द्रोण पर्व

अध्याय 17: संशप्तक अर्जुन-वध की शपथ लेते हैं

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि द्रोणाभिषेकपर्वणि सप्तदशोऽध्यायः ॥

50 श्लोक · 17 में से 203

इस अध्याय में क्या होता है

संशप्तक अर्जुन-वध की शपथ लेते हैं

उस रात लज्जित द्रोण दुर्योधन से कहते हैं कि अर्जुन के पास रहते युधिष्ठिर को कोई नहीं पकड़ सकता; कोई अर्जुन को ललकारकर दूर ले जाए। त्रिगर्तराज सुशर्मा और उसके भाई सत्यरथ, सत्यवर्मा, सत्यव्रत, सत्येषु और सत्यकर्मा यह बीड़ा उठाते हैं; उनके साथ मालव, तुण्डिकेर, मावेल्लक, ललित्थ और मद्रक दसियों सहस्र रथ लेकर आते हैं। वे अग्नि की पूजा करते हैं, कुश के वस्त्र पहनते हैं, ब्राह्मणों को दान देते हैं और शपथ लेते हैं: यदि अर्जुन को मारे बिना लौटें तो हमें ब्रह्महत्यारों, मद्यपों, शरणागत-त्यागियों और नास्तिकों के लोक मिलें। फिर वे दक्षिण दिशा की ओर अर्जुन को ललकारते हैं। ललकार कभी न ठुकराने के व्रत से बँधे अर्जुन पाञ्चाल सत्यजित को रक्षक नियुक्त कर युधिष्ठिर से आज्ञा लेते हैं।

सञ्जय उवाच

17.1

ते सेने शिबिरं गत्वा न्यविशेतां विशाम्पते ।
यथाभागं यथान्यायं यथागुल्मं च सर्वशः

te sene śibiraṃ gatvā nyaviśetāṃ viśāmpate |
yathābhāgaṃ yathānyāyaṃ yathāgulmaṃ ca sarvaśaḥ

17.2

कृत्वाऽवहारं सैन्यानां द्रोणः परमदुर्मनाः ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य सव्रीडमिदमब्रवीत्

kṛtvā'vahāraṃ sainyānāṃ droṇaḥ paramadurmanāḥ |
duryodhanamabhiprekṣya savrīḍamidamabravīt

17.3

उक्तमेतन्मया पूर्वं न तिष्ठति धन्जये ।
शक्यो ग्रहीतुं सङ्ग्रामे देवैरपि युधिष्ठिरः

uktametanmayā pūrvaṃ na tiṣṭhati dhanjaye |
śakyo grahītuṃ saṅgrāme devairapi yudhiṣṭhiraḥ

17.4

इति तद्वः प्रयततां कृतं पार्थेन संयुगे ।
मा विशङ्कीर्वचो मह्यमजेयौ कृष्णपाण्डवौ

iti tadvaḥ prayatatāṃ kṛtaṃ pārthena saṃyuge |
mā viśaṅkīrvaco mahyamajeyau kṛṣṇapāṇḍavau

17.5

अपनीते तु योगेन केनचिच्छ्वेतवाहने ।
तत एष्यति ते राजन्वशमेष युधिष्ठिरः

apanīte tu yogena kenacicchvetavāhane |
tata eṣyati te rājanvaśameṣa yudhiṣṭhiraḥ

17.6

कश्चिदाहूय तं सङ्ख्ये देशमन्यं प्रकर्षतु ।
तमजित्वा न कौन्तेयो निवर्तेत कथञ्चन

kaścidāhūya taṃ saṅkhye deśamanyaṃ prakarṣatu |
tamajitvā na kaunteyo nivarteta kathañcana

17.7

एतस्मिन्नन्तरे शून्येधर्मराजमहं नृप ।
ग्रहीष्यामि चमूं भित्त्वा धृष्टद्युम्नस्य पश्यतः

etasminnantare śūnyedharmarājamahaṃ nṛpa |
grahīṣyāmi camūṃ bhittvā dhṛṣṭadyumnasya paśyataḥ

17.8

अर्जुनेन परित्यक्तो न चेत्त्रासात्पलायते ।
मामुपायान्तमालोक्य गृहीतं विद्धि पाण्डवम्

arjunena parityakto na cettrāsātpalāyate |
māmupāyāntamālokya gṛhītaṃ viddhi pāṇḍavam

17.9

एवं तेऽहं महाराज धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
समानेष्यामि सगणं वशमद्य न संशयः

evaṃ te'haṃ mahārāja dharmaputraṃ yudhiṣṭhiram |
samāneṣyāmi sagaṇaṃ vaśamadya na saṃśayaḥ

