कथं द्रोणो महेष्वासः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
समीयतू रणे यत्तौ तावुभौ पुरुषर्षभौ
kathaṃ droṇo maheṣvāsaḥ pāṇḍavaśca dhanañjayaḥ |
samīyatū raṇe yattau tāvubhau puruṣarṣabhau
इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि नवमदिवसयुद्धे द्व्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
40 श्लोक · 102 में से 122
धृतराष्ट्र पूछते हैं कि एक दूसरे को इतने प्रिय द्रोण और अर्जुन कैसे लड़े। संजय कहते हैं कि रण में क्षत्रिय किसी को नहीं छोड़ते, पिता और भाई को भी नहीं। दुर्योधन सुशर्मा को द्रोण के पार्श्व की रक्षा हेतु भेजता है, और त्रिगर्तराज पुत्र सहित मरने का निश्चय कर अर्जुन पर टूटता है। अर्जुन अकेले उनकी बाणवर्षा रोकते हैं। उनका वायव्यास्त्र वृक्ष उखाड़कर सैनिकों को गिराता है, फिर द्रोण का शैलास्त्र वायु को शान्त करता है। कौरव महारथी अर्जुन को घेरते हैं, भगदत्त और श्रुतायु हाथियों से भीम को रोकते हैं और भीष्म युधिष्ठिर को घेरते हैं। भीम गदा लेकर कूदते हैं, गजसेना को कुचलते हैं, एक हाथी का दाँत उखाड़कर उसी से उसे मारते हैं और रक्त से सने रुद्र जैसे लगते हैं।
धृतराष्ट्र उवाच
कथं द्रोणो महेष्वासः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
समीयतू रणे यत्तौ तावुभौ पुरुषर्षभौ
kathaṃ droṇo maheṣvāsaḥ pāṇḍavaśca dhanañjayaḥ |
samīyatū raṇe yattau tāvubhau puruṣarṣabhau
प्रियो हि पाण्डवो नित्यं भारद्वाजस्य धीमतः ।
आचार्यश्च रणे नित्यं प्रियः पार्थस्य सञ्जय
priyo hi pāṇḍavo nityaṃ bhāradvājasya dhīmataḥ |
ācāryaśca raṇe nityaṃ priyaḥ pārthasya sañjaya
तावुभौ रथिनो सङ्ख्ये हृष्टौ सिंहाविवोत्कटौ ।
कथं समीयतुर्यत्तौ भारद्वाजधनञ्जयौ
tāvubhau rathino saṅkhye hṛṣṭau siṃhāvivotkaṭau |
kathaṃ samīyaturyattau bhāradvājadhanañjayau
सञ्जय उवाच
न द्रोणः समरे पार्थं जानीते प्रियमात्मनः ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य पार्थो वा गुरुमाहवे
na droṇaḥ samare pārthaṃ jānīte priyamātmanaḥ |
kṣatradharmaṃ puraskṛtya pārtho vā gurumāhave
न क्षत्रिया रणे राजन्वर्जयन्ति परस्परम् ।
निर्मर्यादं हि युध्यन्ते पितृभिर्भ्रातृभिः सह
na kṣatriyā raṇe rājanvarjayanti parasparam |
nirmaryādaṃ hi yudhyante pitṛbhirbhrātṛbhiḥ saha
रणे भारत पार्थेन द्रोणो विद्धस्त्रिभिः शरैः ।
नाचिन्तयच्च तान्बाणान्पार्थचापच्युतान्युधि
raṇe bhārata pārthena droṇo viddhastribhiḥ śaraiḥ |
nācintayacca tānbāṇānpārthacāpacyutānyudhi
शरवृष्ट्या पुनः पार्थश्छादयामास तं रणे ।
स प्रजज्वाल रोषेण गहनेऽग्निरिवोर्जितः
śaravṛṣṭyā punaḥ pārthaśchādayāmāsa taṃ raṇe |
sa prajajvāla roṣeṇa gahane'gnirivorjitaḥ
ततोऽर्जुनं रणे द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
छादयामास राजेन्द्र नचिरादेव भारत
tato'rjunaṃ raṇe droṇaḥ śaraiḥ sannataparvabhiḥ |
chādayāmāsa rājendra nacirādeva bhārata
ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत् ।
द्रोणस्य समरे राजन्पार्ष्णिग्रहणकारणात्
tato duryodhano rājā suśarmāṇamacodayat |
droṇasya samare rājanpārṣṇigrahaṇakāraṇāt
त्रिगर्तराडपि क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम् ।
