaḥ

भये तु समतिक्रान्ते जरासन्धे समुद्यते ।
मन्त्रोऽयं मन्त्रितो राजन्कुलैरष्टादशावरैः

bhaye tu samatikrānte jarāsandhe samudyate |
mantro'yaṃ mantrito rājankulairaṣṭādaśāvaraiḥ

अनारमन्तो निघ्नन्तो महास्त्रैः शत्रुघातिभिः ।
न हन्यामो वयं तस्य त्रिभिर्वर्षशतैर्बलम्

anāramanto nighnanto mahāstraiḥ śatrughātibhiḥ |
na hanyāmo vayaṃ tasya tribhirvarṣaśatairbalam

तस्य ह्यमरसङ्काशौ बलेन बलिनां वरौ ।
नामभ्यां हंसडिबिकावशस्त्रनिधनावुभौ

tasya hyamarasaṅkāśau balena balināṃ varau |
nāmabhyāṃ haṃsaḍibikāvaśastranidhanāvubhau

तावुभौ सहितौ वीरौ जरासन्धश्च वीर्यवान् ।
त्रयस्त्रयाणां लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः

tāvubhau sahitau vīrau jarāsandhaśca vīryavān |
trayastrayāṇāṃ lokānāṃ paryāptā iti me matiḥ

न हि केवलमस्माकं यावन्तोऽन्ये च पार्थिवाः ।
तथैव तेषामासीच्च बुद्धिर्बुद्धिमतां वर

na hi kevalamasmākaṃ yāvanto'nye ca pārthivāḥ |
tathaiva teṣāmāsīcca buddhirbuddhimatāṃ vara

अष्टादश मया तस्य सङ्ग्रामा रोमहर्षणाः ।
दत्ता न च हतो राजञ्जरासन्धो महाबलः

aṣṭādaśa mayā tasya saṅgrāmā romaharṣaṇāḥ |
dattā na ca hato rājañjarāsandho mahābalaḥ

अथ हंस इति ख्यातः कश्चिदासीन्महान्नृपः ।
रामेण स हतस्तत्र सङ्ग्रामेऽष्टादशावरे

atha haṃsa iti khyātaḥ kaścidāsīnmahānnṛpaḥ |
rāmeṇa sa hatastatra saṅgrāme'ṣṭādaśāvare

हतो हंस इति प्रोक्तस्य केनापि भारत ।
तच्छ्रुत्वा डिबिको राजन्यमुनाम्भस्यमज्जत

hato haṃsa iti proktasya kenāpi bhārata |
tacchrutvā ḍibiko rājanyamunāmbhasyamajjata

विना हसेन लोकेऽस्मिन्नाहं जीवितुमुत्सहे ।
इत्येतां मतिमास्थाय डिबिको निधनं गतः

vinā hasena loke'sminnāhaṃ jīvitumutsahe |
ityetāṃ matimāsthāya ḍibiko nidhanaṃ gataḥ

तथा तु डिबिकं श्रुत्वा हंसः परुपुरञ्जयः ।
प्रपेदे यमुनामेव सोपि तस्यां न्यमज्जत

tathā tu ḍibikaṃ śrutvā haṃsaḥ parupurañjayaḥ |
prapede yamunāmeva sopi tasyāṃ nyamajjata

तौ स राजा जराजन्धः श्रुत्वा च निधनं गतौ ।
पुरं शून्येन मनसा प्रययौ भरतर्षभ

tau sa rājā jarājandhaḥ śrutvā ca nidhanaṃ gatau |
puraṃ śūnyena manasā prayayau bharatarṣabha

ततो वयमित्रघ्न तस्मिन्प्रतिगते नृपे ।
पुनरान्दिनः सर्वे मधुरायां वसामहे

tato vayamitraghna tasminpratigate nṛpe |
punarāndinaḥ sarve madhurāyāṃ vasāmahe

यदा त्वभ्येत्य पितरं सा वै राजीवलोचना ।
कंसभार्या जरासन्धं दुहिता मागधं नृपम् ।
चोदयत्येव राजेन्द्र पतिव्यसनदुःखिता

yadā tvabhyetya pitaraṃ sā vai rājīvalocanā |
kaṃsabhāryā jarāsandhaṃ duhitā māgadhaṃ nṛpam |
codayatyeva rājendra pativyasanaduḥkhitā

पतिघ्नं मे जहीत्येवं पुनः पुनररिन्दम ।
ततो वयं महाराज तं मन्त्रं पूर्वमन्त्रितम्

patighnaṃ me jahītyevaṃ punaḥ punararindama |
tato vayaṃ mahārāja taṃ mantraṃ pūrvamantritam

संस्मरन्तो विमनसो व्यपयाता नराधिप ।
पृथक्त्वेन महाराज सङ्क्षिप्य महतीं श्रियम्

saṃsmaranto vimanaso vyapayātā narādhipa |
pṛthaktvena mahārāja saṅkṣipya mahatīṃ śriyam