17.10

यदि तिष्ठति सङ्ग्रामे मुहूर्तमपि पाण्डवः ।
अथापयाति सङ्ग्रामाद्विजयात्तद्विशिष्यते

yadi tiṣṭhati saṅgrāme muhūrtamapi pāṇḍavaḥ |
athāpayāti saṅgrāmādvijayāttadviśiṣyate

17.11

द्रोणस्य तद्वचः श्रुत्वा त्रिगर्ताधिपतिस्तदा ।
भ्रातृभिः सहितो राजन्निदं वचनमब्रवीत्

droṇasya tadvacaḥ śrutvā trigartādhipatistadā |
bhrātṛbhiḥ sahito rājannidaṃ vacanamabravīt

17.12

वयं विनिकृता राजन्सदा गाण्डीवधन्वना ।
अनागःस्वपि चागस्तत्कृतमस्मासु तेन वै

vayaṃ vinikṛtā rājansadā gāṇḍīvadhanvanā |
anāgaḥsvapi cāgastatkṛtamasmāsu tena vai

17.13

ते वयं स्मरमाणास्तान्विनिकारान्पृथग्विधान् ।
क्रोधाग्निना दह्यमाना ह्यशेमहि सदा निशि

te vayaṃ smaramāṇāstānvinikārānpṛthagvidhān |
krodhāgninā dahyamānā hyaśemahi sadā niśi

17.14

स नो दिष्ट्याऽस्त्रसम्पन्नश्चक्षुर्विषयमागतः ।
कर्तारः स्मरयं कर्म यच्चिकीर्षाम हृद्गतम्

sa no diṣṭyā'strasampannaścakṣurviṣayamāgataḥ |
kartāraḥ smarayaṃ karma yaccikīrṣāma hṛdgatam

17.15

भवतश्च प्रियं यत्स्यादस्माकं च यशस्करम् ।
वयमेनं हनिष्यामो निकृष्यायोधनाद्बहिः

bhavataśca priyaṃ yatsyādasmākaṃ ca yaśaskaram |
vayamenaṃ haniṣyāmo nikṛṣyāyodhanādbahiḥ

17.16

अद्यास्त्वनर्जुना भूमिरत्रिगर्ताऽŒवा पुनः ।
सत्यं ते प्रतिजानीमो नैतन्मिथ्या भविष्यति

adyāstvanarjunā bhūmiratrigartā'Œvā punaḥ |
satyaṃ te pratijānīmo naitanmithyā bhaviṣyati

17.17

एवं सत्यरथश्चोक्त्वा सत्यवर्मा च भारत ।
सत्यव्रतश्च सत्येषुः सत्यकर्मा तथैव च

evaṃ satyarathaścoktvā satyavarmā ca bhārata |
satyavrataśca satyeṣuḥ satyakarmā tathaiva ca

17.18

सहिता भ्रातरः पञ्च रथानामयुतेन च ।
न्यवर्तन्त महाराज कृत्वा शपथमाहवे

sahitā bhrātaraḥ pañca rathānāmayutena ca |
nyavartanta mahārāja kṛtvā śapathamāhave

17.19

मालवास्तुण्डिकेराश्च रथानामयुतैस्त्रिभिः ।
सुशर्मा च नरव्याघ्रस्त्रिगर्तः प्रस्थलाधिपः

mālavāstuṇḍikerāśca rathānāmayutaistribhiḥ |
suśarmā ca naravyāghrastrigartaḥ prasthalādhipaḥ

17.20

मावेल्लकैर्ललित्थैश्च सहितो मद्रकैरपि ।
रथानामयुतेनैव सोऽगमद्धातृभिः सह

māvellakairlalitthaiśca sahito madrakairapi |
rathānāmayutenaiva so'gamaddhātṛbhiḥ saha

17.21

नानाजनपदेभ्यश्च रथानामयुतं पुनः ।
समुत्थितं विशिष्टानां शपथार्थमुपागमत्

nānājanapadebhyaśca rathānāmayutaṃ punaḥ |
samutthitaṃ viśiṣṭānāṃ śapathārthamupāgamat

17.22

ततो ज्वलनमानर्च्य हुत्वा सर्वे पृथक्पृथक् ।
जगृहुः कुशचीराणि चित्राणि कवचानि च

tato jvalanamānarcya hutvā sarve pṛthakpṛthak |
jagṛhuḥ kuśacīrāṇi citrāṇi kavacāni ca

17.23

ते च बद्धतनुत्राणा घृताक्ताः कुशचीरिणः ।
मौर्वीमेखलिनो वीराः सहस्रशतदक्षिणाः

te ca baddhatanutrāṇā ghṛtāktāḥ kuśacīriṇaḥ |
maurvīmekhalino vīrāḥ sahasraśatadakṣiṇāḥ

