द्रोण पर्व

अध्याय 112: सात्यकि सज्जित होकर कौरव सेना में प्रवेश करते हैं

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥

83 श्लोक · 112 में से 203

इस अध्याय में क्या होता है

सात्यकि सज्जित होकर कौरव सेना में प्रवेश करते हैं

अर्जुन के उलाहने और कायरता के अपवाद से डरकर सात्यकि मान जाते हैं, यदि युधिष्ठिर अपनी रक्षा पक्की समझें; अर्जुन से प्रिय उन्हें कोई नहीं। बालक का वध करने वाला जयद्रथ तीन योजन दूर है। वे मार्ग की सेनाएँ गिनाते हैं: म्लेच्छों के चढ़े अञ्जनकुल के हाथी, कर्ण के सिखाए स्वर्णरथी राजकुमार, अर्जुन से पहले हारे किरात, काम्बोज और शक। वे सब शस्त्रों से भरा रथ माँगते हैं। घोड़ों को नहलाकर मदकारी पेय पिलाया जाता है; दारुक का छोटा भाई सारथि बनता है। सात्यकि सहस्र स्नातकों को सोना देते हैं, किरात मधु पीते हैं और ब्राह्मणों तथा राजा का आशीर्वाद लेते हैं। भीम साथ चलने लगते हैं, पर सात्यकि उन्हें युधिष्ठिर की रक्षा को लौटाकर कौरव सेना में घुस जाते हैं।

सञ्जय उवाच

112.1

धर्मराजस्य तद्वाक्यं निशम्य शिनिपुङ्गवः ।
स पार्थाद्भयमाशंसन्परित्यागान्महीपतेः

dharmarājasya tadvākyaṃ niśamya śinipuṅgavaḥ |
sa pārthādbhayamāśaṃsanparityāgānmahīpateḥ

112.2

अपवादं ह्यात्मनश्च लोकाद्रक्षन्विशेषतः ।
न मां भीतमिति ब्रूयात्प्रयान्तं फल्गुनं प्रति

apavādaṃ hyātmanaśca lokādrakṣanviśeṣataḥ |
na māṃ bhītamiti brūyātprayāntaṃ phalgunaṃ prati

112.3

निश्चित्य बहुधैवं स सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
नातिव्यक्तमिवाभाष्य धर्मराजं महायशाः

niścitya bahudhaivaṃ sa sātyakiryuddhadurmadaḥ |
nātivyaktamivābhāṣya dharmarājaṃ mahāyaśāḥ

112.4

शोकगद्गदया वाचा शोकोपहतचेतनः ।
यथेदानीमिति ध्यात्वा धर्मराजमथाब्रवीत्

śokagadgadayā vācā śokopahatacetanaḥ |
yathedānīmiti dhyātvā dharmarājamathābravīt

112.5

कृतां चेन्मन्यसे रक्षां स्वस्ति तेऽस्तु विशाम्पते ।
अनुयास्यामि बीभत्सुं करिष्ये वचनं तव

kṛtāṃ cenmanyase rakṣāṃ svasti te'stu viśāmpate |
anuyāsyāmi bībhatsuṃ kariṣye vacanaṃ tava

112.6

न हि मे पाण्डवात्कश्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
यो मे प्रियतरो राजन्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

na hi me pāṇḍavātkaścittriṣu lokeṣu vidyate |
yo me priyataro rājansatyametadbravīmi te

112.7

तस्याहं पदवीं यास्ये सन्देशात्तव मानद ।
त्वत्कृते न च मे किञ्चिदकर्तव्यं कथञ्चन

tasyāhaṃ padavīṃ yāsye sandeśāttava mānada |
tvatkṛte na ca me kiñcidakartavyaṃ kathañcana

112.8

यथा हि मे गुरोर्वाक्यं विशिष्टं द्विपदां वर ।
तथा तवापि वचनं विशिष्टतरमेव मे

yathā hi me gurorvākyaṃ viśiṣṭaṃ dvipadāṃ vara |
tathā tavāpi vacanaṃ viśiṣṭatarameva me

