श्रुतकर्मा ततो राजंश्चित्रसेनं महीपतिम् ।
आजघ्ने समरे क्रुद्धः पञ्चाशद्भिः शिलीमुखैः
śrutakarmā tato rājaṃścitrasenaṃ mahīpatim |
ājaghne samare kruddhaḥ pañcāśadbhiḥ śilīmukhaiḥ
इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि षोडशदिवसयुद्धे एकादशोऽध्यायः ॥
39 श्लोक · 11 में से 101
द्रौपदीपुत्र श्रुतकर्मा पचास बाणों से राजा चित्रसेन पर प्रहार करते हैं और मर्मस्थान में नाराच मारते हैं, जिससे वह मूर्च्छित हो जाता है। होश में आकर चित्रसेन उनका धनुष काटकर छाती बेधता है; श्रुतकर्मा गेरू बहाते पर्वत जैसे लाल हो जाते हैं। दूसरा धनुष लेकर वे चित्रसेन का शिरस्त्राण सहित सिर काट देते हैं और उसकी सेना को खदेड़ देते हैं। प्रतिविन्ध्य चित्र से भिड़ते हैं। चित्र की घण्टियों वाली शक्ति कट जाती है, पर उसकी स्वर्णजटित गदा प्रतिविन्ध्य के घोड़े और सारथि मार देती है। प्रतिविन्ध्य कूदकर शक्ति फेंकते हैं; चित्र उसे पकड़कर लौटाता है, जो उनकी दाहिनी भुजा बेध देती है। फिर प्रतिविन्ध्य का सोने का तोमर चित्र का हृदय फाड़ देता है। कौरवों के भागने पर अकेले अश्वत्थामा भीम पर झपटते हैं।
सञ्जय उवाच
श्रुतकर्मा ततो राजंश्चित्रसेनं महीपतिम् ।
आजघ्ने समरे क्रुद्धः पञ्चाशद्भिः शिलीमुखैः
śrutakarmā tato rājaṃścitrasenaṃ mahīpatim |
ājaghne samare kruddhaḥ pañcāśadbhiḥ śilīmukhaiḥ
चित्रसेनस्तु तं राजन्नवभिर्नतपर्वभिः ।
श्रुतकर्माणमाहत्य सूतं विव्याध पञ्चभिः
citrasenastu taṃ rājannavabhirnataparvabhiḥ |
śrutakarmāṇamāhatya sūtaṃ vivyādha pañcabhiḥ
श्रुतकर्मा ततः क्रुद्धश्चित्रसेनं चमूमुखे ।
नाराचेन सुतीक्ष्णेन मर्मदेशे समार्पयत्
śrutakarmā tataḥ kruddhaścitrasenaṃ camūmukhe |
nārācena sutīkṣṇena marmadeśe samārpayat
सोऽतिविद्धो महाराज नाराचेन महात्मना ।
मूर्च्छामभिययौ वीरः कश्मलं चाविवेश ह
so'tividdho mahārāja nārācena mahātmanā |
mūrcchāmabhiyayau vīraḥ kaśmalaṃ cāviveśa ha
एतस्मिन्नन्तरे चैनं श्रुतकीर्तिर्महायशाः ।
नवत्या जगतीपालं छादयामास पत्रिभिः
etasminnantare cainaṃ śrutakīrtirmahāyaśāḥ |
navatyā jagatīpālaṃ chādayāmāsa patribhiḥ
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां चित्रसेनो महारथः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन तं च विव्याध सप्तभिः
pratilabhya tataḥ saṃjñāṃ citraseno mahārathaḥ |
dhanuściccheda bhallena taṃ ca vivyādha saptabhiḥ
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय वेगघ्नं रुक्मभूषितम् ।
चित्ररूपधरं चक्रे चित्रसेनं शरोर्मिभिः
so'nyatkārmukamādāya vegaghnaṃ rukmabhūṣitam |
citrarūpadharaṃ cakre citrasenaṃ śarormibhiḥ
स शरैश्चित्रितो राजा चित्रमाल्यधरो युवा ।
अशोभत महारङ्गे श्वाविच्छललो यथा
sa śaraiścitrito rājā citramālyadharo yuvā |
aśobhata mahāraṅge śvāvicchalalo yathā
श्रुतकर्माणमथ वै नाराचेन स्तनान्तरे ।
बिभेद तरसा शूरस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
śrutakarmāṇamatha vai nārācena stanāntare |
bibheda tarasā śūrastiṣṭhatiṣṭheti cābravīt
श्रुतकर्माणि समरे नाराचेन समर्पितः ।
