एवं व्यूढेष्वनीकेषु मामकेष्वितरेषु च ।
कथं प्रहरतां श्रेष्ठाः संप्रहारं प्रचक्रिरे
evaṃ vyūḍheṣvanīkeṣu māmakeṣvitareṣu ca |
kathaṃ praharatāṃ śreṣṭhāḥ saṃprahāraṃ pracakrire
इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि द्वितीयदिवसयुद्धे द्विपञ्चशोऽध्यायः ॥
71 श्लोक · 52 में से 122
दूसरे दिन भीष्म अभिमन्यु, भीम, सात्यकि, विराट और धृष्टद्युम्न पर बाण बरसाते हैं और पाण्डवों का व्यूह टूट जाता है। अर्जुन श्रीकृष्ण से भीष्म के रथ तक ले चलने को कहते हैं। भीष्म, द्रोण, कृप, दुर्योधन, शल्य आदि सब अर्जुन को बींधते हैं, पर वे पर्वत जैसे अडिग रहते हैं। दुर्योधन भीष्म से शिकायत करता है कि आपके और द्रोण के रहते अर्जुन हमारी जड़ काट रहा है, और आपके कारण कर्ण ने शस्त्र रख दिए हैं। भीष्म कहते हैं, क्षत्रियधर्म को धिक्कार है, और अर्जुन पर टूट पड़ते हैं। दोनों श्वेताश्व योद्धा बराबरी से लड़ते हैं। भीष्म तीन बाणों से श्रीकृष्ण की छाती बींधते हैं और क्रुद्ध अर्जुन भीष्म के सारथि को घायल करते हैं। देवता और ऋषि कहते हैं कि ऐसा युद्ध फिर कभी नहीं होगा।
धृतराष्ट्र उवाच
एवं व्यूढेष्वनीकेषु मामकेष्वितरेषु च ।
कथं प्रहरतां श्रेष्ठाः संप्रहारं प्रचक्रिरे
evaṃ vyūḍheṣvanīkeṣu māmakeṣvitareṣu ca |
kathaṃ praharatāṃ śreṣṭhāḥ saṃprahāraṃ pracakrire
सञ्जय उवाच
तथा व्यूढेष्वनीकेषु सन्नद्धरुचिरध्वजाः ।
तावकाः पाण्डवैः सार्धं यथाऽयुध्यन्त तच्छृणु ।
अपारमिव संदृश्य सागरप्रतिमं बलम्
tathā vyūḍheṣvanīkeṣu sannaddharuciradhvajāḥ |
tāvakāḥ pāṇḍavaiḥ sārdhaṃ yathā'yudhyanta tacchṛṇu |
apāramiva saṃdṛśya sāgarapratimaṃ balam
तेषां मध्ये स्थितो राजन्पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अब्रवीत्तावकान्सर्वान्युद्ध्यध्वमिति दंशिताः
teṣāṃ madhye sthito rājanputro duryodhanastava |
abravīttāvakānsarvānyuddhyadhvamiti daṃśitāḥ
ते मनः क्रूरमाधाय समभित्यक्तजीविताः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त सर्व एवोच्छ्रितध्वजाः
te manaḥ krūramādhāya samabhityaktajīvitāḥ |
pāṇḍavānabhyavartanta sarva evocchritadhvajāḥ
ततो युद्धं समभवत्तुमुलं रोमहर्षणम् ।
तावकानां परेषां च व्यतिषक्तरथद्विपम्
tato yuddhaṃ samabhavattumulaṃ romaharṣaṇam |
tāvakānāṃ pareṣāṃ ca vyatiṣaktarathadvipam
मुक्तास्तु रथिभिर्बाणा रुक्मपुङ्खाः सुतेजिताःक ।
सन्निपेतुरकुण्ठाग्रा नागेषु च हयेषु च
muktāstu rathibhirbāṇā rukmapuṅkhāḥ sutejitāḥka |
sannipeturakuṇṭhāgrā nāgeṣu ca hayeṣu ca
तथा प्रवृत्ते संग्रामे धनुरुद्यम्य दंशितः ।
अभिपत्य महाबाहुर्भीष्मो भीमपराक्रमः
tathā pravṛtte saṃgrāme dhanurudyamya daṃśitaḥ |
abhipatya mahābāhurbhīṣmo bhīmaparākramaḥ
