द्रोण पर्व

अध्याय 121: सात्यकि पत्थर फेंकने वाले पर्वतीय योद्धाओं को तोड़ते हैं

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे एकविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥

64 श्लोक · 121 में से 203

इस अध्याय में क्या होता है

सात्यकि पत्थर फेंकने वाले पर्वतीय योद्धाओं को तोड़ते हैं

धृतराष्ट्र आश्चर्य करते हैं कि एक ही वीर इतने महारथियों के बीच से कैसे निकल गया, और इसे अपने पुत्र का दुर्भाग्य मानते हैं। सञ्जय बताते हैं कि दुर्योधन की आज्ञा से कौरव शपथ लेकर फिर लौटे। शक, काम्बोज, बाह्लीक, यवन, पारद, कुलिन्द, तङ्गण, अम्बष्ठ और पत्थरों से लड़ने वाले पर्वतीय वीर सात्यकि पर टूट पड़ते हैं। दुःशासन उन्हें यह कहकर उकसाता है कि सात्यकि पाषाण-युद्ध नहीं जानते। सात्यकि नाराचों से आकाश में ही शिलाएँ तोड़ देते हैं। टूटे पत्थरों से कौरवों के अपने सैनिक मरते हैं और पाँच सौ पर्वतीय वीर कटी भुजाओं के साथ गिरते हैं। कोलाहल सुनकर द्रोण उधर रथ ले चलने को कहते हैं, और भागे हुए सैनिक द्रोण की सेना में शरण लेते हैं।

धृतराष्ट्र उवाच

121.1

सम्प्रद्य महत्सैन्यं यान्तं शैनेयमर्जुनम् ।
निर्हीका मम ते पुत्राः किमकुर्वत सञ्जय

sampradya mahatsainyaṃ yāntaṃ śaineyamarjunam |
nirhīkā mama te putrāḥ kimakurvata sañjaya

121.2

कथं वैषां तदा युद्धे धृतिरासीन्मुमूर्षताम् ।
शैनेयचरितं दृष्ट्वा यादृशं सव्यसाचिनः

kathaṃ vaiṣāṃ tadā yuddhe dhṛtirāsīnmumūrṣatām |
śaineyacaritaṃ dṛṣṭvā yādṛśaṃ savyasācinaḥ

121.3

किं नु वक्ष्यन्ति ते क्षात्रं सैन्यमध्ये पराजिताः ।
कथं नु सात्यकिर्युद्धे व्यतिक्रान्तो महायशाः

kiṃ nu vakṣyanti te kṣātraṃ sainyamadhye parājitāḥ |
kathaṃ nu sātyakiryuddhe vyatikrānto mahāyaśāḥ

121.4

कथं च मम पुत्राणां जीवतां तत्र सञ्जय ।
शैनेयोऽभिययौ युद्धे तन्ममाचक्ष्व सञ्जय

kathaṃ ca mama putrāṇāṃ jīvatāṃ tatra sañjaya |
śaineyo'bhiyayau yuddhe tanmamācakṣva sañjaya

121.5

अत्यद्भुतमिदं तात त्वत्सकाशाच्छृणोम्यहम् ।
एकस्य बहुभिः सार्धं शत्रुभिस्तैर्महारथैः

atyadbhutamidaṃ tāta tvatsakāśācchṛṇomyaham |
ekasya bahubhiḥ sārdhaṃ śatrubhistairmahārathaiḥ

121.6

विपरीतमहं मन्ये मन्दभाग्यं सुतं प्रति ।
यत्रावध्यन्त समरे सात्वतेन महारथाः

viparītamahaṃ manye mandabhāgyaṃ sutaṃ prati |
yatrāvadhyanta samare sātvatena mahārathāḥ

121.7

एकस्य हि न पर्याप्तं यत्सैन्यं तस्य सञ्जय ।
क्रुद्धस्य युयुधानस्य सर्वे तिष्ठन्तु पाण्‍डवाः

ekasya hi na paryāptaṃ yatsainyaṃ tasya sañjaya |
kruddhasya yuyudhānasya sarve tiṣṭhantu pāṇ‍ḍavāḥ