सुस्राव रुधिरं तत्र गैरिकाम्बु यथाऽचलः
śrutakarmāṇi samare nārācena samarpitaḥ |
susrāva rudhiraṃ tatra gairikāmbu yathā'calaḥ
ततः स रुधिराक्ताङ्गो रुधिरेण कृतच्छविः ।
रराज समरे वीरः सपुष्प इव किंशुकः
tataḥ sa rudhirāktāṅgo rudhireṇa kṛtacchaviḥ |
rarāja samare vīraḥ sapuṣpa iva kiṃśukaḥ
श्रुतकर्मा ततो राजञ्शत्रुणा समभिद्रुतः ।
शत्रुसंवारणं क्रुद्धो द्विधा चिच्छेद कार्मुकम्
śrutakarmā tato rājañśatruṇā samabhidrutaḥ |
śatrusaṃvāraṇaṃ kruddho dvidhā ciccheda kārmukam
अथैनं छिन्नधन्वानं नाराचानां शतैस्त्रिभिः ।
छादयन्समरे राजन्विव्याध च सुपत्रिभिः
athainaṃ chinnadhanvānaṃ nārācānāṃ śataistribhiḥ |
chādayansamare rājanvivyādha ca supatribhiḥ
ततोऽपरेण भल्लेन तीक्ष्णेन निशितेन च ।
जहार सशिरस्त्राणं शिरस्तस्य महात्मनः
tato'pareṇa bhallena tīkṣṇena niśitena ca |
jahāra saśirastrāṇaṃ śirastasya mahātmanaḥ
तच्छिरो न्यपतद्भूमौ चित्रसेनस्य दीप्तिमत् ।
यदृच्छया यथा चन्द्रश्च्युतः स्वर्गान्महीतलम्
tacchiro nyapatadbhūmau citrasenasya dīptimat |
yadṛcchayā yathā candraścyutaḥ svargānmahītalam
राजानं निहतं दृष्ट्वा तेऽभिसारं तु मारिष ।
अभ्यद्रवन्त वेगेन चित्रसेनस्य सैनिकाः
rājānaṃ nihataṃ dṛṣṭvā te'bhisāraṃ tu māriṣa |
abhyadravanta vegena citrasenasya sainikāḥ
ततः क्रुद्धो महेष्वासस्तत्सैन्यं प्राद्रवच्छरैः ।
अन्तकाले यथा क्रुद्धः सर्वभूतानि प्रेतराट्
tataḥ kruddho maheṣvāsastatsainyaṃ prādravaccharaiḥ |
antakāle yathā kruddhaḥ sarvabhūtāni pretarāṭ
ते वध्यमानाः समरे तव पौत्रेण धन्विना ।
व्यद्रवन्त दिशस्तूर्णं दावदग्धा इव द्विपाः
te vadhyamānāḥ samare tava pautreṇa dhanvinā |
vyadravanta diśastūrṇaṃ dāvadagdhā iva dvipāḥ
तांस्तु विद्रवतो दृष्ट्वा निरुत्साहान्द्विषज्जये ।
द्रावयन्निषुभिस्तीक्ष्णैः श्रुतकर्मा व्यरोचत
tāṃstu vidravato dṛṣṭvā nirutsāhāndviṣajjaye |
drāvayanniṣubhistīkṣṇaiḥ śrutakarmā vyarocata
प्रतिविन्ध्यस्ततश्चित्रं भित्त्वा पञ्चभिराशुगैः ।
सारथिं च त्रिभिर्विद्व्वा ध्वजमेकेषुणापि च
prativindhyastataścitraṃ bhittvā pañcabhirāśugaiḥ |
sārathiṃ ca tribhirvidvvā dhvajamekeṣuṇāpi ca
तं चित्रो नवभिर्भल्लैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ।
स्वर्णपुङ्खैः प्रसन्नाग्नैः कङ्कबर्हिणवाजितैः
taṃ citro navabhirbhallairbāhvorurasi cārpayat |
svarṇapuṅkhaiḥ prasannāgnaiḥ kaṅkabarhiṇavājitaiḥ
प्रतिविन्ध्यो धनुश्छित्त्वा तस्य बारत सायकेः ।
पञ्चभिर्निशितैर्बाणैरथैनं स हि जघ्निवान्
prativindhyo dhanuśchittvā tasya bārata sāyakeḥ |
pañcabhirniśitairbāṇairathainaṃ sa hi jaghnivān
ततः शक्तिं महाराज स्वर्णघण्टां दुरासदाम् ।
प्राहिणोत्प्रतिविन्ध्याय विचिन्वन्तीमसूनिव
tataḥ śaktiṃ mahārāja svarṇaghaṇṭāṃ durāsadām |
prāhiṇotprativindhyāya vicinvantīmasūniva
तामापतन्ती सहसा शक्तिमुल्कामिवाम्बरे ।
द्विधा चिच्छेद समरे प्रतिविन्ध्यो हसन्निव
tāmāpatantī sahasā śaktimulkāmivāmbare |
dvidhā ciccheda samare prativindhyo hasanniva
