अध्याय 4: भीष्म कर्ण को आशीर्वाद देकर भेजते हैं

तस्य लालप्यमानस्य कुरुवृद्धः पितामहः ।
देशकालोचितं वाक्यमब्रवीत्प्रीतमानसः

tasya lālapyamānasya kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ |
deśakālocitaṃ vākyamabravītprītamānasaḥ

समुद्र इव सिन्धूनां ज्योतिषामिव भास्करः ।
सत्यस्य च यथा सन्तो बीजानामिव चोर्वरा

samudra iva sindhūnāṃ jyotiṣāmiva bhāskaraḥ |
satyasya ca yathā santo bījānāmiva corvarā

पर्जन्य इव भूतानां प्रतिष्ठा सुहृदां भवान् ।
बान्धवास्त्वाऽनुजीवन्तु स्वादुवृक्षमिवाण्‍डजाः

parjanya iva bhūtānāṃ pratiṣṭhā suhṛdāṃ bhavān |
bāndhavāstvā'nujīvantu svāduvṛkṣamivāṇ‍ḍajāḥ

मानहा भव शत्रूणां मित्राणां नन्दिवर्धनः ।
कौरवाणां भव गतिर्यथा विष्णुर्दिवौकसाम्

mānahā bhava śatrūṇāṃ mitrāṇāṃ nandivardhanaḥ |
kauravāṇāṃ bhava gatiryathā viṣṇurdivaukasām

स्वबाहुबलवीर्येण धार्तराष्ट्रप्रियैषिणा ।
कर्ण राजपुरं गत्वा काम्भोजा निर्जितास्त्वया

svabāhubalavīryeṇa dhārtarāṣṭrapriyaiṣiṇā |
karṇa rājapuraṃ gatvā kāmbhojā nirjitāstvayā

गिरिव्रजगताश्चापि नग्नजित्प्रमुखा नृपाः ।
अम्बष्ठाश्च विदेहाश्च गान्धाराश्च जितास्त्वया

girivrajagatāścāpi nagnajitpramukhā nṛpāḥ |
ambaṣṭhāśca videhāśca gāndhārāśca jitāstvayā

हिमवद्दुर्गनिलयाः किराता रणकर्कशाः ।
दुर्योधनस्य वशगास्त्वया कर्ण पुरा कृताः

himavaddurganilayāḥ kirātā raṇakarkaśāḥ |
duryodhanasya vaśagāstvayā karṇa purā kṛtāḥ

उत्कला मेकलाः पौण्ड्राः कलिङ्गान्ध्राश्च संयुगे ।
निषादाश्च त्रिगर्ताश्च बाह्लीकाश्च जितास्त्वया

utkalā mekalāḥ pauṇḍrāḥ kaliṅgāndhrāśca saṃyuge |
niṣādāśca trigartāśca bāhlīkāśca jitāstvayā

तत्रतत्र च संग्रामे दुर्योधनहितैषिणा ।
बहवश्च जिताः कर्ण त्वया वीरा महौजसा

tatratatra ca saṃgrāme duryodhanahitaiṣiṇā |
bahavaśca jitāḥ karṇa tvayā vīrā mahaujasā

यथा दुर्योधनस्यातः सज्ञातिकुलबान्धवः ।
तथा त्वमपि सर्वेषां कौरवाणां गतिर्भव

yathā duryodhanasyātaḥ sajñātikulabāndhavaḥ |
tathā tvamapi sarveṣāṃ kauravāṇāṃ gatirbhava

शिवेशनाभिवदामि त्वां गच्छ युध्यस्व शत्रुभिः ।
अनुशास्य कुरून्सर्वान्धत्स्व दुर्योधने जयम्

śiveśanābhivadāmi tvāṃ gaccha yudhyasva śatrubhiḥ |
anuśāsya kurūnsarvāndhatsva duryodhane jayam

भवान्पौत्रसमोऽस्माकं यथा दुर्योधनस्तथा ।
तवापि धर्मतः सर्वे यथा तस्य वयं तथा

bhavānpautrasamo'smākaṃ yathā duryodhanastathā |
tavāpi dharmataḥ sarve yathā tasya vayaṃ tathā

यौनात्सम्बन्धकाल्लोके विशिष्टं सङ्गतं सताम् ।
सद्भिः सङ्गममिच्छन्ति तस्मात्प्राज्ञाः परैरपि

yaunātsambandhakālloke viśiṣṭaṃ saṅgataṃ satām |
sadbhiḥ saṅgamamicchanti tasmātprājñāḥ parairapi

स सत्यसङ्गरो भूत्वा ममेदमिति निश्चितः ।
कुरूणां पालय बलं यथा दुर्योधनस्तथा

sa satyasaṅgaro bhūtvā mamedamiti niścitaḥ |
kurūṇāṃ pālaya balaṃ yathā duryodhanastathā

यथा च कुरवो युद्धे योधयन्ति स्म पाण्डवान् ।
तथा कर्ण त्वया कार्यं दुर्योधनहितैषिणा

yathā ca kuravo yuddhe yodhayanti sma pāṇḍavān |
tathā karṇa tvayā kāryaṃ duryodhanahitaiṣiṇā

निशम्य वचनं तस्य चरणावभिवाद्य च ।
ययौ वैकर्तनः कर्णस्तूर्णमायोधनं प्रति

niśamya vacanaṃ tasya caraṇāvabhivādya ca |
yayau vaikartanaḥ karṇastūrṇamāyodhanaṃ prati

सोऽभिवीक्ष्य नरौघाणां स्थानमप्रतिमं महत् ।
व्यूढप्रहरणोरस्कं सैन्यं तत्समबृंहयत्

so'bhivīkṣya naraughāṇāṃ sthānamapratimaṃ mahat |
vyūḍhapraharaṇoraskaṃ sainyaṃ tatsamabṛṃhayat

हृषिताः कुरवः सर्वे दुर्योधनपुरोगमाः ।
उपागतं महाबाहुं सर्वानीकपुरःसरम्

hṛṣitāḥ kuravaḥ sarve duryodhanapurogamāḥ |
upāgataṃ mahābāhuṃ sarvānīkapuraḥsaram

कर्णं दृष्ट्वा महात्मानं युद्धाय समुपस्थितम् ।
क्ष्वेडितास्फोटितरवैः सिंहनादरवैरपि ।
धनुःशब्दैश्च विविधैः कुरवः समपूजयन्

karṇaṃ dṛṣṭvā mahātmānaṃ yuddhāya samupasthitam |
kṣveḍitāsphoṭitaravaiḥ siṃhanādaravairapi |
dhanuḥśabdaiśca vividhaiḥ kuravaḥ samapūjayan