द्रोण पर्व

अध्याय 29: वैष्णवास्त्र और भगदत्त का वध

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि संशप्तकवधपर्वणि द्वादशदिवसयुद्धे एकोनत्रिंशोऽध्यायः ॥

57 श्लोक · 29 में से 203

इस अध्याय में क्या होता है

वैष्णवास्त्र और भगदत्त का वध

भगदत्त लोहे के बाणों से श्रीकृष्ण को घायल करते हैं। तब भगदत्त अपना अंकुश वैष्णवास्त्र बनाकर छोड़ते हैं। श्रीकृष्ण उसे अपनी छाती पर ले लेते हैं और वह माला बन जाता है। अर्जुन कहते हैं कि आपने केवल सारथि रहने का वचन दिया था। श्रीकृष्ण अपने चार रूप बताते हैं: एक तप करता है, एक जगत को देखता है, एक मनुष्यों में कर्म करता है और एक सहस्र वर्ष की निद्रा में है। पृथ्वी देवी ने पुत्र नरक के लिए यह अस्त्र माँगा था, जो भगदत्त तक पहुँचा। इसे मेरे सिवा कोई नहीं सह सकता था। फिर वे बताते हैं कि बूढ़े राजा की झुकी पलकें कपड़े से बँधी हैं। अर्जुन वह पट्टी काटकर भगदत्त का हृदय बींध देते हैं।

धृतराष्ट्र उवाच

29.1

तथा क्रुद्धः किमकरोद्भगदत्तस्य पाण्डवः ।
प्राग्ज्योतिषो वा पार्थस्य तन्मे शंस यथातथम्

tathā kruddhaḥ kimakarodbhagadattasya pāṇḍavaḥ |
prāgjyotiṣo vā pārthasya tanme śaṃsa yathātatham

सञ्जय उवाच

29.2

प्राग्ज्योतिषेण संसक्तावुभौ दाशार्हपाण्डवौ ।
मृत्युदंष्ट्रान्तिकं प्राप्तौ सर्वभूतानि मेनिरे

prāgjyotiṣeṇa saṃsaktāvubhau dāśārhapāṇḍavau |
mṛtyudaṃṣṭrāntikaṃ prāptau sarvabhūtāni menire

29.3

तथा तु शरवर्षाणि पातयत्यनिशं प्रभो ।
गजस्कन्धान्महाराज कृष्णयोः स्यन्दनस्थयोः

tathā tu śaravarṣāṇi pātayatyaniśaṃ prabho |
gajaskandhānmahārāja kṛṣṇayoḥ syandanasthayoḥ

29.4

अथ कार्ष्णायसैर्बाणैः पूर्णकार्मुकनिःसृतैः ।
अविध्यद्देवकीपुत्रं हेमपुङ्खैः शिलाशितैः

atha kārṣṇāyasairbāṇaiḥ pūrṇakārmukaniḥsṛtaiḥ |
avidhyaddevakīputraṃ hemapuṅkhaiḥ śilāśitaiḥ

29.5

अग्निस्पर्शसमास्तीक्ष्णा भगदत्तेन चोदिताः ।
निर्भिद्य देवकीपुत्रं क्षितिं जग्मुः सुवाससः

agnisparśasamāstīkṣṇā bhagadattena coditāḥ |
nirbhidya devakīputraṃ kṣitiṃ jagmuḥ suvāsasaḥ

29.6

तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा परिवारं निहत्य च ।
लालयन्निव राजानं भगदत्तमयोधयत्

tasya pārtho dhanuśchittvā parivāraṃ nihatya ca |
lālayanniva rājānaṃ bhagadattamayodhayat

29.7

सोऽर्करश्मिनिभांस्तीक्ष्णांस्तोमरान्वै चतुर्दश ।
अप्रेषयत्सव्यसाची द्विधैकैकमथाच्छिनत्

so'rkaraśminibhāṃstīkṣṇāṃstomarānvai caturdaśa |
apreṣayatsavyasācī dvidhaikaikamathācchinat

29.8

ततो नागस्य तद्वर्म व्यधमत्पाकशासनिः ।
शरजालेन महता तद्व्यशीर्यत भूतले

tato nāgasya tadvarma vyadhamatpākaśāsaniḥ |
śarajālena mahatā tadvyaśīryata bhūtale

