सोऽभ्यगच्छद्धनुष्पाणिर्ज्यां विकर्षन्पुनः पुनः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव
so'bhyagacchaddhanuṣpāṇirjyāṃ vikarṣanpunaḥ punaḥ |
sacchatradhvajayantāraṃ sāśvamāśu smayanniva
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि अभिमन्युवधपर्वणि त्रयोदशदिवसयुद्धे एकचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
28 श्लोक · 41 में से 203
जब अभिमन्यु कर्ण को दबा रहे होते हैं, तब कर्ण का छोटा भाई धनुष ताने आकर उन्हें घायल करता है और कौरव हर्ष से चिल्लाते हैं। अभिमन्यु मुस्कुराते हुए एक ही बाण से उसका सिर काट देते हैं, जो रथ से ऐसे गिरता है जैसे पेड़ से झड़ा कर्णिकार का फूल। भाई को मरा देखकर कर्ण पीठ फेर लेते हैं। फिर अभिमन्यु हाथियों, घोड़ों, रथों और पैदलों की सारी सेना में घुसते हैं। द्रोण कर्ण, कृप और दुर्योधन को रुकने को पुकारते हैं, पर सेना टूट जाती है और जयद्रथ के सिवा कोई नहीं टिकता। सूखी घास में छोड़ी आग की तरह अभिमन्यु सेना के बीच घूमते हैं। कटी भुजाएँ और टूटे रथ धरती को ढक देते हैं। धूल में वे दिखते भी नहीं।
सञ्जय उवाच
सोऽभ्यगच्छद्धनुष्पाणिर्ज्यां विकर्षन्पुनः पुनः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव
so'bhyagacchaddhanuṣpāṇirjyāṃ vikarṣanpunaḥ punaḥ |
sacchatradhvajayantāraṃ sāśvamāśu smayanniva
सोऽपिध्यद्दशभिर्बाणैरभिमन्युं दुरासदम् ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव
so'pidhyaddaśabhirbāṇairabhimanyuṃ durāsadam |
sacchatradhvajayantāraṃ sāśvamāśu smayanniva
पितृपैतामहं कर्म कुर्वाणमतिमानुषम् ।
दृष्ट्वार्दितं शरैः कार्ष्मिं त्वदीया हृषिताऽभवन्
pitṛpaitāmahaṃ karma kurvāṇamatimānuṣam |
dṛṣṭvārditaṃ śaraiḥ kārṣmiṃ tvadīyā hṛṣitā'bhavan
तस्याभिमन्युरायम्य स्मयन्नेकेन पत्रिणा ।
शिरः प्रच्यावयामास तद्रथात्प्रापतद्भुवि
tasyābhimanyurāyamya smayannekena patriṇā |
śiraḥ pracyāvayāmāsa tadrathātprāpatadbhuvi
कर्णिकारमिवाधूतं वातेनापतितं नगात् ।
कर्णानुजं च सम्प्रेक्ष्य तावका व्यथिताऽभवन् ।
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा कर्णश्चासीत्पराङ्मुखः
karṇikāramivādhūtaṃ vātenāpatitaṃ nagāt |
karṇānujaṃ ca samprekṣya tāvakā vyathitā'bhavan |
bhrātaraṃ nihataṃ dṛṣṭvā karṇaścāsītparāṅmukhaḥ
विमुखीकृत्य कर्णं तु सौभद्रः कङ्कपत्रिभिः ।
अन्यानपि महेष्वासांस्तूर्णमेवाभिदुद्रुवे
vimukhīkṛtya karṇaṃ tu saubhadraḥ kaṅkapatribhiḥ |
anyānapi maheṣvāsāṃstūrṇamevābhidudruve
ततस्तद्विततं सेन्यं हस्त्यश्वरथपत्तिमत् ।
क्रद्धोऽभिमन्युरभिनत्तिग्मतेजा महारथः
tatastadvitataṃ senyaṃ hastyaśvarathapattimat |
kraddho'bhimanyurabhinattigmatejā mahārathaḥ
कर्णस्तु बहुभिर्बाणैरर्द्यमानोऽभिमन्युना ।
अपायाज्जवनैरश्वैस्ततोऽनीकमभिद्रवत्
karṇastu bahubhirbāṇairardyamāno'bhimanyunā |
apāyājjavanairaśvaistato'nīkamabhidravat
तिंष्ठ कर्ण महेष्वास कृप दुर्योधनेति च ।
द्रोणस्य क्रोशतो राजंस्तदनीकमभज्यत
tiṃṣṭha karṇa maheṣvāsa kṛpa duryodhaneti ca |
droṇasya krośato rājaṃstadanīkamabhajyata
शलभैरिव चाकाशं धाराभिरिव पर्वतः ।
अभिमन्यो शरैश्छन्नं न प्राज्ञायत किञ्चन
śalabhairiva cākāśaṃ dhārābhiriva parvataḥ |
abhimanyo śaraiśchannaṃ na prājñāyata kiñcana
तावकानां तु योधानां वध्यतां निशितैः शरैः ।
अन्यत्र सैन्धवाद्राजन्न स्म कश्चिदतिष्ठत
tāvakānāṃ tu yodhānāṃ vadhyatāṃ niśitaiḥ śaraiḥ |