112.9

प्रिये हि तव वर्तेते भ्रातरौ कृष्णपाण्डवौ ।
तयोः प्रिये स्थितं चैव विद्धि मां राजपुङ्गव

priye hi tava vartete bhrātarau kṛṣṇapāṇḍavau |
tayoḥ priye sthitaṃ caiva viddhi māṃ rājapuṅgava

112.10

तवाज्ञां शिरसा गृह्य पाण्डवार्थमहं प्रभो ।
भित्त्वेदं दुर्भिदं सैन्यं प्रयास्ये नरपुङ्गव

tavājñāṃ śirasā gṛhya pāṇḍavārthamahaṃ prabho |
bhittvedaṃ durbhidaṃ sainyaṃ prayāsye narapuṅgava

112.11

द्रणानीकं विशाम्येष क्रुद्धो झष इवार्णवम् ।
तत्र यास्यामि यत्रासौ राजन्राजा जयद्रथः

draṇānīkaṃ viśāmyeṣa kruddho jhaṣa ivārṇavam |
tatra yāsyāmi yatrāsau rājanrājā jayadrathaḥ

112.12

यत्र सेनान्तमाश्रित्य भीतस्तिष्ठति पाण्डवात् ।
गुप्तो रथवरश्रेष्ठैर्द्रौणिकर्णकृपादिभिः

yatra senāntamāśritya bhītastiṣṭhati pāṇḍavāt |
gupto rathavaraśreṣṭhairdrauṇikarṇakṛpādibhiḥ

112.13

इतिस्त्रियोजनं मन्ये तमध्वानं विशाम्पते ।
यत्र तिष्ठति पार्थोऽसौ जयद्रथवधोद्यतः

itistriyojanaṃ manye tamadhvānaṃ viśāmpate |
yatra tiṣṭhati pārtho'sau jayadrathavadhodyataḥ

112.14

त्रियोजनगतस्यापि तस्य यास्याभ्यहं पदम् ।
आसैन्धववधाद्राजन्सुदृढेनान्तरात्मना

triyojanagatasyāpi tasya yāsyābhyahaṃ padam |
āsaindhavavadhādrājansudṛḍhenāntarātmanā

112.15

अनादिष्टस्तु गुरुणा को नु युध्येत मानवः ।
आदिष्टस्तु यथा राजन्को न युध्येत मादृशः

anādiṣṭastu guruṇā ko nu yudhyeta mānavaḥ |
ādiṣṭastu yathā rājanko na yudhyeta mādṛśaḥ

112.16

अभिजानामि तं देशमितः पूर्णं त्रियोजनम् ।
यत्र तिष्ठति राजाऽसौ सैन्धवो बालघातकः

abhijānāmi taṃ deśamitaḥ pūrṇaṃ triyojanam |
yatra tiṣṭhati rājā'sau saindhavo bālaghātakaḥ

112.17

सागरप्रतिमं सैन्यं गर्जन्तमिव सागरम् ।
हलशक्तिगदाप्रासचर्मखङ्गर्ष्टितोमरम् ।
इष्वस्त्रवरसम्बाधं क्षोभयित्वा व्रजाम्यहम्

sāgarapratimaṃ sainyaṃ garjantamiva sāgaram |
halaśaktigadāprāsacarmakhaṅgarṣṭitomaram |
iṣvastravarasambādhaṃ kṣobhayitvā vrajāmyaham

112.18

यदेतत्कुञ्जरानीकं सहस्रमनुपश्यसि ।
कुलमाञ्जनकं नाम यत्रैते वीर्यशालिनः

yadetatkuñjarānīkaṃ sahasramanupaśyasi |
kulamāñjanakaṃ nāma yatraite vīryaśālinaḥ

