सौभद्रस्तद्वचः श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः ।
अचोदयत यन्तारं द्रोणानीकाय भारत
saubhadrastadvacaḥ śrutvā dharmarājasya dhīmataḥ |
acodayata yantāraṃ droṇānīkāya bhārata
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि अभिमन्युवधपर्वणि त्रयोदशदिवसयुद्धे षट्त्रिंशोऽध्यायः ॥
50 श्लोक · 36 में से 203
युधिष्ठिर के कहने पर अभिमन्यु सारथि को द्रोण की ओर बढ़ने को कहते हैं। सुमित्र चेताता है कि पाण्डवों ने आप जैसे युवा पर बहुत भारी भार डाला है, एक क्षण सोच लीजिए। अभिमन्यु हँसते हैं कि यह द्रोण क्या, सारा क्षत्रिय समाज भी क्या है? मैं ऐरावत पर बैठे इन्द्र और स्वयं रुद्र से भी लड़ सकता हूँ, और मामा विष्णु या पिता अर्जुन से भी न डरूँ। सोने का कवच पहने अभिमन्यु महारथियों पर ऐसे टूटते हैं जैसे सिंह का बच्चा हाथियों पर। वे अभेद्य व्यूह को तोड़कर भीतर घुस जाते हैं। कौरव योद्धा पतंगों की तरह उन पर झपटते हैं। भूमि कटी भुजाओं और टूटे रथों से भर जाती है, और कौरव सैनिक एक दूसरे को नाम लेकर पुकारते हुए भाग जाते हैं।
सञ्जय उवाच
सौभद्रस्तद्वचः श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः ।
अचोदयत यन्तारं द्रोणानीकाय भारत
saubhadrastadvacaḥ śrutvā dharmarājasya dhīmataḥ |
acodayata yantāraṃ droṇānīkāya bhārata
तेन सञ्चोद्यमानस्तु याहियाहीति सारथिः ।
प्रत्युवाच ततो राजन्नभिमन्युमिदं वचः
tena sañcodyamānastu yāhiyāhīti sārathiḥ |
pratyuvāca tato rājannabhimanyumidaṃ vacaḥ
अतिभारोऽयमायुष्मन्नाहितस्त्वयि पाण्डवैः ।
सम्प्रधार्य क्षणं बुद्ध्या ततस्त्वं योद्धुमर्हसि
atibhāro'yamāyuṣmannāhitastvayi pāṇḍavaiḥ |
sampradhārya kṣaṇaṃ buddhyā tatastvaṃ yoddhumarhasi
आचार्यो हि कृती द्रोणः परमास्त्रे कृतश्रमः ।
त्वं तु बालः स बलवान्सङ्ग्रामाणामकोविदः
ācāryo hi kṛtī droṇaḥ paramāstre kṛtaśramaḥ |
tvaṃ tu bālaḥ sa balavānsaṅgrāmāṇāmakovidaḥ
ततोऽभिमन्युः प्रहसन्सारथिं वाक्यमब्रवीत् ।
सारथे कोन्वयं द्रोणः समग्रं क्षत्रमेव वा
tato'bhimanyuḥ prahasansārathiṃ vākyamabravīt |
sārathe konvayaṃ droṇaḥ samagraṃ kṣatrameva vā
व्यवसायो हि मे योद्धुं रणोत्सवसमुद्यतः ।
ऐरावतगतं शक्रं सहामरगणैरहम्
vyavasāyo hi me yoddhuṃ raṇotsavasamudyataḥ |
airāvatagataṃ śakraṃ sahāmaragaṇairaham
अथवा रुद्रमीशानं सर्वभूतगणार्चितम् ।
योधयेयं रणमुखे न मे क्षत्रेऽद्य विस्मयः
athavā rudramīśānaṃ sarvabhūtagaṇārcitam |
yodhayeyaṃ raṇamukhe na me kṣatre'dya vismayaḥ
यच्चैतत्पश्यसे सूत सयोधाश्वरथद्विपम् ।
तन्ममाद्य द्विषत्सैन्यं कलामर्हति षोडशीम्
yaccaitatpaśyase sūta sayodhāśvarathadvipam |
tanmamādya dviṣatsainyaṃ kalāmarhati ṣoḍaśīm
अपि विश्वजितं विष्णुं मातुलं प्राप्य सूतज ।
पितरं चार्जुनं युद्धे न भीर्मामुपयास्यति
api viśvajitaṃ viṣṇuṃ mātulaṃ prāpya sūtaja |