17.24

यज्वानः पुत्रिणो लोक्याः कृतकृत्यास्तनुत्यजः ।
योक्ष्यमाणास्तदाऽऽत्मानं यशसा विजयेन च

yajvānaḥ putriṇo lokyāḥ kṛtakṛtyāstanutyajaḥ |
yokṣyamāṇāstadā''tmānaṃ yaśasā vijayena ca

17.25

ब्रह्मचर्युश्रुतिमुखैः क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ।
प्राप्याँल्लोकान्सुयुद्धेन क्षिप्रमेव यियासवः

brahmacaryuśrutimukhaiḥ kratubhiścāptadakṣiṇaiḥ |
prāpyām̐llokānsuyuddhena kṣiprameva yiyāsavaḥ

17.26

ब्राह्ममांस्तर्पयित्वा च निष्कान्दत्वा पृथक्पृथक् ।
गाश्च वासांसि च पुनः समाभाष्य परस्परम्

brāhmamāṃstarpayitvā ca niṣkāndatvā pṛthakpṛthak |
gāśca vāsāṃsi ca punaḥ samābhāṣya parasparam

17.27

द्विजमुख्यैः समुदितैः कृतस्वस्त्ययनाशिषः ।
मुदिताश्च प्रहृष्टाश्च जलं संस्पृश्य निर्मलम्

dvijamukhyaiḥ samuditaiḥ kṛtasvastyayanāśiṣaḥ |
muditāśca prahṛṣṭāśca jalaṃ saṃspṛśya nirmalam

17.28

प्रज्वाल्य कृष्णवर्त्मानमुपागम्य रणव्रतम् ।
तस्मिन्नग्नौ तदा चक्रुः प्रतिज्ञां दृढनिश्चयाः

prajvālya kṛṣṇavartmānamupāgamya raṇavratam |
tasminnagnau tadā cakruḥ pratijñāṃ dṛḍhaniścayāḥ

17.29

शृण्वतां सर्वभूतानामुच्चैर्वाचो बभाषिरे ।
सर्वे धनञ्जयवधे प्रतिज्ञां चापि चक्रिरे ।

śṛṇvatāṃ sarvabhūtānāmuccairvāco babhāṣire |
sarve dhanañjayavadhe pratijñāṃ cāpi cakrire |

17.30

ये वै लोकाश्चाव्रतिनां ये चैव ब्रह्मघातिनाम् ।
मद्यपस्य च ये लोका गुरुदाररतस्य च

ye vai lokāścāvratināṃ ye caiva brahmaghātinām |
madyapasya ca ye lokā gurudāraratasya ca

17.31

ब्रह्मस्वहारिणश्चैव राजपिण्डापहारिणः ।
शरणागतं च त्यजतो याचमानं तथा घ्नतः

brahmasvahāriṇaścaiva rājapiṇḍāpahāriṇaḥ |
śaraṇāgataṃ ca tyajato yācamānaṃ tathā ghnataḥ

17.32

अगारदाहिनां चैव ये च गां निघ्नतामपि ।
अपकारिणां च ये लोका ये च ब्रह्मद्विषामपि

agāradāhināṃ caiva ye ca gāṃ nighnatāmapi |
apakāriṇāṃ ca ye lokā ye ca brahmadviṣāmapi

17.33

स्वभार्यामृतुकालेषु मोहाद्वै नाभिगच्छताम् ।
श्राद्धमैथुनिकानां च ये चाप्यात्मापहारिणाम्

svabhāryāmṛtukāleṣu mohādvai nābhigacchatām |
śrāddhamaithunikānāṃ ca ye cāpyātmāpahāriṇām

17.34

न्यासापहारिणां ये च श्रुतं नाशयतां च ये ।
क्लीबने युध्यमानानां ये च नीचानुसारिणाम्

nyāsāpahāriṇāṃ ye ca śrutaṃ nāśayatāṃ ca ye |
klībane yudhyamānānāṃ ye ca nīcānusāriṇām

17.35

नास्तिकानां च ये लोका येऽग्निमातृपितृत्यजाम् ।
तानाप्नुयामहे लोकान्ये च पापकृतामपि

nāstikānāṃ ca ye lokā ye'gnimātṛpitṛtyajām |
tānāpnuyāmahe lokānye ca pāpakṛtāmapi

17.36

यद्यहत्वा वयं युद्धे निवर्तेम धनञ्जयम् ।
तेन चाभ्यर्दितास्त्रासाद्भवेमहि पराङ्मुखाः

yadyahatvā vayaṃ yuddhe nivartema dhanañjayam |
tena cābhyarditāstrāsādbhavemahi parāṅmukhāḥ

17.37

यदि त्वसुकरं लोके कर्म कुर्याम संयुगे ।
इष्टाँल्लोकान्प्राप्नुयामो वयमद्य न संशयः

yadi tvasukaraṃ loke karma kuryāma saṃyuge |
iṣṭām̐llokānprāpnuyāmo vayamadya na saṃśayaḥ

