द्रोण पर्व

अध्याय 20: द्रोण का गरुड़व्यूह और घमासान युद्ध

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि संशप्तकवधपर्वणि द्वादशदिवसयुद्धे विंशोऽध्यायः ॥

67 श्लोक · 20 में से 203

इस अध्याय में क्या होता है

द्रोण का गरुड़व्यूह और घमासान युद्ध

अर्जुन के संशप्तकों से लड़ने जाने पर द्रोण युधिष्ठिर को पकड़ने के लिए सुपर्ण व्यूह बनाकर निकलते हैं। द्रोण उसकी चोंच हैं, भाइयों सहित दुर्योधन सिर; कृतवर्मा और कृप नेत्र, कर्ण पूँछ, और बीच में हाथी पर भगदत्त। युधिष्ठिर अर्धचन्द्र व्यूह से उत्तर देते हैं और धृष्टद्युम्न से कहते हैं कि मुझे ब्राह्मण के हाथ न पड़ने दो। धृष्टद्युम्न वचन देकर द्रोण पर झपटता है; अपने वध के लिए जन्मे उस वीर को देखकर द्रोण मुड़कर द्रुपद की सेना पर टूट पड़ते हैं। शीघ्र ही युद्ध की सारी मर्यादा टूट जाती है: अपने-पराए की पहचान नहीं रहती, हाथी एक-दूसरे को दाँतों से चीरते हैं, पिता पुत्र को और पुत्र पिता को मारता है। द्रोण युधिष्ठिर की ओर बढ़ते हैं।

सञ्जय उवाच

20.1

परिणाम्य निशां तां तु भारद्वाजो महारथः ।
उक्त्वा सुबहु राजेन्द्र वचनं वै सुयोधनम्

pariṇāmya niśāṃ tāṃ tu bhāradvājo mahārathaḥ |
uktvā subahu rājendra vacanaṃ vai suyodhanam

20.2

विधाय गोप्तॄन्पार्थस्य संशप्तकगणैः सह ।
निष्क्रान्ते च तदा पार्थे संशप्तकवधं प्रति

vidhāya goptṝnpārthasya saṃśaptakagaṇaiḥ saha |
niṣkrānte ca tadā pārthe saṃśaptakavadhaṃ prati

20.3

व्यूढानीकस्ततो द्रोणः पाण्डवानां महाचमूम् ।
अभ्ययाद्भरतश्रेष्ठ धर्मराजजिघृक्षया

vyūḍhānīkastato droṇaḥ pāṇḍavānāṃ mahācamūm |
abhyayādbharataśreṣṭha dharmarājajighṛkṣayā

20.4

व्यूढां दृष्ट्वा सुपर्णेन भारद्वाजस्य तां चमूम् ।
व्यूहेन मण्डलार्धेन प्रत्यव्यूहद्युधिष्ठिरः

vyūḍhāṃ dṛṣṭvā suparṇena bhāradvājasya tāṃ camūm |
vyūhena maṇḍalārdhena pratyavyūhadyudhiṣṭhiraḥ

20.5

मुखं त्वासीत्सुपर्णस्य भारद्वाजो महारथः ।
शिरो दुर्योधनो राजा सोदर्यैः सानुगैर्वृतः

mukhaṃ tvāsītsuparṇasya bhāradvājo mahārathaḥ |
śiro duryodhano rājā sodaryaiḥ sānugairvṛtaḥ

20.6

चक्षुषी कृतवर्माऽऽसीद्गौतमश्चास्यतां वरः

cakṣuṣī kṛtavarmā''sīdgautamaścāsyatāṃ varaḥ

20.7

भूतशर्मा क्षेमशर्मा करकाक्षश्च वीर्यवान् ।
कलिङ्गाः सिंहलाः प्राच्याः शूरा भीरा दशेरकाः

bhūtaśarmā kṣemaśarmā karakākṣaśca vīryavān |
kaliṅgāḥ siṃhalāḥ prācyāḥ śūrā bhīrā daśerakāḥ

20.8

शका यवनकाम्भोजास्तथा हंसपथाश्च ये ।
ग्रीवायां शूरसेनाश्च दरन्दा मद्रकेकयाः ।
गजाश्वरथपत्त्योघास्तस्थुः परमदंशिताः

