प्रभूतान्नोदकेतस्मिन्बहुमूलफले वने ।
सेनां निवेश्य काकुत्स्थो विधिवत्पर्यरक्षत
prabhūtānnodaketasminbahumūlaphale vane |
senāṃ niveśya kākutstho vidhivatparyarakṣata
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि रामोपाख्यानपर्वणि पञ्चाशीत्यधिकाद्विशततमोऽध्यायः ॥
41 श्लोक · 285 में से 315
रावण शास्त्र विधि से लंका को सुदृढ़ करता है: मगरों और खूँटों वाली सात गहरी खाइयाँ, दीवारों पर यन्त्र, साँपों के घड़े, मशालें और शतघ्नियाँ, और हर द्वार पर सेना। अंगद रावण की सभा में श्रीराम का सन्देश देते हैं: ऋषियों की हिंसा, देवताओं के अपमान और स्त्रियों के हरण का फल आ गया है; सीता को लौटाओ, नहीं तो राम संसार को राक्षसों से रहित कर देंगे। चार राक्षस उनके अंग पकड़ते हैं, तो अंगद महल की छत पर उछलते हैं और वे गिरकर मर जाते हैं। अंगद लौट आते हैं। वानर परकोटा तोड़ते हैं, लक्ष्मण विभीषण और जाम्बवान के साथ दक्षिणी द्वार पर टूट पड़ते हैं। दाँतों और नखों से भयंकर युद्ध होता है। राम की आज्ञा से सेनाएँ लौटती हैं।
मार्कण्डेय उवाच
प्रभूतान्नोदकेतस्मिन्बहुमूलफले वने ।
सेनां निवेश्य काकुत्स्थो विधिवत्पर्यरक्षत
prabhūtānnodaketasminbahumūlaphale vane |
senāṃ niveśya kākutstho vidhivatparyarakṣata
रावणः संविधं चक्रे लङ्कायां शास्त्रनिर्मिताम् ।
प्रकृत्यैवदुराधर्षा दृढप्राकारतोरणा
rāvaṇaḥ saṃvidhaṃ cakre laṅkāyāṃ śāstranirmitām |
prakṛtyaivadurādharṣā dṛḍhaprākāratoraṇā
अगाधतोयाः परिखा मीननक्रसमाकुलाः ।
बभूवुः सप्त दुर्धर्षाः स्वादिरैः शङ्कुभिश्चिताः
agādhatoyāḥ parikhā mīnanakrasamākulāḥ |
babhūvuḥ sapta durdharṣāḥ svādiraiḥ śaṅkubhiścitāḥ
कर्णाटयन्त्रा दुर्धर्षा बभूवुः सहुडोपलाः ।
साशीविषघटायोधाः ससर्जरसपांसवः
karṇāṭayantrā durdharṣā babhūvuḥ sahuḍopalāḥ |
sāśīviṣaghaṭāyodhāḥ sasarjarasapāṃsavaḥ
मुसलालातनाराचतोमरासिपरश्वथैः ।
अन्विताश्चशतघ्नीभिः समधूच्छिष्टमुद्गराः
musalālātanārācatomarāsiparaśvathaiḥ |
anvitāścaśataghnībhiḥ samadhūcchiṣṭamudgarāḥ
पुरद्वारेषु सर्वेषु गुल्माः स्थावरजङ्गमाः ।
बभूवुः पत्तिबहुलाः प्रभूतगजवाजिनः
puradvāreṣu sarveṣu gulmāḥ sthāvarajaṅgamāḥ |
babhūvuḥ pattibahulāḥ prabhūtagajavājinaḥ
अङ्गदस्त्वथ लङ्कायां द्वारदेशमुपागतः ।
विदितो रराक्षसेन्द्रस्य प्रविवेशगतव्यथः
aṅgadastvatha laṅkāyāṃ dvāradeśamupāgataḥ |
vidito rarākṣasendrasya praviveśagatavyathaḥ
मध्ये राक्षसकोटीनां बह्वीनां सुमहाबलः ।
शुशुभे मेघमालाभिरादित्य इव संवृतः
