ततो द्रोणे हते राजन्कुरवः शस्त्रपीडिताः ।
हतप्रवीरा विध्वस्ता भृशं शोकपरायणाः
tato droṇe hate rājankuravaḥ śastrapīḍitāḥ |
hatapravīrā vidhvastā bhṛśaṃ śokaparāyaṇāḥ
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि नारायणास्त्रमोक्षपर्वणि पञ्चदशदिवसयुद्धे चतुर्नवत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
70 श्लोक · 194 में से 203
द्रोण के गिरते ही कौरव सेना बिखर जाती है। सञ्जय भागने वाले प्रमुखों के नाम लेते हैं: शकुनि, कर्ण, शल्य, कृप, कृतवर्मा, उलूक, दुःशासन, वृषसेन, दुर्योधन और बचे संशप्तकों के साथ सुशर्मा। केवल अश्वत्थामा, जो शिखण्डी और प्रभद्रकों से लड़ रहे थे, धारा के विरुद्ध मगर की भाँति आगे आकर दुर्योधन से पूछते हैं कि सेना क्यों भाग रही है। दुर्योधन आँसुओं से रुँधे कण्ठ से कुछ नहीं कह पाते और कृप से कहने को कहते हैं। कृप सब सुनाते हैं: श्रीकृष्ण की युक्ति, भीम का हाथी, युधिष्ठिर का आधा बोला असत्य, द्रोण का शस्त्रत्याग, और अर्जुन सहित सबके रोकते रहने पर भी धृष्टद्युम्न का उनका सिर काटना। अश्वत्थामा चोट खाए सर्प की भाँति क्रोध से जल उठते हैं।
सञ्जय उवाच
ततो द्रोणे हते राजन्कुरवः शस्त्रपीडिताः ।
हतप्रवीरा विध्वस्ता भृशं शोकपरायणाः
tato droṇe hate rājankuravaḥ śastrapīḍitāḥ |
hatapravīrā vidhvastā bhṛśaṃ śokaparāyaṇāḥ
उदीर्णांश्च परान्दृष्ट्वा हर्षमाणान्पुनः पुनः ।
अश्रुपूर्णेक्षणास्त्रस्ता दीनास्त्वासन्विशाम्पते
udīrṇāṃśca parāndṛṣṭvā harṣamāṇānpunaḥ punaḥ |
aśrupūrṇekṣaṇāstrastā dīnāstvāsanviśāmpate
विचेतसो हतोत्साहाः कश्मलाभिहतौजसः ।
आर्तस्वरेण महता पुत्रं ते पर्यवारयन्
vicetaso hatotsāhāḥ kaśmalābhihataujasaḥ |
ārtasvareṇa mahatā putraṃ te paryavārayan
वेषण्णवदना दीना वीक्षमाणा दिशो दश ।
अश्रुकण्ठा यथा दैत्या हिरण्याक्षे पुरा हते
veṣaṇṇavadanā dīnā vīkṣamāṇā diśo daśa |
aśrukaṇṭhā yathā daityā hiraṇyākṣe purā hate
स तैः परिवृतो राजा त्रस्तैः क्षुद्रमृगैरिव ।
अशक्नुवन्नवस्थातुमपायात्तनयस्तव
sa taiḥ parivṛto rājā trastaiḥ kṣudramṛgairiva |
aśaknuvannavasthātumapāyāttanayastava
क्षुत्पिपासापरिम्लानास्ते योधास्तव भारत ।
आदित्येनेव सन्तप्ता भृशं विमनसोऽभवन्
kṣutpipāsāparimlānāste yodhāstava bhārata |
ādityeneva santaptā bhṛśaṃ vimanaso'bhavan
भास्करस्येव पतनं समुद्रस्येव शोषणम् ।
विपर्यासं यथा मेरोर्वासवस्येव निर्जयम्
bhāskarasyeva patanaṃ samudrasyeva śoṣaṇam |
viparyāsaṃ yathā merorvāsavasyeva nirjayam
अप्रेक्षणीयं तद्दृष्ट्वा भारद्वाजस्य पातनम् ।
त्रस्तरूपतरा राजन्कौरवाः प्राद्रवन्भयात्