112.19

आस्थिता बहुभिर्म्लेच्छैर्युद्धशौण्डैः प्रहारिभिः ।
नागा नगनिभा राजन्क्षरन्त इव तोयदाः

āsthitā bahubhirmlecchairyuddhaśauṇḍaiḥ prahāribhiḥ |
nāgā naganibhā rājankṣaranta iva toyadāḥ

112.20

नैते जातु निवर्तेरन्प्रेषिता हस्तिसादिभिः ।
अन्यत्र हि वधादेषां नास्ति राजन्पराजयः

naite jātu nivarteranpreṣitā hastisādibhiḥ |
anyatra hi vadhādeṣāṃ nāsti rājanparājayaḥ

112.21

अथ यान्रथिनो राजन्सहस्रमनुपश्यसि ।
एते रुक्मरथा नाम राजपुत्रा महारथाः

atha yānrathino rājansahasramanupaśyasi |
ete rukmarathā nāma rājaputrā mahārathāḥ

112.22

रथेष्वस्त्रेषु निपुणा नागेषु च विशाम्पते ।
धनुर्वेदे गताः पारं मुष्टियुद्धे च कोविदाः

ratheṣvastreṣu nipuṇā nāgeṣu ca viśāmpate |
dhanurvede gatāḥ pāraṃ muṣṭiyuddhe ca kovidāḥ

112.23

गदायुद्धविशेषज्ञा नियुद्धकुशलास्तथा ।
खङ्गप्रहरणे युक्ताः सम्पाते चासिचर्मणोः

gadāyuddhaviśeṣajñā niyuddhakuśalāstathā |
khaṅgapraharaṇe yuktāḥ sampāte cāsicarmaṇoḥ

112.24

शूराश्च कृतविद्याश्च स्पर्धन्ते च परस्परम् ।
नित्यं हि समरे राजन्विजिगीषन्ति मानवान्

śūrāśca kṛtavidyāśca spardhante ca parasparam |
nityaṃ hi samare rājanvijigīṣanti mānavān

112.25

कर्णेन विहिता राजन्दुःशासनमनुव्रताः ।
एतांस्तु वासुदेवोऽपि रथोदारान्प्रशंसति

karṇena vihitā rājanduḥśāsanamanuvratāḥ |
etāṃstu vāsudevo'pi rathodārānpraśaṃsati

112.26

सततं प्रियकामाश्च कर्णस्यैते वशे स्थिताः ।
तस्यैव वचनाद्राजन्निवृत्ताः श्वेतवाहनात्

satataṃ priyakāmāśca karṇasyaite vaśe sthitāḥ |
tasyaiva vacanādrājannivṛttāḥ śvetavāhanāt

112.27

ते न क्लान्ता न च श्रान्ता दृढावरणकार्मुकाः ।
मदर्थेऽधिष्ठिता नूनं धार्तराष्ट्रस्य शासनात्

te na klāntā na ca śrāntā dṛḍhāvaraṇakārmukāḥ |
madarthe'dhiṣṭhitā nūnaṃ dhārtarāṣṭrasya śāsanāt

112.28

एतान्प्रमथ्य सङ्ग्रामे प्रियार्थं तव कौरव ।
प्रयास्यामि ततः पश्चात्पदवीं सव्यसाचिनः

etānpramathya saṅgrāme priyārthaṃ tava kaurava |
prayāsyāmi tataḥ paścātpadavīṃ savyasācinaḥ

112.29

यांस्त्वेतानपरान्राजन्नागान्सप्तशतानिमान् ।
प्रेक्षसे वर्मसञ्छन्नान्किरातैः समधिष्ठितान्

yāṃstvetānaparānrājannāgānsaptaśatānimān |
prekṣase varmasañchannānkirātaiḥ samadhiṣṭhitān

112.30

किरातराजो यान्प्रादाद्गृहीतः सव्यसाचिना ।
स्वलङ्कृतांस्तदा प्रेष्यानिच्छञ्जीवितमात्मनः

kirātarājo yānprādādgṛhītaḥ savyasācinā |
svalaṅkṛtāṃstadā preṣyānicchañjīvitamātmanaḥ

