अध्याय 122: द्रोण दुःशासन को धिक्कारते हैं, धृष्टद्युम्न से लड़ते हैं

दुःशासनरथं दृष्ट्वा समीपे पर्यवस्थितम् ।
भारद्वाजस्ततो वाक्यं दुःशासनमथाब्रवीत्

duḥśāsanarathaṃ dṛṣṭvā samīpe paryavasthitam |
bhāradvājastato vākyaṃ duḥśāsanamathābravīt

दुःशासन रथाः सर्वे कस्माच्चैते प्रविद्रुताः ।
कच्चित्क्षेमं तु नृपतेः कच्चिज्जीवति सैन्धवः

duḥśāsana rathāḥ sarve kasmāccaite pravidrutāḥ |
kaccitkṣemaṃ tu nṛpateḥ kaccijjīvati saindhavaḥ

राजपुत्रो भवानत्र राजभ्राता महारथः ।
किमर्थं द्रवते युद्धे यौवराज्यमवाप्य च

rājaputro bhavānatra rājabhrātā mahārathaḥ |
kimarthaṃ dravate yuddhe yauvarājyamavāpya ca

दासी जिताऽसि द्यूते त्वं यथा कामचरी भव ।
वाससां वाहिका राज्ञो भ्रातुर्ज्येष्ठस्य मे भव

dāsī jitā'si dyūte tvaṃ yathā kāmacarī bhava |
vāsasāṃ vāhikā rājño bhrāturjyeṣṭhasya me bhava

न सन्ति पतयः सर्वे तेऽद्य षण्ढतिलैः समाः ।
दुःशासनैवं कस्मात्त्वं पूर्वमुक्त्वा पलायसे

na santi patayaḥ sarve te'dya ṣaṇḍhatilaiḥ samāḥ |
duḥśāsanaivaṃ kasmāttvaṃ pūrvamuktvā palāyase

स्वयं वैरं महत्कृत्वा पाञ्चालैः पाण्डवैः सह ।
एकं सात्यकिमासाद्य कथं भीतोऽसि संयुगे

svayaṃ vairaṃ mahatkṛtvā pāñcālaiḥ pāṇḍavaiḥ saha |
ekaṃ sātyakimāsādya kathaṃ bhīto'si saṃyuge

न जानीषे पुरा त्वं तु गृह्णन्नक्षान्दुरोदरे ।
शरा ह्येते भविष्यन्ति दारुणाशीविषोपमाः

na jānīṣe purā tvaṃ tu gṛhṇannakṣāndurodare |
śarā hyete bhaviṣyanti dāruṇāśīviṣopamāḥ

अप्रियाणां हि वचनं पाण्डवस्य विशेषतः ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशस्त्वन्मूलो ह्यभवत्पुरा

apriyāṇāṃ hi vacanaṃ pāṇḍavasya viśeṣataḥ |
draupadyāśca parikleśastvanmūlo hyabhavatpurā

क्व ते मानश्च दर्पश्च क्व ते वीर्यं क्व गर्जितम् ।
आशीविषसमान्पार्थान्कोपयित्वा क्व यास्यसि

kva te mānaśca darpaśca kva te vīryaṃ kva garjitam |
āśīviṣasamānpārthānkopayitvā kva yāsyasi

शोच्येयं भारती सेना राज्यं चैव सुयोधनः ।
यस्य त्वं कर्कशो भ्राता पलायनपरायणः

śocyeyaṃ bhāratī senā rājyaṃ caiva suyodhanaḥ |
yasya tvaṃ karkaśo bhrātā palāyanaparāyaṇaḥ

ननु नाम त्वया वीर दार्यमाणा भयार्दिता ।
स्वबाहुबलमास्थाय रक्षितव्या ह्यनीकिनी

nanu nāma tvayā vīra dāryamāṇā bhayārditā |
svabāhubalamāsthāya rakṣitavyā hyanīkinī

स त्वमद्य रणं हित्वा भीतो हर्षयसे परान् ।
विद्रुते त्वयि सैन्यस्य नायके शत्रुमूदन ।
कोऽन्यः स्थास्यति सङ्ग्रामे भीतो भीते व्यपाश्रये

sa tvamadya raṇaṃ hitvā bhīto harṣayase parān |
vidrute tvayi sainyasya nāyake śatrumūdana |
ko'nyaḥ sthāsyati saṅgrāme bhīto bhīte vyapāśraye

