महानपनयः सूत ममैवात्र विशेषतः ।
स इदानीमनुप्राप्तो मन्ये सञ्जय शोचतः
mahānapanayaḥ sūta mamaivātra viśeṣataḥ |
sa idānīmanuprāpto manye sañjaya śocataḥ
28 श्लोक · 138 में से 203
धृतराष्ट्र मानते हैं कि बड़ी भूल उन्हीं की थी। उन्होंने सोचा था कि जो बीत गया सो बीत गया, पर अब वे पूछते हैं कि क्या करें, और धैर्य धरकर संहार का वृत्तान्त सुनना चाहते हैं। सञ्जय बताते हैं कि कर्ण और भीम दो बरसते मेघों की तरह बाण बरसाते हैं। भीम के सर्प जैसे बाण कौरव सेना को काटते हैं, और गिरे हाथी, घोड़े और मनुष्य टूटे वृक्षों की तरह धरती ढक लेते हैं। बचे कौरव सैनिक यह कहते भागते हैं कि देवता अर्जुन के लिए हमें मोहित कर रहे हैं, और दूर खड़े होकर युद्ध देखते हैं। रणभूमि में शस्त्रों, चूड़ामणियों और पगड़ियों से भरी रक्त की नदी बहती है। सिद्ध और चारण चकित होते हैं, और सेना दो हाथियों के बीच नरकुल-वन जैसी कुचली जाती है।
धृतराष्ट्र उवाच
महानपनयः सूत ममैवात्र विशेषतः ।
स इदानीमनुप्राप्तो मन्ये सञ्जय शोचतः
mahānapanayaḥ sūta mamaivātra viśeṣataḥ |
sa idānīmanuprāpto manye sañjaya śocataḥ
यद्गतं तद्गतमिति ममासीन्मनसि स्थितम् ।
इदानीमत्र किं कार्य प्रकरिष्यामि सञ्जय
yadgataṃ tadgatamiti mamāsīnmanasi sthitam |
idānīmatra kiṃ kārya prakariṣyāmi sañjaya
यथा ह्येष क्षयो वृत्तो ममापनयसंभवः ।
वीराणां तन्ममाचश्व स्थिरीभूतोऽस्मि सञ्जय
yathā hyeṣa kṣayo vṛtto mamāpanayasaṃbhavaḥ |
vīrāṇāṃ tanmamācaśva sthirībhūto'smi sañjaya
सञ्जय उवाच
कर्णाभीमौ महाराज पराक्रान्तौ महाबलौ ।
वाणवर्षाण्यसृजतां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ
karṇābhīmau mahārāja parākrāntau mahābalau |
vāṇavarṣāṇyasṛjatāṃ vṛṣṭimantāvivāmbudau
भीमनामाङ्किता बाणाः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ।
विविशुः कर्णमासाद्य च्छिन्दन्त इव जीवितम् ।
bhīmanāmāṅkitā bāṇāḥ svarṇapuṅkhāḥ śilāśitāḥ |
viviśuḥ karṇamāsādya cchindanta iva jīvitam |
तथैव कर्णनिर्मुक्ताः शरा बर्हिणवाससः ।
छादयांचक्रिरे वीरं शतशोऽथ सहस्रशः
tathaiva karṇanirmuktāḥ śarā barhiṇavāsasaḥ |
chādayāṃcakrire vīraṃ śataśo'tha sahasraśaḥ
तयोः शरैर्महाराज संपतद्भिः समन्ततः ।
बभूव तत्र सैन्यानां संक्षोभः सागरोत्तरः
tayoḥ śarairmahārāja saṃpatadbhiḥ samantataḥ |
babhūva tatra sainyānāṃ saṃkṣobhaḥ sāgarottaraḥ
भीमचापच्युतैर्वाणैस्तव सैन्यमरिंदम् ।
अवध्यत चमूमध्ये घोररुशीविषोषमैः
bhīmacāpacyutairvāṇaistava sainyamariṃdam |
avadhyata camūmadhye ghoraruśīviṣoṣamaiḥ
वारणैः पतितै राजन्वाजिभिश्च नरैः सह ।
अदृश्यत मही कीर्णा वातभग्नैरिव द्रुमैः ।
vāraṇaiḥ patitai rājanvājibhiśca naraiḥ saha |
adṛśyata mahī kīrṇā vātabhagnairiva drumaiḥ |
ते वध्यमानाः समरे भीमचापच्युतैः शरैः
ते शूरा हतभूयिष्ठा हताश्चरथवारणाः ।
te vadhyamānāḥ samare bhīmacāpacyutaiḥ śaraiḥ
te śūrā hatabhūyiṣṭhā hatāścarathavāraṇāḥ |
उत्सृज्य भीमकर्णै च सर्वतो व्यद्रवन्दिशः ।
नूनं पार्थार्थमेवास्मान्मोहयन्ति दिवौकसः ।
utsṛjya bhīmakarṇai ca sarvato vyadravandiśaḥ |
nūnaṃ pārthārthamevāsmānmohayanti divaukasaḥ |
यत्कर्णभीमप्रभवैर्वध्यते नो बलं शरैः