śakā yavanakāmbhojāstathā haṃsapathāśca ye |
grīvāyāṃ śūrasenāśca darandā madrakekayāḥ |
gajāśvarathapattyoghāstasthuḥ paramadaṃśitāḥ

20.9

भूरिश्रवास्तथा शल्यः सोमदत्तश्च बाह्लिकः ।
अक्षौहिण्या वृता वीरा दक्षिणं पार्श्वमास्थिताः

bhūriśravāstathā śalyaḥ somadattaśca bāhlikaḥ |
akṣauhiṇyā vṛtā vīrā dakṣiṇaṃ pārśvamāsthitāḥ

20.10

विन्दानुविन्दावावन्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
वामं पार्श्वं समाश्रित्य द्रोणपुत्राग्रतः स्थिताः

vindānuvindāvāvantyau kāmbhojaśca sudakṣiṇaḥ |
vāmaṃ pārśvaṃ samāśritya droṇaputrāgrataḥ sthitāḥ

20.11

पृष्ठे कलिङ्गाः साम्बष्ठा मागधाः पौण्ड्रमद्रकाः ।
गान्धाराः शकुनाः प्राच्याः पार्वतीया वसातयः

pṛṣṭhe kaliṅgāḥ sāmbaṣṭhā māgadhāḥ pauṇḍramadrakāḥ |
gāndhārāḥ śakunāḥ prācyāḥ pārvatīyā vasātayaḥ

20.12

पुच्छे वैकर्तनः कर्णः सपुत्रज्ञातिबान्धवः ।
महत्या सेनया तस्थौ नानाजनपदोत्थया

pucche vaikartanaḥ karṇaḥ saputrajñātibāndhavaḥ |
mahatyā senayā tasthau nānājanapadotthayā

20.13

जयद्रथो भीमरथः सम्पातिर्ऋषभो जयः ।
भूमिञ्जयो वृषक्राथो नैषधश्च महाबलः

jayadratho bhīmarathaḥ sampātirṛṣabho jayaḥ |
bhūmiñjayo vṛṣakrātho naiṣadhaśca mahābalaḥ

20.14

वृता बलेन महता ब्रह्मलोकपरिष्कृताः ।
व्यूहस्योरसि ते राजन्स्थिता युद्धविशारदाः

vṛtā balena mahatā brahmalokapariṣkṛtāḥ |
vyūhasyorasi te rājansthitā yuddhaviśāradāḥ

20.15

द्रोणेन विहितो व्यूहः पदात्यश्वरथद्विपैः ।
वातोद्धूतार्णवाकारः प्रनृत्त इव लक्ष्यते

droṇena vihito vyūhaḥ padātyaśvarathadvipaiḥ |
vātoddhūtārṇavākāraḥ pranṛtta iva lakṣyate

20.16

तस्य पक्षप्रपक्षेभ्यो निष्पतन्ति युयुत्सवः ।
सविद्युत्स्तनिता मेघाः सर्वदिग्भ्यः इवोष्णगे

tasya pakṣaprapakṣebhyo niṣpatanti yuyutsavaḥ |
savidyutstanitā meghāḥ sarvadigbhyaḥ ivoṣṇage

20.17

तस्य प्राग्ज्योतिषो मध्ये विधिवत्कल्पितं गजम् ।
आस्थितः शुशुभे राजन्नंशुमानुदये यथा

tasya prāgjyotiṣo madhye vidhivatkalpitaṃ gajam |
āsthitaḥ śuśubhe rājannaṃśumānudaye yathā

20.18

माल्यदामवता राजञ्श्वेतच्छत्रेण धार्यता ।
कृत्तिकायोगयुक्तेन पौर्णमास्यामिवेन्दुना

mālyadāmavatā rājañśvetacchatreṇa dhāryatā |
kṛttikāyogayuktena paurṇamāsyāmivendunā

20.19

नीलाञ्जनचयप्रख्यो मदान्धो द्विरदो बभौ ।
अतिवृष्टो महामेघैर्यथा स्यात्पर्वतो महान्

nīlāñjanacayaprakhyo madāndho dvirado babhau |
ativṛṣṭo mahāmeghairyathā syātparvato mahān