pitaraṃ cārjunaṃ yuddhe na bhīrmāmupayāsyati
एवमप्युच्यमानः स सारथिस्तं पुनः पुनः ।
वीर ते तेन मा युद्धमिति सौभद्रमब्रवीत्
evamapyucyamānaḥ sa sārathistaṃ punaḥ punaḥ |
vīra te tena mā yuddhamiti saubhadramabravīt
अभिमन्युश्च तां वाचं कदर्थीकृत्य सारथेः ।
याहीत्येवाब्रवीदेनं द्रोणानीकाय माचिरम्
abhimanyuśca tāṃ vācaṃ kadarthīkṛtya sāratheḥ |
yāhītyevābravīdenaṃ droṇānīkāya māciram
ततः सन्नोदयामास हयानाशु त्रिहायनान् ।
नातिहृष्टमनाः सूतो हेमभाण्डपरिच्छदान्
tataḥ sannodayāmāsa hayānāśu trihāyanān |
nātihṛṣṭamanāḥ sūto hemabhāṇḍaparicchadān
ते प्रेषिताः सुमित्रेण द्रोणानीकाय वाजिनः ।
द्रोणमभ्यद्रवन्राजन्महावेगा महाबलाः
te preṣitāḥ sumitreṇa droṇānīkāya vājinaḥ |
droṇamabhyadravanrājanmahāvegā mahābalāḥ
तमुदीक्ष्य तथायान्तं सर्वे द्रोणपुरोगमाः ।
अभ्यवर्तन्त कौरव्याः पाण्डवाश्च तमन्वयुः
tamudīkṣya tathāyāntaṃ sarve droṇapurogamāḥ |
abhyavartanta kauravyāḥ pāṇḍavāśca tamanvayuḥ
सकर्णिकारप्रवरोच्छ्रितध्वजः
सुवर्णवर्माऽऽर्जुनिरर्जुनाद्वरः ।
युयुत्सया द्रोणमुखान्महारथान्
समासदत्सिंहशिशुर्यथा द्विपान्
sakarṇikārapravarocchritadhvajaḥ
suvarṇavarmā''rjunirarjunādvaraḥ |
yuyutsayā droṇamukhānmahārathān
samāsadatsiṃhaśiśuryathā dvipān
ते विंशतिपदे यत्ताः सम्प्रहारं प्रचक्रिरे ।
आसीद्गाङ्ग इवावर्तो मुहूर्तमुदधाविव
te viṃśatipade yattāḥ samprahāraṃ pracakrire |
āsīdgāṅga ivāvarto muhūrtamudadhāviva
शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ।
सङ्ग्रामस्तुमुलो राजन्प्रावर्तत सुदारुणः
śūrāṇāṃ yudhyamānānāṃ nighnatāmitaretaram |
saṅgrāmastumulo rājanprāvartata sudāruṇaḥ
प्रवर्तमाने सङ्ग्रामे तस्मिन्नतिभयङ्करे ।
द्रोणस्य मिषतो व्यूहं भित्त्वा व्यचरदार्जुनिः
pravartamāne saṅgrāme tasminnatibhayaṅkare |
droṇasya miṣato vyūhaṃ bhittvā vyacaradārjuniḥ
तदभेद्यमनाधृष्यं द्रोणानीकं सुदुर्जयम् ।
भित्त्वार्जुनिरसम्भ्रान्तो विवेशाचिन्त्यविक्रमः
tadabhedyamanādhṛṣyaṃ droṇānīkaṃ sudurjayam |
bhittvārjunirasambhrānto viveśācintyavikramaḥ
तं प्रविष्टं विनिघ्नन्तं शत्रुसङ्घान्महाबलम् ।
हस्त्यश्वरथपत्त्यौघाः परिवव्रुरुदायुधाः
taṃ praviṣṭaṃ vinighnantaṃ śatrusaṅghānmahābalam |
hastyaśvarathapattyaughāḥ parivavrurudāyudhāḥ
नानावादित्रनिनदैः क्ष्वेडितोत्क्रुष्टगर्जितैः ।
हुङ्कारैः सिंहनादैश्च तिष्ठ तिष्ठेति निःस्वनैः
nānāvāditraninadaiḥ kṣveḍitotkruṣṭagarjitaiḥ |
huṅkāraiḥ siṃhanādaiśca tiṣṭha tiṣṭheti niḥsvanaiḥ
घोरैर्हलहलाशब्दैर्मागास्तिष्ठैहि मामिति ।
असावहममित्रेति प्रवदन्तो मुहुर्मुहुः
ghorairhalahalāśabdairmāgāstiṣṭhaihi māmiti |
asāvahamamitreti pravadanto muhurmuhuḥ
बृंहितैः शिञ्जितैर्हासैः करनेमिस्वनैरपि ।
सन्नादयन्तो वसुधामभिदुद्रुवुरार्जुनिम्