121.8

निर्जित्य समरे द्रोणं कृतिनं चित्रयोधिनम् ।
यथा पशुगणान्सिंहस्तद्वद्धन्ता सुतान्मम

nirjitya samare droṇaṃ kṛtinaṃ citrayodhinam |
yathā paśugaṇānsiṃhastadvaddhantā sutānmama

121.9

कृतवर्मादिभिः शूरैर्यत्तैर्बहुभिराहवे ।
युयुधानो न शकितो हन्तुं यत्पुरुषर्षभः

kṛtavarmādibhiḥ śūrairyattairbahubhirāhave |
yuyudhāno na śakito hantuṃ yatpuruṣarṣabhaḥ

121.10

नैतदीदृशकं युद्धं कृतवांस्तत्र फल्गुनः ।
यादृशं कृतवान्युद्धं शिनेर्नप्ता महायशाः

naitadīdṛśakaṃ yuddhaṃ kṛtavāṃstatra phalgunaḥ |
yādṛśaṃ kṛtavānyuddhaṃ śinernaptā mahāyaśāḥ

स़ञ्जय उवाच

121.11

तव दुर्मन्त्रिते राजन्दुर्योधनकृतेन च ।
शृणुष्वावहितो भूत्वा यत्ते वक्ष्यामि भारत

tava durmantrite rājanduryodhanakṛtena ca |
śṛṇuṣvāvahito bhūtvā yatte vakṣyāmi bhārata

121.12

ते पुनः सन्न्यवर्तन्त कृत्वा संशपथान्मिथः ।
परां युद्धे मतिं क्रूरां तव पुत्रस्य शासनात्

te punaḥ sannyavartanta kṛtvā saṃśapathānmithaḥ |
parāṃ yuddhe matiṃ krūrāṃ tava putrasya śāsanāt

121.13

त्रीणि सादिसहस्राणि दुर्योधनपुरोगमाः ।
शककाम्भोजबालह्लीका यवनाः पारदास्तथा

trīṇi sādisahasrāṇi duryodhanapurogamāḥ |
śakakāmbhojabālahlīkā yavanāḥ pāradāstathā

121.14

कुलिन्दास्तङ्कणाम्बष्ठाः पैशाचाश्च सबर्बराः ।
पार्वतीयाश्च राजेन्द्र क्रुद्धाः पाषाणपाणयः ।
अभ्यद्रवन्त शैनेयं शलभाः पावकं यथा

kulindāstaṅkaṇāmbaṣṭhāḥ paiśācāśca sabarbarāḥ |
pārvatīyāśca rājendra kruddhāḥ pāṣāṇapāṇayaḥ |
abhyadravanta śaineyaṃ śalabhāḥ pāvakaṃ yathā

121.15

युक्ताश्च पार्वतीयानां रथाः पाषाणयोधिनाम् ।
शूराः पञ्चशतं राजञ्शैनेयं समुपाद्रवन्

yuktāśca pārvatīyānāṃ rathāḥ pāṣāṇayodhinām |
śūrāḥ pañcaśataṃ rājañśaineyaṃ samupādravan

121.16

ततो रथसहस्रेण महारथशतेन च ।
द्विरदानां सहस्रेण द्विसाहस्रैश्च वाजिभिः

tato rathasahasreṇa mahārathaśatena ca |
dviradānāṃ sahasreṇa dvisāhasraiśca vājibhiḥ

121.17

शरवर्षाणि मुञ्चन्तो विविधानि महारथाः ।
अभ्यद्रवन्त शैनेयमसङ्ख्येयाश्च पत्तयः

śaravarṣāṇi muñcanto vividhāni mahārathāḥ |
abhyadravanta śaineyamasaṅkhyeyāśca pattayaḥ

121.18

तांश्च सञ्चोदयन्सर्वान्घ्नतैनमिति भारत ।
दुःशासनो महाराज सात्यकिं पर्यवारयत्

tāṃśca sañcodayansarvānghnatainamiti bhārata |
duḥśāsano mahārāja sātyakiṃ paryavārayat