29.9

शीर्णवर्मा स तु गजः शरैः सुभृशमर्दितः ।
बभौ धारानिपाताक्तो व्यभ्रः पर्वतराडिव

śīrṇavarmā sa tu gajaḥ śaraiḥ subhṛśamarditaḥ |
babhau dhārānipātākto vyabhraḥ parvatarāḍiva

29.10

ततः प्राग्ज्योतिषः शक्तिं हेमदण्डामयस्मयीम् ।
व्यसृजद्वासुदेवाय द्विधा तामर्जुनोऽच्छिनत्

tataḥ prāgjyotiṣaḥ śaktiṃ hemadaṇḍāmayasmayīm |
vyasṛjadvāsudevāya dvidhā tāmarjuno'cchinat

29.11

ततश्छत्रं ध्वजं चैव च्छित्त्वा राज्ञोऽर्जुनः शरैः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णमुत्स्मयन्पर्वतेश्वरम्

tataśchatraṃ dhvajaṃ caiva cchittvā rājño'rjunaḥ śaraiḥ |
vivyādha daśabhistūrṇamutsmayanparvateśvaram

29.12

सोऽतिविद्धोऽर्जुनशरैः सुपुङ्खैः कङ्कपत्रिभिः ।
भगदत्तस्ततः क्रुद्धः पाण्डवस्य जनाधिपः

so'tividdho'rjunaśaraiḥ supuṅkhaiḥ kaṅkapatribhiḥ |
bhagadattastataḥ kruddhaḥ pāṇḍavasya janādhipaḥ

29.13

व्यसृजत्तोमरान्मूर्ध्नि श्वेताश्वस्योन्नाद च ।
तैरर्जुनस्य समरे किरीटं परिवर्तितम्

vyasṛjattomarānmūrdhni śvetāśvasyonnāda ca |
tairarjunasya samare kirīṭaṃ parivartitam

29.14

परिवृत्तं किरीटं तद्यमयन्नेव पाण्डवः ।
सुदृष्टः क्रियतां लोक इति राजानमब्रवीत्

parivṛttaṃ kirīṭaṃ tadyamayanneva pāṇḍavaḥ |
sudṛṣṭaḥ kriyatāṃ loka iti rājānamabravīt

29.15

एवमुक्तस्तु सङ्क्रुद्धः शरवर्षेण पाण्डवम् ।
अभ्यवर्षत्स गोविन्दं धनुरादाय भास्वरम्

evamuktastu saṅkruddhaḥ śaravarṣeṇa pāṇḍavam |
abhyavarṣatsa govindaṃ dhanurādāya bhāsvaram

29.16

तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा तूणीरान्सन्निकृत्य च ।
त्वरमाणो द्विसप्तत्या सर्वमर्मस्वताडयत्

tasya pārtho dhanuśchittvā tūṇīrānsannikṛtya ca |
tvaramāṇo dvisaptatyā sarvamarmasvatāḍayat

29.17

विद्धस्ततोऽतिव्यथितो वैष्णवास्त्रमुदीरयन् ।
अभिमन्त्र्याङ्कुशं क्रुद्धो व्यसृजत्पाण्डवोरसि

viddhastato'tivyathito vaiṣṇavāstramudīrayan |
abhimantryāṅkuśaṃ kruddho vyasṛjatpāṇḍavorasi

29.18

विसृष्टं भगदत्तेन तदस्त्रं सर्वघाति वै ।
उरसा प्रतिजग्राह पार्थं सञ्छाद्य केशवः

visṛṣṭaṃ bhagadattena tadastraṃ sarvaghāti vai |
urasā pratijagrāha pārthaṃ sañchādya keśavaḥ

29.19

वैजयन्त्यभवन्माला तदस्त्रं केशवोरसि ।
पद्मकोशविचित्रा सा सर्वर्तुकुसुमोत्करा

vaijayantyabhavanmālā tadastraṃ keśavorasi |
padmakośavicitrā sā sarvartukusumotkarā

29.20

ज्वलनार्केन्दुवर्णाभा पावकोज्ज्वलपल्लवा ।
तया पद्मपलाशिन्या वातकम्पितपत्रया

jvalanārkenduvarṇābhā pāvakojjvalapallavā |
tayā padmapalāśinyā vātakampitapatrayā