छादयामास समरे पार्थं बाणैरयोमुखैः
trigartarāḍapi kruddho bhṛśamāyamya kārmukam |
chādayāmāsa samare pārthaṃ bāṇairayomukhaiḥ
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्नन्तरिक्षे विरेजिरे ।
हंसा इव महाराज शरत्काले नभस्तले
tābhyāṃ muktāḥ śarā rājannantarikṣe virejire |
haṃsā iva mahārāja śaratkāle nabhastale
ते शराः प्राप्य कौन्तेयं समन्ताद्विविशुः प्रभो ।
फलभारनतं यद्वत्स्वादुवृक्षं विहंगमाः
te śarāḥ prāpya kaunteyaṃ samantādviviśuḥ prabho |
phalabhāranataṃ yadvatsvāduvṛkṣaṃ vihaṃgamāḥ
अर्जुनस्तु रणे नादं विनद्य रथिनां वरः ।
त्रिगर्तराजं समरे सपुत्रं विव्यधे शरैः
arjunastu raṇe nādaṃ vinadya rathināṃ varaḥ |
trigartarājaṃ samare saputraṃ vivyadhe śaraiḥ
ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये ।
पार्थमेवाभ्यवर्तन्त मरणे कृतनिश्चयाः ।
मुमुचुः शरवृष्टिं च पाण्डवस्य रथं प्रति
te vadhyamānāḥ pārthena kāleneva yugakṣaye |
pārthamevābhyavartanta maraṇe kṛtaniścayāḥ |
mumucuḥ śaravṛṣṭiṃ ca pāṇḍavasya rathaṃ prati
शरवृष्टिं ततस्तां तु शरवर्षैः समन्ततः ।
प्रतिजग्राह राजेन्द्र तोयवृष्टिमिवाचलः
śaravṛṣṭiṃ tatastāṃ tu śaravarṣaiḥ samantataḥ |
pratijagrāha rājendra toyavṛṣṭimivācalaḥ
तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम् ।
विमुक्तां बहुभिर्योधैः शस्त्रवृष्टिं दुरासदाम्
tatrādbhutamapaśyāma bībhatsorhastalāghavam |
vimuktāṃ bahubhiryodhaiḥ śastravṛṣṭiṃ durāsadām
यदेको वारयामास मारुतोऽभ्रगणानिव ।
कर्मणा तेन पार्थस्य तुतुषुर्देवदानवाः
yadeko vārayāmāsa māruto'bhragaṇāniva |
karmaṇā tena pārthasya tutuṣurdevadānavāḥ
अथ क्रुद्धो रणे पार्थस्त्रिगर्तान्प्रति भारत ।
मुमोचास्त्रं महाराज वायव्यं पृतनामुखे
atha kruddho raṇe pārthastrigartānprati bhārata |
mumocāstraṃ mahārāja vāyavyaṃ pṛtanāmukhe
प्रादुरासीत्ततो वायुः क्षोभयाणो नभस्तलम् ।
पातयन्वै तरुगणान्विनिघ्नंश्चैव सैनिकान्
prādurāsīttato vāyuḥ kṣobhayāṇo nabhastalam |
pātayanvai tarugaṇānvinighnaṃścaiva sainikān
ततो द्रोणोऽभिवीक्ष्यैव वायव्यास्त्रं सुदारुणम् ।
शैलमन्यन्महाराज घोरमस्त्रं मुमोच ह
tato droṇo'bhivīkṣyaiva vāyavyāstraṃ sudāruṇam |
śailamanyanmahārāja ghoramastraṃ mumoca ha
द्रोणेन युधि निर्मुक्ते तस्मिन्नस्त्रे नराधिप ।
प्रशशाम ततो वयुः प्रसन्नाश्च दिशो दश
droṇena yudhi nirmukte tasminnastre narādhipa |
praśaśāma tato vayuḥ prasannāśca diśo daśa
ततः पाण्डुसुतो वीरस्त्रिगर्तस्य रथव्रजान् ।
निरुत्साहान्रणे चक्रे विमुखान्विपराक्रमान्
tataḥ pāṇḍusuto vīrastrigartasya rathavrajān |
nirutsāhānraṇe cakre vimukhānviparākramān
ततो दुर्योधनश्चैव कृपश्च रथिनां वरः ।
अश्वत्थामा तथा शल्यः काम्भोजश्च सुदक्षिणः
tato duryodhanaścaiva kṛpaśca rathināṃ varaḥ |
aśvatthāmā tathā śalyaḥ kāmbhojaśca sudakṣiṇaḥ
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ बाह्लिकः सह बाह्लिकैः ।
महता रथवंशेन पार्थस्यावारयन्दिशः
vindānuvindāvāvantyau bāhlikaḥ saha bāhlikaiḥ |
mahatā rathavaṃśena pārthasyāvārayandiśaḥ
तथैव भगदत्तश्च श्रतायुश्च महाबलः ।
