दक्षिणस्यां तु पुण्यानि शृणु तीर्थानि भारत ।
विस्तरेण यथाबुद्धि कीर्त्यमानानि तानि वै
dakṣiṇasyāṃ tu puṇyāni śṛṇu tīrthāni bhārata |
vistareṇa yathābuddhi kīrtyamānāni tāni vai
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि षडशीतितमोऽष्यायः ॥
28 श्लोक · 86 में से 315
धौम्य दक्षिण की ओर मुड़ते हैं। वे अनेक उपवनों वाली गोदावरी, वेणा और भीमरथी, तथा राजा नृग की पयोष्णी का नाम लेते हैं, जिनके यज्ञ में मरुद्गण परोसने वाले थे। वहाँ मार्कण्डेय ने नृग की गाथा गाई, और धौम्य पयोष्णी को अन्य सब नदियों के बराबर मानते हैं। वे कण्व आश्रम, शूर्पारक में जमदग्नि की वेदी, पाण्ड्य देश का अगस्त्य तीर्थ, ताम्रपर्णी, देवों के तप वाला गोकर्ण और वैडूर्य पर्वत पर अगस्त्य आश्रम बताते हैं। सुराष्ट्र में सागर तट का प्रभास, पिण्डारक और उज्जयन्त पर्वत है, जिसके विषय में नारद ने गाया कि वहाँ तप करने वाला स्वर्ग पाता है। सबसे पवित्र द्वारका है, जहाँ क्षीरसागर की शेषशय्या छोड़कर स्वयं मधुसूदन निवास करते हैं। वेदज्ञ श्रीकृष्ण को सनातन धर्म, पवित्रों में परम पवित्र और अचिन्त्य हरि कहते हैं।
धौम्य उवाच
दक्षिणस्यां तु पुण्यानि शृणु तीर्थानि भारत ।
विस्तरेण यथाबुद्धि कीर्त्यमानानि तानि वै
dakṣiṇasyāṃ tu puṇyāni śṛṇu tīrthāni bhārata |
vistareṇa yathābuddhi kīrtyamānāni tāni vai
यस्यामाख्यायते पुण्या दिशि गोदावरी नदी ।
बह्वारामा बहुजला तापसाचरिता शिवा
yasyāmākhyāyate puṇyā diśi godāvarī nadī |
bahvārāmā bahujalā tāpasācaritā śivā
वेणा भीमरथी चैव नद्यौ पापभयापहे ।
मृगद्विजसमाकीर्णे तापसालयभूषिते
veṇā bhīmarathī caiva nadyau pāpabhayāpahe |
mṛgadvijasamākīrṇe tāpasālayabhūṣite
राजर्षेस्तस् च सरिन्नृगस्य भरतर्षभ ।
रम्यतीर्था बहुजला पयोष्णी द्विजसेविता
rājarṣestas ca sarinnṛgasya bharatarṣabha |
ramyatīrthā bahujalā payoṣṇī dvijasevitā
अपि चात्र महायोगी मार्कण्डेयो महायशाः ।
अनुवंश्यां जगौ गाथां नृगस्य धरणीपतेः
api cātra mahāyogī mārkaṇḍeyo mahāyaśāḥ |
anuvaṃśyāṃ jagau gāthāṃ nṛgasya dharaṇīpateḥ
नृगस् यजमानस्य प्रत्यक्षमिति नः श्रुतम् ।
मरुतः परिवेष्टारः सदस्याश्च दिवौकसः
nṛgas yajamānasya pratyakṣamiti naḥ śrutam |
marutaḥ pariveṣṭāraḥ sadasyāśca divaukasaḥ
पयोष्ण्यां यजमानस्य वाराहे तीर्थ उत्तमे ।
उद्धृतं भूतलस्थं वावायुना समुदीरितम् ।
पयोष्ण्या हरते तोयं पापमामरणान्तिकम्
payoṣṇyāṃ yajamānasya vārāhe tīrtha uttame |
uddhṛtaṃ bhūtalasthaṃ vāvāyunā samudīritam |
payoṣṇyā harate toyaṃ pāpamāmaraṇāntikam
स्वर्गादुत्तुङ्गममलं विषाणं यत्र शूलिनः ।
स्वमात्मविहितं दृष्ट्वा मर्त्यः शिवपुरं व्रजेत्
svargāduttuṅgamamalaṃ viṣāṇaṃ yatra śūlinaḥ |
svamātmavihitaṃ dṛṣṭvā martyaḥ śivapuraṃ vrajet
एकतः सरितः सर्वा गङ्गाद्याः सलिलोच्चयाः ।
पयोष्णी चैकतः पुण्या तीर्थेभ्यो हि मता मम
ekataḥ saritaḥ sarvā gaṅgādyāḥ saliloccayāḥ |
payoṣṇī caikataḥ puṇyā tīrthebhyo hi matā mama
माठरस्य वनं पुण्यं बहुमूलफलं शिवम् ।
यूपश्च भरतश्रेष्ठ वरुणस्रोतसे गिरौ
māṭharasya vanaṃ puṇyaṃ bahumūlaphalaṃ śivam |
yūpaśca bharataśreṣṭha varuṇasrotase girau
प्रवेण्युत्तरपार्स्वे तु पुण्ये कण्वाश्रमे तथा ।
तापसानामरण्यानि कीर्तितानि यथाश्रुति
praveṇyuttarapārsve tu puṇye kaṇvāśrame tathā |
tāpasānāmaraṇyāni kīrtitāni yathāśruti
वेदी शूर्पारके तात जमदग्नेर्महात्मनः ।
रम्या पाषाणतीर्था च पुरश्चन्द्रा च भारत