121.19

तत्राद्भुतमपश्याम शैनेयचरितं महत् ।
यदेको बहुभिः सार्धमसम्भ्रान्तमयुध्यत

tatrādbhutamapaśyāma śaineyacaritaṃ mahat |
yadeko bahubhiḥ sārdhamasambhrāntamayudhyata

121.20

अवधीच्च रथानीकं द्विरदानां च तद्बलम् ।
सादिनश्चैव तान्सर्वान्दस्यूनपि च सर्वशः

avadhīcca rathānīkaṃ dviradānāṃ ca tadbalam |
sādinaścaiva tānsarvāndasyūnapi ca sarvaśaḥ

121.21

तत्र चक्रैर्विमथितैर्भग्नैश्च परमायुधैः ।
अक्षैश्च बहुधा भग्नैरीषादण्डकबन्धुरैः

tatra cakrairvimathitairbhagnaiśca paramāyudhaiḥ |
akṣaiśca bahudhā bhagnairīṣādaṇḍakabandhuraiḥ

121.22

कुञ्जरैर्मथितैश्चापि ध्वजैश्च विनिपातितैः ।
वर्मभिश्च तथाऽनीकैर्व्यवकीर्णा वसुन्धरा

kuñjarairmathitaiścāpi dhvajaiśca vinipātitaiḥ |
varmabhiśca tathā'nīkairvyavakīrṇā vasundharā

121.23

स्रग्भिराभरणैर्वस्त्रैरनुकर्षैश्च मारिष ।
सञ्छन्ना वसुधा तत्र द्यौर्ग्रहैरिव भारत

sragbhirābharaṇairvastrairanukarṣaiśca māriṣa |
sañchannā vasudhā tatra dyaurgrahairiva bhārata

121.24

गिरिरूपधरैश्चापि पतितैश्च महागजैः ।
म्लेच्छस्थितैर्महाराज भिन्नाञ्जनचयोपमैः

girirūpadharaiścāpi patitaiśca mahāgajaiḥ |
mlecchasthitairmahārāja bhinnāñjanacayopamaiḥ

121.25

मृगैर्मन्द्रैश्च भद्रैश्च मृगमन्द्रैस्तथाऽपरैः ।
भद्रैर्मन्द्रमृगैश्चैव मृगभद्रैस्तथैव च

mṛgairmandraiśca bhadraiśca mṛgamandraistathā'paraiḥ |
bhadrairmandramṛgaiścaiva mṛgabhadraistathaiva ca

121.26

भद्रमन्द्रैश्चैव तथा तथा भद्रमृगैरपि ।
तत्रतत्र धरा कीर्णा शयानैः पर्वतोपमैः

bhadramandraiścaiva tathā tathā bhadramṛgairapi |
tatratatra dharā kīrṇā śayānaiḥ parvatopamaiḥ

121.27

अञ्जनस्य कुले जाता वामनस्य च भारत ।
सुप्रतीककुले जाता महापद्मकुले तथा

añjanasya kule jātā vāmanasya ca bhārata |
supratīkakule jātā mahāpadmakule tathā

121.28

ऐरावतकुले चैव तथाऽन्येषु कुलेषु च ।
जाता दन्तिवरा राजञ्शेरते बहवो हताः

airāvatakule caiva tathā'nyeṣu kuleṣu ca |
jātā dantivarā rājañśerate bahavo hatāḥ

121.29

वनायुजान्पार्वतीयान्काम्भोजान्बाह्लिकानपि ।
तथा हयवरान्राजन्निजघ्ने तत्र सात्यकिः

vanāyujānpārvatīyānkāmbhojānbāhlikānapi |
tathā hayavarānrājannijaghne tatra sātyakiḥ

121.30

नानादेशसमुत्थांश्च नानाजातींश्च दन्तिनः ।
निजघ्ने तत्र शैनेयः शतशोऽथ सहस्रशः

nānādeśasamutthāṃśca nānājātīṃśca dantinaḥ |
nijaghne tatra śaineyaḥ śataśo'tha sahasraśaḥ