एकेन सात्वतेनाद्य युध्यमानस्य तेन वै ।
पलायने तव मतिः सङ्ग्रामाद्धि प्रवर्तते

ekena sātvatenādya yudhyamānasya tena vai |
palāyane tava matiḥ saṅgrāmāddhi pravartate

यदा गाण्डीवधन्वानं भीमसेनं च कौरव ।
यमौ च द्रक्ष्यसि रणे तदा वै किं करिष्यसि

yadā gāṇḍīvadhanvānaṃ bhīmasenaṃ ca kaurava |
yamau ca drakṣyasi raṇe tadā vai kiṃ kariṣyasi

युधि फल्गुनबाणानां मूर्याग्निसमवर्चसाम् ।
न तुल्याः सात्यकिशरा येभ्यो भीतः पलायसे

yudhi phalgunabāṇānāṃ mūryāgnisamavarcasām |
na tulyāḥ sātyakiśarā yebhyo bhītaḥ palāyase

त्वरितो वीर गच्छ त्वं गान्धार्युदरमाविश ।
पृथिव्यां धावमानस्य नान्यत्पश्यामि जीवनम्

tvarito vīra gaccha tvaṃ gāndhāryudaramāviśa |
pṛthivyāṃ dhāvamānasya nānyatpaśyāmi jīvanam

यदि तावत्कृता बुद्धिः पलायनपरायणा ।
पृथिवी धर्मराजाय शमेनैव प्रदीयताम्

yadi tāvatkṛtā buddhiḥ palāyanaparāyaṇā |
pṛthivī dharmarājāya śamenaiva pradīyatām

यावत्फल्गुननाराचा निर्मुक्तोरगसन्निभाः ।
नाविशन्ति शरीरं ते तावत्संशाम्य पाण्डवैः

yāvatphalgunanārācā nirmuktoragasannibhāḥ |
nāviśanti śarīraṃ te tāvatsaṃśāmya pāṇḍavaiḥ

यावत्ते पृथिवीं पार्था हत्वा भ्रातृशतं रणे ।
नाक्षिपन्ति महात्मानस्तावत्संशाम्य पाण्डवैः

yāvatte pṛthivīṃ pārthā hatvā bhrātṛśataṃ raṇe |
nākṣipanti mahātmānastāvatsaṃśāmya pāṇḍavaiḥ

यावन्न क्रुध्यते राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कृष्णश्च समरश्लाघी तावत्संशाम्य पाण्डवैः

yāvanna krudhyate rājā dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
kṛṣṇaśca samaraślāghī tāvatsaṃśāmya pāṇḍavaiḥ

यावद्भीमो महाबाहुर्विगाह्य महतीं चमूम् ।
सोदरांस्ते न मृद्राति तावत्संशाम्य पाण्डवैः

yāvadbhīmo mahābāhurvigāhya mahatīṃ camūm |
sodarāṃste na mṛdrāti tāvatsaṃśāmya pāṇḍavaiḥ

पूर्वमुक्तश्च ते भ्राता भीष्मेणासौ सुयोधनः ।
अजेयाः पाण्डवाः सङ्ख्ये सौम्य संशाम्य तैः सह

pūrvamuktaśca te bhrātā bhīṣmeṇāsau suyodhanaḥ |
ajeyāḥ pāṇḍavāḥ saṅkhye saumya saṃśāmya taiḥ saha

मया शमवता चोक्तो रक्ष शेषं सुयोधन ।
संशाम्य पार्थैस्त्वं रक्ष वीर सर्वान्महीक्षितः

mayā śamavatā cokto rakṣa śeṣaṃ suyodhana |
saṃśāmya pārthaistvaṃ rakṣa vīra sarvānmahīkṣitaḥ

न च तत्कृतवान्मन्दस्तव भ्रातां सुयोधनः ।
स युद्धे धृतिमास्थाय यत्तो युध्यस्व पाण्डवैः

na ca tatkṛtavānmandastava bhrātāṃ suyodhanaḥ |
sa yuddhe dhṛtimāsthāya yatto yudhyasva pāṇḍavaiḥ