सौभद्रे भीमसेने च सात्यकौ च महारथे ।
कैकेये च विराटे च धृष्टद्युम्ने च पार्षते
saubhadre bhīmasene ca sātyakau ca mahārathe |
kaikeye ca virāṭe ca dhṛṣṭadyumne ca pārṣate
एतेषु नरवीरेषु चेदिमत्स्येषु चाभिभूः ।
ववर्ष शरवर्षाणि वृद्धः कुरुपितामहः
eteṣu naravīreṣu cedimatsyeṣu cābhibhūḥ |
vavarṣa śaravarṣāṇi vṛddhaḥ kurupitāmahaḥ
अभिद्यत ततो व्यूहस्तस्मिन्वीरसमागमे ।
सर्वेषामेव सैन्यानामासीद्व्यतिकरो महान्
abhidyata tato vyūhastasminvīrasamāgame |
sarveṣāmeva sainyānāmāsīdvyatikaro mahān
सादिनो ध्वजिनश्चैव हतप्रवरवाजिनः ।
विप्रद्रुतरथानीकाः समपद्यन्त पाण्डवाः
sādino dhvajinaścaiva hatapravaravājinaḥ |
vipradrutarathānīkāḥ samapadyanta pāṇḍavāḥ
अर्जुनस्तु नरव्याघ्रो दृष्ट्वा भीष्मं महारथम् ।
वार्ष्णेयमब्रवीत्क्रुद्धो याहि यत्र पितामहः
arjunastu naravyāghro dṛṣṭvā bhīṣmaṃ mahāratham |
vārṣṇeyamabravītkruddho yāhi yatra pitāmahaḥ
एष भीष्मः सुसंक्रुद्धो वार्ष्णेय मम वाहिनीम् ।
नाशयिष्यति सुव्यक्तं दुर्योधनहिते रतः
eṣa bhīṣmaḥ susaṃkruddho vārṣṇeya mama vāhinīm |
nāśayiṣyati suvyaktaṃ duryodhanahite rataḥ
एष द्रोणः कृपः शल्यो विकर्णश्च जनार्दन ।
धार्तराष्ट्राश्च सहिता दुर्योधनपुरोगमाः
eṣa droṇaḥ kṛpaḥ śalyo vikarṇaśca janārdana |
dhārtarāṣṭrāśca sahitā duryodhanapurogamāḥ
पाञ्चालान्निहनिष्यन्ति रक्षिता दृढधन्वना ।
सोऽहं भीष्मं वधिष्यामि सैन्यहेतोर्जनार्दन
pāñcālānnihaniṣyanti rakṣitā dṛḍhadhanvanā |
so'haṃ bhīṣmaṃ vadhiṣyāmi sainyahetorjanārdana
तमब्रवीद्वासुदेवो यत्तो भव धनंजय ।
एष त्वां प्रापयिष्यामि पितामहरथं प्रति
tamabravīdvāsudevo yatto bhava dhanaṃjaya |
eṣa tvāṃ prāpayiṣyāmi pitāmaharathaṃ prati
एवमुक्त्वा ततः शौरी रथं तं लोकविश्रुतम् ।
प्रापयामास भीष्मस्य रथं प्रति जनेश्वर
evamuktvā tataḥ śaurī rathaṃ taṃ lokaviśrutam |
prāpayāmāsa bhīṣmasya rathaṃ prati janeśvara
चलद्बहुपातकेन बलाकावर्णवाजिना ।
समुच्छ्रितमहाभीमनदद्वानरकेतुना
caladbahupātakena balākāvarṇavājinā |
samucchritamahābhīmanadadvānaraketunā
महता मेघनादेन रथेनामिततेजसा ।
विनिघ्नन्कौरवानीकं शूरसेनांश्च पाण्डवः
mahatā meghanādena rathenāmitatejasā |
vinighnankauravānīkaṃ śūrasenāṃśca pāṇḍavaḥ
प्रायाच्छरणदः शीघ्रं सुहृदां हर्षवर्धनः ।
तमापतन्तं वेगेन प्रभिन्नमिव वारणम्
prāyāccharaṇadaḥ śīghraṃ suhṛdāṃ harṣavardhanaḥ |
tamāpatantaṃ vegena prabhinnamiva vāraṇam
त्रसयनतं रणे शूरान्मर्दयन्तं च सायकैः ।
सैन्धवप्रमुखैर्गुप्तः प्राच्यसौवीरकेकयैः ।
सहसा प्रत्युदीयाय भीष्मः शान्तनवोऽर्जुनम्
trasayanataṃ raṇe śūrānmardayantaṃ ca sāyakaiḥ |
saindhavapramukhairguptaḥ prācyasauvīrakekayaiḥ |