bṛṃhitaiḥ śiñjitairhāsaiḥ karanemisvanairapi |
sannādayanto vasudhāmabhidudruvurārjunim
तेषामापततां वीरः शीघ्रयोधी महाबलः ।
क्षिप्रास्त्रो न्यवधीद्राजन्मर्मज्ञो मर्मभेदिभिः
teṣāmāpatatāṃ vīraḥ śīghrayodhī mahābalaḥ |
kṣiprāstro nyavadhīdrājanmarmajño marmabhedibhiḥ
ते हन्यमाना विवशा नानालिङ्गैः शितैः शरैः ।
अभिपेतुः सुबहुशः शलभा इव पावकम्
te hanyamānā vivaśā nānāliṅgaiḥ śitaiḥ śaraiḥ |
abhipetuḥ subahuśaḥ śalabhā iva pāvakam
ततस्तेषां शरीरैश्च शरीरावयवैश्च सः ।
सन्तंस्तार क्षितिं क्षिप्रं कुशैर्वेदिमिवाध्वरे
tatasteṣāṃ śarīraiśca śarīrāvayavaiśca saḥ |
santaṃstāra kṣitiṃ kṣipraṃ kuśairvedimivādhvare
बद्धगोधाङ्गुलित्राणान्सशरासनसायकान् ।
सासिचर्माङ्कुशाभीषून्सतोमरपरश्वथान्
baddhagodhāṅgulitrāṇānsaśarāsanasāyakān |
sāsicarmāṅkuśābhīṣūnsatomaraparaśvathān
सगदायोगुडप्रासान्सर्ष्टितोमरपट्टसान् ।
सभिण्डिपालपरिघान्यशक्तिवरकम्पनान्
sagadāyoguḍaprāsānsarṣṭitomarapaṭṭasān |
sabhiṇḍipālaparighānyaśaktivarakampanān
सप्रतोदमहाशङ्खान्सकुन्तान्सकचग्रहान् ।
समुद्गरक्षेपणीयान्सपाशपरिघोपलान्
sapratodamahāśaṅkhānsakuntānsakacagrahān |
samudgarakṣepaṇīyānsapāśaparighopalān
सकेयूराङ्गदान्बाहून्हृद्यगन्धानुलेपनान् ।
स़ञ्चिच्छेदार्जुनिर्वृत्तांस्त्वदीयानां सहस्रशः
sakeyūrāṅgadānbāhūnhṛdyagandhānulepanān |
sa़ñcicchedārjunirvṛttāṃstvadīyānāṃ sahasraśaḥ
तैः स्फुरद्भिर्महाराज शुशुभे भूः सुलोहितैः ।
पञ्चास्यैः पन्नगैश्छिन्नैर्गरुडेनेव मारिष
taiḥ sphuradbhirmahārāja śuśubhe bhūḥ sulohitaiḥ |
pañcāsyaiḥ pannagaiśchinnairgaruḍeneva māriṣa
सुनासाननकेशान्तैरव्रणैश्चारुकुण्डलैः ।
सन्दष्टौष्ठपुटैः क्रोधात्क्षरद्भिः शोणितं बहु
sunāsānanakeśāntairavraṇaiścārukuṇḍalaiḥ |
sandaṣṭauṣṭhapuṭaiḥ krodhātkṣaradbhiḥ śoṇitaṃ bahu
सचारुमुकुटोष्णीषैर्मणिरत्नविभूषितैः ।
विनालनलिनाकारैर्दिवाकरशशिप्रभैः
sacārumukuṭoṣṇīṣairmaṇiratnavibhūṣitaiḥ |
vinālanalinākārairdivākaraśaśiprabhaiḥ
हितप्रियंवदैः काले बहुभिः पुण्यगन्धिभिः ।
द्विषच्छिरोभिः पृथिवीं स वै तस्तार फाल्गुनिः
hitapriyaṃvadaiḥ kāle bahubhiḥ puṇyagandhibhiḥ |
dviṣacchirobhiḥ pṛthivīṃ sa vai tastāra phālguniḥ
गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान् ।
वीषामुखान्वित्रिवेणून्न्यस्तदण्डकबन्धुरान्
gandharvanagarākārānvidhivatkalpitānrathān |
vīṣāmukhānvitriveṇūnnyastadaṇḍakabandhurān
विजङ्घाकूबरांस्तत्र विनेमींश्र व्यरानपि ।
विचक्रोपस्करोपस्थान्भग्नोपकरणानपि
vijaṅghākūbarāṃstatra vinemīṃśra vyarānapi |
vicakropaskaropasthānbhagnopakaraṇānapi
समास्थितान्योधवरैर्दान्ताश्वान्साधुसारथीन् ।
विपताकाध्वजच्छत्रान्वितूणीरायुधानपि
samāsthitānyodhavarairdāntāśvānsādhusārathīn |
vipatākādhvajacchatrānvitūṇīrāyudhānapi