सा पपात द्विधा छिन्ना प्रतिविन्ध्यशरैः शितैः ।
युगान्ते सर्वभूतानि त्रासयन्ती यथाऽशनिः
sā papāta dvidhā chinnā prativindhyaśaraiḥ śitaiḥ |
yugānte sarvabhūtāni trāsayantī yathā'śaniḥ
शक्तिं तां प्रहतां दृष्ट्वा चित्रो गृह्य महागदाम् ।
प्रतिविन्ध्याय चिक्षेप रुक्मजालविभूषिताम्
śaktiṃ tāṃ prahatāṃ dṛṣṭvā citro gṛhya mahāgadām |
prativindhyāya cikṣepa rukmajālavibhūṣitām
सा जघान हयांस्तस्य सारथिं च महारणे ।
रथं प्रमृद्य वेगेन धरमीमन्वपद्यत
sā jaghāna hayāṃstasya sārathiṃ ca mahāraṇe |
rathaṃ pramṛdya vegena dharamīmanvapadyata
एतस्मिन्नेव काले तु रथादाप्लुत्य भारत ।
शक्तिं चिक्षेप चित्राय स्वर्णदण्डामलङ्कृताम्
etasminneva kāle tu rathādāplutya bhārata |
śaktiṃ cikṣepa citrāya svarṇadaṇḍāmalaṅkṛtām
तामापतन्तीं जग्राह चित्रो राजन्महामनाः ।
ततस्तामेव चिक्षेप प्रतिविन्ध्याय पार्थिवः
tāmāpatantīṃ jagrāha citro rājanmahāmanāḥ |
tatastāmeva cikṣepa prativindhyāya pārthivaḥ
समासाद्य रणे शूरं प्रतिविन्ध्यं महाप्रभा ।
निर्भिद्य दक्षिणं बाहुं निपपात महीतले ।
पतिताऽभासयश्चैव तं देशमशनिर्यथा
samāsādya raṇe śūraṃ prativindhyaṃ mahāprabhā |
nirbhidya dakṣiṇaṃ bāhuṃ nipapāta mahītale |
patitā'bhāsayaścaiva taṃ deśamaśaniryathā
प्रतिविन्ध्यस्ततो राजंस्तोमरं हेमभूषितम् ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धश्चित्रस्य वधकाङ्क्षया
prativindhyastato rājaṃstomaraṃ hemabhūṣitam |
preṣayāmāsa saṅkruddhaścitrasya vadhakāṅkṣayā
स तस्य गात्रावरणं भित्त्वा हृदयमेव च ।
जगाम धरणीं तूर्णं महोरग इवाशयम्
sa tasya gātrāvaraṇaṃ bhittvā hṛdayameva ca |
jagāma dharaṇīṃ tūrṇaṃ mahoraga ivāśayam
स पपात तदा राजा तोमरेण समाहतः ।
प्रसार्य विपुलौ बाहू पीनौ पिघसन्निभौ
sa papāta tadā rājā tomareṇa samāhataḥ |
prasārya vipulau bāhū pīnau pighasannibhau
चित्रं सम्प्रेक्ष्य निहतं तावका रणशोभिनः ।
अभ्यद्रवन्त वेगेन प्रतिविन्ध्यं समन्ततः
citraṃ samprekṣya nihataṃ tāvakā raṇaśobhinaḥ |
abhyadravanta vegena prativindhyaṃ samantataḥ
सृजन्तो विविधान्बाणाञ्शतघ्नीश्च सकिङ्किणीः ।
तमवच्छादयामासुः सूर्यमभ्रगणा इव
sṛjanto vividhānbāṇāñśataghnīśca sakiṅkiṇīḥ |
tamavacchādayāmāsuḥ sūryamabhragaṇā iva
तान्विधम्य महाबाहुः शरजालेन संयुगे ।
व्यद्रावयत्तव चमूं वज्रहस्त इवासुरीम्
tānvidhamya mahābāhuḥ śarajālena saṃyuge |
vyadrāvayattava camūṃ vajrahasta ivāsurīm
ते वध्यमानाः समरे तावकाः पाण्डवैर्नृप ।
विप्रकीर्यन्त सहसा वातनुन्ना घना इव
te vadhyamānāḥ samare tāvakāḥ pāṇḍavairnṛpa |
viprakīryanta sahasā vātanunnā ghanā iva
विप्रद्रुते बले तस्मिन्वध्यमाने समन्ततः ।
द्रौणिरेकोऽभ्ययात्तूर्णं भीमसेनं महाबलम्
vipradrute bale tasminvadhyamāne samantataḥ |
drauṇireko'bhyayāttūrṇaṃ bhīmasenaṃ mahābalam
तः समागमो घोरो बभूव सहसा तयोः ।
यथा दैवासुरे युद्धे वृत्रवासवयोरिव
taḥ samāgamo ghoro babhūva sahasā tayoḥ |
yathā daivāsure yuddhe vṛtravāsavayoriva
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)