29.21

शुशुभेऽभ्यधिकं शौरिरतसीपुष्पसन्निभः ।
ततोऽर्जुनः क्लान्तमनाः केशवं प्रत्यभाषत

śuśubhe'bhyadhikaṃ śauriratasīpuṣpasannibhaḥ |
tato'rjunaḥ klāntamanāḥ keśavaṃ pratyabhāṣata

29.22

अयुध्यमानस्तुरगान्संयन्तास्मि जनार्दन ।
इत्युक्त्वा पुण्डरीकाक्ष प्रतिज्ञां स्वां न रक्षसि

ayudhyamānasturagānsaṃyantāsmi janārdana |
ityuktvā puṇḍarīkākṣa pratijñāṃ svāṃ na rakṣasi

29.23

यद्यहं व्यसनी वा स्यामशक्तो वा निवारणे ।
ततस्त्वयैवं कार्यं स्यान्न तु कार्यं मयि स्थिते

yadyahaṃ vyasanī vā syāmaśakto vā nivāraṇe |
tatastvayaivaṃ kāryaṃ syānna tu kāryaṃ mayi sthite

29.24

सबाणः सधनुश्चाहं ससुहासुरमानुषान् ।
शक्तो लोकानिमाञ्जेतुं तच्चापि विदितं तव

sabāṇaḥ sadhanuścāhaṃ sasuhāsuramānuṣān |
śakto lokānimāñjetuṃ taccāpi viditaṃ tava

29.25

ततोऽर्जुनं वासुदेवः प्रत्युवाचार्यवद्वचः ।
शृणु गुह्यमिदं पार्थ पुरावृत्तं यथाऽनघ

tato'rjunaṃ vāsudevaḥ pratyuvācāryavadvacaḥ |
śṛṇu guhyamidaṃ pārtha purāvṛttaṃ yathā'nagha

29.26

येयं भूतधरा देवी सर्वभूतधरा धरा ।
सकामा लोककर्तारं नारायणमुपस्थिता

yeyaṃ bhūtadharā devī sarvabhūtadharā dharā |
sakāmā lokakartāraṃ nārāyaṇamupasthitā

29.27

स सङ्गत्य तया सार्धं प्रीतस्तस्या वरं ददौ ।
सा वव्रे विष्णुसदृशं पुत्रमस्त्रं च वैष्णवम्

sa saṅgatya tayā sārdhaṃ prītastasyā varaṃ dadau |
sā vavre viṣṇusadṛśaṃ putramastraṃ ca vaiṣṇavam

29.28

बभूव च सुतस्तस्या नरको नाम विश्रुतः ।
अस्त्रं च वैष्णवं तस्मै ददौ नारायणः स्वयम्

babhūva ca sutastasyā narako nāma viśrutaḥ |
astraṃ ca vaiṣṇavaṃ tasmai dadau nārāyaṇaḥ svayam

29.29

तदेवं नरकस्यासीदस्त्रं सर्वाहितान्तकम् ।
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं सर्वशस्त्रविघातनम्

tadevaṃ narakasyāsīdastraṃ sarvāhitāntakam |
tasmātprāgjyotiṣaṃ prāptaṃ sarvaśastravighātanam

29.30

नास्यावध्योऽस्ति लोकेऽस्मिन्मदन्यः कश्चिदर्जुन ।
तस्मान्मया कृतं ह्येतन्मा भूत्ते बुद्धिरन्यथा

nāsyāvadhyo'sti loke'sminmadanyaḥ kaścidarjuna |
tasmānmayā kṛtaṃ hyetanmā bhūtte buddhiranyathā

29.31

अनुनीय तु दाशार्हः पाण्डवं त्वरितोऽब्रवीत् ।
जहि प्राग्ज्योतिषं क्षिप्रं वाक्यशेषं च मे शृणु

anunīya tu dāśārhaḥ pāṇḍavaṃ tvarito'bravīt |
jahi prāgjyotiṣaṃ kṣipraṃ vākyaśeṣaṃ ca me śṛṇu

29.32

चतुर्मूर्तिरहं शश्वल्लोकत्राणार्थमुद्यतः ।
आत्मानं प्रविभज्येह लोकानां हितमादधे

caturmūrtirahaṃ śaśvallokatrāṇārthamudyataḥ |
ātmānaṃ pravibhajyeha lokānāṃ hitamādadhe

29.33

एका मूर्तिस्तपश्चर्यां कुरुते मे भुवि स्थिता ।
अपरा पश्यति जगत्कुर्वाणं साध्वसाधुनी

ekā mūrtistapaścaryāṃ kurute me bhuvi sthitā |
aparā paśyati jagatkurvāṇaṃ sādhvasādhunī