पलायामो भयात्तस्य ससुतज्ञातिबान्धवाः ।
इति सञ्चिन्त्य सर्वे स्म प्रतीचीं दिशमाश्रिताः

palāyāmo bhayāttasya sasutajñātibāndhavāḥ |
iti sañcintya sarve sma pratīcīṃ diśamāśritāḥ

कुशस्थलीं पुरीं रम्यां रैवतेनोपशोभिताम् ।
ततो निवेशं तस्यां च कृतवन्तो वयं नृप

kuśasthalīṃ purīṃ ramyāṃ raivatenopaśobhitām |
tato niveśaṃ tasyāṃ ca kṛtavanto vayaṃ nṛpa

तथैव दुर्गसंस्कारं देवैरपि दुरासदम् ।
स्त्रियोऽपि यस्यां युध्येयुः किमु वृष्णिमहारथाः

tathaiva durgasaṃskāraṃ devairapi durāsadam |
striyo'pi yasyāṃ yudhyeyuḥ kimu vṛṣṇimahārathāḥ

तस्यां वयममित्रघ्न निवसामोऽकुतोभयाः ।
आलोच्य गिरिमुख्यं तं मागधं तीर्णमेव च

tasyāṃ vayamamitraghna nivasāmo'kutobhayāḥ |
ālocya girimukhyaṃ taṃ māgadhaṃ tīrṇameva ca

माधवाः कुरुशार्दूल परां मुदमवाप्नुवन् ।
एवं वयं जरासन्धादभितः कृतकिल्बिषाः

mādhavāḥ kuruśārdūla parāṃ mudamavāpnuvan |
evaṃ vayaṃ jarāsandhādabhitaḥ kṛtakilbiṣāḥ

सामर्थ्यवन्तः सम्बन्धाद्गोमन्तं समुपाश्रिताः ।
त्रियोजनायतं सद्म त्रिस्कन्धं योजनावधि

sāmarthyavantaḥ sambandhādgomantaṃ samupāśritāḥ |
triyojanāyataṃ sadma triskandhaṃ yojanāvadhi

योजनान्ते शतद्वारं वीरविक्रमतोरणम् ।
अष्टादशावरैर्नद्धं क्षत्रियैर्युद्धदुर्मदैः

yojanānte śatadvāraṃ vīravikramatoraṇam |
aṣṭādaśāvarairnaddhaṃ kṣatriyairyuddhadurmadaiḥ

अष्टादश सहस्राणि भ्रातृणां सन्ति नः कले ।
आहुकस्य शतं पुत्रा एकैकस्त्रिदशावरः

aṣṭādaśa sahasrāṇi bhrātṛṇāṃ santi naḥ kale |
āhukasya śataṃ putrā ekaikastridaśāvaraḥ

चारुदेष्णः सह भ्रात्रा चक्रदेवोऽथ सात्यकिः ।
अहं च रोहिणेयश्च साम्बः प्रद्युम्न एव च

cārudeṣṇaḥ saha bhrātrā cakradevo'tha sātyakiḥ |
ahaṃ ca rohiṇeyaśca sāmbaḥ pradyumna eva ca

एवमेते रथाः सप्त राजन्नन्यान्निबोध मे ।
कृतवर्मा ह्यनाधृष्टिः समीकः समिर्तिजयः

evamete rathāḥ sapta rājannanyānnibodha me |
kṛtavarmā hyanādhṛṣṭiḥ samīkaḥ samirtijayaḥ

कङ्कः शङ्कुश्च कुन्तिश्च सप्तैते वै महारथाः ।
प्रद्युम्नश्चानिरुद्धश्च भानुरक्रूरसारणौ

kaṅkaḥ śaṅkuśca kuntiśca saptaite vai mahārathāḥ |
pradyumnaścāniruddhaśca bhānurakrūrasāraṇau

निशठश्च गदश्चैव सप्त चैते महारथाः ।
विकमो झिल्लिबभ्रू च उद्धवोऽथ विदूरथः

niśaṭhaśca gadaścaiva sapta caite mahārathāḥ |
vikamo jhillibabhrū ca uddhavo'tha vidūrathaḥ

वसुदेवोग्रसेनौ च सप्तैते मन्त्रिपुङ्गवाः ।
प्रसेनजिच्च यमलो राजराजगुणान्वितः

vasudevograsenau ca saptaite mantripuṅgavāḥ |
prasenajicca yamalo rājarājaguṇānvitaḥ

स्यमन्तको मणिर्यस्य रुक्मं निस्रुवते बहु ।
पुत्रौ चान्धकभोजस्य वृद्धो राजा च ते दश

syamantako maṇiryasya rukmaṃ nisruvate bahu |
putrau cāndhakabhojasya vṛddho rājā ca te daśa