121.31

तेषु प्रकाल्यमानेषु दस्यून्दुःशासनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः

teṣu prakālyamāneṣu dasyūnduḥśāsano'bravīt |
nivartadhvamadharmajñā yudhyadhvaṃ kiṃ sṛtena vaḥ

121.32

तांश्चातिभग्नासन्सम्प्रेक्ष्य पुत्रो दुःशासनस्तव ।
पाषाणयोधिनः शूरान्पार्वतीयानचोदयत्

tāṃścātibhagnāsansamprekṣya putro duḥśāsanastava |
pāṣāṇayodhinaḥ śūrānpārvatīyānacodayat

121.33

अश्मयुद्धेषु कुशला नैतञ्जानापि सात्यकिः ।
अश्मयुद्धमजानन्तं हतैनं युद्धकामुकम्

aśmayuddheṣu kuśalā naitañjānāpi sātyakiḥ |
aśmayuddhamajānantaṃ hatainaṃ yuddhakāmukam

121.34

तथैव कुरवः सर्वे नाश्मयुद्धविशारदाः ।
अभिद्रवत माभैष्ट न वः प्राप्स्यति सात्यकिः

tathaiva kuravaḥ sarve nāśmayuddhaviśāradāḥ |
abhidravata mābhaiṣṭa na vaḥ prāpsyati sātyakiḥ

121.35

ते पार्वतीया राजानः सर्वे पाषाणयोधिनः ।
अभ्यद्रवन्त शैनेयं राजानमिव मन्त्रिणः

te pārvatīyā rājānaḥ sarve pāṣāṇayodhinaḥ |
abhyadravanta śaineyaṃ rājānamiva mantriṇaḥ

121.36

ततो गजशिरःप्रख्यैरुपलैः शैलवासिनः ।
उद्यतैर्युयुधानस्य पुरतस्तस्थुराहवे

tato gajaśiraḥprakhyairupalaiḥ śailavāsinaḥ |
udyatairyuyudhānasya puratastasthurāhave

121.37

क्षेरणीयैस्तथाप्यन्ये सात्वतस्य वधैषिणः ।
चोदितास्तव पुत्रेण सर्वतो रुरुधुर्दिशः

kṣeraṇīyaistathāpyanye sātvatasya vadhaiṣiṇaḥ |
coditāstava putreṇa sarvato rurudhurdiśaḥ

121.38

तेषामापततामेव शिलायुद्धं चिकीर्षताम् ।
सात्यकिः प्रतिसन्धाय निशितान्प्राहिणोच्छरान्

teṣāmāpatatāmeva śilāyuddhaṃ cikīrṣatām |
sātyakiḥ pratisandhāya niśitānprāhiṇoccharān

121.39

तामश्मवृष्टिं तुमुलां पार्वतीयैः समीरिताम् ।
चिच्छेदोरगसंकाशैर्नाराचैः शिनिपुङ्गवः

tāmaśmavṛṣṭiṃ tumulāṃ pārvatīyaiḥ samīritām |
cicchedoragasaṃkāśairnārācaiḥ śinipuṅgavaḥ

121.40

तैरश्मचूर्णैर्दीप्यद्भिः खद्योतानामिव व्रजैः ।
प्रायः सैन्यान्यहन्यन्त हाहाभूतानि मारिष

tairaśmacūrṇairdīpyadbhiḥ khadyotānāmiva vrajaiḥ |
prāyaḥ sainyānyahanyanta hāhābhūtāni māriṣa

121.41

ततः पञ्चशतं शूराः समुद्यतमहाशिलाः ।
निकृत्तबाहवो राजन्निपेतुर्धरणीतले

tataḥ pañcaśataṃ śūrāḥ samudyatamahāśilāḥ |
nikṛttabāhavo rājannipeturdharaṇītale