aprekṣaṇīyaṃ taddṛṣṭvā bhāradvājasya pātanam |
trastarūpatarā rājankauravāḥ prādravanbhayāt
गान्धारराजः शकुनिस्त्रस्तस्त्रस्ततरैः सह ।
हतं रुक्मरथं श्रुत्वा प्राद्रवत्सहितो रथैः
gāndhārarājaḥ śakunistrastastrastataraiḥ saha |
hataṃ rukmarathaṃ śrutvā prādravatsahito rathaiḥ
वरूथिनीं वेगवतीं विद्रुतां सपताकिनीम् ।
परिगृह्य महासेनां सूतपुत्रोऽपयाद्भयात्
varūthinīṃ vegavatīṃ vidrutāṃ sapatākinīm |
parigṛhya mahāsenāṃ sūtaputro'payādbhayāt
रथनागाश्वकलिलां पुरस्कृत्य तु वाहिनीम् ।
मद्राणामीश्वरः शल्यो वीक्षमाणोऽपयाद्भयात्
rathanāgāśvakalilāṃ puraskṛtya tu vāhinīm |
madrāṇāmīśvaraḥ śalyo vīkṣamāṇo'payādbhayāt
हतप्रवीरैर्भूयिष्ठैर्ध्वजैर्बहुपताकिभिः ।
वृतः शारद्वतोऽगच्छत्कष्टङ्कष्टमिति ब्रुवन्
hatapravīrairbhūyiṣṭhairdhvajairbahupatākibhiḥ |
vṛtaḥ śāradvato'gacchatkaṣṭaṅkaṣṭamiti bruvan
भोजनीकेन शिष्टेन कलिङ्गारट्टबाह्लिकैः ।
कृतवर्मा वृतो राजन्प्रायात्सुजवनैर्हयैः
bhojanīkena śiṣṭena kaliṅgāraṭṭabāhlikaiḥ |
kṛtavarmā vṛto rājanprāyātsujavanairhayaiḥ
पदातिगणसंयुक्तस्त्रस्तो राजन्भयार्दितः ।
उलूकः प्राद्रवत्तत्र दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम्
padātigaṇasaṃyuktastrasto rājanbhayārditaḥ |
ulūkaḥ prādravattatra dṛṣṭvā droṇaṃ nipātitam
दर्शनीयो युवा चैव शौर्येण कृतलक्षणः ।
दुःशासनो भृशोद्विग्नः प्राद्रवद्गजसंवृतः
darśanīyo yuvā caiva śauryeṇa kṛtalakṣaṇaḥ |
duḥśāsano bhṛśodvignaḥ prādravadgajasaṃvṛtaḥ
रथानामयुतं गृह्य त्रिसाहस्रं च दन्तिनाम् ।
वृषसेनो ययौ तूर्णं दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम्
rathānāmayutaṃ gṛhya trisāhasraṃ ca dantinām |
vṛṣaseno yayau tūrṇaṃ dṛṣṭvā droṇaṃ nipātitam
गजाश्वरथसंयुक्तो वृतश्चैव पदातिभिः ।
दुर्योधनो महाराज प्रायात्तत्र महारथः
gajāśvarathasaṃyukto vṛtaścaiva padātibhiḥ |
duryodhano mahārāja prāyāttatra mahārathaḥ
संशप्तकगणाद्गृह्य हतशेषान्किरीटिना ।
सुशर्मा प्राद्रावद्राजन्दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम्
saṃśaptakagaṇādgṛhya hataśeṣānkirīṭinā |
suśarmā prādrāvadrājandṛṣṭvā droṇaṃ nipātitam
गजान्रथान्समारुह्य व्युदस्य च हयाञ्जनाः ।
प्राद्रवन्सर्वतः सङ्ख्ये दृष्ट्वा रुक्मरथं हतम्
gajānrathānsamāruhya vyudasya ca hayāñjanāḥ |
prādravansarvataḥ saṅkhye dṛṣṭvā rukmarathaṃ hatam
त्वरयन्तः पितॄनन्ये भ्रातॄनन्येऽथ मातुलान् ।
पुत्रानन्ये वयस्यांश्च प्राद्रवन्कुरवस्तदा
tvarayantaḥ pitṝnanye bhrātṝnanye'tha mātulān |
