दीक्षाकाले तु सम्प्राप्ते ततस्ते सुमहर्त्विजः ।
विधिवद्दीक्षयामासुरश्वमेधाय पार्थिवम्
dīkṣākāle tu samprāpte tataste sumahartvijaḥ |
vidhivaddīkṣayāmāsuraśvamedhāya pārthivam
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि त्रिसप्ततितमोऽध्यायः ॥
27 श्लोक · 73 में से 118
दीक्षा का समय आने पर महान ऋत्विज युधिष्ठिर को अश्वमेध की दीक्षा देते हैं। काला मृगचर्म, हाथ में दण्ड धारण किए वे यज्ञ में प्रजापति जैसे शोभित होते हैं। व्यास स्वयं शास्त्र की विधि से घोड़ा छोड़ते हैं। श्वेत घोड़ों और कपिध्वज वाले अर्जुन, गोह के चमड़े का अंगुलित्र पहने, गाण्डीव लेकर उसके पीछे चल पड़ते हैं। स्त्री पुरुष उन्हें आशीर्वाद देते हैं कि कुशल से जाओ, लौट आओ। यज्ञकर्म में कुशल याज्ञवल्क्य के एक शिष्य शान्तिकर्म के लिए साथ जाते हैं, और बहुत से ब्राह्मण तथा क्षत्रिय भी। घोड़ा उत्तर से पूर्व की ओर पृथ्वी की परिक्रमा करता है, और युद्ध में बन्धु खो चुके अनगिनत राजा, किरात, यवन और म्लेच्छ अर्जुन से लड़ने उठते हैं।
वैशम्पायन उवाच
दीक्षाकाले तु सम्प्राप्ते ततस्ते सुमहर्त्विजः ।
विधिवद्दीक्षयामासुरश्वमेधाय पार्थिवम्
dīkṣākāle tu samprāpte tataste sumahartvijaḥ |
vidhivaddīkṣayāmāsuraśvamedhāya pārthivam
कृत्वा स पशुमेधांश्च दीक्षितः पाण्डुनन्दनः ।
धर्मराजो महातेजाः सहर्त्विग्भिर्व्यरोचत
kṛtvā sa paśumedhāṃśca dīkṣitaḥ pāṇḍunandanaḥ |
dharmarājo mahātejāḥ sahartvigbhirvyarocata
हयश्च हयमेधार्थं स्वयं स ब्रह्मवादिना ।
उत्सृष्टः शास्त्रविधिना व्यासेनामिततेजसा
hayaśca hayamedhārthaṃ svayaṃ sa brahmavādinā |
utsṛṣṭaḥ śāstravidhinā vyāsenāmitatejasā
स राजा राजधर्मेण दीक्षितो विबभौ तदा ।
हेममाली रुक्मकण्ठः प्रदीप्त इव पावकः
sa rājā rājadharmeṇa dīkṣito vibabhau tadā |
hemamālī rukmakaṇṭhaḥ pradīpta iva pāvakaḥ
कृष्णाजिनी दण्डपाणिः क्षौमवासाः स धर्मजः ।
विबभौ द्युतिमान्भूयः प्रजापतिरिवाध्वरे
kṛṣṇājinī daṇḍapāṇiḥ kṣaumavāsāḥ sa dharmajaḥ |
vibabhau dyutimānbhūyaḥ prajāpatirivādhvare
तथैवास्यर्त्विजः सर्वे तुल्यवेषा विशांपते ।
बभूवुरर्जुनश्चापि प्रदीप्त इव पावकः
tathaivāsyartvijaḥ sarve tulyaveṣā viśāṃpate |
babhūvurarjunaścāpi pradīpta iva pāvakaḥ
श्वेताश्वः कपिकेतुश्च ससाराश्वं धनञ्जयः ।
विधिवत्पृथिवीपाल धर्मराजस्य शासनात्
śvetāśvaḥ kapiketuśca sasārāśvaṃ dhanañjayaḥ |
vidhivatpṛthivīpāla dharmarājasya śāsanāt
**क्षिपन्गाण्डिवं राजन्बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
तमश्वं पृथिवीपाल मुदा युक्तः ससार च
**kṣipangāṇḍivaṃ rājanbaddhagodhāṅgulitravān |
tamaśvaṃ pṛthivīpāla mudā yuktaḥ sasāra ca
अनुमार्गं तदा राजन्नागमत्तत्पुरं विभो ।
द्रष्टुकामं कुरुश्रेष्ठं प्रयास्यनतं धनञ्जयम्
anumārgaṃ tadā rājannāgamattatpuraṃ vibho |
draṣṭukāmaṃ kuruśreṣṭhaṃ prayāsyanataṃ dhanañjayam
तेषामन्योन्यसम्मर्दादूष्मेव समाजायत ।
दिदृक्षूणां हयं तं च तं चैव हयसारिणम्
teṣāmanyonyasammardādūṣmeva samājāyata |
didṛkṣūṇāṃ hayaṃ taṃ ca taṃ caiva hayasāriṇam
ततः शब्दो महाराज दिशः खं प्रतिपूरयन् ।
बभूव प्रेक्षतां नॄमां कुन्तीपुत्रं धनंजयम्
tataḥ śabdo mahārāja diśaḥ khaṃ pratipūrayan |
babhūva prekṣatāṃ nṝmāṃ kuntīputraṃ dhanaṃjayam
एष गच्छति कौन्तेयस्तुरगश्चैव दीप्तिमान् ।