गजानीकेन भीमस्य ताववारयतां दिशः
tathaiva bhagadattaśca śratāyuśca mahābalaḥ |
gajānīkena bhīmasya tāvavārayatāṃ diśaḥ
भूरिश्रवाः शलश्चैव सौबलश्च विशांपते ।
शरौघैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्माद्रीपुत्राववारयन्
bhūriśravāḥ śalaścaiva saubalaśca viśāṃpate |
śaraughairvimalaistīkṣṇairmādrīputrāvavārayan
भीष्मस्तु संहतः सङ्ख्ये धार्तराष्ट्रैः ससैनिकैः ।
युधिष्ठिरं समासाद्य सर्वतः पर्यवारयत्
bhīṣmastu saṃhataḥ saṅkhye dhārtarāṣṭraiḥ sasainikaiḥ |
yudhiṣṭhiraṃ samāsādya sarvataḥ paryavārayat
आपतन्तं गजानीकं दृष्ट्वा पार्थो वृकोदरः ।
लोलिहन्सृक्किणी वीरो मृगराडिव कानने
āpatantaṃ gajānīkaṃ dṛṣṭvā pārtho vṛkodaraḥ |
lolihansṛkkiṇī vīro mṛgarāḍiva kānane
भीमस्तु रथिनां श्रेष्ठो गदां गृह्य महाहवे ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तव सैन्यान्यभीषयत्
bhīmastu rathināṃ śreṣṭho gadāṃ gṛhya mahāhave |
avaplutya rathāttūrṇaṃ tava sainyānyabhīṣayat
तमुद्वीक्ष्य गदाहस्तं ततस्ते गजसादिनः ।
परिवव्रू रणे यत्ता भीमसेनं समन्ततः
tamudvīkṣya gadāhastaṃ tataste gajasādinaḥ |
parivavrū raṇe yattā bhīmasenaṃ samantataḥ
गजमध्यमनुप्राप्तः पाण्डवः स व्यराजत ।
मेघजालस्य महतो यथा मध्यगतो रविः
gajamadhyamanuprāptaḥ pāṇḍavaḥ sa vyarājata |
meghajālasya mahato yathā madhyagato raviḥ
व्यधमत्स गजानीकं गदया पाण्डवर्षभः ।
महाभ्रजालमतुलं मातरिश्वेव सन्ततम्
vyadhamatsa gajānīkaṃ gadayā pāṇḍavarṣabhaḥ |
mahābhrajālamatulaṃ mātariśveva santatam
ते वध्यमाना बलिना भीमसेनेन दन्तिनः ।
आर्तनादं रणे चक्रुर्गर्जन्तो जलदा इव
te vadhyamānā balinā bhīmasenena dantinaḥ |
ārtanādaṃ raṇe cakrurgarjanto jaladā iva
बहुधा दारितश्चैव विषाणैस्तत्र दन्तिभिः ।
फुल्लाशोकनिभः पार्थः शुशुभे रणमूर्धनि
bahudhā dāritaścaiva viṣāṇaistatra dantibhiḥ |
phullāśokanibhaḥ pārthaḥ śuśubhe raṇamūrdhani
सादिनां शस्त्रवृष्टिं च व्यधमद्गदया ततः ।
वायुवेगसमायुक्तो व्यचरत्पाण्डवो युधि
sādināṃ śastravṛṣṭiṃ ca vyadhamadgadayā tataḥ |
vāyuvegasamāyukto vyacaratpāṇḍavo yudhi
विषाणोल्लिखितैर्गात्रौर्विषाणाभिहतो भृशम् ।
विषाणे दन्तिनं गृह्य निर्विषाणमथाकरोत्
viṣāṇollikhitairgātraurviṣāṇābhihato bhṛśam |
viṣāṇe dantinaṃ gṛhya nirviṣāṇamathākarot
विषाणेन च तेनैव कुम्भोऽभ्याहत्य दन्तिनम् ।
पातयामास समरे दण्डहस्त इवान्तकः
viṣāṇena ca tenaiva kumbho'bhyāhatya dantinam |
pātayāmāsa samare daṇḍahasta ivāntakaḥ
शोणिताक्तां गदां बिभ्रन्मेदोभञ्जाकृतच्छविः ।
कृताभ्यङ्गः शोणितेन रुद्रवत्प्रत्यदृश्यत
śoṇitāktāṃ gadāṃ bibhranmedobhañjākṛtacchaviḥ |
kṛtābhyaṅgaḥ śoṇitena rudravatpratyadṛśyata
एवं के वध्यमानाश्च हतशेषा महागजाः ।
प्राद्रवन्त दिशो राजन्विमृद्गन्तः स्वकं बलम्
evaṃ ke vadhyamānāśca hataśeṣā mahāgajāḥ |
prādravanta diśo rājanvimṛdgantaḥ svakaṃ balam
द्रवद्भिस्तैर्महानागैः समन्ताद्भरतर्षभ ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्भुखम्
dravadbhistairmahānāgaiḥ samantādbharatarṣabha |
duryodhanabalaṃ sarvaṃ punarāsītparāṅbhukham
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)