putrānanye vayasyāṃśca prādravankuravastadā
चोदयन्तश्च सैन्यानि स्वस्त्रीयांश्च तथाऽपरे ।
सम्बन्धिनस्तथाऽन्ये च प्राद्रवन्त दिशो दश
codayantaśca sainyāni svastrīyāṃśca tathā'pare |
sambandhinastathā'nye ca prādravanta diśo daśa
प्रकीर्णकेशा विध्वस्ता न द्वावेकत्र धावतः ।
नेदमस्तीति मन्वाना हतोत्साहा हतौजसः
prakīrṇakeśā vidhvastā na dvāvekatra dhāvataḥ |
nedamastīti manvānā hatotsāhā hataujasaḥ
उत्सृज्य कवचानन्ये प्राद्रवंस्तावका विभो ।
अन्योन्यं ते समाक्रोशन्यैनिका भरतर्षभ
utsṛjya kavacānanye prādravaṃstāvakā vibho |
anyonyaṃ te samākrośanyainikā bharatarṣabha
तिष्ठतिष्ठेति न च ते स्वयं तत्रावतस्थिरे ।
धुर्यानुन्मुच्य च रथाद्धतसूतात्स्वलङ्कृतान् ।
अधिरुह्य हयान्योधाः क्षिप्रं पद्भिरचोदयन्
tiṣṭhatiṣṭheti na ca te svayaṃ tatrāvatasthire |
dhuryānunmucya ca rathāddhatasūtātsvalaṅkṛtān |
adhiruhya hayānyodhāḥ kṣipraṃ padbhiracodayan
द्रमाणे तथा सैन्ये त्रस्तरूपे हतौजसि ।
प्रतिस्रोत इव ग्राहो द्रोणपुत्रः परानियात्
dramāṇe tathā sainye trastarūpe hataujasi |
pratisrota iva grāho droṇaputraḥ parāniyāt
तस्यासीत्सुमहद्युद्धं शिखण्डिप्रमुखैर्गणैः ।
प्रभद्रकैश्च पाञ्चालैश्चेदिभिश्च सकेकयैः
tasyāsītsumahadyuddhaṃ śikhaṇḍipramukhairgaṇaiḥ |
prabhadrakaiśca pāñcālaiścedibhiśca sakekayaiḥ
हत्वा बहुविधाः सेनाः पाण्डूनां युद्धदुर्मदः ।
कथञ्चित्सङ्कटान्मुक्तो मत्तद्विरदविक्रमः
hatvā bahuvidhāḥ senāḥ pāṇḍūnāṃ yuddhadurmadaḥ |
kathañcitsaṅkaṭānmukto mattadviradavikramaḥ
द्रवमाणं बलं दृष्ट्वा पलायनकृतक्षणम् ।
दुर्योधनं समासाद्य द्रोणपुत्रोऽब्रवीदिदम्
dravamāṇaṃ balaṃ dṛṣṭvā palāyanakṛtakṣaṇam |
duryodhanaṃ samāsādya droṇaputro'bravīdidam
किमियं द्रवते सेना त्रस्तरूपेव भारत ।
द्रवमाणां च राजेन्द्र नावस्थापयसे रणे
kimiyaṃ dravate senā trastarūpeva bhārata |
dravamāṇāṃ ca rājendra nāvasthāpayase raṇe
त्वं चापि न यथा पूर्वं प्रकृतिस्थो नराधिप ।
कर्णप्रभृतयश्चेमे नावतिष्ठन्ति पार्थिव
tvaṃ cāpi na yathā pūrvaṃ prakṛtistho narādhipa |
karṇaprabhṛtayaśceme nāvatiṣṭhanti pārthiva
अन्येष्वपि च युद्धेषु नैव सेनाऽद्रवत्तदा ।
कच्चित्क्षेमं महाबाहो तव सैन्यस्य भारत
anyeṣvapi ca yuddheṣu naiva senā'dravattadā |
kaccitkṣemaṃ mahābāho tava sainyasya bhārata
कस्पिन्निदं हते राजन्रथसिंहे बलं तव ।
एतामवस्थां संप्राप्तं तन्ममाचक्ष्व कौरव
kaspinnidaṃ hate rājanrathasiṃhe balaṃ tava |
etāmavasthāṃ saṃprāptaṃ tanmamācakṣva kaurava
तत्तु दुर्योधनः श्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य भाषितम् ।
