सलिले जनिते तस्मिन्कौन्तेयेन महात्मना ।
निस्तारिते द्विषत्सैन्ये कृते च शरवेश्मनि
salile janite tasminkaunteyena mahātmanā |
nistārite dviṣatsainye kṛte ca śaraveśmani
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे शततमोऽध्यायः ॥
43 श्लोक · 100 में से 203
श्रीकृष्ण रथ से उतरकर बाणों से बिंधे घोड़ों को खोलते हैं, और पैदल खड़े अर्जुन राजाओं की हर बाण-वर्षा को निगल जाते हैं। कौरव भी चकित होते हैं कि दोनों युद्ध के बीच घोड़ों को जल पिला रहे हैं, और कोई आक्रमण का साहस नहीं करता। मानो स्त्रियों के बीच हों, ऐसे मुस्कुराते हुए श्रीकृष्ण घोड़ों को अर्जुन के बाण-गृह में ले जाते हैं, अपने हाथों से बाण निकालते हैं, उन्हें नहलाते, पानी पिलाते और चराते हैं, और उनकी थकान दूर करते हैं। फिर उन्हें जोतकर दोनों चल पड़ते हैं। कुछ कहते हैं कि दुर्योधन के दोष से धृतराष्ट्र और सारा क्षत्रिय-वंश नष्ट हो रहा है। ताज़े घोड़ों के साथ अर्जुन जयद्रथ की ओर बढ़ते हैं, और दुर्योधन उनके पीछे दौड़ता है।
सञ्जय उवाच
सलिले जनिते तस्मिन्कौन्तेयेन महात्मना ।
निस्तारिते द्विषत्सैन्ये कृते च शरवेश्मनि
salile janite tasminkaunteyena mahātmanā |
nistārite dviṣatsainye kṛte ca śaraveśmani
वासुदेवो रथात्तूर्णमवतीर्य महाद्युतिः ।
मोचयामास तुरगान्विनुन्नान्कङ्कपत्रिभिः
vāsudevo rathāttūrṇamavatīrya mahādyutiḥ |
mocayāmāsa turagānvinunnānkaṅkapatribhiḥ
अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा साधुवादो महानभूत् ।
सिद्धचारणसङ्घानां सैनिकानां च सर्वशः
adṛṣṭapūrvaṃ taddṛṣṭvā sādhuvādo mahānabhūt |
siddhacāraṇasaṅghānāṃ sainikānāṃ ca sarvaśaḥ
पदातिनं तु कौन्तेयं युध्यमानं महारथाः ।
नाशक्नुवन्वारयितुं तदद्भुतमिवाभवत्
padātinaṃ tu kaunteyaṃ yudhyamānaṃ mahārathāḥ |
nāśaknuvanvārayituṃ tadadbhutamivābhavat
आपतत्सु रथौघेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
नासम्भ्रमत्तदा पार्थस्तदस्य पुरुषानति
āpatatsu rathaugheṣu prabhūtagajavājiṣu |
nāsambhramattadā pārthastadasya puruṣānati
व्यसृजन्त शरौघांस्ते पाण्डवं प्रति पार्थिवाः ।
न चाव्यथत धर्मात्मा वासविः परवीरहा
vyasṛjanta śaraughāṃste pāṇḍavaṃ prati pārthivāḥ |
na cāvyathata dharmātmā vāsaviḥ paravīrahā
शतानि शरजालानि गदाः प्रासांश्च वीर्यवान् ।
आगतानग्रसत्पार्थः सरितः सागरो यथा
śatāni śarajālāni gadāḥ prāsāṃśca vīryavān |
āgatānagrasatpārthaḥ saritaḥ sāgaro yathā
अस्त्रवेगेन महता पार्थो बाहुबलेन च ।
सर्वेषां पार्थिवेन्द्राणामग्रसत्ताञ्शरोत्तमान्