112.31

आसन्नेते पुरा राजंस्तव कर्मकरा दृढम् ।
त्वामेवाद्य युयुत्सन्ते पश्य कालस्य पर्ययम्

āsannete purā rājaṃstava karmakarā dṛḍham |
tvāmevādya yuyutsante paśya kālasya paryayam

112.32

एषामेते महामात्राः किराता युद्धदुर्मदाः ।
हस्तिशिक्षाविदश्चैव सर्वे चैवाग्नियोनयः

eṣāmete mahāmātrāḥ kirātā yuddhadurmadāḥ |
hastiśikṣāvidaścaiva sarve caivāgniyonayaḥ

112.33

एते विनिर्जिताः सङ्ख्ये सङ्ग्रामे सव्यसाचिना ।
मदर्थमद्य संयत्ता दुर्योधनवशानुगाः

ete vinirjitāḥ saṅkhye saṅgrāme savyasācinā |
madarthamadya saṃyattā duryodhanavaśānugāḥ

112.34

एतान्हत्वा शरै राजन्किरातान्युद्धदुर्मदान् ।
सैन्धवस्य वधे यत्तमनुयास्यामि पाण्डवम्

etānhatvā śarai rājankirātānyuddhadurmadān |
saindhavasya vadhe yattamanuyāsyāmi pāṇḍavam

112.35

ये त्वेते सुमहानाग अञ्जनस्य कुलोद्भवाः ।
कर्कशाश्च विनीताश्च प्रभिन्नकरटामुखाः

ye tvete sumahānāga añjanasya kulodbhavāḥ |
karkaśāśca vinītāśca prabhinnakaraṭāmukhāḥ

112.36

जाम्बूनदमयैः सर्वैर्वर्मभिः सुविभूषिताः ।
लब्धलक्षा रणे राजन्नैरावणसमा युधि

jāmbūnadamayaiḥ sarvairvarmabhiḥ suvibhūṣitāḥ |
labdhalakṣā raṇe rājannairāvaṇasamā yudhi

112.37

आस्थिता दस्युभिस्तीक्ष्णैः शूरैरुत्तमपार्वतैः ।
कर्कशैः प्रवरैर्योधैः काष्णार्यसतनुच्छदैः

āsthitā dasyubhistīkṣṇaiḥ śūrairuttamapārvataiḥ |
karkaśaiḥ pravarairyodhaiḥ kāṣṇāryasatanucchadaiḥ

112.38

सन्ति गोयोनयश्चात्र सन्ति वानरयोनयः ।
अनेकयोनयश्चान्ये तथा मानुषयोनयः

santi goyonayaścātra santi vānarayonayaḥ |
anekayonayaścānye tathā mānuṣayonayaḥ

112.39

अनीकमसतामेतद्भूम्रवर्णमुदीर्यते ।
म्लेच्छानां पापकर्तॄणां हिमदुर्गनिवासिनाम्

anīkamasatāmetadbhūmravarṇamudīryate |
mlecchānāṃ pāpakartṝṇāṃ himadurganivāsinām

112.40

एतद्दुर्योधनो लब्ध्वा समग्रं राजमण्डलम् ।
कृपं च सौमदत्तिं च द्रोणं च रथिनां वरम्

etadduryodhano labdhvā samagraṃ rājamaṇḍalam |
kṛpaṃ ca saumadattiṃ ca droṇaṃ ca rathināṃ varam

112.41

सिन्धुराजं तथा कर्णमवमन्यत पाण्डवान् ।
कृतार्थमथ चात्मानं मन्यते कालचोदितः

sindhurājaṃ tathā karṇamavamanyata pāṇḍavān |
kṛtārthamatha cātmānaṃ manyate kālacoditaḥ

