प्रतिज्ञाते तु पार्थेन सिन्धुराजवधे तदा ।
वासुदेवो महाबाहुर्धनञ्जयमभाषत
pratijñāte tu pārthena sindhurājavadhe tadā |
vāsudevo mahābāhurdhanañjayamabhāṣata
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि प्रतिज्ञापर्वणि पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः ॥
31 श्लोक · 75 में से 203
कृष्ण अर्जुन से कहते हैं कि तुमने भाइयों और मुझसे बिना सलाह किए जल्दी में प्रतिज्ञा कर दी, कहीं हम उपहास के पात्र न बनें। गुप्तचर बताते हैं कि गर्जन सुनकर कौरवों को रात्रि-आक्रमण का भय हुआ। जयद्रथ दुर्योधन की मन्त्रणा-सभा में गया, और रक्षा माँगी या घर जाने की अनुमति। उसने स्मरण कराया कि अर्जुन ने हिमालय पर पैदल ही स्वयं महेश्वर से युद्ध किया था और हिरण्यपुर के दानवों को मारा था। अब द्रोण ने उसकी रक्षा का वचन दिया है। कर्ण, भूरिश्रवा, अश्वत्थामा, वृषसेन, कृप और शल्य, ये छह आगे रहेंगे। द्रोण ने आगे शकट और पीछे अर्धपद्म का व्यूह बनाया है, बगल में सूचीव्यूह, जिसके भीतर जयद्रथ खड़ा रहेगा। इन छहों को जीते बिना उस तक पहुँचना सम्भव नहीं।
सञ्जय उवाच
प्रतिज्ञाते तु पार्थेन सिन्धुराजवधे तदा ।
वासुदेवो महाबाहुर्धनञ्जयमभाषत
pratijñāte tu pārthena sindhurājavadhe tadā |
vāsudevo mahābāhurdhanañjayamabhāṣata
भ्रातॄणां मतमज्ञाय त्वया वाचा प्रतिश्रुतम् ।
सैन्धवं चास्मि हन्तेति तत्साहसमिदं कृतम्
bhrātṝṇāṃ matamajñāya tvayā vācā pratiśrutam |
saindhavaṃ cāsmi hanteti tatsāhasamidaṃ kṛtam
असम्मन्त्र्य मया सार्धमतिभारोऽयमुद्यतः ।
कथं तु सर्वलोकस्य नावहास्या भवेमहि
asammantrya mayā sārdhamatibhāro'yamudyataḥ |
kathaṃ tu sarvalokasya nāvahāsyā bhavemahi
धार्तराष्ट्रस्य शिबिरे ये तु प्रणिहिताश्चराः ।
त इमे शीघ्रमागम्य प्रवृत्तिं वेदयन्ति नः
dhārtarāṣṭrasya śibire ye tu praṇihitāścarāḥ |
ta ime śīghramāgamya pravṛttiṃ vedayanti naḥ
त्वया वै सम्प्रतिज्ञाते सिन्धुराजवधे प्रभो ।
सिंहनादः सवादित्रः सुमहानिह तैः श्रुतः
tvayā vai sampratijñāte sindhurājavadhe prabho |
siṃhanādaḥ savāditraḥ sumahāniha taiḥ śrutaḥ
तेन शब्देन वित्रस्ता धार्तराष्ट्राः ससैन्धवाः ।
नाकस्मात्सिंहनादोऽयमिति मत्वा व्यवस्थिताः
tena śabdena vitrastā dhārtarāṣṭrāḥ sasaindhavāḥ |
nākasmātsiṃhanādo'yamiti matvā vyavasthitāḥ
सुमहाञ्शब्दसम्पातः कौरवाणां महाभुज ।
आसीन्नागाश्वपत्तीनां रथघोषश्च भैरवः
sumahāñśabdasampātaḥ kauravāṇāṃ mahābhuja |