astravegena mahatā pārtho bāhubalena ca |
sarveṣāṃ pārthivendrāṇāmagrasattāñśarottamān
तत्तु पार्थस्य विक्रान्तं वासुदेवस्य चोभयोः ।
अपूजयन्महाराज कौरवा महदद्भुतम्
tattu pārthasya vikrāntaṃ vāsudevasya cobhayoḥ |
apūjayanmahārāja kauravā mahadadbhutam
कौरवा ऊचुः
किमद्भुततमं लोके भविताऽप्यथवा ह्यभूत् ।
यदश्वान्पार्थ गोविन्दौ पाययामासतू रणे
kimadbhutatamaṃ loke bhavitā'pyathavā hyabhūt |
yadaśvānpārtha govindau pāyayāmāsatū raṇe
भयं विपुलमस्मासु तावधत्तां नरोत्तमौ ।
तेजो विदधतुश्चोग्रं यत्सैन्यं तावकं विभो ।
दधारैको रणे पार्थो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम्
bhayaṃ vipulamasmāsu tāvadhattāṃ narottamau |
tejo vidadhatuścograṃ yatsainyaṃ tāvakaṃ vibho |
dadhāraiko raṇe pārtho velevodvṛttamarṇavam
पार्थस्य शरसञ्छन्ने तस्मिन्सद्मनि भारत ।
आकाशमिव सम्प्राप्य विचेरुस्तत्र पक्षिणः
pārthasya śarasañchanne tasminsadmani bhārata |
ākāśamiva samprāpya vicerustatra pakṣiṇaḥ
न चैनं युधि तिष्ठन्तं सैन्येषु तव मारिष ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पुमान्कश्चित्तु तावकः
na cainaṃ yudhi tiṣṭhantaṃ sainyeṣu tava māriṣa |
abhyadravatsusaṅkruddhaḥ pumānkaścittu tāvakaḥ
सर्वे विमनसोऽभूवंस्तव योधा विशाम्पते ।
सम्प्रेक्ष्य तत्र गोविन्दं पाण्डवं च धनञ्जयम्
sarve vimanaso'bhūvaṃstava yodhā viśāmpate |
samprekṣya tatra govindaṃ pāṇḍavaṃ ca dhanañjayam
अथ स्मयन्हृषीकेशः स्त्रीमध्य इव भारत ।
अर्जुनेन कृते सङ्ख्ये शरगर्भगृहे तदा
atha smayanhṛṣīkeśaḥ strīmadhya iva bhārata |
arjunena kṛte saṅkhye śaragarbhagṛhe tadā
उपावर्तयदव्यग्रस्तानश्वान्पुष्करेक्षणः ।
मिषतां सर्वसैन्यानां त्वदीयानां विशाम्पते
upāvartayadavyagrastānaśvānpuṣkarekṣaṇaḥ |
miṣatāṃ sarvasainyānāṃ tvadīyānāṃ viśāmpate
उपावृत्त्योत्थितानश्वान्पाणिभ्यां पुष्करेक्षणः ।
सम्मार्जयन्रणे राजन्पश्यतां सर्वयोधिनाम्
upāvṛttyotthitānaśvānpāṇibhyāṃ puṣkarekṣaṇaḥ |
sammārjayanraṇe rājanpaśyatāṃ sarvayodhinām
तेषां श्रमं च ग्लानिं च वमथुं वेपथुं व्रणान् ।
सर्वं व्यपानुदत्कृष्णः कुशलो ह्यश्वकर्मणि
teṣāṃ śramaṃ ca glāniṃ ca vamathuṃ vepathuṃ vraṇān |
sarvaṃ vyapānudatkṛṣṇaḥ kuśalo hyaśvakarmaṇi
शल्यानुद्धृत्य पाणिभ्यां परिमृज्य च तान्हयान् ।
उपावर्त्य यथान्यायं पाययामास वारि सः
śalyānuddhṛtya pāṇibhyāṃ parimṛjya ca tānhayān |
upāvartya yathānyāyaṃ pāyayāmāsa vāri saḥ
स ताँल्लब्धोदकान्स्नाताञ्जग्धान्नान्विगतक्लमान् ।
योजयामास संहृष्टः पुनरेव रथोत्तमे