sahasā pratyudīyāya bhīṣmaḥ śāntanavo'rjunam
को हि गाण्डीवधन्वानमन्यः कुरुपितामहात् ।
द्रोणवैकर्तनाभ्यां वा रथी संयातुमर्हति
ko hi gāṇḍīvadhanvānamanyaḥ kurupitāmahāt |
droṇavaikartanābhyāṃ vā rathī saṃyātumarhati
ततो भीष्मो महाराज सर्वलोकमहारथः ।
अर्जुनं सप्ततसप्तत्या नाराचानां समाचिनोत्
tato bhīṣmo mahārāja sarvalokamahārathaḥ |
arjunaṃ saptatasaptatyā nārācānāṃ samācinot
द्रोणश्च पञ्चविंशत्या कृपः पञ्चाशता शरैः ।
दुर्योधनश्रतुःषष्ट्या शल्यश्च नवभिः शरैः
droṇaśca pañcaviṃśatyā kṛpaḥ pañcāśatā śaraiḥ |
duryodhanaśratuḥṣaṣṭyā śalyaśca navabhiḥ śaraiḥ
सैन्धवो नवभिश्चैव शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
विकर्णो दशभिर्भल्लै राजन्विव्याध पाण्डवम्
saindhavo navabhiścaiva śakuniścāpi pañcabhiḥ |
vikarṇo daśabhirbhallai rājanvivyādha pāṇḍavam
स तैर्विद्धो महेष्वासः समन्तान्निशितैः शरैः ।
न विव्यथे महाबाहुर्भिद्यमान इवाचलः
sa tairviddho maheṣvāsaḥ samantānniśitaiḥ śaraiḥ |
na vivyathe mahābāhurbhidyamāna ivācalaḥ
स भीष्मं पञ्चविंशत्या कृपं च नवभिः शरैः ।
द्रोणं षष्ट्या नरव्याघ्रो विकर्णं च त्रिभिः शरैः
sa bhīṣmaṃ pañcaviṃśatyā kṛpaṃ ca navabhiḥ śaraiḥ |
droṇaṃ ṣaṣṭyā naravyāghro vikarṇaṃ ca tribhiḥ śaraiḥ
शल्यं चैव त्रिभिर्बाणै राजानं चैव पञ्चभिः ।
प्रत्यविध्यदमेयात्मा किरीटी भरतर्षभ
śalyaṃ caiva tribhirbāṇai rājānaṃ caiva pañcabhiḥ |
pratyavidhyadameyātmā kirīṭī bharatarṣabha
तं सात्यकिर्विराटश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च परिवव्रुर्धनंजयम्
taṃ sātyakirvirāṭaśca dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥ |
saubhadro draupadeyāśca parivavrurdhanaṃjayam
ततो द्रोणं महेष्वासं गाङ्गेयस्य प्रिये रतम् ।
अभ्यवर्तत पाञ्चाल्यः संयुक्तः सह सोमकैः
tato droṇaṃ maheṣvāsaṃ gāṅgeyasya priye ratam |
abhyavartata pāñcālyaḥ saṃyuktaḥ saha somakaiḥ
भीष्मस्तु रथिनां श्रेष्ठो राजन्विव्याध पाण्डवम् ।
अशीत्या निशितैर्बाणैस्ततोऽक्रोशन्त पाण्डवाः
bhīṣmastu rathināṃ śreṣṭho rājanvivyādha pāṇḍavam |
aśītyā niśitairbāṇaistato'krośanta pāṇḍavāḥ
तेषां तु निनदं श्रुत्वा सहितानां प्रहृष्टवत् ।
प्रविवेश ततो मध्यं नरसिंहः प्रतापवान्
teṣāṃ tu ninadaṃ śrutvā sahitānāṃ prahṛṣṭavat |
praviveśa tato madhyaṃ narasiṃhaḥ pratāpavān
तेषां महारथानां स मध्यं प्राप्य धनंजयः ।
चिक्रीड धनुषा राजँल्लक्षं कृत्वा महारथान्
teṣāṃ mahārathānāṃ sa madhyaṃ prāpya dhanaṃjayaḥ |
cikrīḍa dhanuṣā rājam̐llakṣaṃ kṛtvā mahārathān
क्षत्रियाणां शिरांस्युग्रैः कृन्तञ्शस्त्रैर्महारथः ।
