अध्याय 300: द्युमत्सेन को राज्य वापस, सावित्री कथा का समापन

तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामुदिते सूर्यमण्डले ।
कृतपौर्वाह्णिकाः सर्वे समेयुस्ते तपोधनाः

tasyāṃ rātryāṃ vyatītāyāmudite sūryamaṇḍale |
kṛtapaurvāhṇikāḥ sarve sameyuste tapodhanāḥ

तदेव सर्वं सावित्र्या महाभाग्यं महर्षयः ।
द्युम्सेनाय नातृप्यन्कथयन्तः पुनः पुनः

tadeva sarvaṃ sāvitryā mahābhāgyaṃ maharṣayaḥ |
dyumsenāya nātṛpyankathayantaḥ punaḥ punaḥ

ततः प्रकृतयः सर्वाः साल्वेभ्योऽभ्यागा नृपम् ।
आचख्युर्निहतं चैव स्वेनामात्येन तं द्विषम्

tataḥ prakṛtayaḥ sarvāḥ sālvebhyo'bhyāgā nṛpam |
ācakhyurnihataṃ caiva svenāmātyena taṃ dviṣam

तं मन्त्रिणा हतं प्रोच्य ससहायं सबान्धवम् ।
न्यवेदयन्यथावृत्तं विद्रुतं च द्विषद्बलम्

taṃ mantriṇā hataṃ procya sasahāyaṃ sabāndhavam |
nyavedayanyathāvṛttaṃ vidrutaṃ ca dviṣadbalam

ऐकमत्यं च सर्वस्य जनस्य स्वं नृपं प्रति ।
सचक्षुर्वाऽप्यचक्षुर्वा स नो राजा भवत्विति

aikamatyaṃ ca sarvasya janasya svaṃ nṛpaṃ prati |
sacakṣurvā'pyacakṣurvā sa no rājā bhavatviti

अनेन निश्चयेनेह वयं प्रस्थापिता नृप ।
प्राप्तानीमानि यानानि चतुरङ्गं च ते बलम्

anena niścayeneha vayaṃ prasthāpitā nṛpa |
prāptānīmāni yānāni caturaṅgaṃ ca te balam

प्रयाहि राजन्भद्रं ते घुष्टस्ते नगरे जयः ।
अध्यास्स्व चिररात्राय पितृपैतामहं पदम्

prayāhi rājanbhadraṃ te ghuṣṭaste nagare jayaḥ |
adhyāssva cirarātrāya pitṛpaitāmahaṃ padam

चक्षुष्मन्तं च तं दृष्ट्वा राजानं वपुषाऽन्वितम् ।
मूर्ध्ना निपतिताः सर्वेविस्मयोत्फुल्ललोचनाः

cakṣuṣmantaṃ ca taṃ dṛṣṭvā rājānaṃ vapuṣā'nvitam |
mūrdhnā nipatitāḥ sarvevismayotphullalocanāḥ

तोऽभिवाद्य तान्वृद्धान्द्विजानाश्रमवासिनः ।
तैश्चाभिपूजितः सर्वैः प्रययौ नगरं प्रति

to'bhivādya tānvṛddhāndvijānāśramavāsinaḥ |
taiścābhipūjitaḥ sarvaiḥ prayayau nagaraṃ prati

शैव्या च सह सावित्र्या स्वास्तीर्णेन सुवर्चसा ।
नरयुक्तेन यानेन प्रययौ सेनया वृता

śaivyā ca saha sāvitryā svāstīrṇena suvarcasā |
narayuktena yānena prayayau senayā vṛtā

ततोऽभिषिषिचुः प्रीत्या द्युमत्सेनं पुरोहिताः ।
पुत्रं चास्य महात्मानं यौवराज्येऽभ्यषेचयन्

tato'bhiṣiṣicuḥ prītyā dyumatsenaṃ purohitāḥ |
putraṃ cāsya mahātmānaṃ yauvarājye'bhyaṣecayan

ततः कालेन महता सावित्र्याः कीर्तिवर्धनम् ।
तद्वै पुत्रशतं जज्ञे शूराणामनिवर्तिनाम्

tataḥ kālena mahatā sāvitryāḥ kīrtivardhanam |
tadvai putraśataṃ jajñe śūrāṇāmanivartinām

भ्रातृणां सोदराणां च तथैवास्याभवच्छतम् ।
मद्राधिपस्याश्वपतेर्मालव्यां सुमहाबलम्

bhrātṛṇāṃ sodarāṇāṃ ca tathaivāsyābhavacchatam |
madrādhipasyāśvapatermālavyāṃ sumahābalam

एवमात्मा पिता माता श्वश्रूः श्वशुर एव च ।
भर्तुः कुलं च सावित्र्या सर्वं कृच्छ्रात्समुद्धृतं

evamātmā pitā mātā śvaśrūḥ śvaśura eva ca |
bhartuḥ kulaṃ ca sāvitryā sarvaṃ kṛcchrātsamuddhṛtaṃ

तथैवैषा हि कल्याणी द्रौपदी शीलसंमता ।
तारयिष्यति वः सर्वान्सावित्रीव कुलाङ्गना

tathaivaiṣā hi kalyāṇī draupadī śīlasaṃmatā |
tārayiṣyati vaḥ sarvānsāvitrīva kulāṅganā

एवं स पाण्डवस्तेन अनुनीतो महात्मना ।
विशोको विज्वरो राजन्काम्यके न्यवसत्तदा

evaṃ sa pāṇḍavastena anunīto mahātmanā |
viśoko vijvaro rājankāmyake nyavasattadā

यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या सावित्र्याख्यानमुत्तमम् ।
स सुखी सर्वसिद्धार्थो न दुःखं प्राप्नुयान्नरः

yaścedaṃ śṛṇuyādbhaktyā sāvitryākhyānamuttamam |
sa sukhī sarvasiddhārtho na duḥkhaṃ prāpnuyānnaraḥ