vedī śūrpārake tāta jamadagnermahātmanaḥ |
ramyā pāṣāṇatīrthā ca puraścandrā ca bhārata
अशोकतीर्थं तत्रैव कौन्ते य बहुलाश्रमम् ।
अगस्त्यतीर्थं पाण्ड्येषु वारुणं च युधिष्ठिर
aśokatīrthaṃ tatraiva kaunte ya bahulāśramam |
agastyatīrthaṃ pāṇḍyeṣu vāruṇaṃ ca yudhiṣṭhira
कुमार्यः कथिताः पुण्याः पाण्ड्येष्वेव नरर्षभ ।
ताम्रपर्णी तु कौन्तेय कीर्तयिष्यामि तां शृणु
kumāryaḥ kathitāḥ puṇyāḥ pāṇḍyeṣveva nararṣabha |
tāmraparṇī tu kaunteya kīrtayiṣyāmi tāṃ śṛṇu
यत्र देवैस्तपस्तप्तं महदिच्छद्भिराश्रमे ।
गोकर्णमिति विख्यातं त्रिषु लोकेषु भारत
yatra devaistapastaptaṃ mahadicchadbhirāśrame |
gokarṇamiti vikhyātaṃ triṣu lokeṣu bhārata
शीततोयो बहुजलः पुण्यस्तात शिवश्च सः ।
ह्रदः परमदुष्प्रापो मानुषैरकृतात्मभिः
śītatoyo bahujalaḥ puṇyastāta śivaśca saḥ |
hradaḥ paramaduṣprāpo mānuṣairakṛtātmabhiḥ
तत्र वृक्षतृणाद्यैश्च संपन्नः फलमूलवान् ।
आश्रमोऽगस्त्यशिष्यस्य पुण्यो देवसहे गिरौ
tatra vṛkṣatṛṇādyaiśca saṃpannaḥ phalamūlavān |
āśramo'gastyaśiṣyasya puṇyo devasahe girau
वैडूर्यपर्वतस्तत्र श्रीमान्मणिमयः शिवः ।
अगस्त्यस्याश्रमश्चैव बहुमूलफलोदकः
vaiḍūryaparvatastatra śrīmānmaṇimayaḥ śivaḥ |
agastyasyāśramaścaiva bahumūlaphalodakaḥ
सुराष्ट्रेष्वपि वक्ष्यामि पुण्यान्यायतनानि च ।
आश्रमान्सरितश्चैव सरांसि च नराधिप
surāṣṭreṣvapi vakṣyāmi puṇyānyāyatanāni ca |
āśramānsaritaścaiva sarāṃsi ca narādhipa
चमसोद्भेदनं विप्रास्तत्रापि कथयन्त्युत ।
प्रभासं चोदधौ तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
camasodbhedanaṃ viprāstatrāpi kathayantyuta |
prabhāsaṃ codadhau tīrthaṃ triṣu lokeṣu viśrutam
तत्र पिण्डारकं नाम तापसाचरितं शिवम् ।
उज्जयन्तश्च शिखरी क्षिप्रं सिद्धिकरो महान्
tatra piṇḍārakaṃ nāma tāpasācaritaṃ śivam |
ujjayantaśca śikharī kṣipraṃ siddhikaro mahān
तत्र देवर्षिवीरेण नारदेनानुकीर्तितः ।
पुराणः श्रूयते श्लोकस्तं निबोध युधिष्ठिर
tatra devarṣivīreṇa nāradenānukīrtitaḥ |
purāṇaḥ śrūyate ślokastaṃ nibodha yudhiṣṭhira
पुण्ये गिरौ सुराष्ट्रेषु मृगपक्षिनिषेविते ।
उज्जयन्ते स्म तप्ताङ्गो नाकपृष्ठे महीयते
puṇye girau surāṣṭreṣu mṛgapakṣiniṣevite |
ujjayante sma taptāṅgo nākapṛṣṭhe mahīyate
एष नारायणः श्रीमान्क्षीरार्णवनिकेतनः ।
नागपर्यङ्कमुत्सृज्यह्यागतो मधुरां पुरीम्
eṣa nārāyaṇaḥ śrīmānkṣīrārṇavaniketanaḥ |
nāgaparyaṅkamutsṛjyahyāgato madhurāṃ purīm
पुण्या द्वारवती तत्रयत्रासौ मधुसूदनः ।
साक्षाद्देवः पुराणोसौ स हि धर्मः सनातनः
puṇyā dvāravatī tatrayatrāsau madhusūdanaḥ |
sākṣāddevaḥ purāṇosau sa hi dharmaḥ sanātanaḥ
ये च कवेदविदो विप्रा ये चाध्यात्मविदो जनाः ।
ते वदन्ति महात्मानं कृष्णं धर्मं सनातनम्
ye ca kavedavido viprā ye cādhyātmavido janāḥ |
te vadanti mahātmānaṃ kṛṣṇaṃ dharmaṃ sanātanam
पवित्राणां हि गोविन्दः पवित्रं परमुच्यते ।
पुण्यानामपि पुण्योसौ मङ्गालानां च मङ्गलम् ।
त्रैलोक्ये पुण्डरीकाक्षो देवदेवः सनातनः
pavitrāṇāṃ hi govindaḥ pavitraṃ paramucyate |
puṇyānāmapi puṇyosau maṅgālānāṃ ca maṅgalam |
trailokye puṇḍarīkākṣo devadevaḥ sanātanaḥ
अव्ययात्मा व्ययात्मा च क्षेत्रज्ञः परमेश्वरः ।
आस्ते हरिरचिन्त्यात्मा तत्रैव मधुसूदनः
avyayātmā vyayātmā ca kṣetrajñaḥ parameśvaraḥ |
āste hariracintyātmā tatraiva madhusūdanaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)