शून्यान्कृत्वा रथोपस्थान्व्यचरत्फल्गुनस्तदा ।
kṣatriyāṇāṃ śirāṃsyugraiḥ kṛntañśastrairmahārathaḥ |
śūnyānkṛtvā rathopasthānvyacaratphalgunastadā |
ततो दुर्योधनो राजा भीष्ममाह जनेश्वरः ।
पीड्यमानं स्वकं सैन्यं दृष्ट्वा पार्थेन संयुगे
tato duryodhano rājā bhīṣmamāha janeśvaraḥ |
pīḍyamānaṃ svakaṃ sainyaṃ dṛṣṭvā pārthena saṃyuge
एष पाण्डुसुतस्तात कृष्णेन सहितो बली ।
यततां सर्वसैन्यानां मूलं नः परिकृन्तति ।
त्वयि जीवति गाङ्गेय द्रोणे च रथिनां वरे
eṣa pāṇḍusutastāta kṛṣṇena sahito balī |
yatatāṃ sarvasainyānāṃ mūlaṃ naḥ parikṛntati |
tvayi jīvati gāṅgeya droṇe ca rathināṃ vare
त्वत्कृते चैव कर्णोऽपि न्यस्तशस्त्रो विशांपते ।
न युध्यति रणे पार्थान्हितकामः सदा मम ।
स तथा कुरु गाङ्गेय यथा हन्येत फल्गुनः
tvatkṛte caiva karṇo'pi nyastaśastro viśāṃpate |
na yudhyati raṇe pārthānhitakāmaḥ sadā mama |
sa tathā kuru gāṅgeya yathā hanyeta phalgunaḥ
एवमुक्तस्ततो राजन्पिता देवव्रतस्तव ।
धिक् क्षात्रं धर्ममित्युक्त्वा प्रायात्पार्थं रथं प्रति
evamuktastato rājanpitā devavratastava |
dhik kṣātraṃ dharmamityuktvā prāyātpārthaṃ rathaṃ prati
उभौ श्वेतहयौ राजन्संसक्तौ प्रेक्ष्य पार्थिवाः ।
सिंहनादान्भृशं चक्रुः शङ्खान्दध्मुश्च मारिषत
ubhau śvetahayau rājansaṃsaktau prekṣya pārthivāḥ |
siṃhanādānbhṛśaṃ cakruḥ śaṅkhāndadhmuśca māriṣata
द्रौणिर्दुर्योधनश्चैव विकर्णश्च तवात्मजः ।
परिवार्य रणे भीष्मं स्थिता युद्धाय मारिष
drauṇirduryodhanaścaiva vikarṇaśca tavātmajaḥ |
parivārya raṇe bhīṣmaṃ sthitā yuddhāya māriṣa
तथैव पाण्डवाः सर्वे परिवार्य धनञ्जयम् ।
स्थिता युद्धाय महते ततो युद्धमवर्तत
tathaiva pāṇḍavāḥ sarve parivārya dhanañjayam |
sthitā yuddhāya mahate tato yuddhamavartata
गाङ्गेयस्तु रणे पार्थमानर्च्छन्नवभिः शरैः ।
तमर्जुनः प्रत्यविध्यद्दशभिर्मर्मभेदिभिः
gāṅgeyastu raṇe pārthamānarcchannavabhiḥ śaraiḥ |
tamarjunaḥ pratyavidhyaddaśabhirmarmabhedibhiḥ
ततः शरसहस्रेण सुप्रयुक्तेन पाण्डवः ।
अर्जुनः समरश्लाघी भीष्मस्यावारयद्दिशः
tataḥ śarasahasreṇa suprayuktena pāṇḍavaḥ |
arjunaḥ samaraślāghī bhīṣmasyāvārayaddiśaḥ
शरजालं ततस्तत्तु शरजालेन मारिष ।
वारयामास पार्थस्य भीष्मः शान्तनवस्तदा
śarajālaṃ tatastattu śarajālena māriṣa |
vārayāmāsa pārthasya bhīṣmaḥ śāntanavastadā
उभौ परमसंहृष्टावुभौ युद्धाभिनन्दिनौ ।
निर्विशेषमयुध्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ
ubhau paramasaṃhṛṣṭāvubhau yuddhābhinandinau |
nirviśeṣamayudhyetāṃ kṛtapratikṛtaiṣiṇau
भीष्मचापविमुक्तानि शरजालानि शङ्घशः ।
शीर्यमाणान्यदृश्यन्त भिन्नान्यर्जुनसायकैःक
bhīṣmacāpavimuktāni śarajālāni śaṅghaśaḥ |