घोरमप्रियमाख्यातुं नाशक्नोत्पार्थिवर्षभः
tattu duryodhanaḥ śrutvā droṇaputrasya bhāṣitam |
ghoramapriyamākhyātuṃ nāśaknotpārthivarṣabhaḥ
भिन्ना नौरिव ते पुत्रो मग्नः शोकमहार्णवे ।
बाष्पेणापिहितो दृष्ट्वा द्रोणपुत्रं रथे स्थितम्
bhinnā nauriva te putro magnaḥ śokamahārṇave |
bāṣpeṇāpihito dṛṣṭvā droṇaputraṃ rathe sthitam
ततः शारद्वतं राजा सव्रीडमिदमब्रवीत् ।
शंसात्र भद्रं ते सर्वं यथा सैन्यमिदं द्रुतम्
tataḥ śāradvataṃ rājā savrīḍamidamabravīt |
śaṃsātra bhadraṃ te sarvaṃ yathā sainyamidaṃ drutam
अथ शारद्वतो राजन्नार्तिमार्च्छन्पुनःपुनः ।
शशंस द्रोणपुत्राय यथा द्रोणो निपातितः
atha śāradvato rājannārtimārcchanpunaḥpunaḥ |
śaśaṃsa droṇaputrāya yathā droṇo nipātitaḥ
कृप उवाच
वयं द्रोणं पुरस्कृत्य पृथिव्यां प्रवरं रथम् ।
प्रावर्तयाम सङ्ग्रामं पाञ्चालैरेव केवलम्
vayaṃ droṇaṃ puraskṛtya pṛthivyāṃ pravaraṃ ratham |
prāvartayāma saṅgrāmaṃ pāñcālaireva kevalam
ततः प्रवृत्ते सङ्ग्रमे विमिश्राः कुरुसोमकाः ।
अन्योन्यमभिगर्जन्तः शस्त्रैर्देहानपातयन्
tataḥ pravṛtte saṅgrame vimiśrāḥ kurusomakāḥ |
anyonyamabhigarjantaḥ śastrairdehānapātayan
वर्तमाने तथा युद्धे क्षीयमाणेषु संयुगे ।
धार्तराष्ट्रेषु सङ्क्रुद्धः पिता तेऽस्त्रमुदैरयत्
vartamāne tathā yuddhe kṣīyamāṇeṣu saṃyuge |
dhārtarāṣṭreṣu saṅkruddhaḥ pitā te'stramudairayat
ततो द्रोणो ब्राह्ममस्त्रं विकुर्वाणो नरर्षभः ।
व्यहनच्छात्रवान्भल्लैः शतशोऽथ सहस्रशः
tato droṇo brāhmamastraṃ vikurvāṇo nararṣabhaḥ |
vyahanacchātravānbhallaiḥ śataśo'tha sahasraśaḥ
पाण्डवाः केकया मात्स्याः पाञ्चालाश्च विशेषतः ।
सङ्ख्ये द्रोणरथं प्राप्य व्यनशन्कालचोदिताः
pāṇḍavāḥ kekayā mātsyāḥ pāñcālāśca viśeṣataḥ |
saṅkhye droṇarathaṃ prāpya vyanaśankālacoditāḥ
सहस्रं नरसिंहानां द्विसाहस्रं च दन्तिनाम् ।
द्रोणो ब्रह्मास्त्रयोगेन प्रेषयामास मृत्यवे
sahasraṃ narasiṃhānāṃ dvisāhasraṃ ca dantinām |
droṇo brahmāstrayogena preṣayāmāsa mṛtyave
आकर्णपलितश्यामो वयसाऽशीतिपञ्चकः ।
रणे पर्यचरद्द्रोणो वृद्धः षोडशवर्षवत्
ākarṇapalitaśyāmo vayasā'śītipañcakaḥ |
raṇe paryacaraddroṇo vṛddhaḥ ṣoḍaśavarṣavat
क्लिश्यमानेषु सैन्येषु वध्यमानेषु राजसु ।
अमर्षवशमापन्नाः पाञ्चाला विमुखाऽभवन्
kliśyamāneṣu sainyeṣu vadhyamāneṣu rājasu |
amarṣavaśamāpannāḥ pāñcālā vimukhā'bhavan
तेषु किञ्चित्प्रभग्नेषु विमुखेषु सपत्नजित् ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणो बभूवार्क इवोदितः