20.20

नानानृपतिभिर्वीरै र्विविधायुधभूषणैः ।
समन्वितः पार्वतीयैः शक्रो देवगणैरिव

nānānṛpatibhirvīrai rvividhāyudhabhūṣaṇaiḥ |
samanvitaḥ pārvatīyaiḥ śakro devagaṇairiva

20.21

ततो युधिष्ठिरः प्रेक्ष्य व्यूहं तमतिमानुषम् ।
अजय्यमरिभिः सङ्ख्ये पार्षतं वाक्यमब्रवीत्

tato yudhiṣṭhiraḥ prekṣya vyūhaṃ tamatimānuṣam |
ajayyamaribhiḥ saṅkhye pārṣataṃ vākyamabravīt

20.22

ब्राह्मणस्य वशं नाहमियामद्य यथा प्रभो ।
पारावतसवर्णाश्व तथा नीतिर्विधीयताम्

brāhmaṇasya vaśaṃ nāhamiyāmadya yathā prabho |
pārāvatasavarṇāśva tathā nītirvidhīyatām

धृष्टद्युम्न उवाच

20.23

द्रोणस्य यतमानस्य वशं नैष्यसि सुव्रत ।
अहमावारयिष्यामि द्रोणमद्य सहानुगम्

droṇasya yatamānasya vaśaṃ naiṣyasi suvrata |
ahamāvārayiṣyāmi droṇamadya sahānugam

20.24

मयि जीवति कौरव्य नोद्वेगं कर्तुमर्हसि ।
न हि शक्तो रणे द्रोणो विजेतुं मां कथञ्चन

mayi jīvati kauravya nodvegaṃ kartumarhasi |
na hi śakto raṇe droṇo vijetuṃ māṃ kathañcana

सञ्जय उवाच

20.25

एवमुक्त्वा किरन्बाणान्द्रुपदस्य सुतो बली ।
पारावतसवर्णाश्वः स्वयं द्रोणमुपाद्रवत्

evamuktvā kiranbāṇāndrupadasya suto balī |
pārāvatasavarṇāśvaḥ svayaṃ droṇamupādravat

20.26

अनिष्टदर्शनं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नमवस्थितम् ।
क्षणेनैवाभवद्द्रोणो नातिहृष्टमना इव

aniṣṭadarśanaṃ dṛṣṭvā dhṛṣṭadyumnamavasthitam |
kṣaṇenaivābhavaddroṇo nātihṛṣṭamanā iva

20.27

स हि जातो महाराज द्रोणस्य निधनं प्रति

sa hi jāto mahārāja droṇasya nidhanaṃ prati

20.28

मर्त्यधर्मतया तस्माद्भारद्वाजो व्यमुह्यत ।
नाशकत्तत्र तत्किञ्चिदनीकं प्रतिवीक्षितुम्

martyadharmatayā tasmādbhāradvājo vyamuhyata |
nāśakattatra tatkiñcidanīkaṃ prativīkṣitum

20.29

ततः किरन्निषूंस्तीक्ष्णान्द्रुपदस्य वरूथिनीम् ।
भराद्वाजो ययौ तूर्णं पार्षतं वर्जयन्युधि ।
द्रुपदस्य महत्सैन्यं दारयामास ब्राह्मणः

tataḥ kiranniṣūṃstīkṣṇāndrupadasya varūthinīm |
bharādvājo yayau tūrṇaṃ pārṣataṃ varjayanyudhi |
drupadasya mahatsainyaṃ dārayāmāsa brāhmaṇaḥ

20.30

तं तु सम्प्रेक्ष्य पुत्रस्ते दुर्मुखः शत्रुकर्षणः ।
प्रियं चिकीर्षुर्द्रोणस्य धृष्टद्युम्नमवारयत्

taṃ tu samprekṣya putraste durmukhaḥ śatrukarṣaṇaḥ |
priyaṃ cikīrṣurdroṇasya dhṛṣṭadyumnamavārayat

20.31

स सम्प्रहारस्तुमुलः सुघोरः समपद्यत ।
पार्षतस्य च शूरस्य दुर्मुखस्य च भारत

sa samprahārastumulaḥ sughoraḥ samapadyata |
pārṣatasya ca śūrasya durmukhasya ca bhārata