तवापि शोणितं भीमः पास्यतीति मया श्रुतम् ।
तच्चाप्यवितथं तस्य तत्तथैव भविष्यति

tavāpi śoṇitaṃ bhīmaḥ pāsyatīti mayā śrutam |
taccāpyavitathaṃ tasya tattathaiva bhaviṣyati

किं भीमस्य न जानासि विक्रमं त्वं सुबालिश ।
यत्त्वया वैरमारब्धं संयुगे प्रपलायिना

kiṃ bhīmasya na jānāsi vikramaṃ tvaṃ subāliśa |
yattvayā vairamārabdhaṃ saṃyuge prapalāyinā

गच्छ तूर्णं रथेनैव यत्र तिष्ठति सात्यकिः ।
त्वया हीनं बलं ह्येतद्विद्रविष्यति भारत ॥
आत्मार्थं योधय रणे सात्यकिं सत्यविक्रमम्

gaccha tūrṇaṃ rathenaiva yatra tiṣṭhati sātyakiḥ |
tvayā hīnaṃ balaṃ hyetadvidraviṣyati bhārata ||
ātmārthaṃ yodhaya raṇe sātyakiṃ satyavikramam

एवमुक्तस्तव सुतो नाब्रवीत्किञ्चिदप्यसौ ।
श्रुतं चाश्रुतवत्कृत्वा प्रायाद्येन स सात्यकिः

evamuktastava suto nābravītkiñcidapyasau |
śrutaṃ cāśrutavatkṛtvā prāyādyena sa sātyakiḥ

सैन्येन महता युक्तो म्लेच्छानामनिवर्तिनाम् ।
आसाद्य च रणे यत्तो युयुधानमयोधयत्

sainyena mahatā yukto mlecchānāmanivartinām |
āsādya ca raṇe yatto yuyudhānamayodhayat

द्रोणोऽपि रथिनां श्रेष्ठः पाञ्चालान्पाण्डवांस्तथा ।
अभ्यद्रवत सङ्क्रुद्धौ जवमास्थाय मध्यमम्

droṇo'pi rathināṃ śreṣṭhaḥ pāñcālānpāṇḍavāṃstathā |
abhyadravata saṅkruddhau javamāsthāya madhyamam

प्रविश्य च रणे द्रोणः पाण्डवानां वरूथिनीम् ।
द्रावयामास योधान्वै शतशोऽथ सहस्रशः

praviśya ca raṇe droṇaḥ pāṇḍavānāṃ varūthinīm |
drāvayāmāsa yodhānvai śataśo'tha sahasraśaḥ

ततो द्रोणो महाराज नाम विश्राव्य संयुगे ।
पाण्डुपाञ्चालमत्स्यानां प्रचक्रे कदनं महत्

tato droṇo mahārāja nāma viśrāvya saṃyuge |
pāṇḍupāñcālamatsyānāṃ pracakre kadanaṃ mahat

तं जयन्तमनीकानि भारद्वाजं ततस्ततः ।
पाञ्चालपुत्रो द्युतिमान्वीरकेतुः समभ्ययात्

taṃ jayantamanīkāni bhāradvājaṃ tatastataḥ |
pāñcālaputro dyutimānvīraketuḥ samabhyayāt

स द्रोणं पञ्चभिर्विद्व्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ध्वजमेकेन विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः

sa droṇaṃ pañcabhirvidvvā śaraiḥ sannataparvabhiḥ |
dhvajamekena vivyādha sārathiṃ cāsya saptabhiḥ

तत्राद्भुतं महाराज दृष्ट्वानस्मि संयुगे ।
यद्द्रोणो रभसं युद्धे पाञ्चाल्यं नात्यवर्तत

tatrādbhutaṃ mahārāja dṛṣṭvānasmi saṃyuge |
yaddroṇo rabhasaṃ yuddhe pāñcālyaṃ nātyavartata

सन्निरुद्धं रमे द्रोणं पाञ्चला वीक्ष्य मारिष ।
आवव्रुः सर्वतो राजन्धर्मपुत्रजयैषिणः

sanniruddhaṃ rame droṇaṃ pāñcalā vīkṣya māriṣa |
āvavruḥ sarvato rājandharmaputrajayaiṣiṇaḥ