प्रपातितोपस्तरणान्हतयोधान्सहस्रशः ।
शरैर्विशकलीकुर्वन्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत
prapātitopastaraṇānhatayodhānsahasraśaḥ |
śarairviśakalīkurvandikṣu sarvāsvadṛśyata
पुनर्द्विपान्द्विपारोहान्वैजयन्त्यङ्कुशध्वजान् ।
तूणान्वर्माण्यथो कक्ष्या ग्रैवेयांश्च सकम्बलान्
punardvipāndvipārohānvaijayantyaṅkuśadhvajān |
tūṇānvarmāṇyatho kakṣyā graiveyāṃśca sakambalān
घण्टाः शुण्डाविषाणाग्राञ्छत्रमालाः पदानुगान् ।
शरैर्निशितधाराग्रैः शात्रवाणामशातयत्
ghaṇṭāḥ śuṇḍāviṣāṇāgrāñchatramālāḥ padānugān |
śarairniśitadhārāgraiḥ śātravāṇāmaśātayat
वनायुजान्पार्वतीयान्काम्भोजानथ बाह्लिकान् ।
स्थिरवालधिकर्णाक्षाञ्जवनान्साधुवाहिनः
vanāyujānpārvatīyānkāmbhojānatha bāhlikān |
sthiravāladhikarṇākṣāñjavanānsādhuvāhinaḥ
आरूढाञ्शिक्षितैर्योधैः शक्त्यृष्टिप्रासयोधिभिः ।
विध्वस्तचामरमुखान्विप्रविद्धप्रकीर्णकान्
ārūḍhāñśikṣitairyodhaiḥ śaktyṛṣṭiprāsayodhibhiḥ |
vidhvastacāmaramukhānvipraviddhaprakīrṇakān
निरस्तजिह्वानयनान्निष्कीर्णान्त्रयकृद्धनान् ।
हतारोहांश्छिन्नघण्टान्क्रव्यादगणमोदकान्
nirastajihvānayanānniṣkīrṇāntrayakṛddhanān |
hatārohāṃśchinnaghaṇṭānkravyādagaṇamodakān
निकृत्तचर्मकवचाञ्शकृन्मूत्रासृगाप्लुतान् ।
निपातयन्नश्ववरांस्तावकान्स व्यरोचत ।
एको विष्णुरिवाचिन्त्यं कृत्वा कर्म सुदुष्करम्
nikṛttacarmakavacāñśakṛnmūtrāsṛgāplutān |
nipātayannaśvavarāṃstāvakānsa vyarocata |
eko viṣṇurivācintyaṃ kṛtvā karma suduṣkaram
तथा निर्माथितं तेन चतुरङ्गबलं महत् ।
यथाऽसुरबलं घोरं त्र्यम्बकेन महौजसा
tathā nirmāthitaṃ tena caturaṅgabalaṃ mahat |
yathā'surabalaṃ ghoraṃ tryambakena mahaujasā
कृत्वा कर्म रणेऽसह्यं परैरार्जुनिराहवे ।
अभिनच्च पदात्योघांस्त्वदीयानेव सर्वशः
kṛtvā karma raṇe'sahyaṃ parairārjunirāhave |
abhinacca padātyoghāṃstvadīyāneva sarvaśaḥ
एवमेकेन तां सेनां सौभद्रेण सितैः शरैः ।
भृशं विप्रहतां दृष्ट्वा स्कन्देनेवासुरीं चमूम्
evamekena tāṃ senāṃ saubhadreṇa sitaiḥ śaraiḥ |
bhṛśaṃ viprahatāṃ dṛṣṭvā skandenevāsurīṃ camūm
त्वदीयास्तव पुत्राश्च वीक्षमाणा दिशो दश ।
संशुष्कास्याश्चलन्नेत्राः प्रस्विन्ना रोमहर्षिणः
tvadīyāstava putrāśca vīkṣamāṇā diśo daśa |
saṃśuṣkāsyāścalannetrāḥ prasvinnā romaharṣiṇaḥ
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जये ।
गोत्रनामभिरन्योन्यं क्रन्दन्तो जीवितैषिणः
palāyanakṛtotsāhā nirutsāhā dviṣajjaye |
gotranāmabhiranyonyaṃ krandanto jīvitaiṣiṇaḥ
हतान्पुत्रान्पितॄन्भ्रातॄन्बन्धून्सम्बन्धिनस्तथा ।
प्रातिष्ठन्त समुत्सृज्य त्वरयन्तो हयद्विपान्
hatānputrānpitṝnbhrātṝnbandhūnsambandhinastathā |
prātiṣṭhanta samutsṛjya tvarayanto hayadvipān
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)