madhye rākṣasakoṭīnāṃ bahvīnāṃ sumahābalaḥ |
śuśubhe meghamālābhirāditya iva saṃvṛtaḥ
ससमासाद्य पौलस्त्यममात्यैरभिसंवृतम् ।
रामसंदेशमामन्त्र्य वाग्मी वक्तुं प्रचक्रमे
sasamāsādya paulastyamamātyairabhisaṃvṛtam |
rāmasaṃdeśamāmantrya vāgmī vaktuṃ pracakrame
आह त्वां राघवो राजन्कोसलेन्द्रो महायशाः ।
प्राप्तकालमिदं वाक्यं तदादत्स्व सुदुर्मते ।
āha tvāṃ rāghavo rājankosalendro mahāyaśāḥ |
prāptakālamidaṃ vākyaṃ tadādatsva sudurmate |
अकृतात्मानमासाद्य राजानमनये रतम् ।
विनश्यन्त्यनयाविष्टा देशाश्च नगराणि च
akṛtātmānamāsādya rājānamanaye ratam |
vinaśyantyanayāviṣṭā deśāśca nagarāṇi ca
त्वयैकेनापराद्धं मे सीतामाहरता बलात् ।
वधायानपराद्धानामन्येषां तद्भविष्यति
tvayaikenāparāddhaṃ me sītāmāharatā balāt |
vadhāyānaparāddhānāmanyeṣāṃ tadbhaviṣyati
ये त्वया बलदर्पाभ्यामाविष्टेन वनेचराः ।
ऋषयोहिंसिताः पूर्वंदेवाश्चाप्यवमानिताः
ye tvayā baladarpābhyāmāviṣṭena vanecarāḥ |
ṛṣayohiṃsitāḥ pūrvaṃdevāścāpyavamānitāḥ
राजर्षयश्च निहता रुदत्यश्चाहृताः स्त्रियः ।
तदिदं समनुप्राप्तं फलंतस्यानयस्य ते
rājarṣayaśca nihatā rudatyaścāhṛtāḥ striyaḥ |
tadidaṃ samanuprāptaṃ phalaṃtasyānayasya te
हन्तास्मि त्वां सहामात्यैर्युध्यस्व पुरुषो भव ।
पश्य मे धनुषो वीर्यं मानुषस् निशाचर
hantāsmi tvāṃ sahāmātyairyudhyasva puruṣo bhava |
paśya me dhanuṣo vīryaṃ mānuṣas niśācara
मुच्यतां जानकी सीता न मे मोक्ष्यमसि कर्हिचित् ।
अराक्षसमिमं लोकंकर्ताऽस्मि निशितैः शरैः
mucyatāṃ jānakī sītā na me mokṣyamasi karhicit |
arākṣasamimaṃ lokaṃkartā'smi niśitaiḥ śaraiḥ
इतितस् ब्रुवाणस् दूतस् परुषं वचः ।
श्रुत्वा न ममृषे राजा रावणः क्रोधमूर्च्छितः
ititas bruvāṇas dūtas paruṣaṃ vacaḥ |
śrutvā na mamṛṣe rājā rāvaṇaḥ krodhamūrcchitaḥ
हङ्गितज्ञास्ततो भर्तुश्चत्वारो रजनीचराः ।
चतुर्ष्वङ्गेषु जगृहुः शार्दूलमिव पक्षिणः
haṅgitajñāstato bhartuścatvāro rajanīcarāḥ |
caturṣvaṅgeṣu jagṛhuḥ śārdūlamiva pakṣiṇaḥ
तांस्तथाङ्गेषु संसक्तानङ्गदो रजनीचरान् ।
आदायैव खमुत्पत्य प्रासादतलमाविशत्
tāṃstathāṅgeṣu saṃsaktānaṅgado rajanīcarān |
ādāyaiva khamutpatya prāsādatalamāviśat
वेगेनोत्पततस्तस्य पेतुस्ते रजनीचराः ।
भुवि संभिन्नहृदयाः प्रहारवरपीडिताः
vegenotpatatastasya petuste rajanīcarāḥ |
bhuvi saṃbhinnahṛdayāḥ prahāravarapīḍitāḥ
संसक्तोहर्म्यशिखरात्तस्मात्पुनरवापतत् ।
लङ्घयित्वा पुरं लङ्कां सुवेलस्य समीपतः