112.42

ते तु सर्वेऽद्य सम्प्राप्ता मम नाराचगोचरम् ।
नभविष्यन्ति कौन्तेय यद्यपि स्युर्मनोजवाः

te tu sarve'dya samprāptā mama nārācagocaram |
nabhaviṣyanti kaunteya yadyapi syurmanojavāḥ

112.43

तेन संभाविता नित्यं परवीर्योपजीविना ।
विनाशमुपयास्यन्ति मच्छरौघनिपीडिताः

tena saṃbhāvitā nityaṃ paravīryopajīvinā |
vināśamupayāsyanti maccharaughanipīḍitāḥ

112.44

ये त्वेते रथिनो राजन्दृश्यन्ते काञ्चनध्वजाः ।
एते दुर्वारणा नाम काम्भोजा यदि ते श्रुताः

ye tvete rathino rājandṛśyante kāñcanadhvajāḥ |
ete durvāraṇā nāma kāmbhojā yadi te śrutāḥ

112.45

शूराश्च कृतविद्याश्च धनुर्वेदे च निष्ठिताः ।
संहताश्च भृशं ह्येते अन्योन्यस्य हितैषिणः

śūrāśca kṛtavidyāśca dhanurvede ca niṣṭhitāḥ |
saṃhatāśca bhṛśaṃ hyete anyonyasya hitaiṣiṇaḥ

112.46

अक्षौहिण्यश्च संरब्धा धार्तराष्ट्रस्य भारत ।
यत्ता मदर्थे तिष्ठन्ति कुरुवीराभिरक्षिताः

akṣauhiṇyaśca saṃrabdhā dhārtarāṣṭrasya bhārata |
yattā madarthe tiṣṭhanti kuruvīrābhirakṣitāḥ

112.47

अप्रमत्ता महाराज मामेव प्रत्युपस्थिताः ।
तानहं प्रमथिष्यामि तृणानीव हुताशनः

apramattā mahārāja māmeva pratyupasthitāḥ |
tānahaṃ pramathiṣyāmi tṛṇānīva hutāśanaḥ

112.48

तस्मात्सर्वानुपासङ्गान्सर्वोपकरणानि च ।
रथे कुर्वन्तु मे राजन्यथावद्रथकल्पकाः

tasmātsarvānupāsaṅgānsarvopakaraṇāni ca |
rathe kurvantu me rājanyathāvadrathakalpakāḥ

112.49

अस्मिंस्तु किल सम्मर्दे ग्राह्यं विविधमायुधम् ।
यथोपदिष्टमाचार्यैः कार्यः पञ्चगुणो रथः

asmiṃstu kila sammarde grāhyaṃ vividhamāyudham |
yathopadiṣṭamācāryaiḥ kāryaḥ pañcaguṇo rathaḥ

112.50

काम्भोजैर्हि समेष्यामि तीक्ष्णैराशीविषोपमैः ।
नानाशस्त्रसमावायैर्विविधायुधयोधिभिः

kāmbhojairhi sameṣyāmi tīkṣṇairāśīviṣopamaiḥ |
nānāśastrasamāvāyairvividhāyudhayodhibhiḥ

112.51

किरातैश्च समेष्यामि विषकल्पैः प्रहारिभिः ।
लालितैः सततं राज्ञा दुर्योधनहितैषिभिः

kirātaiśca sameṣyāmi viṣakalpaiḥ prahāribhiḥ |
lālitaiḥ satataṃ rājñā duryodhanahitaiṣibhiḥ

112.52

शकैश्चापि समेष्यामि शक्रतुल्यपराक्रमैः ।
अग्निकल्पैर्युराधर्षैः प्रदीप्तैरिव पावकैः

śakaiścāpi sameṣyāmi śakratulyaparākramaiḥ |
agnikalpairyurādharṣaiḥ pradīptairiva pāvakaiḥ