ते शरैरग्निसंकाशैस्तोमरैश्च महाधनैः ।
शस्त्रैश्च विविधै राजन्द्रोणमेकमवाकिरन्

te śarairagnisaṃkāśaistomaraiśca mahādhanaiḥ |
śastraiśca vividhai rājandroṇamekamavākiran

निवार्य तान्बाणगणान्द्रोणो राजन्समन्ततः ।
महाजलधरान्व्योम्नि मातरिश्वेव चाबभौ

nivārya tānbāṇagaṇāndroṇo rājansamantataḥ |
mahājaladharānvyomni mātariśveva cābabhau

ततः शरं महाघोरं मूर्यपावकसन्निभम् ।
सन्दधे परवीरघ्नो वीरकेतो रथं प्रति

tataḥ śaraṃ mahāghoraṃ mūryapāvakasannibham |
sandadhe paravīraghno vīraketo rathaṃ prati

स भित्त्वा तु शरो राजन्पाञ्चालकुलनन्दनम् ।
अभ्यगाद्धरणीं तूर्णं लोहितार्द्रो ज्वलन्निव

sa bhittvā tu śaro rājanpāñcālakulanandanam |
abhyagāddharaṇīṃ tūrṇaṃ lohitārdro jvalanniva

ततोऽपतद्रथात्तूर्णं पाञ्चालकुलनन्दनः ।
पर्वताग्रादिव महांश्चम्पको वायुपीडितः

tato'patadrathāttūrṇaṃ pāñcālakulanandanaḥ |
parvatāgrādiva mahāṃścampako vāyupīḍitaḥ

तस्मिन्हते महेष्वासे राजपुत्रे महाबले ।
पाञ्चालास्त्वरिता द्रोणं समन्तात्पर्यवारयन्

tasminhate maheṣvāse rājaputre mahābale |
pāñcālāstvaritā droṇaṃ samantātparyavārayan

चित्रकेतुः सुधन्वा च चित्रवर्मा च भारत ।
तथा चित्ररथश्चैव भ्रातृव्यसनकर्शिताः

citraketuḥ sudhanvā ca citravarmā ca bhārata |
tathā citrarathaścaiva bhrātṛvyasanakarśitāḥ

अभ्यद्रवन्त सहिता भारद्वाजं युयुत्सवः ।
मुञ्चन्तः शरवर्षाणि तपान्ते जलदा इव ॥
अदृश्यं समरे चक्रुर्भारद्वाजं सुधन्विनः

abhyadravanta sahitā bhāradvājaṃ yuyutsavaḥ |
muñcantaḥ śaravarṣāṇi tapānte jaladā iva ||
adṛśyaṃ samare cakrurbhāradvājaṃ sudhanvinaḥ

स वध्यमानो बहुधा राजपुत्रैर्महारथैः ।
क्रोधमाहारयत्तेषामभावाय द्विजर्षभः

sa vadhyamāno bahudhā rājaputrairmahārathaiḥ |
krodhamāhārayatteṣāmabhāvāya dvijarṣabhaḥ

ततः शरमयं जालं द्रोणस्तेषामवासृजत् ।
ते हन्यमाना द्रोणस्य शरैराकर्णचोदितैः ।
कर्तव्यं नाभ्यजानन्वै कुमारा राजसत्तम

tataḥ śaramayaṃ jālaṃ droṇasteṣāmavāsṛjat |
te hanyamānā droṇasya śarairākarṇacoditaiḥ |
kartavyaṃ nābhyajānanvai kumārā rājasattama

तान्विमूढान्रणे द्रोणः प्रहसन्निव भारत ।
व्यश्वसूतरथांश्चक्रे कुमारान्कुपितो रणे

tānvimūḍhānraṇe droṇaḥ prahasanniva bhārata |
vyaśvasūtarathāṃścakre kumārānkupito raṇe

अथापरैः सुनिशितैर्भल्लैस्तेषां महायशाः ।
पुष्पाणीव विवान्वायुः सोत्तमाङ्गान्यपातयत्

athāparaiḥ suniśitairbhallaisteṣāṃ mahāyaśāḥ |
puṣpāṇīva vivānvāyuḥ sottamāṅgānyapātayat