śīryamāṇānyadṛśyanta bhinnānyarjunasāyakaiḥka
तथैवार्जुनमुक्तानि शरजालानि सर्वशः ।
गाङ्गेयशरनुन्नानि प्रापतन्त महीतले
tathaivārjunamuktāni śarajālāni sarvaśaḥ |
gāṅgeyaśaranunnāni prāpatanta mahītale
अर्जुनः पञ्चविंशत्या भीष्ममार्च्छच्छितैः शरैः ।
भीष्मोपि समरे पार्थं विव्याध निशितैः शरैः ।
arjunaḥ pañcaviṃśatyā bhīṣmamārcchacchitaiḥ śaraiḥ |
bhīṣmopi samare pārthaṃ vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ |
अन्योन्यस्य हयान्विद्ध्वा ध्वजौ च सुमहाबलौ ।
रथेषां रथचक्रे च चिक्रीडतुररिन्दमौ
anyonyasya hayānviddhvā dhvajau ca sumahābalau |
ratheṣāṃ rathacakre ca cikrīḍaturarindamau
ततः क्रुद्धो महाराज भीष्मः प्रहरतां वरः ।
वासुदेवं त्रिभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे
tataḥ kruddho mahārāja bhīṣmaḥ praharatāṃ varaḥ |
vāsudevaṃ tribhirbāṇairājaghāna stanāntare
भीष्मचापच्युतैस्तैस्तु निर्विद्धो मधुसूदनः ।
विरराज रणे राजन्सपुष्प इव किंशुकः
bhīṣmacāpacyutaistaistu nirviddho madhusūdanaḥ |
virarāja raṇe rājansapuṣpa iva kiṃśukaḥ
ततोऽर्जुनो भृशं क्रुद्धो निर्विद्धं प्रेक्ष्य माधवम् ।
सारथिं कुरुवृद्धस्य निर्बिभेद शितैः शरैः
tato'rjuno bhṛśaṃ kruddho nirviddhaṃ prekṣya mādhavam |
sārathiṃ kuruvṛddhasya nirbibheda śitaiḥ śaraiḥ
यतमानौ तु तौ वीरावन्योन्यस्य वधं प्रति ।
न शक्नुतां तदाऽन्योन्यमभिसन्धातुमाहवे
yatamānau tu tau vīrāvanyonyasya vadhaṃ prati |
na śaknutāṃ tadā'nyonyamabhisandhātumāhave
तौ मण्डलानि चित्राणि गतत्प्रत्यागतानि च ।
अदर्शयेतां बहुधा सूतसामर्थ्यलाघवात्
tau maṇḍalāni citrāṇi gatatpratyāgatāni ca |
adarśayetāṃ bahudhā sūtasāmarthyalāghavāt
अन्तरं च प्रहारेषु तर्कयन्तौ परस्परम् ।
राजन्नन्तरमार्गस्थौ स्थितावास्तां मुहुर्मुहुः
antaraṃ ca prahāreṣu tarkayantau parasparam |
rājannantaramārgasthau sthitāvāstāṃ muhurmuhuḥ
उभौ सिंहरवोन्मिश्रं शङ्खशब्दं च चक्रतुः ।
तथैव चापनिर्घोषं चक्रतुस्तौ महारथौ
ubhau siṃharavonmiśraṃ śaṅkhaśabdaṃ ca cakratuḥ |
tathaiva cāpanirghoṣaṃ cakratustau mahārathau
तयोः शङ्खनिनादेन रथनेमिस्वनेन च ।
दारिता सहसा भूमिश्चकम्पे च ननाद च
tayoḥ śaṅkhaninādena rathanemisvanena ca |
dāritā sahasā bhūmiścakampe ca nanāda ca
नोभयोरन्तरं कश्चिद्ददृशे भरतर्षभ ।
बलिनौ युद्धदुर्धर्षावन्योन्यसदृशावुभौ
nobhayorantaraṃ kaściddadṛśe bharatarṣabha |
balinau yuddhadurdharṣāvanyonyasadṛśāvubhau
चिह्नमात्रेण भीष्मं तु प्रजज्ञुस्तत्र कौरवाः ।
तथा पाण्डुसुताः पार्थं चिह्नमात्रेण जज्ञिरेक
cihnamātreṇa bhīṣmaṃ tu prajajñustatra kauravāḥ |