sa tām̐llabdhodakānsnātāñjagdhānnānvigataklamān |
yojayāmāsa saṃhṛṣṭaḥ punareva rathottame
स तं रथवरं शौरिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
समास्थाय महातेजाः सार्जुनः प्रययौ द्रुतम्
sa taṃ rathavaraṃ śauriḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ |
samāsthāya mahātejāḥ sārjunaḥ prayayau drutam
योजयित्वा हयांस्तस्य विधिदृष्टेन कर्मणा ।
रणे चचार गोविन्दस्तृणीकृत्य महारथान्
yojayitvā hayāṃstasya vidhidṛṣṭena karmaṇā |
raṇe cacāra govindastṛṇīkṛtya mahārathān
रथं रथवरस्याजौ युक्तं लब्धोदकैर्हयैः ।
दृष्ट्वा कुरुबलश्रेष्ठाः पुनर्विमनसोऽभवन्
rathaṃ rathavarasyājau yuktaṃ labdhodakairhayaiḥ |
dṛṣṭvā kurubalaśreṣṭhāḥ punarvimanaso'bhavan
विनिःस्वसन्तस्ते राजन्भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ।
घिगहोऽतिगतः पार्थः कृष्णश्चेत्यब्रुवन्पृथक्
viniḥsvasantaste rājanbhagnadaṃṣṭrā ivoragāḥ |
ghigaho'tigataḥ pārthaḥ kṛṣṇaścetyabruvanpṛthak
तत्सैन्यं सर्वतो दृष्ट्वा रोमहर्षणमद्भुतम् ।
त्वरध्वमिति चाक्रन्दन्नैतदस्तीति चावुवन्
tatsainyaṃ sarvato dṛṣṭvā romaharṣaṇamadbhutam |
tvaradhvamiti cākrandannaitadastīti cāvuvan
सर्वक्षत्रस्य मिषतो रथेनैकेन दंशितौ ।
बालः क्रीडनकेनेव कदर्थीकृत्य नो बलम्
sarvakṣatrasya miṣato rathenaikena daṃśitau |
bālaḥ krīḍanakeneva kadarthīkṛtya no balam
क्रोशतां यतमानानामसंसक्तौ परन्तपौ ।
दर्शयित्वाऽत्मनो वीर्यं प्रयातौ सर्वराजसु
krośatāṃ yatamānānāmasaṃsaktau parantapau |
darśayitvā'tmano vīryaṃ prayātau sarvarājasu
यथा देवासुरे युद्धे तृणीकृत्य च दानवान् ।
इन्द्राविष्णू पुरा राजञ्जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ
yathā devāsure yuddhe tṛṇīkṛtya ca dānavān |
indrāviṣṇū purā rājañjambhasya vadhakāṅkṣiṇau
तौ प्रयातौ पुनर्दृष्ट्वा तदाऽन्ये सैनिकाब्रुवन् ।
त्वरध्वं कुरवः सर्वे वधे कृष्णकिरीटिनोः
tau prayātau punardṛṣṭvā tadā'nye sainikābruvan |
tvaradhvaṃ kuravaḥ sarve vadhe kṛṣṇakirīṭinoḥ
रथं युङ्क्त्वा हि दाशार्हो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
जयद्रथाय यात्येष कदर्थीकृत्य नो रणे
rathaṃ yuṅktvā hi dāśārho miṣatāṃ sarvadhanvinām |
jayadrathāya yātyeṣa kadarthīkṛtya no raṇe
तत्र केचिन्मिथो राजन्समभाषन्त भूमिपाः ।
अदृष्टपूर्वं सङ्ग्रामे तदृष्ट्वा महदद्भुतम्
tatra kecinmitho rājansamabhāṣanta bhūmipāḥ |
adṛṣṭapūrvaṃ saṅgrāme tadṛṣṭvā mahadadbhutam
सर्वसैन्यानि राजा च धृतराष्ट्रोऽत्ययं गतः ।