17.38

एवमुक्त्वा तदा राजंस्तेऽभ्यवर्तन्त संयुगे ।
आह्वयन्तोऽर्जुनं वीराः पितृजुष्टां दिशं प्रति

evamuktvā tadā rājaṃste'bhyavartanta saṃyuge |
āhvayanto'rjunaṃ vīrāḥ pitṛjuṣṭāṃ diśaṃ prati

17.39

आहूतस्तैर्नरव्याघ्रैः पार्थः परपुरञ्चयः ।
धर्मराजमिदं वाक्यमपदान्तरमब्रवीत्

āhūtastairnaravyāghraiḥ pārthaḥ parapurañcayaḥ |
dharmarājamidaṃ vākyamapadāntaramabravīt

17.40

आहूतो न निवर्तेयमिति मे व्रतमाहितम् ।
संशप्तकाश्च मां राजन्नाह्वयन्ति महामृधे

āhūto na nivarteyamiti me vratamāhitam |
saṃśaptakāśca māṃ rājannāhvayanti mahāmṛdhe

17.41

एष च भ्रातृभिः सार्धं सुशर्माऽऽह्वयते रणे ।
वधाय सगणस्यास्य मामनुज्ञातुमर्हसि

eṣa ca bhrātṛbhiḥ sārdhaṃ suśarmā''hvayate raṇe |
vadhāya sagaṇasyāsya māmanujñātumarhasi

17.42

नैतच्छक्नोमि संसोढुमाह्वानं पुरुषर्षभ ।
सत्यं ते प्रतिजानामि हतान्विद्धि परान्युधि

naitacchaknomi saṃsoḍhumāhvānaṃ puruṣarṣabha |
satyaṃ te pratijānāmi hatānviddhi parānyudhi

युधिष्ठिर उवाच

17.43

श्रुतं ते तत्त्वतस्तात यद्द्रोणस्य चिकीर्षितम् ।
यथा तदनृतं तस्य भवेतत्त्वं समाचर

śrutaṃ te tattvatastāta yaddroṇasya cikīrṣitam |
yathā tadanṛtaṃ tasya bhavetattvaṃ samācara

17.44

द्रोणो हि बलवाञ्शूरः कृतास्त्रश्च जितश्रमः ।
प्रतिज्ञातं च तेनैतद्ग्रहणं मे महारथ

droṇo hi balavāñśūraḥ kṛtāstraśca jitaśramaḥ |
pratijñātaṃ ca tenaitadgrahaṇaṃ me mahāratha

अर्जुन उवाच

17.45

अयं वै सत्यजिद्राजन्नद्य त्वां रक्षिता युधि ।
ध्रियमाणे च पाञ्चाल्ये नाचार्यः काममाप्स्यति

ayaṃ vai satyajidrājannadya tvāṃ rakṣitā yudhi |
dhriyamāṇe ca pāñcālye nācāryaḥ kāmamāpsyati

17.46

हते तु पुरुषव्याघ्रे रणे सत्यजिति प्रभो ।
सर्वैरपि समेतैर्वा न स्थातव्यं कथंचन

hate tu puruṣavyāghre raṇe satyajiti prabho |
sarvairapi sametairvā na sthātavyaṃ kathaṃcana

सञ्जय उवाच

17.47

अनुज्ञातस्ततो राज्ञा परिष्वक्तश्च फल्गुनः ।
प्रेम्णा दृष्टश्च बहुधा ह्याशिषश्चास्य योजिताः

anujñātastato rājñā pariṣvaktaśca phalgunaḥ |
premṇā dṛṣṭaśca bahudhā hyāśiṣaścāsya yojitāḥ

17.48

विहायैनं ततः पार्थस्त्रिगर्तान्प्रत्ययाद्बली ।
क्षुधितः क्षुद्विघातार्थं सिंहो मृगगणानिव

vihāyainaṃ tataḥ pārthastrigartānpratyayādbalī |
kṣudhitaḥ kṣudvighātārthaṃ siṃho mṛgagaṇāniva

17.49

ततो दौर्योधनं सैन्यं मुदा परमया युतम् ।
ऋतेऽर्जुनं भृशं क्रुद्धं धर्मराजस्य निग्रहे

tato dauryodhanaṃ sainyaṃ mudā paramayā yutam |
ṛte'rjunaṃ bhṛśaṃ kruddhaṃ dharmarājasya nigrahe

17.50

ततोऽन्योन्येन ते सैन्ये समाजग्मतुरोजसा ।
गङ्गासरय्वौ वेगेन प्रावृषीवोल्बणोदके

tato'nyonyena te sainye samājagmaturojasā |
gaṅgāsarayvau vegena prāvṛṣīvolbaṇodake

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)