āsīnnāgāśvapattīnāṃ rathaghoṣaśca bhairavaḥ
अभिमन्योर्वधं श्रुत्वा ध्रुवमार्तो धनञ्जयः ।
रात्रौ निर्यास्यति क्रोधातिति मत्त्वा व्यवस्थिताः
abhimanyorvadhaṃ śrutvā dhruvamārto dhanañjayaḥ |
rātrau niryāsyati krodhātiti mattvā vyavasthitāḥ
तैश्चारेभ्य इयं कृत्स्ना श्रुता सत्यवतस्तव ।
प्रतिज्ञा सिन्धुराजस्य वधे राजीवलोचन
taiścārebhya iyaṃ kṛtsnā śrutā satyavatastava |
pratijñā sindhurājasya vadhe rājīvalocana
ततो विमनसः सर्वे त्रस्ताः क्षुद्रमृगा इव ।
आसन्सुयोधनामात्याः स च राजा जयद्रथः
tato vimanasaḥ sarve trastāḥ kṣudramṛgā iva |
āsansuyodhanāmātyāḥ sa ca rājā jayadrathaḥ
अथोत्थाय सहामात्यैर्दीनः स्वशिविरात्किल ।
अयात्सौवीरसिन्धूनामीश्वरो राजसंसदम्
athotthāya sahāmātyairdīnaḥ svaśivirātkila |
ayātsauvīrasindhūnāmīśvaro rājasaṃsadam
स मन्त्रकाले संमन्त्र्य सर्वां नैश्रेयसीं क्रियाम् ।
सुयोधनमिदं वाक्यमब्रवीद्राजसंसदि
sa mantrakāle saṃmantrya sarvāṃ naiśreyasīṃ kriyām |
suyodhanamidaṃ vākyamabravīdrājasaṃsadi
मामसौ पुत्रहन्तेति श्वोऽभियाता धनञ्जयः ।
प्रतिज्ञातो हि सेनाया मध्ये तेन वधो मम
māmasau putrahanteti śvo'bhiyātā dhanañjayaḥ |
pratijñāto hi senāyā madhye tena vadho mama
तां न देवा न गन्धर्वा नासुरोरगराक्षसाः ।
उत्सहन्तेऽन्यथा कर्तुं प्रतिज्ञां सव्यसाचिनः
tāṃ na devā na gandharvā nāsuroragarākṣasāḥ |
utsahante'nyathā kartuṃ pratijñāṃ savyasācinaḥ
ते मां रक्षत सङ्ग्रामे मा वो मूर्ध्नि धनञ्जयः ।
पदं कृत्वाऽऽप्नुयाल्लक्ष्यं युक्तं प्रतिविधीयताम्
te māṃ rakṣata saṅgrāme mā vo mūrdhni dhanañjayaḥ |
padaṃ kṛtvā''pnuyāllakṣyaṃ yuktaṃ pratividhīyatām
अथ रक्षा न मे सम्यक्क्रियते कुरुनन्दन ।
अनुजानीहि मां राजन्गमिष्यामि गृहान्प्रति
atha rakṣā na me samyakkriyate kurunandana |
anujānīhi māṃ rājangamiṣyāmi gṛhānprati
एवमुक्तस्त्ववाक्शीर्षो विमनाः ससुयोधनः ।
श्रुत्वा तं समयं तस्य ध्यानमेवान्वपद्यत
evamuktastvavākśīrṣo vimanāḥ sasuyodhanaḥ |
śrutvā taṃ samayaṃ tasya dhyānamevānvapadyata
तमार्तमभिसम्प्रेक्ष्य राजा किल स सैन्धवः ।
मृदु चात्महितं चैव सापेक्षमिदमुक्तवान्
tamārtamabhisamprekṣya rājā kila sa saindhavaḥ |
mṛdu cātmahitaṃ caiva sāpekṣamidamuktavān
नेह पश्यामि भवतां तथावीर्यं धनुर्धरम् ।
योऽर्जुनस्यास्त्रमस्त्रेण प्रतिहन्यान्महाहवे
neha paśyāmi bhavatāṃ tathāvīryaṃ dhanurdharam |
yo'rjunasyāstramastreṇa pratihanyānmahāhave