teṣu kiñcitprabhagneṣu vimukheṣu sapatnajit |
divyamastraṃ vikurvāṇo babhūvārka ivoditaḥ
स मध्यं प्राप्य पाण्डूनां शररश्मिः प्रतापवान् ।
मध्यं गत इवादित्यो दुष्प्रेक्ष्यस्ते पिताऽभवत्
sa madhyaṃ prāpya pāṇḍūnāṃ śararaśmiḥ pratāpavān |
madhyaṃ gata ivādityo duṣprekṣyaste pitā'bhavat
ते दह्यमाना द्रोणेन सूर्येणेव विराजता ।
दग्धवीर्या निरुत्साहा बभूवुर्गतचेतसाः
te dahyamānā droṇena sūryeṇeva virājatā |
dagdhavīryā nirutsāhā babhūvurgatacetasāḥ
तान्दृष्ट्वा पीडितान्बाणैर्द्रोणेन मधुसूदनः ।
जयैषी पाण्डुपुत्राणामिदं वचनमब्रवीत्
tāndṛṣṭvā pīḍitānbāṇairdroṇena madhusūdanaḥ |
jayaiṣī pāṇḍuputrāṇāmidaṃ vacanamabravīt
नैष जातु नरैः शक्यो जेतुं शस्त्रभृतां वरः ।
अपि वृत्रहणा सङ्ख्ये रथयूथपयूथपः
naiṣa jātu naraiḥ śakyo jetuṃ śastrabhṛtāṃ varaḥ |
api vṛtrahaṇā saṅkhye rathayūthapayūthapaḥ
ते यूयं धर्ममुत्सृज्य जयं रक्षत पाण्डवाः ।
यथा वः संयुगे सर्वान्न हन्याद्रुक्मवाहनः
te yūyaṃ dharmamutsṛjya jayaṃ rakṣata pāṇḍavāḥ |
yathā vaḥ saṃyuge sarvānna hanyādrukmavāhanaḥ
अश्वत्थाम्नि हते नैष युध्येदिति मतिर्मम ।
हतं तं संयुगे कश्चिदाख्यात्वस्मै मृषा नरः
aśvatthāmni hate naiṣa yudhyediti matirmama |
hataṃ taṃ saṃyuge kaścidākhyātvasmai mṛṣā naraḥ
एतन्नारोचयद्वाक्यं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अरोचयंस्तु सर्वेऽन्ये कृच्छ्रेण तु युधिष्ठिरः
etannārocayadvākyaṃ kuntīputro dhanañjayaḥ |
arocayaṃstu sarve'nye kṛcchreṇa tu yudhiṣṭhiraḥ
भीमसेनस्तु सव्रीडमब्रवीत्पितरं तव ।
अश्वत्थामा हत इति तं नाबुध्यत ते पिता
bhīmasenastu savrīḍamabravītpitaraṃ tava |
aśvatthāmā hata iti taṃ nābudhyata te pitā
स शङ्कमानस्तन्मिथ्या धर्मराजमपृच्छत ।
हतं वाऽप्यहतं वाऽऽजौ त्वां पिता पुत्रवत्सलः
sa śaṅkamānastanmithyā dharmarājamapṛcchata |
hataṃ vā'pyahataṃ vā''jau tvāṃ pitā putravatsalaḥ
तमतथ्यभये मग्नो जये सक्तो युधिष्ठिरः ।
अश्वत्थामानमायोधे हतं दृष्ट्वा महागजम्
tamatathyabhaye magno jaye sakto yudhiṣṭhiraḥ |
aśvatthāmānamāyodhe hataṃ dṛṣṭvā mahāgajam
भीमेन गिरिवर्ष्माणं मालवस्येन्द्रवर्मणः ।
उपसृत्य तदा द्रोणमुच्चैरिदमुवाच ह
bhīmena girivarṣmāṇaṃ mālavasyendravarmaṇaḥ |
upasṛtya tadā droṇamuccairidamuvāca ha
यस्यार्थे शस्त्रमादत्से यमवेक्ष्य च जीवसि ।
पुत्रस्ते दयितो नित्यं सोश्वत्थामा निपातितः
yasyārthe śastramādatse yamavekṣya ca jīvasi |
putraste dayito nityaṃ sośvatthāmā nipātitaḥ
शेते विनिहतो भूमौ वने सिंहशिशुर्यथा
