अध्याय 34: अनुगीता: ब्राह्मण पत्नी की शंका मिटाता है

नाहं तथा भूरु चरामि लोके
यथा त्वं मां तर्जयसे स्वबुद्ध्या ।
विप्रोस्मिं मुक्तोस्मि वनेचरोस्मि
गृहस्थधर्मा व्रतवांस्तथाऽस्मि

nāhaṃ tathā bhūru carāmi loke
yathā tvaṃ māṃ tarjayase svabuddhyā |
viprosmiṃ muktosmi vanecarosmi
gṛhasthadharmā vratavāṃstathā'smi

नाहमस्मि यता मां त्वं पश्यसे च शुभाशुभे ।
मया व्याप्तमिदं सर्वं यत्किञ्चिज्जगतीगतम्

nāhamasmi yatā māṃ tvaṃ paśyase ca śubhāśubhe |
mayā vyāptamidaṃ sarvaṃ yatkiñcijjagatīgatam

ये केचिज्जन्तवो लोके जङ्गमाः स्थावराश्च ह ।
तेषां मामन्तकं विद्धि दारुणामिव पावकम्

ye kecijjantavo loke jaṅgamāḥ sthāvarāśca ha |
teṣāṃ māmantakaṃ viddhi dāruṇāmiva pāvakam

राज्ये पृथिव्यां सर्वस्यामथवापि त्रिविष्टपे ।
तथा बुद्धिरियं वेत्ति बुद्धिरेव धनं मम

rājye pṛthivyāṃ sarvasyāmathavāpi triviṣṭape |
tathā buddhiriyaṃ vetti buddhireva dhanaṃ mama

एकः पन्था ब्राह्मणानां येन गच्छन्ति तद्विदः ।
गृहेषु वनवासेषु गुरुवासेषु भिक्षुषु

ekaḥ panthā brāhmaṇānāṃ yena gacchanti tadvidaḥ |
gṛheṣu vanavāseṣu guruvāseṣu bhikṣuṣu

लिङ्गैर्बहुभिरव्यग्रैरेका बुद्धिरुपास्यते ।
नानालिङ्गाश्रमस्थानां येषां बुद्धिः शमात्मिका

liṅgairbahubhiravyagrairekā buddhirupāsyate |
nānāliṅgāśramasthānāṃ yeṣāṃ buddhiḥ śamātmikā

ते भावमेकमायान्ति सरितः सागरं यथा ।
बुद्ध्याऽयं गम्यते मार्गः शरीरेणि न गम्यते ।
आद्यन्तवन्ति कर्माणि शरीरं कर्मबन्धनम्

te bhāvamekamāyānti saritaḥ sāgaraṃ yathā |
buddhyā'yaṃ gamyate mārgaḥ śarīreṇi na gamyate |
ādyantavanti karmāṇi śarīraṃ karmabandhanam

तस्मान्मे सुभगे नास्ति परलोककृतं भयम् ।
तद्भावभावनिरता ममैवात्मानमेष्यसि

tasmānme subhage nāsti paralokakṛtaṃ bhayam |
tadbhāvabhāvaniratā mamaivātmānameṣyasi