ते रथेभ्यो हताः पेतुः क्षितौ राजन्सुवर्चसः ।
देवासुरे पुरा युद्धे यथा दैतेयदानवाः

te rathebhyo hatāḥ petuḥ kṣitau rājansuvarcasaḥ |
devāsure purā yuddhe yathā daiteyadānavāḥ

तान्निहत्य रणे राजन्भारद्वाजः प्रतापवान् ।
कार्मुकं भ्रामयामास हेमपृष्ठं दुरासदम्

tānnihatya raṇe rājanbhāradvājaḥ pratāpavān |
kārmukaṃ bhrāmayāmāsa hemapṛṣṭhaṃ durāsadam

तदस्य भ्राजते राजन्मेघमध्ये तडिद्यथा

tadasya bhrājate rājanmeghamadhye taḍidyathā

पाञ्चालान्निहतान्दृष्ट्वा देवकल्पान्महारथान् ।
धृष्टद्युम्नो भृशोद्विग्नो नेत्राभ्यां पातयञ्जलम् ।
अभ्यवर्तत सङ्गारमे क्रुद्धो द्रोणरथं प्रति

pāñcālānnihatāndṛṣṭvā devakalpānmahārathān |
dhṛṣṭadyumno bhṛśodvigno netrābhyāṃ pātayañjalam |
abhyavartata saṅgārame kruddho droṇarathaṃ prati

ततो हाहेति सहसा नादः समभवन्नृप ।
पाञ्चाल्येन रणे दृष्ट्वा द्रोणमावारितं शरैः

tato hāheti sahasā nādaḥ samabhavannṛpa |
pāñcālyena raṇe dṛṣṭvā droṇamāvāritaṃ śaraiḥ

से च्छाद्यमानो बहुधा पार्षतेन महात्मना ।
न विव्यथे ततो द्रोणः स्मयन्नेवान्वयुध्यत

se cchādyamāno bahudhā pārṣatena mahātmanā |
na vivyathe tato droṇaḥ smayannevānvayudhyata

ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः क्रोधमूर्च्छितः ।
आजघानोरसि क्रुद्धो नवत्या नतपर्वणाम्

tato droṇaṃ mahārāja pāñcālyaḥ krodhamūrcchitaḥ |
ājaghānorasi kruddho navatyā nataparvaṇām

स गाढविद्धो बलिना भारद्वाजो महायशाः ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं च जगाम ह

sa gāḍhaviddho balinā bhāradvājo mahāyaśāḥ |
niṣasāda rathopasthe kaśmalaṃ ca jagāma ha

तं वै तथागतं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नः पराक्रमी ।
चापमुत्सृज्य शीघ्रं तु असिं जग्राह वीर्यवान्

taṃ vai tathāgataṃ dṛṣṭvā dhṛṣṭadyumnaḥ parākramī |
cāpamutsṛjya śīghraṃ tu asiṃ jagrāha vīryavān

अवप्लुत्य रथाच्चापि त्वरितः स महारथः ।
आरुरोह रथं तूर्णं भारद्वाजस्य मारिष ।
हर्तुमिच्छञ्शिरः कायात्क्रोधसंरक्रलोचनः

avaplutya rathāccāpi tvaritaḥ sa mahārathaḥ |
āruroha rathaṃ tūrṇaṃ bhāradvājasya māriṣa |
hartumicchañśiraḥ kāyātkrodhasaṃrakralocanaḥ

प्रत्याश्वस्तस्ततो द्रोणो धनुर्गृह्य महारवम् ।
आसन्नमागतं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नं जिघांसया

pratyāśvastastato droṇo dhanurgṛhya mahāravam |
āsannamāgataṃ dṛṣṭvā dhṛṣṭadyumnaṃ jighāṃsayā

शरैर्वैतस्तिकै राजन्विव्याधासन्नवेधिभिः ।
योधयामास समरे धृष्टद्युम्नं महारथम्

śarairvaitastikai rājanvivyādhāsannavedhibhiḥ |
yodhayāmāsa samare dhṛṣṭadyumnaṃ mahāratham