112.53

तथाऽन्यैर्विविधैर्योधैः कालकल्पैर्दुरासदैः ।
समेष्यामि रणे राजन्बहुभिर्युद्धदुर्मदैः

tathā'nyairvividhairyodhaiḥ kālakalpairdurāsadaiḥ |
sameṣyāmi raṇe rājanbahubhiryuddhadurmadaiḥ

112.54

त्रियोजनगतस्यापि पदवीं सव्यसाचिनः ।
यास्यामि रथिनां श्रेष्ठं प्रवरं च धनुष्मताम्

triyojanagatasyāpi padavīṃ savyasācinaḥ |
yāsyāmi rathināṃ śreṣṭhaṃ pravaraṃ ca dhanuṣmatām

112.55

सूर्योदयगतस्याहं पाण्डवस्य गतिं चरन् ।
अपराह्णगते सूर्ये गमिष्यामि न संशयः

sūryodayagatasyāhaṃ pāṇḍavasya gatiṃ caran |
aparāhṇagate sūrye gamiṣyāmi na saṃśayaḥ

112.56

तस्माद्वै वाजिनो मुख्यान्विश्रुताञ्शुभलक्षणैः ।
उपावृत्तांश्च पीतांश्च पुनर्युञ्जन्तु मे रथे

tasmādvai vājino mukhyānviśrutāñśubhalakṣaṇaiḥ |
upāvṛttāṃśca pītāṃśca punaryuñjantu me rathe

112.57

तस्य सर्वानुपासङ्गान्सर्वोपकरणानि च ।
रथे चास्थापयद्राजा शस्त्राणि विविधानि च

tasya sarvānupāsaṅgānsarvopakaraṇāni ca |
rathe cāsthāpayadrājā śastrāṇi vividhāni ca

112.58

ततस्तान्सर्वतोमुक्तान्सदश्वांश्चतुरो जनाः ।
रसवत्पाययामासुः पानं मदसमीरणम्

tatastānsarvatomuktānsadaśvāṃścaturo janāḥ |
rasavatpāyayāmāsuḥ pānaṃ madasamīraṇam

112.59

पीतोपवृत्तान्स्नातांश्च जग्धान्नान्समलङ्कृतान् ।
विनीतशल्यांस्तुरगांश्चतुरो हेममालिनः

pītopavṛttānsnātāṃśca jagdhānnānsamalaṅkṛtān |
vinītaśalyāṃsturagāṃścaturo hemamālinaḥ

112.60

तान्युक्तान्रुक्मवर्णाभान्विनीताञ्शीघ्रगामिनः ।
संहृष्टमनसो व्यग्रान्विधिवत्कल्पितान्रथे

tānyuktānrukmavarṇābhānvinītāñśīghragāminaḥ |
saṃhṛṣṭamanaso vyagrānvidhivatkalpitānrathe

112.61

महाध्वजेन सिंहेन हेमकेसरमालिना ।
संवृते केतकैर्हैर्मैर्मणिविद्रुमचित्रितैः

mahādhvajena siṃhena hemakesaramālinā |
saṃvṛte ketakairhairmairmaṇividrumacitritaiḥ

112.62

पाण्डुराभ्रप्रकाशाभिः पताकाभिरलङ्कृते ।
हेमदण्डोच्छ्रितच्छत्रे बहुशस्त्रपरिच्छदे ।
योजयामास विधिवद्धेमभाण्डविभूषितान्

pāṇḍurābhraprakāśābhiḥ patākābhiralaṅkṛte |
hemadaṇḍocchritacchatre bahuśastraparicchade |
yojayāmāsa vidhivaddhemabhāṇḍavibhūṣitān

112.63

दारुकस्यानुजो भ्राता सूतस्तस्य प्रियः सखा ।
न्यवेदयद्रथं युक्तं वासवस्येव मातलिः

dārukasyānujo bhrātā sūtastasya priyaḥ sakhā |
nyavedayadrathaṃ yuktaṃ vāsavasyeva mātaliḥ