समन्वेति महाबाहुः संस्पृशन्धनुरुत्तमम्
eṣa gacchati kaunteyasturagaścaiva dīptimān |
samanveti mahābāhuḥ saṃspṛśandhanuruttamam
एवं शुश्राव वदतां गिरो जिष्णुरुदारधीः ।
स्वस्ति तेऽस्तु व्रजारिष्टं पुनश्चैहीति भारत
evaṃ śuśrāva vadatāṃ giro jiṣṇurudāradhīḥ |
svasti te'stu vrajāriṣṭaṃ punaścaihīti bhārata
अथापरे मनुष्येन्द्र पुरुषा वाक्यमब्रुवन् ।
नैनं पश्याम सम्मर्दे धनुरेतत्प्रदृश्यते
athāpare manuṣyendra puruṣā vākyamabruvan |
nainaṃ paśyāma sammarde dhanuretatpradṛśyate
एतद्धि भीमनिर्ह्रादं विश्रुतं गाण्डिवं धनुः ।
स्वस्ति गच्छत्वरिष्टो वै पन्थानमकुतोभयम् ।
निवृत्तमेनं द्रक्ष्यामः पुनरेष्यति च ध्रुवम्
etaddhi bhīmanirhrādaṃ viśrutaṃ gāṇḍivaṃ dhanuḥ |
svasti gacchatvariṣṭo vai panthānamakutobhayam |
nivṛttamenaṃ drakṣyāmaḥ punareṣyati ca dhruvam
एवमाद्या मनुष्याणां स्त्रीणां च भरतर्षभ ।
शुश्राव मधुरा वाचः पुनःपुनरुदारधीः
evamādyā manuṣyāṇāṃ strīṇāṃ ca bharatarṣabha |
śuśrāva madhurā vācaḥ punaḥpunarudāradhīḥ
याज्ञवल्क्यस्य शिष्यश्च कुशलो यज्ञकर्मणि ।
प्रायात्पार्थेन सहितः शान्त्यर्थं वेदपारगः
yājñavalkyasya śiṣyaśca kuśalo yajñakarmaṇi |
prāyātpārthena sahitaḥ śāntyarthaṃ vedapāragaḥ
ब्राह्मणाश्च महीपाल बहवो वेदपारगाः ।
अनुजग्मुर्महात्मानं क्षत्रियाश्च विशाम्पते ।
विधिवत्पृथिवीपाल धर्मराजस्य शासनात्
brāhmaṇāśca mahīpāla bahavo vedapāragāḥ |
anujagmurmahātmānaṃ kṣatriyāśca viśāmpate |
vidhivatpṛthivīpāla dharmarājasya śāsanāt
पाण्डवैः पृथिवीमश्वो निर्जितामस्त्रतेजसा ।
चचार स महाराज यथादेशं च सत्तम
pāṇḍavaiḥ pṛthivīmaśvo nirjitāmastratejasā |
cacāra sa mahārāja yathādeśaṃ ca sattama
तत्र युद्धानि वृत्तानि यान्यासन्पाण्डवस्य ह ।
तानि वक्ष्यामि ते वीर विचित्राणि महान्ति च
tatra yuddhāni vṛttāni yānyāsanpāṇḍavasya ha |
tāni vakṣyāmi te vīra vicitrāṇi mahānti ca
स हयः पृथिवीं राजन्प्रदक्षिणमवर्तत ।
ससारेत्तरतः पूर्वं तन्निबोध महीपते
sa hayaḥ pṛthivīṃ rājanpradakṣiṇamavartata |
sasārettarataḥ pūrvaṃ tannibodha mahīpate
अवमृद्रन्स राष्ट्राणि पार्थिवानां हयोत्तमः ।
शनैस्तदा परिययौ श्वेताश्वश्च महारथः
avamṛdransa rāṣṭrāṇi pārthivānāṃ hayottamaḥ |
śanaistadā pariyayau śvetāśvaśca mahārathaḥ
तत्र सङ्गणना नास्ति राज्ञामयुतशस्तदा ।
येऽयुध्यन्त महाराज क्षत्रिया हतबान्धवाः
tatra saṅgaṇanā nāsti rājñāmayutaśastadā |
ye'yudhyanta mahārāja kṣatriyā hatabāndhavāḥ
किराता यवना राजन्बहवोऽसिधनुर्धराः ।
म्लेच्छाश्चान्ये बहुविधाः पूर्वं ये निकृता रणे
kirātā yavanā rājanbahavo'sidhanurdharāḥ |
mlecchāścānye bahuvidhāḥ pūrvaṃ ye nikṛtā raṇe
आर्याश्च पृथिवीपालाः प्रहृष्टनरवाहनाः ।
समीयुः पाण्डुपुत्रेण बहवो युद्धदुर्मदाः
āryāśca pṛthivīpālāḥ prahṛṣṭanaravāhanāḥ |
samīyuḥ pāṇḍuputreṇa bahavo yuddhadurmadāḥ
एवं वृत्तानि युद्धानि तत्रतत्र महीपते ।
अर्जुनस्य महीपालैर्नानादेशसमागतैः
evaṃ vṛttāni yuddhāni tatratatra mahīpate |
arjunasya mahīpālairnānādeśasamāgataiḥ
यान्यत्र हयतो राजन्प्रवृत्तानि महान्ति च ।
तानि युद्धानि वक्ष्यामि कौन्तेयस्य तवानघ
yānyatra hayato rājanpravṛttāni mahānti ca |
tāni yuddhāni vakṣyāmi kaunteyasya tavānagha
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)