वज्रसंहनना वीरी वीर्यवन्तो महाबलाः ।
स्मरन्तो मध्यमं देशं वृष्णिवीरा गतज्वराः

vajrasaṃhananā vīrī vīryavanto mahābalāḥ |
smaranto madhyamaṃ deśaṃ vṛṣṇivīrā gatajvarāḥ

पाण्डवैश्चापि सततं नाथवन्तो वयं नृप ।
सर्वसम्पद्गुणैः सिद्धे तस्मिन्नेवं व्यवस्थिते

pāṇḍavaiścāpi satataṃ nāthavanto vayaṃ nṛpa |
sarvasampadguṇaiḥ siddhe tasminnevaṃ vyavasthite

क्षत्रे सम्राजमात्मानं कर्तुमर्हसि भारत ।
दुर्योधनं शान्तनवं द्रोणं द्रौणायनिं कृपम्

kṣatre samrājamātmānaṃ kartumarhasi bhārata |
duryodhanaṃ śāntanavaṃ droṇaṃ drauṇāyaniṃ kṛpam

कर्णं च शिशुपालं च रुक्मिणं च धनुर्धरम् ।
एकलव्यं द्रुमं श्वेतं शैब्यं शकुनिमेव च

karṇaṃ ca śiśupālaṃ ca rukmiṇaṃ ca dhanurdharam |
ekalavyaṃ drumaṃ śvetaṃ śaibyaṃ śakunimeva ca

एतानजित्वा सङ्ग्रामे कथं शक्नोषि तं क्रतुम् ।
तथैते गौरवेणैव न योत्स्यन्ति नराधिपाः

etānajitvā saṅgrāme kathaṃ śaknoṣi taṃ kratum |
tathaite gauraveṇaiva na yotsyanti narādhipāḥ

एकस्तत्र बलोन्मत्तः कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
योत्स्यते स परामर्षी दिव्यास्रबलगर्वितः

ekastatra balonmattaḥ karṇo vaikartano vṛṣā |
yotsyate sa parāmarṣī divyāsrabalagarvitaḥ

न तु शक्यं जरासन्धे जीवमाने महाबल
राजसूयस्त्वयाऽवाप्तुमेषा राजन्मतिर्मम

na tu śakyaṃ jarāsandhe jīvamāne mahābala
rājasūyastvayā'vāptumeṣā rājanmatirmama

तेन रुद्धा हि राजानः सर्वे जित्वा गिरिव्रजे ।
कन्दरे पर्वतेन्द्रस्य सिंहेनेव महाद्विपाः

tena ruddhā hi rājānaḥ sarve jitvā girivraje |
kandare parvatendrasya siṃheneva mahādvipāḥ

स हि राजा जरासन्धो यियक्षुर्वसुधाधिपैः ।
अभिषिक्तः स राजन्यैः सहस्रैरुत चाष्टभिः ।
महादेवं महात्मानमुमापतिमरिन्दम

sa hi rājā jarāsandho yiyakṣurvasudhādhipaiḥ |
abhiṣiktaḥ sa rājanyaiḥ sahasrairuta cāṣṭabhiḥ |
mahādevaṃ mahātmānamumāpatimarindama

आराध्य तपसोग्रेण निर्जितास्तेन पार्थिवाः ।
प्रतिज्ञायाश्च पारं स गतः पार्थिवसत्तम

ārādhya tapasogreṇa nirjitāstena pārthivāḥ |
pratijñāyāśca pāraṃ sa gataḥ pārthivasattama

स हि निर्जित्य निर्जित्य पार्थिवान्पृतनागतान् ।
पुरमानीय बद्ध्वा च चकार पुरुषव्रजम्

sa hi nirjitya nirjitya pārthivānpṛtanāgatān |
puramānīya baddhvā ca cakāra puruṣavrajam

वयं चैव महाराज जरासन्धभयात्तदा ।
मधुरा सम्परित्यज्य गता द्वारवतीं पुरीम्

vayaṃ caiva mahārāja jarāsandhabhayāttadā |
madhurā samparityajya gatā dvāravatīṃ purīm

यदि त्वेनं महाराज यज्ञं प्राप्तुमभीप्ससि ।
यतस्व तेषां मोक्षाय जरासन्धवधाय च

yadi tvenaṃ mahārāja yajñaṃ prāptumabhīpsasi |
yatasva teṣāṃ mokṣāya jarāsandhavadhāya ca

समारम्भो न शक्योऽयमन्यथा कुरुनन्दन ।
राजसूयस्य कार्त्स्न्येन कर्तुं मतिमतां वर

samārambho na śakyo'yamanyathā kurunandana |
rājasūyasya kārtsnyena kartuṃ matimatāṃ vara

इत्येषा मे मती राजन्यथा वा मन्यसेऽनघ ।
एवं गते ममाचक्ष्व स्वयं निश्चित्य हेतुभिः

ityeṣā me matī rājanyathā vā manyase'nagha |
evaṃ gate mamācakṣva svayaṃ niścitya hetubhiḥ