121.42

सात्वतस्य च भल्लेन निष्पिष्टैस्तैस्तथाऽद्रिभिः ।
न्यपतन्निहता म्लेच्छास्तत्रतत्र गतासवः

sātvatasya ca bhallena niṣpiṣṭaistaistathā'dribhiḥ |
nyapatannihatā mlecchāstatratatra gatāsavaḥ

121.43

ते हन्यमानाः समरे सात्वतेन महात्मना ।
अश्मवृष्टिं महाघोरां पातयन्ति स्म सात्वते

te hanyamānāḥ samare sātvatena mahātmanā |
aśmavṛṣṭiṃ mahāghorāṃ pātayanti sma sātvate

121.44

पाषाणयोधिनः शूरान्यतमानानवस्थितान् ।
न्यवधीद्बहुसाहस्रांस्तदद्भुतमिवाभवत्

pāṣāṇayodhinaḥ śūrānyatamānānavasthitān |
nyavadhīdbahusāhasrāṃstadadbhutamivābhavat

121.45

ततः पुनर्बस्तमुखैरश्मवृष्टीः समन्ततः ।
अधोबस्तैः स्थूलबस्तैर्दरदैः खसतङ्कणैः

tataḥ punarbastamukhairaśmavṛṣṭīḥ samantataḥ |
adhobastaiḥ sthūlabastairdaradaiḥ khasataṅkaṇaiḥ

121.46

लम्बकैश्च कुणिन्दैश्च क्षिप्ताः क्षिप्ताश्च सात्यकिः ।
नाराचैः प्रतिचिच्छेद प्रतिपत्तिविशारदः

lambakaiśca kuṇindaiśca kṣiptāḥ kṣiptāśca sātyakiḥ |
nārācaiḥ praticiccheda pratipattiviśāradaḥ

121.47

अद्रीणां भिद्यमानानामन्तरिक्षे शितैः शरैः ।
शब्देन प्राद्रवन्सङ्ख्ये रथाश्वगजपत्तयः

adrīṇāṃ bhidyamānānāmantarikṣe śitaiḥ śaraiḥ |
śabdena prādravansaṅkhye rathāśvagajapattayaḥ

121.48

अश्मचूर्णैरवाकीर्णा मनुष्यगजवाजिनः ।
नाशक्नुवन्नवस्थातुं भ्रमरैरिव दंशिताः

aśmacūrṇairavākīrṇā manuṣyagajavājinaḥ |
nāśaknuvannavasthātuṃ bhramarairiva daṃśitāḥ

121.49

हतशिष्टाः सरुधिरा भिन्नमस्तकपिण्‍डिकाः ।
विभिन्नशिरसो राजन्दन्तैश्छिन्नैश्च दन्तिनः ।
निर्धूतैश्च करैर्नागा व्यङ्गाश्च शतशः कृताः

hataśiṣṭāḥ sarudhirā bhinnamastakapiṇ‍ḍikāḥ |
vibhinnaśiraso rājandantaiśchinnaiśca dantinaḥ |
nirdhūtaiśca karairnāgā vyaṅgāśca śataśaḥ kṛtāḥ

121.50

हत्वा पञ्चशतं योधांस्तत्क्षणेनैव मारिष ।
व्यचरत्पृतनामध्ये शैनेयः कृतहस्तवत्

hatvā pañcaśataṃ yodhāṃstatkṣaṇenaiva māriṣa |
vyacaratpṛtanāmadhye śaineyaḥ kṛtahastavat

121.51

कुञ्जराः सन्न्यवर्तन्त युयुधानेन मोहिताः

kuñjarāḥ sannyavartanta yuyudhānena mohitāḥ

121.52

अश्मनां भिद्यमानानां सायकैः श्रूयते ध्वनिः ।
पद्मपत्रेषुधाराणां पतन्तीनामिव ध्वनिः

aśmanāṃ bhidyamānānāṃ sāyakaiḥ śrūyate dhvaniḥ |
padmapatreṣudhārāṇāṃ patantīnāmiva dhvaniḥ

