अध्याय 87: श्रीकृष्ण अर्जुन का सन्देश युधिष्ठिर को देते हैं

उपयाता नरव्याघ्रा य एते पृथिवीश्वराः ।
एतेषां क्रियतां पूजा पूजार्हा हि नराधिपाः

upayātā naravyāghrā ya ete pṛthivīśvarāḥ |
eteṣāṃ kriyatāṃ pūjā pūjārhā hi narādhipāḥ

इत्युक्तः स तथा चक्रे नरेन्द्रेण यशस्विना ।
भीमसेनो महातेजा यमाभ्यां सह पाण्डवः

ityuktaḥ sa tathā cakre narendreṇa yaśasvinā |
bhīmaseno mahātejā yamābhyāṃ saha pāṇḍavaḥ

अथाभ्यगच्छद्गोविन्दो वृष्णिभिः सह धर्मजम् ।
बलदेवं पुरस्कृत्य सर्वप्राणभूतां वरः

athābhyagacchadgovindo vṛṣṇibhiḥ saha dharmajam |
baladevaṃ puraskṛtya sarvaprāṇabhūtāṃ varaḥ

युयुधानेन सहितः प्रद्युम्नेन गदेन च ।
निशठेनाथ सांबेन तथैव कृतवर्मणा

yuyudhānena sahitaḥ pradyumnena gadena ca |
niśaṭhenātha sāṃbena tathaiva kṛtavarmaṇā

तेषामपि परां पूजां चक्रे भीमो महारथः ।
विविशुस्ते च वेश्मानि रत्नवन्ति च सर्वशः

teṣāmapi parāṃ pūjāṃ cakre bhīmo mahārathaḥ |
viviśuste ca veśmāni ratnavanti ca sarvaśaḥ

युधिष्ठिरसमीपे तु कथान्ते मधुसूदनः ।
अर्जुनं कथयामास बहुसङ्ग्रामकर्शितम्

yudhiṣṭhirasamīpe tu kathānte madhusūdanaḥ |
arjunaṃ kathayāmāsa bahusaṅgrāmakarśitam

स तं प्रपच्छ कौन्तेयः पुनःपुनररिंदमम् ।
धर्मजः शक्रजं जिष्णुं समाचष्ट जगत्पतिः

sa taṃ prapaccha kaunteyaḥ punaḥpunarariṃdamam |
dharmajaḥ śakrajaṃ jiṣṇuṃ samācaṣṭa jagatpatiḥ

आगमद्द्वारकावासी समाप्तः पुरुषो नृप ।
योऽद्राक्षीत्पाण्डवश्रेष्ठ बहुसङ्ग्रामकर्शितम्

āgamaddvārakāvāsī samāptaḥ puruṣo nṛpa |
yo'drākṣītpāṇḍavaśreṣṭha bahusaṅgrāmakarśitam

समीपे च महाबाहुमाचष्ट च मम प्रभो ।
कुरु कार्याणि कौन्तेय हयमेधार्थसिद्धये

samīpe ca mahābāhumācaṣṭa ca mama prabho |
kuru kāryāṇi kaunteya hayamedhārthasiddhaye

इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
दिष्ट्या स कुशली जिष्णुरुपायाति च माधव

ityuktaḥ pratyuvācainaṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
diṣṭyā sa kuśalī jiṣṇurupāyāti ca mādhava

यदिदं संदिदेशास्मिन्पाण्डवानां बलाग्रणीः ।
तदाख्यातमिहेच्छामि भवता यदुनन्दन

yadidaṃ saṃdideśāsminpāṇḍavānāṃ balāgraṇīḥ |
tadākhyātamihecchāmi bhavatā yadunandana

इत्युक्तो धर्मराजेन वृष्ण्यन्धकपतिस्तदा ।
प्रोवाचेदं वचो वाग्मी धर्मात्मानं युधिष्ठिरम्

ityukto dharmarājena vṛṣṇyandhakapatistadā |
provācedaṃ vaco vāgmī dharmātmānaṃ yudhiṣṭhiram

इदमाह महाराज पार्थवाक्यं नरेश्वरः ।
वाच्यो युधिष्ठिरः कृष्ण काले वाक्यमिदं मम

idamāha mahārāja pārthavākyaṃ nareśvaraḥ |
vācyo yudhiṣṭhiraḥ kṛṣṇa kāle vākyamidaṃ mama

आगमिष्यन्ति राजानः सर्वे वै कौरवर्षभ ।
प्राप्तानां महतां पूजा कार्या ह्येतत्क्षमं हि नः

āgamiṣyanti rājānaḥ sarve vai kauravarṣabha |
prāptānāṃ mahatāṃ pūjā kāryā hyetatkṣamaṃ hi naḥ

इत्येतद्वचनाद्राजा विज्ञाप्यो मम मानद ।
तथा चात्ययिकं न स्याद्यदर्घाहरणेऽभवत्

ityetadvacanādrājā vijñāpyo mama mānada |
tathā cātyayikaṃ na syādyadarghāharaṇe'bhavat

कर्तुमर्हति तद्राजा भवांश्चाप्यनुमन्यताम् ।
राजद्वेषान्न नश्येयुरिमा राजन्पुनः प्रजाः

kartumarhati tadrājā bhavāṃścāpyanumanyatām |
rājadveṣānna naśyeyurimā rājanpunaḥ prajāḥ

इदमन्यच्च कौन्तेय वचः स पुरुषोऽब्रवीत् ।
धनंजयस्य नृपते तन्मे निगदतः शृणु

idamanyacca kaunteya vacaḥ sa puruṣo'bravīt |
dhanaṃjayasya nṛpate tanme nigadataḥ śṛṇu

उपयास्यति यज्ञं नो मणलूरपतिर्नृपः ।
पुत्रो मम महातेजा दयितो बभ्रुवाहनः

upayāsyati yajñaṃ no maṇalūrapatirnṛpaḥ |
putro mama mahātejā dayito babhruvāhanaḥ

तं भवान्मदपेक्षार्थं विधिवत्प्रतिपूजयेत् ।
स तु भक्तोऽनुरक्तश्च मम नित्यमिति प्रभो

taṃ bhavānmadapekṣārthaṃ vidhivatpratipūjayet |
sa tu bhakto'nuraktaśca mama nityamiti prabho

इत्येतद्वचनं श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
अभिनन्द्यास्य तद्वाक्यमिदं वचनमब्रवीत्

ityetadvacanaṃ śrutvā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
abhinandyāsya tadvākyamidaṃ vacanamabravīt