anyatra saindhavādrājanna sma kaścidatiṣṭhata
सौभद्रस्तु ततः शङ्खं प्रध्माय पुरुषर्षभः ॥
शीघ्रमभ्यपतत्सेनां भारतीं भरतर्षभ
saubhadrastu tataḥ śaṅkhaṃ pradhmāya puruṣarṣabhaḥ ||
śīghramabhyapatatsenāṃ bhāratīṃ bharatarṣabha
स कक्षेऽग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः पर्यवर्तत
sa kakṣe'gnirivotsṛṣṭo nirdahaṃstarasā ripūn |
madhye bhāratasainyānāmārjuniḥ paryavartata
रथनागाश्वमनुजानर्दयन्निशितैः शरैः ।
सम्प्रविश्याकरोद्भूमिं कबन्धगणसङ्कुलाम्
rathanāgāśvamanujānardayanniśitaiḥ śaraiḥ |
sampraviśyākarodbhūmiṃ kabandhagaṇasaṅkulām
सौभद्रचापप्रभवैर्निकृत्ताः परमेषुभिः ।
स्वानेवाभिमुखान्ध्नन्तः प्राद्रवञ्जीवितार्थिनः
saubhadracāpaprabhavairnikṛttāḥ parameṣubhiḥ |
svānevābhimukhāndhnantaḥ prādravañjīvitārthinaḥ
ते घोरा रौद्रकर्माणो विपाठा बहवः शिताः ।
निघ्न्तो रथनागाश्वाञ्जग्मुराशु वसुन्धराम्
te ghorā raudrakarmāṇo vipāṭhā bahavaḥ śitāḥ |
nighnto rathanāgāśvāñjagmurāśu vasundharām
सायुधाः साङ्गुलित्राणाः सगदाः साङ्गदा रणे ।
दृश्यन्ते बाहवश्चिन्ना हेमाभारणभूषिताः
sāyudhāḥ sāṅgulitrāṇāḥ sagadāḥ sāṅgadā raṇe |
dṛśyante bāhavaścinnā hemābhāraṇabhūṣitāḥ
शराश्चापानि खङ्गाश्च शरीराणि शिरांसि च ।
सकुण्डलानि स्रग्वीणि भूमावासन्सहस्रशः
śarāścāpāni khaṅgāśca śarīrāṇi śirāṃsi ca |
sakuṇḍalāni sragvīṇi bhūmāvāsansahasraśaḥ
सोपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
अक्षैर्विमथितैश्चक्रैर्बहुधा पतितैर्युगैः
sopaskarairadhiṣṭhānairīṣādaṇḍakabandhuraiḥ |
akṣairvimathitaiścakrairbahudhā patitairyugaiḥ
शक्तिचापासिभिश्चैव पतितैश्च महाध्वजैः ।
चर्मचापशरैश्चैव व्यवकीर्णैः समन्तततः
śakticāpāsibhiścaiva patitaiśca mahādhvajaiḥ |
carmacāpaśaraiścaiva vyavakīrṇaiḥ samantatataḥ
निहतैः क्षत्रियैरश्वैर्वारणैश्च विशाम्पते ।
अगम्यरूपा पृथिवी क्षणेनासीत्सुदारुणा
nihataiḥ kṣatriyairaśvairvāraṇaiśca viśāmpate |
agamyarūpā pṛthivī kṣaṇenāsītsudāruṇā
वध्यतां राजपुत्राणां क्रन्दतामितरेतरम् ।
प्रादुरासीन्महाशब्दो भीरूणां भयवर्धनः
vadhyatāṃ rājaputrāṇāṃ krandatāmitaretaram |
prādurāsīnmahāśabdo bhīrūṇāṃ bhayavardhanaḥ
स शब्दो भरतश्चेष्ठ दिशः सर्वा व्यनादयत् ॥
सौभद्रश्चाद्रवत्सेनां घ्नन्वराश्वरथद्विपान्
sa śabdo bharataśceṣṭha diśaḥ sarvā vyanādayat ||
saubhadraścādravatsenāṃ ghnanvarāśvarathadvipān
कक्षमग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः प्रत्यदृश्यत
kakṣamagnirivotsṛṣṭo nirdahaṃstarasā ripūn |
madhye bhāratasainyānāmārjuniḥ pratyadṛśyata
विचरन्तं दिशः सर्वाः प्रदिशश्चापि भारत ।
तं तदा नानुपश्यामः सैन्ये च रजसाऽऽवृते
vicarantaṃ diśaḥ sarvāḥ pradiśaścāpi bhārata |
taṃ tadā nānupaśyāmaḥ sainye ca rajasā''vṛte
आददानं गजाश्वानां णां चायुंषि भारत ।
क्षमेन भूयः पश्यामः सूर्यं मध्यंदिने यथा
ādadānaṃ gajāśvānāṃ ṇāṃ cāyuṃṣi bhārata |
kṣamena bhūyaḥ paśyāmaḥ sūryaṃ madhyaṃdine yathā
अभिमन्युं महाराज प्रतपन्तं द्विषद्गणान् ।
स वासवसमः सङ्ख्ये वासवस्यात्मजात्मजः
abhimanyuṃ mahārāja pratapantaṃ dviṣadgaṇān |
sa vāsavasamaḥ saṅkhye vāsavasyātmajātmajaḥ
अभिमन्युर्महाराज सैन्यमध्ये व्यरोचत ।
यथा पुरा वह्निसुतः सुरसैन्येषु वीर्यवान्
abhimanyurmahārāja sainyamadhye vyarocata |
yathā purā vahnisutaḥ surasainyeṣu vīryavān
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)