112.64

ततः स्नातः शुचिर्भूत्वा कृतकौतुकमङ्गलः ।
स्नातकानां सहस्रस्य स्वर्णनिष्कानथो ददौ

tataḥ snātaḥ śucirbhūtvā kṛtakautukamaṅgalaḥ |
snātakānāṃ sahasrasya svarṇaniṣkānatho dadau

112.65

आशीर्वादैः परिष्वक्तः सात्यकिः श्रीमतां वरः ।
ततः समधुपर्काम्भः पीत्वा कैरातकं मधु

āśīrvādaiḥ pariṣvaktaḥ sātyakiḥ śrīmatāṃ varaḥ |
tataḥ samadhuparkāmbhaḥ pītvā kairātakaṃ madhu

112.66

लोहिताक्षो बभौ तत्र मदविह्वललोचनः ।
आलभ्य वीरकांस्यं च हर्षेण महताऽन्वितः

lohitākṣo babhau tatra madavihvalalocanaḥ |
ālabhya vīrakāṃsyaṃ ca harṣeṇa mahatā'nvitaḥ

112.67

द्विगुणीकृततेजोभिः प्रज्वलन्निव पावकः ।
उत्सङ्गे धनुरादाय सशरं रथिनां वरः

dviguṇīkṛtatejobhiḥ prajvalanniva pāvakaḥ |
utsaṅge dhanurādāya saśaraṃ rathināṃ varaḥ

112.68

आशीर्वादैः परिष्वक्तः सात्यकिः श्रीमतां वरः ।
कृतस्वस्त्ययनो विप्रैः कवची समलङ्कृतः

āśīrvādaiḥ pariṣvaktaḥ sātyakiḥ śrīmatāṃ varaḥ |
kṛtasvastyayano vipraiḥ kavacī samalaṅkṛtaḥ

112.69

लाजैर्गन्धैस्तथा माल्यैः कन्याभिश्चाभिनन्दितः ।
युधिष्ठिरस्य चरणावभिवाद्य कृताञ्जलिः

lājairgandhaistathā mālyaiḥ kanyābhiścābhinanditaḥ |
yudhiṣṭhirasya caraṇāvabhivādya kṛtāñjaliḥ

112.70

तेन मूर्धन्युपाघ्रातः कृतस्वस्ययनोऽपि च ।
आशिषो विविधाः श्रुत्वा धर्मराजमुखेरिताः ।
हर्षेण महता युक्त आरुरोह महारथम्

tena mūrdhanyupāghrātaḥ kṛtasvasyayano'pi ca |
āśiṣo vividhāḥ śrutvā dharmarājamukheritāḥ |
harṣeṇa mahatā yukta āruroha mahāratham

112.71

ततस्ते वाजिनो हृष्टाः सुपुष्टा वातरंहसः ।
अजय्या जैत्रमूहुस्तं विकुर्वाणाः स्म सैन्धवाः ।
यथा शक्ररथं राजन्नूहुस्ते हरयः पुरा

tataste vājino hṛṣṭāḥ supuṣṭā vātaraṃhasaḥ |
ajayyā jaitramūhustaṃ vikurvāṇāḥ sma saindhavāḥ |
yathā śakrarathaṃ rājannūhuste harayaḥ purā

112.72

तथैव भीमसेनोऽपि धर्मराजेन पूजितः ।
प्रायात्सात्यकिना सार्धमभिवाद्य युधिष्ठिरम्

tathaiva bhīmaseno'pi dharmarājena pūjitaḥ |
prāyātsātyakinā sārdhamabhivādya yudhiṣṭhiram

112.73

तौ दृष्ट्वा प्रविविक्षन्तौ तव सेनामरिंदमौ ।
संयत्तास्तावकाः सर्वे तस्थुर्द्रोणपुरोगमाः

tau dṛṣṭvā pravivikṣantau tava senāmariṃdamau |
saṃyattāstāvakāḥ sarve tasthurdroṇapurogamāḥ