20.32

पार्षतः शरजालेन क्षिप्रं प्रच्छाद्य दुर्मुखम् ।
भारद्वाजं शरौघेण महता समवारयत्

pārṣataḥ śarajālena kṣipraṃ pracchādya durmukham |
bhāradvājaṃ śaraugheṇa mahatā samavārayat

20.33

द्रोणावारितं दृष्ट्वा भृशायस्तस्तवात्मजः ।
नानालिङ्गैः शरव्रातैः पार्षतं सममोहयत्

droṇāvāritaṃ dṛṣṭvā bhṛśāyastastavātmajaḥ |
nānāliṅgaiḥ śaravrātaiḥ pārṣataṃ samamohayat

20.34

तयोर्विषक्तयोः सङ्ख्ये पाञ्चाल्यकुरुमुख्ययोः ।
द्रोणो यौधिष्ठिरं सैन्यं बहुधा व्यधमच्छरैः

tayorviṣaktayoḥ saṅkhye pāñcālyakurumukhyayoḥ |
droṇo yaudhiṣṭhiraṃ sainyaṃ bahudhā vyadhamaccharaiḥ

20.35

अनिलेन यथाऽभ्राणि विच्छिन्नानि समन्ततः ।
तथा पार्थस्य सैन्यानि विच्छिन्नानि क्वचित्क्वचित्

anilena yathā'bhrāṇi vicchinnāni samantataḥ |
tathā pārthasya sainyāni vicchinnāni kvacitkvacit

20.36

मुहूर्तमिव तद्युद्धमासीन्मधुरदर्शनम् ।
तत उन्मत्तवद्राजन्निर्मर्यादमवर्तत

muhūrtamiva tadyuddhamāsīnmadhuradarśanam |
tata unmattavadrājannirmaryādamavartata

20.37

नैव खं न दिशो भूमिर्बभासे न च भास्करः ।
नैव स्वे न परे राजन्नाज्ञायन्त परस्परम् ।
अनुमानेन संज्ञाभिर्युद्धं तत्समवर्तत

naiva khaṃ na diśo bhūmirbabhāse na ca bhāskaraḥ |
naiva sve na pare rājannājñāyanta parasparam |
anumānena saṃjñābhiryuddhaṃ tatsamavartata

20.38

चूडामणिषु निष्केषु भूषणेष्वपि वर्मसु ।
तेषामादित्यवर्णाभा रश्मयः प्रचकाशिरे

cūḍāmaṇiṣu niṣkeṣu bhūṣaṇeṣvapi varmasu |
teṣāmādityavarṇābhā raśmayaḥ pracakāśire

20.39

तत्प्रकीर्णपताकानां रथवारणवाजिनाम् ।
बलाकाशबलाभ्रामं ददृशे रूपमाहवे

tatprakīrṇapatākānāṃ rathavāraṇavājinām |
balākāśabalābhrāmaṃ dadṛśe rūpamāhave

20.40

नरानेव नरा जघ्नरुदग्राश्च हया हयान् ।
रथांश्च रथिनो जघ्नुर्वारणा वरवारणान्

narāneva narā jaghnarudagrāśca hayā hayān |
rathāṃśca rathino jaghnurvāraṇā varavāraṇān

20.41

समुच्छ्रितपताकानां गजानां परमद्विपैः ।
क्षणेन तुमुलो घोरः सङ्ग्रामः समपद्यत

samucchritapatākānāṃ gajānāṃ paramadvipaiḥ |
kṣaṇena tumulo ghoraḥ saṅgrāmaḥ samapadyata

20.42

तेषां संसक्तगात्राणां कर्षतामितरेतरम् ।
दन्तसङ्घातसङ्घर्षात्सधूमोऽग्निरजायत

teṣāṃ saṃsaktagātrāṇāṃ karṣatāmitaretaram |
dantasaṅghātasaṅgharṣātsadhūmo'gnirajāyata