śete vinihato bhūmau vane siṃhaśiśuryathā
जानन्नप्यनृतस्याथ दोषान्स द्विजसत्तमम् ।
अव्यक्तमब्रवीद्राजा हतः कुञ्जर इत्युत
jānannapyanṛtasyātha doṣānsa dvijasattamam |
avyaktamabravīdrājā hataḥ kuñjara ityuta
स त्वां निहतमाक्रन्दे श्रुत्वा सन्तापतापितः ।
नियम्य दिव्यान्यस्त्राणि नायुध्यत यथा पुरा
sa tvāṃ nihatamākrande śrutvā santāpatāpitaḥ |
niyamya divyānyastrāṇi nāyudhyata yathā purā
तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकातुरमचेतसम् ।
पाञ्चालराजस्य सुतः क्रुरकर्मा समाद्रवत्
taṃ dṛṣṭvā paramodvignaṃ śokāturamacetasam |
pāñcālarājasya sutaḥ krurakarmā samādravat
तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकातुरमचेतसम् ।
दिव्यान्यस्त्राण्यथोत्सृज्य रणे प्रायमुपाविशत्
taṃ dṛṣṭvā paramodvignaṃ śokāturamacetasam |
divyānyastrāṇyathotsṛjya raṇe prāyamupāviśat
ततोऽस्य केशान्सव्येन गृहीत्वा पाणिना तदा ।
पार्षतः क्रोशमानानां वीराणामच्छिनच्छिरः
tato'sya keśānsavyena gṛhītvā pāṇinā tadā |
pārṣataḥ krośamānānāṃ vīrāṇāmacchinacchiraḥ
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति ते सर्वतोऽब्रुवन् ।
तथैव चार्जुनो वाहादवरुह्यैनमाद्रवत्
na hantavyo na hantavya iti te sarvato'bruvan |
tathaiva cārjuno vāhādavaruhyainamādravat
उद्यम्य त्वरितो बाहुं ब्रुवाणश्च पुनःपुनः ।
जीवन्तमानयाचार्यं मावधीरिति धर्मवित्
udyamya tvarito bāhuṃ bruvāṇaśca punaḥpunaḥ |
jīvantamānayācāryaṃ māvadhīriti dharmavit
तथा निवार्यमाणेन कौरवैरर्जुनेन च ।
हत एव नृशंसेन पिता तव नरर्षभ
tathā nivāryamāṇena kauravairarjunena ca |
hata eva nṛśaṃsena pitā tava nararṣabha
सैनिकाश्च ततः सर्वे प्राद्रवन्त भयार्दिताः ।
वयं चापि निरुत्साहा हते पितरि तेऽनघ
sainikāśca tataḥ sarve prādravanta bhayārditāḥ |
vayaṃ cāpi nirutsāhā hate pitari te'nagha
सञ्जय उवाच
तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्तु निधनं पितुराहवे ।
क्रोधमाहारयत्तीव्रं दण्डाहत इवोरगः
tacchrutvā droṇaputrastu nidhanaṃ piturāhave |
krodhamāhārayattīvraṃ daṇḍāhata ivoragaḥ
ततः क्रुद्धो रणे द्रौणिर्भृशं जज्वाल मारिष ।
यथेन्धनं महत्प्राप्य प्राज्वलद्धव्यवाहनः
tataḥ kruddho raṇe drauṇirbhṛśaṃ jajvāla māriṣa |
yathendhanaṃ mahatprāpya prājvaladdhavyavāhanaḥ
तलं तलेन निष्पिष्य दन्तैर्दन्तानुपास्पृशत् ।
निःश्वसन्नुरगो यद्वल्लोहिताक्षोऽभवत्तदा
talaṃ talena niṣpiṣya dantairdantānupāspṛśat |
niḥśvasannurago yadvallohitākṣo'bhavattadā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)