112.74

सन्नद्धमनुगच्छन्तं दृष्ट्वा भीमं स सात्यकिः ।
अभिनन्द्याब्रवीद्वीरस्तदा हर्षकरं वचः

sannaddhamanugacchantaṃ dṛṣṭvā bhīmaṃ sa sātyakiḥ |
abhinandyābravīdvīrastadā harṣakaraṃ vacaḥ

112.75

त्वं भीम रक्ष राजानमेतत्कार्यतमं हि ते ।
अहं भित्त्वा प्रवेक्ष्यामि कालपक्वमिदं बलम्

tvaṃ bhīma rakṣa rājānametatkāryatamaṃ hi te |
ahaṃ bhittvā pravekṣyāmi kālapakvamidaṃ balam

112.76

आयत्यां च तदात्वे च श्रेयो राज्ञोऽभिरक्षणम् ।
जानीषे मम वीर्यं त्वं तव चाहमरिन्दम ।
तस्माद्भीम निवर्तस्व मम चेदिच्छसि प्रियम्

āyatyāṃ ca tadātve ca śreyo rājño'bhirakṣaṇam |
jānīṣe mama vīryaṃ tvaṃ tava cāhamarindama |
tasmādbhīma nivartasva mama cedicchasi priyam

112.77

तथोक्तः सात्यकिं प्राह व्रज त्वं कार्यसिद्धये ।
अहं राज्ञः करिष्यामि रक्षां पुरुषसत्तम

tathoktaḥ sātyakiṃ prāha vraja tvaṃ kāryasiddhaye |
ahaṃ rājñaḥ kariṣyāmi rakṣāṃ puruṣasattama

112.78

एवमुक्तः प्रत्युवाच भीमसेनं स माधवः ।
गच्छ गच्छ ध्रुवं पार्थ ध्रुवो हि विजयो मम

evamuktaḥ pratyuvāca bhīmasenaṃ sa mādhavaḥ |
gaccha gaccha dhruvaṃ pārtha dhruvo hi vijayo mama

112.79

यन्मे स्निग्धोऽनुरक्तश्च त्वमद्य वशमास्थितः ।
निमित्तानि च धन्यानि यथा भीम वदन्ति मां

yanme snigdho'nuraktaśca tvamadya vaśamāsthitaḥ |
nimittāni ca dhanyāni yathā bhīma vadanti māṃ

112.80

निहते सैन्धवे पापे पाण्डवेन महात्मना ।
परिष्वजिष्ये राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
अप्रमादश्च ते कार्यो द्रोणं प्रति महारथम्

nihate saindhave pāpe pāṇḍavena mahātmanā |
pariṣvajiṣye rājānaṃ dharmātmānaṃ yudhiṣṭhiram |
apramādaśca te kāryo droṇaṃ prati mahāratham

सञ्चय उवाच

112.81

एतावदुक्त्वा भीमं तु विसृज्य च महायशाः ।
सम्प्रैक्षत्तावकं सैन्यं व्याघ्रो मृगगणानिव

etāvaduktvā bhīmaṃ tu visṛjya ca mahāyaśāḥ |
sampraikṣattāvakaṃ sainyaṃ vyāghro mṛgagaṇāniva

112.82

तं दृष्ट्वा प्रविविक्षन्तं सैन्यं तव जनाधिप ।
भूय एवाभवन्मूढं सुभृशं चाप्यकम्पत

taṃ dṛṣṭvā pravivikṣantaṃ sainyaṃ tava janādhipa |
bhūya evābhavanmūḍhaṃ subhṛśaṃ cāpyakampata

112.83

ततः प्रयातः सहसा तव सैन्यं स सात्यकिः ।
दिदृक्षुरर्जुनं राजन्धर्मराजस्य शासनात्

tataḥ prayātaḥ sahasā tava sainyaṃ sa sātyakiḥ |
didṛkṣurarjunaṃ rājandharmarājasya śāsanāt

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)