29.34

अपरा कुरुते कर्म मानुषं लोकमाश्रिता ।
शेते चतुर्थीं त्वपरा निद्रां वर्षसहस्रिकीम्

aparā kurute karma mānuṣaṃ lokamāśritā |
śete caturthīṃ tvaparā nidrāṃ varṣasahasrikīm

29.35

याऽसौ वर्षसहस्रान्ते मूर्तिरुत्तिष्ठते मम ।
वरार्हेभ्यो वराञ्श्रेष्ठांस्तस्मिन्काले ददाति सा

yā'sau varṣasahasrānte mūrtiruttiṣṭhate mama |
varārhebhyo varāñśreṣṭhāṃstasminkāle dadāti sā

29.36

तं तु कालमनुप्राप्तं विदित्वा पृथिवी तदा ।
अयाचत वरं यन्मां नरकार्थाय तच्छृणु

taṃ tu kālamanuprāptaṃ viditvā pṛthivī tadā |
ayācata varaṃ yanmāṃ narakārthāya tacchṛṇu

29.37

देवानां दानवानां च अवध्यस्तनयोऽस्तु मे ।
उपेतो वैष्णवास्त्रेण तन्मे त्वं दातुमर्हसि

devānāṃ dānavānāṃ ca avadhyastanayo'stu me |
upeto vaiṣṇavāstreṇa tanme tvaṃ dātumarhasi

29.38

एवं वरमहं श्रुत्वा जगत्यास्तनये तदा ।
अमोघमस्त्रं प्रायच्छं वैष्णवं परमं पुरा

evaṃ varamahaṃ śrutvā jagatyāstanaye tadā |
amoghamastraṃ prāyacchaṃ vaiṣṇavaṃ paramaṃ purā

29.39

अवोचं चैतदस्त्रं वै ह्यमोघं भवतु क्षमे ।
नरकस्याभिरक्षार्थं नैनं कश्चिद्वधिष्यति

avocaṃ caitadastraṃ vai hyamoghaṃ bhavatu kṣame |
narakasyābhirakṣārthaṃ nainaṃ kaścidvadhiṣyati

29.40

अनेनास्त्रेण ते गुप्तः सुतः परबलार्दनः ।
भविष्यति दुराधर्षः सर्वलोकेषु सर्वदा

anenāstreṇa te guptaḥ sutaḥ parabalārdanaḥ |
bhaviṣyati durādharṣaḥ sarvalokeṣu sarvadā

29.41

तथेत्युक्त्वा गता देवी कृतकामा मनस्विनी ।
स चाप्यासीद्दुराधर्षो नरकः शत्रुतापनः

tathetyuktvā gatā devī kṛtakāmā manasvinī |
sa cāpyāsīddurādharṣo narakaḥ śatrutāpanaḥ

29.42

तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं तदस्त्रं पार्थ मामकम् ।
नास्यावध्योऽस्ति लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष

tasmātprāgjyotiṣaṃ prāptaṃ tadastraṃ pārtha māmakam |
nāsyāvadhyo'sti lokeṣu sendrarudreṣu māriṣa

29.43

तन्मया त्वत्कृते चैतदन्यथैवोपनिर्मितम् ।
वियुक्तं परमास्त्रेण जहि पार्थ महासुरम्

tanmayā tvatkṛte caitadanyathaivopanirmitam |
viyuktaṃ paramāstreṇa jahi pārtha mahāsuram

29.44

अवध्योऽयं महास्त्रेण भगदत्तः सुरासुरैः ।
वैरिणं जहि दुर्धर्षं भगदत्तं सुरद्विषम् ।
यथाऽहं जघ्निवान्पूर्वं हितार्थं नरकं तथा

avadhyo'yaṃ mahāstreṇa bhagadattaḥ surāsuraiḥ |
vairiṇaṃ jahi durdharṣaṃ bhagadattaṃ suradviṣam |
yathā'haṃ jaghnivānpūrvaṃ hitārthaṃ narakaṃ tathā

29.45

एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भगदत्तं शितैर्बाणैः सहसा समवाकिरत्

evamuktastadā pārthaḥ keśavena mahātmanā |
bhagadattaṃ śitairbāṇaiḥ sahasā samavākirat