ते हि वैतस्तिका नाम शरा आमन्नयोधिनः ।
द्रोणस्य विहिता राजन्यैर्धृष्टद्युम्नमाक्षिणोत्

te hi vaitastikā nāma śarā āmannayodhinaḥ |
droṇasya vihitā rājanyairdhṛṣṭadyumnamākṣiṇot

स वध्यमानो बहुभिः सायकैस्तैर्महाबलः ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं भग्नवेगः पराक्रमी

sa vadhyamāno bahubhiḥ sāyakaistairmahābalaḥ |
avaplutya rathāttūrṇaṃ bhagnavegaḥ parākramī

आरुह्य स्वरथं वीरः प्रगृह्य च महद्धनुः ।
विव्याध समरे द्रोणं धृष्टद्युम्नो महारथः

āruhya svarathaṃ vīraḥ pragṛhya ca mahaddhanuḥ |
vivyādha samare droṇaṃ dhṛṣṭadyumno mahārathaḥ

द्रोणश्चापि महाराज शरैर्विव्याध पार्षतम्

droṇaścāpi mahārāja śarairvivyādha pārṣatam

तदद्भुतमभूद्युद्धं द्रोणपाञ्चालयोस्तदा ।
त्रैलोक्यकाङ्क्षिणोरासीच्छक्रप्रह्लादयोरिव

tadadbhutamabhūdyuddhaṃ droṇapāñcālayostadā |
trailokyakāṅkṣiṇorāsīcchakraprahlādayoriva

मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि च ।
चरन्तौ युद्धमार्गज्ञौ ततक्षतुरथेषुभिः

maṇḍalāni vicitrāṇi yamakānītarāṇi ca |
carantau yuddhamārgajñau tatakṣaturatheṣubhiḥ

मोहयन्तौ मनांस्याजौ योधानां द्रोणपार्षतौ ।
सृजन्तौ शरवर्षाणि वर्षास्विव बलाहकौ ।
छादयन्तौ महात्मानौ शरैर्व्योम दिशो महीम्

mohayantau manāṃsyājau yodhānāṃ droṇapārṣatau |
sṛjantau śaravarṣāṇi varṣāsviva balāhakau |
chādayantau mahātmānau śarairvyoma diśo mahīm

तदद्भुतं तयोर्युद्धं भूतसङ्घा ह्यपूजयन् ।
क्षत्रियाश्च महाराज ये चान्ये तव सैनिकाः

tadadbhutaṃ tayoryuddhaṃ bhūtasaṅghā hyapūjayan |
kṣatriyāśca mahārāja ye cānye tava sainikāḥ

अवश्यं समरे द्रोणो दृष्टद्युम्नेन सङ्गतः ।
वशमेष्यति नो राजन्पाञ्चाला इति चुक्रुशुः

avaśyaṃ samare droṇo dṛṣṭadyumnena saṅgataḥ |
vaśameṣyati no rājanpāñcālā iti cukruśuḥ

द्रोणस्तु त्वरितो युद्धे धृष्टद्युम्नस्य सारथेः ।
शिरः प्रच्यावयामास फलं पक्वं तरोरिव

droṇastu tvarito yuddhe dhṛṣṭadyumnasya sāratheḥ |
śiraḥ pracyāvayāmāsa phalaṃ pakvaṃ taroriva

ततस्तु प्रद्रुता वाहा राजंस्तस्य महात्मनः

tatastu pradrutā vāhā rājaṃstasya mahātmanaḥ

तेषु प्रद्रवमाणेषु पाञ्चालान्सृञ्जयांस्तथा ।
अयोधयद्रणे द्रोणस्तत्रतत्र पराक्रमी

teṣu pradravamāṇeṣu pāñcālānsṛñjayāṃstathā |
ayodhayadraṇe droṇastatratatra parākramī

विजित्य पाण्डुपाञ्चालान्भारद्वाजः प्रतापवान् ।
स्वं व्यूहं पुनरास्थाय स्थितोऽभवदरिन्दमः ।
न चैनं पाण्‍डवा युद्धे जेतुमुत्सेहिरे प्रभो

vijitya pāṇḍupāñcālānbhāradvājaḥ pratāpavān |
svaṃ vyūhaṃ punarāsthāya sthito'bhavadarindamaḥ |
na cainaṃ pāṇ‍ḍavā yuddhe jetumutsehire prabho