20.43

विप्रकीर्णपताकास्ते विषाणजनिताग्नयः ।
बभूवुः खं समासाद्य सविद्युत इवाम्बुदाः

viprakīrṇapatākāste viṣāṇajanitāgnayaḥ |
babhūvuḥ khaṃ samāsādya savidyuta ivāmbudāḥ

20.44

विक्षिपद्भिर्नदद्भिश्च निपतद्भिश्च वारणैः ।
सम्बभूव मही कीर्णा मेघैर्द्यौरिव वार्षिकी

vikṣipadbhirnadadbhiśca nipatadbhiśca vāraṇaiḥ |
sambabhūva mahī kīrṇā meghairdyauriva vārṣikī

20.45

तेषामाहन्यमानानां बाणतोमरऋष्टिभिः ।
वारणानां रवो जज्ञे मेघानामिव सम्पुवे

teṣāmāhanyamānānāṃ bāṇatomaraṛṣṭibhiḥ |
vāraṇānāṃ ravo jajñe meghānāmiva sampuve

20.46

तोमराभिहताः केचिद्बाणैश्च परमद्विपाः ।
वित्रेसुः सर्वनागानां शब्दमेवापरेऽसृजन्

tomarābhihatāḥ kecidbāṇaiśca paramadvipāḥ |
vitresuḥ sarvanāgānāṃ śabdamevāpare'sṛjan

20.47

विषाणाभिहताश्चापि केचित्तत्र गजा गजैः ।
चक्रुरार्तस्वनं घोरमुत्पातजलदा इव

viṣāṇābhihatāścāpi kecittatra gajā gajaiḥ |
cakrurārtasvanaṃ ghoramutpātajaladā iva

20.48

प्रतीपाः क्रियमाणाश्च वारणा वरवारणैः ।
उन्मथ्य पुनराजग्मुः प्रेरिताः परमाङ्कुशैः

pratīpāḥ kriyamāṇāśca vāraṇā varavāraṇaiḥ |
unmathya punarājagmuḥ preritāḥ paramāṅkuśaiḥ

20.49

महामात्रैर्महामात्रास्ताडिताः शरतोमरैः ।
गजेभ्यः पृथिवीं जग्मुर्मुक्तप्रहरणाङ्कुशाः

mahāmātrairmahāmātrāstāḍitāḥ śaratomaraiḥ |
gajebhyaḥ pṛthivīṃ jagmurmuktapraharaṇāṅkuśāḥ

20.50

निर्मनुष्याश्च मातङ्गा विनदन्तस्ततस्ततः ।
छिन्नाभ्राणीव सम्पेतुः सम्प्रविश्य परस्परम्

nirmanuṣyāśca mātaṅgā vinadantastatastataḥ |
chinnābhrāṇīva sampetuḥ sampraviśya parasparam

20.51

हतान्परिवहन्तश्च पतितान्पतितायुधान् ।
दिशो जग्मुर्महानागाः केचिदेकचरा इव

hatānparivahantaśca patitānpatitāyudhān |
diśo jagmurmahānāgāḥ kecidekacarā iva

20.52

ताडितास्ताड्यमानाश्च तोमरर्ष्टिपरश्वथैः ।
पेतुरार्तस्वनं कृत्वा तदा विशसने गजाः

tāḍitāstāḍyamānāśca tomararṣṭiparaśvathaiḥ |
peturārtasvanaṃ kṛtvā tadā viśasane gajāḥ

20.53

तेषां शैलोपमैः कायैर्निपतद्भिः समन्ततः ।
आहता सहसा भूमिश्चकम्पे च ननाद च

teṣāṃ śailopamaiḥ kāyairnipatadbhiḥ samantataḥ |
āhatā sahasā bhūmiścakampe ca nanāda ca

20.54

सादितैः सगजारोहैः सपताकैः समन्ततः ।
मातङ्गैः शुशुभे भूमिर्विकीर्णैरिव पर्वतैः

sāditaiḥ sagajārohaiḥ sapatākaiḥ samantataḥ |
mātaṅgaiḥ śuśubhe bhūmirvikīrṇairiva parvataiḥ

20.55

गजस्थाश्च महामात्रा निर्भिन्नहृदया रणे ।
रथिभिः पातिता भल्लैर्विकीर्णाङ्कुशतोमराः

gajasthāśca mahāmātrā nirbhinnahṛdayā raṇe |
rathibhiḥ pātitā bhallairvikīrṇāṅkuśatomarāḥ