29.46

ततः पार्थो महाबाहुरसम्भ्रान्तो महामनाः ।
कुम्भयोरन्तरे नागं नाराचेन समार्पयत्

tataḥ pārtho mahābāhurasambhrānto mahāmanāḥ |
kumbhayorantare nāgaṃ nārācena samārpayat

29.47

स समासाद्य तं नागं बाणो वज्र इवाचलम् ।
अभ्यगात्सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः

sa samāsādya taṃ nāgaṃ bāṇo vajra ivācalam |
abhyagātsaha puṅkhena valmīkamiva pannagaḥ

29.48

स करी भगदत्तेन प्रेर्यमाणो मुहुर्मुहुः ।
न करोति वचस्तस्य दरिद्रस्येव योषिता

sa karī bhagadattena preryamāṇo muhurmuhuḥ |
na karoti vacastasya daridrasyeva yoṣitā

29.49

स तु विष्टभ्य गात्राणि दन्ताभ्यामवनिं ययौ ।
नदन्नार्तस्वनं प्राणानुत्ससर्ज महाद्विपः

sa tu viṣṭabhya gātrāṇi dantābhyāmavaniṃ yayau |
nadannārtasvanaṃ prāṇānutsasarja mahādvipaḥ

29.50

ततो गाण्डीवधन्वानमभ्यभाषत केशवः ।
अयं महत्तरः पार्थ पलितेन समावृतः

tato gāṇḍīvadhanvānamabhyabhāṣata keśavaḥ |
ayaṃ mahattaraḥ pārtha palitena samāvṛtaḥ

29.51

वलीसञ्छन्ननयनः शूरः परमद्रुर्जयः ।
अक्ष्णोरुन्मीलनार्थाय बद्धपट्टो ह्यसौ नृपः

valīsañchannanayanaḥ śūraḥ paramadrurjayaḥ |
akṣṇorunmīlanārthāya baddhapaṭṭo hyasau nṛpaḥ

29.52

देववाक्यात्प्रचिच्छेद शरेण भृशमर्जुनः ।
छिन्नमात्रेंऽशुके तस्मिन्रुद्धनेत्रो बभूव सः

devavākyātpraciccheda śareṇa bhṛśamarjunaḥ |
chinnamātreṃ'śuke tasminruddhanetro babhūva saḥ

29.53

तमोमयं जगन्मेने भगदत्तः प्रतापवान् ।
ततश्चन्द्रार्धबिम्बेन बाणेन नतपर्वणा

tamomayaṃ jaganmene bhagadattaḥ pratāpavān |
tataścandrārdhabimbena bāṇena nataparvaṇā

29.54

बिभेद हृदयं राज्ञो भगदत्तस्य पाण्डवः ।
स भिन्नहृदयो राजा भगदत्तः किरीटिना

bibheda hṛdayaṃ rājño bhagadattasya pāṇḍavaḥ |
sa bhinnahṛdayo rājā bhagadattaḥ kirīṭinā

29.55

शरासनं शरांश्चैव गतासुः प्रमुमोच ह ।
शिरसस्तस्य विभ्रष्टं पपात च वरांशुकम् ।
नालताडनविभ्रष्टं पलाशं नलिनादिव

śarāsanaṃ śarāṃścaiva gatāsuḥ pramumoca ha |
śirasastasya vibhraṣṭaṃ papāta ca varāṃśukam |
nālatāḍanavibhraṣṭaṃ palāśaṃ nalinādiva

29.56

स हेममाली तपनीयभाण्डात्पपात नागाद्गिरिसन्निकाशात् ।
सुपुष्पितो मारुतवेगभग्नो महीधराग्रादिव कर्णिकारः

sa hemamālī tapanīyabhāṇḍātpapāta nāgādgirisannikāśāt |
supuṣpito mārutavegabhagno mahīdharāgrādiva karṇikāraḥ

29.57

निहत्य तं नरपतिमिन्द्रविक्रमं सस्वायमिन्द्रस्य तदैन्द्रिराहवे ।
ततोऽपरांस्तव जयकाङ्क्षिणो नरान् बभञ्ज वायुर्बलवान्द्रुमानिव

nihatya taṃ narapatimindravikramaṃ sasvāyamindrasya tadaindrirāhave |
tato'parāṃstava jayakāṅkṣiṇo narān babhañja vāyurbalavāndrumāniva

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)