वासुदेवसहायस्य गाण्डीवं धुन्वतो धनुः ।
कोऽर्जुनस्याग्रतस्तिष्ठेत्साक्षादपि शतक्रतुः
vāsudevasahāyasya gāṇḍīvaṃ dhunvato dhanuḥ |
ko'rjunasyāgratastiṣṭhetsākṣādapi śatakratuḥ
महेश्वरोऽपि पार्थेन श्रूयते योधिनः पुरा ।
पदातिना महावीर्यो गिरौ हिमवति प्रभुः
maheśvaro'pi pārthena śrūyate yodhinaḥ purā |
padātinā mahāvīryo girau himavati prabhuḥ
दानवानां सहस्राणि हिरण्यपुरवासिनाम् ।
जघानैकरथेनैव देवराजप्रचोदितः
dānavānāṃ sahasrāṇi hiraṇyapuravāsinām |
jaghānaikarathenaiva devarājapracoditaḥ
समायुक्तो हि कौन्तेयो बासुदेवेन धीमता ।
सामरानपि लोकांस्त्रीन्हन्यादिति मतिर्मम
samāyukto hi kaunteyo bāsudevena dhīmatā |
sāmarānapi lokāṃstrīnhanyāditi matirmama
सोऽहमिच्छाम्यनुज्ञातुं रक्षितुं वा महात्मना ।
द्रोणेन सहपुत्रेण वीरेण यदि मन्यसे
so'hamicchāmyanujñātuṃ rakṣituṃ vā mahātmanā |
droṇena sahaputreṇa vīreṇa yadi manyase
श्रीभगवानुवाच
स राज्ञा स्वयमाचार्यो भृशमत्रार्थितोऽर्जुन ।
संविधानं च विहितं रथाश्च किल सज्जिताः
sa rājñā svayamācāryo bhṛśamatrārthito'rjuna |
saṃvidhānaṃ ca vihitaṃ rathāśca kila sajjitāḥ
कर्णो भूरिश्रवा द्रौणिर्वृषसेनश्च दुर्जयः ।
कृपश्च मद्रराजश्च षडेतेऽस्य पुरोगमाः
karṇo bhūriśravā drauṇirvṛṣasenaśca durjayaḥ |
kṛpaśca madrarājaśca ṣaḍete'sya purogamāḥ
शकटः पद्मकश्चार्धो व्यूहो द्रोणेन निर्मितः ।
पद्मकर्णिकमध्यस्थः सूची पार्श्वे जयद्रथः
śakaṭaḥ padmakaścārdho vyūho droṇena nirmitaḥ |
padmakarṇikamadhyasthaḥ sūcī pārśve jayadrathaḥ
स्थास्यते रक्षिते वीरैः सिन्धुराट् स सुदुर्मदः ।
धनुष्यस्त्रे च वीर्ये च प्राणे चैव तथौरसे
sthāsyate rakṣite vīraiḥ sindhurāṭ sa sudurmadaḥ |
dhanuṣyastre ca vīrye ca prāṇe caiva tathaurase
अविषह्यतमा ह्येते निश्चिताः पार्थ षड्रथाः ।
एतानजित्वा सगणान्नैव प्राप्यो जयद्रथः
aviṣahyatamā hyete niścitāḥ pārtha ṣaḍrathāḥ |
etānajitvā sagaṇānnaiva prāpyo jayadrathaḥ
तेषामेकैकशो वीर्यं षण्णां त्वमनुचिन्तय ।
सहिता हि नरव्याघ्र न शक्या जेतुमञ्जसा
teṣāmekaikaśo vīryaṃ ṣaṇṇāṃ tvamanucintaya |
sahitā hi naravyāghra na śakyā jetumañjasā
भूयस्तु मन्त्रयिष्यामि नीतिमात्महिताय वै ।
मन्त्रज्ञैः सचिवैः सार्धं सुहृद्भिः कार्यसिद्धये
bhūyastu mantrayiṣyāmi nītimātmahitāya vai |
mantrajñaiḥ sacivaiḥ sārdhaṃ suhṛdbhiḥ kāryasiddhaye
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)