एवं ब्रवाणा योधास्ते तावका भयपीडिताः ।
yatkarṇabhīmaprabhavairvadhyate no balaṃ śaraiḥ
evaṃ bravāṇā yodhāste tāvakā bhayapīḍitāḥ |
शारपातं समुत्सृज्य स्थिता युध्ददिदृक्षवः
ततः ग्रावर्तत नदी घोररुपा रणाजिरे ।
śārapātaṃ samutsṛjya sthitā yudhdadidṛkṣavaḥ
tataḥ grāvartata nadī ghorarupā raṇājire |
शूराणां हर्पजननी भीरुणां भयवर्धिनी
वारणाश्वमनुष्याणां रुधिरौघसमुद्भवा ।
śūrāṇāṃ harpajananī bhīruṇāṃ bhayavardhinī
vāraṇāśvamanuṣyāṇāṃ rudhiraughasamudbhavā |
संवृता गतसत्वैश्च मनुष्यगजवाजिभिः
सानुकर्षपताकैश्च द्विपाश्वरथभूषणैः ।
saṃvṛtā gatasatvaiśca manuṣyagajavājibhiḥ
sānukarṣapatākaiśca dvipāśvarathabhūṣaṇaiḥ |
स्यन्दनैरपविध्दैश्च भग्नचक्राक्षकूवरैः
जातरुपरिष्कारैर्धनुर्भिः सुमहास्वनैः ।
syandanairapavidhdaiśca bhagnacakrākṣakūvaraiḥ
jātarupariṣkārairdhanurbhiḥ sumahāsvanaiḥ |
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिर्नाराचैश्च सहस्रशः ।
कर्णपाण्डवनिर्मुक्तैर्निर्मुक्तैरिव पन्नगैः ।
suvarṇapuṅkhairiṣubhirnārācaiśca sahasraśaḥ |
karṇapāṇḍavanirmuktairnirmuktairiva pannagaiḥ |
प्रासतोमरसंघातैः खङ्गैश्च सपरश्वथैः
सुवर्णविकृतैश्चापि गदामुसलपट्टसैः ।
prāsatomarasaṃghātaiḥ khaṅgaiśca saparaśvathaiḥ
suvarṇavikṛtaiścāpi gadāmusalapaṭṭasaiḥ |
वज्रैश्च विविधाकारैः शक्तिभिः परिघैरपि
शतघ्निभिश्च चित्राभिर्वभौ भारतमेदिनी ।
vajraiśca vividhākāraiḥ śaktibhiḥ parighairapi
śataghnibhiśca citrābhirvabhau bhāratamedinī |
कनकाङ्गदहारैश्च कुण्डलैर्मुकुटैस्तथा
वलयैरपविध्दैश्च तत्रैवाङ्गुलिवेष्टकैः ।
kanakāṅgadahāraiśca kuṇḍalairmukuṭaistathā
valayairapavidhdaiśca tatraivāṅguliveṣṭakaiḥ |
चूडामणिभिरुष्णीषैः खर्णसूत्रैश्च मारिष
cūḍāmaṇibhiruṣṇīṣaiḥ kharṇasūtraiśca māriṣa
तनुत्रैः सतलत्रैश्च हारैर्निष्कैश्च भारत ।
वस्त्रैश्छत्रैश्च विध्वस्तैश्चामरव्यजनैरपि
tanutraiḥ satalatraiśca hārairniṣkaiśca bhārata |
vastraiśchatraiśca vidhvastaiścāmaravyajanairapi
गजाश्चमनुजैर्भिन्नैः शोणिताक्तैश्च पत्रिभिः ।
तैश्तैश्च विविधैर्भिन्नैस्तत्रतत्र वसुन्धरा
gajāścamanujairbhinnaiḥ śoṇitāktaiśca patribhiḥ |
taiśtaiśca vividhairbhinnaistatratatra vasundharā
परतितैरपविध्दैश्च विबभौ द्यौरिव ग्रहैः ।
अचिन्त्यमद्भुतं चैव तयोः कर्मातिमानुषम्
paratitairapavidhdaiśca vibabhau dyauriva grahaiḥ |
acintyamadbhutaṃ caiva tayoḥ karmātimānuṣam
दृष्ट्वा चारणसिध्दानां विस्मयः समजायत ।
अग्नेर्वायुसहायस्य गतिः कक्ष इवाहवे
dṛṣṭvā cāraṇasidhdānāṃ vismayaḥ samajāyata |
agnervāyusahāyasya gatiḥ kakṣa ivāhave
आसीद्भीमसहायस्य रौद्रमाधिरथेर्गतम् ।
निपातितध्वजरथं हतवाजिनरद्विपम्
āsīdbhīmasahāyasya raudramādhirathergatam |
nipātitadhvajarathaṃ hatavājinaradvipam
गजाभ्यां संप्रयुक्ताभ्यामासीन्नलवनं यथा ।
तथारुपं महत्सैन्यमासीत्तव नराधिप
gajābhyāṃ saṃprayuktābhyāmāsīnnalavanaṃ yathā |
tathārupaṃ mahatsainyamāsīttava narādhipa
विमर्दः कर्णभीमाभ्यामासीच्च परमो रणे
vimardaḥ karṇabhīmābhyāmāsīcca paramo raṇe
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)