121.53

ततः शब्दः समभवत्तव सैन्यस्य मारिष ।
माधवेनार्द्यमानस्य सागरस्येव पर्वणि

tataḥ śabdaḥ samabhavattava sainyasya māriṣa |
mādhavenārdyamānasya sāgarasyeva parvaṇi

121.54

तं शब्दं तुमुलं श्रुत्वा द्रोणो यन्तारमब्रवीत् ।
एष सूत रणे क्रुद्धः सात्वतानां महारथः

taṃ śabdaṃ tumulaṃ śrutvā droṇo yantāramabravīt |
eṣa sūta raṇe kruddhaḥ sātvatānāṃ mahārathaḥ

121.55

दारयन्बहुधा सैन्यं रणे चरति कालवत् ।
यत्रैष शब्दस्तुमुलस्तत्र सूत रथं नय

dārayanbahudhā sainyaṃ raṇe carati kālavat |
yatraiṣa śabdastumulastatra sūta rathaṃ naya

121.56

पाषाणयोधिभिर्नूनं युयुधानः समागतः ।
तथाहि रथिनः सर्वे हियन्ते विद्रुतैर्हयैः

pāṣāṇayodhibhirnūnaṃ yuyudhānaḥ samāgataḥ |
tathāhi rathinaḥ sarve hiyante vidrutairhayaiḥ

121.57

विशस्त्रकवचा रुग्णास्तत्रतत्र पतन्ति च ।
न शक्नुवन्ति यन्तारः संयन्तुं तुमुले हयान्

viśastrakavacā rugṇāstatratatra patanti ca |
na śaknuvanti yantāraḥ saṃyantuṃ tumule hayān

सञ्जय उवाच

121.58

इत्येतद्वचनं श्रुत्वा भारद्वाजस्य सारथिः ।
प्रत्युवाच ततो द्रोणं सर्वशस्त्रभृतां वरम्

ityetadvacanaṃ śrutvā bhāradvājasya sārathiḥ |
pratyuvāca tato droṇaṃ sarvaśastrabhṛtāṃ varam

121.59

सैन्यं द्रवति चायुष्मन्कौरवेयं समन्ततः ।
पश्य योधान्रणे भग्नान्धावतो वै ततस्ततः

sainyaṃ dravati cāyuṣmankauraveyaṃ samantataḥ |
paśya yodhānraṇe bhagnāndhāvato vai tatastataḥ

121.60

इमे च संहताः शूराः पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ।
त्वामेव हि जिघांसन्त आद्रवन्ति समन्ततः

ime ca saṃhatāḥ śūrāḥ pāñcālāḥ pāṇḍavaiḥ saha |
tvāmeva hi jighāṃsanta ādravanti samantataḥ

121.61

अत्र कार्यं समाधत्स्व प्राप्तकालमरिन्दम ।
स्वाने वा गमने वापि दूरं यातश्च सात्यकिः

atra kāryaṃ samādhatsva prāptakālamarindama |
svāne vā gamane vāpi dūraṃ yātaśca sātyakiḥ

सञ्चय उवाच

121.62

तथैवं वदतस्तस्य भारद्वाजस्य सारथेः ।
प्रत्यदृश्यत शैनेयो निघ्नन्बहुविधान्रथान्

tathaivaṃ vadatastasya bhāradvājasya sāratheḥ |
pratyadṛśyata śaineyo nighnanbahuvidhānrathān

121.63

ते वध्यमानाः समरे युयुधानेन तावकाः ।
युयुधानरथं त्यक्त्वा द्रोणानीकाय दुद्रुवुः

te vadhyamānāḥ samare yuyudhānena tāvakāḥ |
yuyudhānarathaṃ tyaktvā droṇānīkāya dudruvuḥ

121.64

यैस्तु दुःशासनः सार्धं रथैः पूर्वं न्यवर्तत ।
ते भीतास्त्वभ्यधावन्त सर्वे द्रोणरथं प्रति

yaistu duḥśāsanaḥ sārdhaṃ rathaiḥ pūrvaṃ nyavartata |
te bhītāstvabhyadhāvanta sarve droṇarathaṃ prati

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)