दुर्योधनापराघेन क्षत्रं कृत्स्ना च मेदिनी
sarvasainyāni rājā ca dhṛtarāṣṭro'tyayaṃ gataḥ |
duryodhanāparāghena kṣatraṃ kṛtsnā ca medinī
विलयं समनुप्राप्ता तच्च राजा न बुध्यते ।
इत्येवं क्षत्रियास्तत्र ब्रुवन्त्यन्ये च भारत
vilayaṃ samanuprāptā tacca rājā na budhyate |
ityevaṃ kṣatriyāstatra bruvantyanye ca bhārata
सिन्धुराजस्य यत्कृत्यं गतस्य यमसादनम् ।
तत्करोतु वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित्
sindhurājasya yatkṛtyaṃ gatasya yamasādanam |
tatkarotu vṛthādṛṣṭirdhārtarāṣṭro'nupāyavit
ततः शीघ्रतरं प्रायात्पाण्डवः सैन्धवं प्रति ।
विवर्तमाने तिग्मांशौ हृष्टैः पीतोदकैर्हयैः
tataḥ śīghrataraṃ prāyātpāṇḍavaḥ saindhavaṃ prati |
vivartamāne tigmāṃśau hṛṣṭaiḥ pītodakairhayaiḥ
तं प्रयान्तं महाबाहुं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं योधाः क्रुद्धमिवान्तकम्
taṃ prayāntaṃ mahābāhuṃ sarvaśastrabhṛtāṃ varam |
nāśaknuvanvārayituṃ yodhāḥ kruddhamivāntakam
विद्राव्य तु ततः सैन्यं पाण्डवः शत्रुतापनः ।
यथा मृगगणान्सिंहः सैन्धवार्थे व्यलोडयत्
vidrāvya tu tataḥ sainyaṃ pāṇḍavaḥ śatrutāpanaḥ |
yathā mṛgagaṇānsiṃhaḥ saindhavārthe vyaloḍayat
गाहमानस्त्वनीकानि तूर्णमश्वानचोदयत् ।
बलाकाभं तु दाशार्हः पाञ्चजन्यं व्यनादयत्
gāhamānastvanīkāni tūrṇamaśvānacodayat |
balākābhaṃ tu dāśārhaḥ pāñcajanyaṃ vyanādayat
कौन्तेयेनाग्रतः सृष्टा न्यपतन्पृष्ठतः शराः ।
तूर्णात्तूर्णतरं ह्यश्वाः प्रावहन्वातरंहसः
kaunteyenāgrataḥ sṛṣṭā nyapatanpṛṣṭhataḥ śarāḥ |
tūrṇāttūrṇataraṃ hyaśvāḥ prāvahanvātaraṃhasaḥ
ततो नृपतयः क्रुद्धाः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ।
क्षत्रिया बहवश्चान्ये जयद्रथवधैषिणम्
tato nṛpatayaḥ kruddhāḥ parivavrurdhanañjayam |
kṣatriyā bahavaścānye jayadrathavadhaiṣiṇam
सैन्येषु विप्रयातेषु धिष्ठितं पुरुषर्षभम् ।
दुर्योधनोऽत्वयात्पार्थं त्वरमाणो महाहवे
sainyeṣu viprayāteṣu dhiṣṭhitaṃ puruṣarṣabham |
duryodhano'tvayātpārthaṃ tvaramāṇo mahāhave
वातोद्धूतपताकं तं रथं जलदनिःस्वनम् ।
घोरं कपिध्वजं दृष्ट्वा विषण्णा रथिनोऽभवन्
vātoddhūtapatākaṃ taṃ rathaṃ jaladaniḥsvanam |
ghoraṃ kapidhvajaṃ dṛṣṭvā viṣaṇṇā rathino'bhavan
दिवाकरेऽथ रजसा सर्वतः संवृते भृशम् ।
शरार्ताश्चरणे योधाः शेकुः कृष्णौ न वीक्षितुम्
divākare'tha rajasā sarvataḥ saṃvṛte bhṛśam |
śarārtāścaraṇe yodhāḥ śekuḥ kṛṣṇau na vīkṣitum
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)