20.56

क्रौञ्चवद्विनदन्तोऽन्ये नाराचाभिहता गजाः ।
परान्स्वांश्चापि मृद्गन्तः परिपेतुर्दिशो दश

krauñcavadvinadanto'nye nārācābhihatā gajāḥ |
parānsvāṃścāpi mṛdgantaḥ paripeturdiśo daśa

20.57

गजाश्वरथयोधानां शरीरौघसमावृता ।
बभूव पृथिवी राजन्मांसशोणितकर्दमा

gajāśvarathayodhānāṃ śarīraughasamāvṛtā |
babhūva pṛthivī rājanmāṃsaśoṇitakardamā

20.58

प्रमथ्य च विषाणाग्रैः समुत्क्षिप्ताश्च वारणैः ।
सचक्राश्च विचक्राश्च रथैरेव महारथाः

pramathya ca viṣāṇāgraiḥ samutkṣiptāśca vāraṇaiḥ |
sacakrāśca vicakrāśca rathaireva mahārathāḥ

20.59

रथाश्च रथिभिर्हीना निर्मनुष्याश्च वाजिनः ।
हतारोहाश्च मातङ्गा दिशो जग्मुर्भयातुराः

rathāśca rathibhirhīnā nirmanuṣyāśca vājinaḥ |
hatārohāśca mātaṅgā diśo jagmurbhayāturāḥ

20.60

जघानात्र पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा ।
इत्यासीत्तुमुलं युद्धं न प्राज्ञायत किञ्चन

jaghānātra pitā putraṃ putraśca pitaraṃ tathā |
ityāsīttumulaṃ yuddhaṃ na prājñāyata kiñcana

20.61

आगुल्फेभ्योऽवसीदन्ते नरा लोहितकर्दमैः ।
दीप्यमानैः परिक्षिप्ता दावैरिव महाद्रुमाः

āgulphebhyo'vasīdante narā lohitakardamaiḥ |
dīpyamānaiḥ parikṣiptā dāvairiva mahādrumāḥ

20.62

शोणितैः सिच्यमानानि वस्त्राणि कवचानि च ।
छत्राणि च पताकाश्च सर्वं रक्तमदृश्यत

śoṇitaiḥ sicyamānāni vastrāṇi kavacāni ca |
chatrāṇi ca patākāśca sarvaṃ raktamadṛśyata

20.63

हयौघाश्च रथौघाश्च नरौघाश्च निपातिताः ।
संक्षुण्णाः पुनरावृत्य बहुधा रथनेमिभिः

hayaughāśca rathaughāśca naraughāśca nipātitāḥ |
saṃkṣuṇṇāḥ punarāvṛtya bahudhā rathanemibhiḥ

20.64

सगजौघमहावेगः परासुनरशैवलः ।
रथौघतुमुलावर्तः प्रबभौ सैन्यसागरः

sagajaughamahāvegaḥ parāsunaraśaivalaḥ |
rathaughatumulāvartaḥ prababhau sainyasāgaraḥ

20.65

तं वाहनमहानौभिर्योधा जयधनैषिणः ।
अवगाह्याथ मज्जन्तो नैव मोहं प्रचक्रिरे

taṃ vāhanamahānaubhiryodhā jayadhanaiṣiṇaḥ |
avagāhyātha majjanto naiva mohaṃ pracakrire

20.66

शरवर्षाभिवृष्टेषु योधेष्वञ्चितलक्ष्मसु ।
न तेष्वचित्ततां लेभे कश्चिदाहतलक्षणः

śaravarṣābhivṛṣṭeṣu yodheṣvañcitalakṣmasu |
na teṣvacittatāṃ lebhe kaścidāhatalakṣaṇaḥ

20.67

वर्तमाने तथा युद्धे घोररूपे भयङ्करे ।
मोहयित्वा परान्द्रोणो युधिष्ठिरमुपाद्रवत्

vartamāne tathā yuddhe ghorarūpe bhayaṅkare |
mohayitvā parāndroṇo yudhiṣṭhiramupādravat

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)