tathā pāṇḍusutāḥ pārthaṃ cihnamātreṇa jajñireka
तयोर्नृवरयोर्दृष्ट्वा तादृशं तं पराक्रमम् ।
विस्कमयं सर्वभूतानि जग्मुर्भारतसंयुगे
tayornṛvarayordṛṣṭvā tādṛśaṃ taṃ parākramam |
viskamayaṃ sarvabhūtāni jagmurbhāratasaṃyuge
न तयोर्विवरं कश्चिद्रणे पश्यति भारत ।
धर्मे स्थितस्य हि यथा न कश्चिद्वृजिनं क्वचित्
na tayorvivaraṃ kaścidraṇe paśyati bhārata |
dharme sthitasya hi yathā na kaścidvṛjinaṃ kvacit
उभौ च शरजालेन तावदृश्यो बभूवतुः ।
प्रकाशौ च पुनस्तूर्णं बभूवतुरुभौ रणे
ubhau ca śarajālena tāvadṛśyo babhūvatuḥ |
prakāśau ca punastūrṇaṃ babhūvaturubhau raṇe
तत्र देवाः सगन्धर्वाश्चारणाश्चर्षिभिः सह ।
अन्योन्यं प्रत्यभाषन्त तयोर्दृष्ट्वा पराक्रमम्
tatra devāḥ sagandharvāścāraṇāścarṣibhiḥ saha |
anyonyaṃ pratyabhāṣanta tayordṛṣṭvā parākramam
न शक्यौ युधि संरब्धौ जेतुमेतौ कथंचन ।
सदेवासुरगन्धर्वैर्लोकैरपि महारथौ
na śakyau yudhi saṃrabdhau jetumetau kathaṃcana |
sadevāsuragandharvairlokairapi mahārathau
आश्चर्यभूतं लोकेषु युद्धमेतन्महाद्भुतम् ।
नैतादृशानि युद्धानि भविष्यन्ति कथंचन
āścaryabhūtaṃ lokeṣu yuddhametanmahādbhutam |
naitādṛśāni yuddhāni bhaviṣyanti kathaṃcana
न हि शक्यो रणे जेतुं भीष्मः पार्थेन धीमता ।
सधनुः सरथः साश्वः प्रवपन्सायकान्रणे
na hi śakyo raṇe jetuṃ bhīṣmaḥ pārthena dhīmatā |
sadhanuḥ sarathaḥ sāśvaḥ pravapansāyakānraṇe
तथैव पाण्डवं युद्धे देवैरपि दुरासदम् ।
न विजेतुं रणे भीष्म उत्सहेत धनुर्धरम्
tathaiva pāṇḍavaṃ yuddhe devairapi durāsadam |
na vijetuṃ raṇe bhīṣma utsaheta dhanurdharam
आलोकादपि युद्धं हि सममेतद्भविष्यति ।
इति स्म वाचोऽश्रूयन्त प्रोच्चरन्त्यकस्ततस्ततः ।
गाङ्गेयार्जुनयोः सङ्ख्ये स्तवयुक्ता विशांपते
ālokādapi yuddhaṃ hi samametadbhaviṣyati |
iti sma vāco'śrūyanta proccarantyakastatastataḥ |
gāṅgeyārjunayoḥ saṅkhye stavayuktā viśāṃpate
त्वदीयास्तु तदा योधाः पाण्डवेयाश्च भारत ।
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तयोस्तत्र समागमे
tvadīyāstu tadā yodhāḥ pāṇḍaveyāśca bhārata |
anyonyaṃ samare jaghnustayostatra samāgame
शितधारैस्तथा स्वङ्गैर्विमलैश्च परश्वधैः ।
शरैरन्यैश्च बहुभिः सस्त्रैर्नानाविधैरपि
śitadhāraistathā svaṅgairvimalaiśca paraśvadhaiḥ |
śarairanyaiśca bahubhiḥ sastrairnānāvidhairapi
उभयोः सेनयोः शूरा न्यकृन्तन्त परस्परम् ।
वर्तमाने तथा घोरे तस्मिन्युद्धे सुदारुणे ।
द्रोणपाञ्चाल्ययो राजन्महानासीत्समागमः
ubhayoḥ senayoḥ śūrā nyakṛntanta parasparam |
vartamāne tathā ghore tasminyuddhe sudāruṇe |
droṇapāñcālyayo rājanmahānāsītsamāgamaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)