saṃsaktoharmyaśikharāttasmātpunaravāpatat |
laṅghayitvā puraṃ laṅkāṃ suvelasya samīpataḥ
कोसलेन्द्रमथागम्य सर्वमावेद्य वानरः ।
विशश्राम स तेजस्वी राघवेणाभिनन्दितः
kosalendramathāgamya sarvamāvedya vānaraḥ |
viśaśrāma sa tejasvī rāghaveṇābhinanditaḥ
ततः सर्वाभिसारेण हरीणां वातरंहसाम् ।
भेदयामास लङ्कायाः ग्राकारं रघुनन्दनः
tataḥ sarvābhisāreṇa harīṇāṃ vātaraṃhasām |
bhedayāmāsa laṅkāyāḥ grākāraṃ raghunandanaḥ
विभीषणर्क्षाधिपती पुरस्कृत्याथ लक्ष्मणः ।
दक्षिणं नगरद्वारमवामृद्गाद्दुरासदम्
vibhīṣaṇarkṣādhipatī puraskṛtyātha lakṣmaṇaḥ |
dakṣiṇaṃ nagaradvāramavāmṛdgāddurāsadam
करभारुणगात्राणां हरीणां युद्धशालिनाम् ।
कोटीशतसहस्रेण लङ्कामभ्यपतत्तदा
karabhāruṇagātrāṇāṃ harīṇāṃ yuddhaśālinām |
koṭīśatasahasreṇa laṅkāmabhyapatattadā
प्रलम्बबाहूरुकरजङ्घान्तरविलम्बिनाम् ।
ऋक्षाणआं धूम्रवर्णानां तिस्रः कोठ्यो व्यवस्थिताः
pralambabāhūrukarajaṅghāntaravilambinām |
ṛkṣāṇaāṃ dhūmravarṇānāṃ tisraḥ koṭhyo vyavasthitāḥ
उत्पतद्भिः पतद्भिश्च निपतद्भिश्च वानरैः ।
नादृश्यत तदा सूर्यो रजसा नाशितप्रभः
utpatadbhiḥ patadbhiśca nipatadbhiśca vānaraiḥ |
nādṛśyata tadā sūryo rajasā nāśitaprabhaḥ
शालिप्रसूनसदृशैः शिरीपकुसुमप्रभैः ।
तरुणादित्यसदृशैः शणगौरैश्च वैनरैः
śāliprasūnasadṛśaiḥ śirīpakusumaprabhaiḥ |
taruṇādityasadṛśaiḥ śaṇagauraiśca vainaraiḥ
प्राकारं ददृशुस्ते तु समन्तात्कपिलीकृतम् ।
राक्षसा विस्मिता राजन्सस्त्रीवृद्धाः समन्ततः
prākāraṃ dadṛśuste tu samantātkapilīkṛtam |
rākṣasā vismitā rājansastrīvṛddhāḥ samantataḥ
बिभिदुस्ते मणिस्तम्भान्कर्णाट्टशिखराणि च ।
भग्नोन्मथितशृङ्गाणि यन्त्राणि च विचिक्षिपुः
bibhiduste maṇistambhānkarṇāṭṭaśikharāṇi ca |
bhagnonmathitaśṛṅgāṇi yantrāṇi ca vicikṣipuḥ
परिगृह्य शतघ्नीश्च सचक्राः सगुडोपलाः ।
चिक्षिपुर्भुजवेगेन लङ्कामध्येमहास्वनाः
parigṛhya śataghnīśca sacakrāḥ saguḍopalāḥ |
cikṣipurbhujavegena laṅkāmadhyemahāsvanāḥ
प्राकारस्थाश्चये केचिन्निशाचरगणास्तथा ।
प्रदुद्रुवुस्ते शतशः कपिभिः समभिद्रुताः
prākārasthāścaye kecinniśācaragaṇāstathā |
pradudruvuste śataśaḥ kapibhiḥ samabhidrutāḥ
ततस्तु राजवचनाद्राक्षसाः कामरूपिणः ।
निर्ययुर्विकृताकाराः सहस्रशतसङ्घशः
tatastu rājavacanādrākṣasāḥ kāmarūpiṇaḥ |
niryayurvikṛtākārāḥ sahasraśatasaṅghaśaḥ
शखवर्षाणि वर्षन्तो द्रावयित्वा वनौकसः ।
प्राकारं शोभयन्तस्ते परं विस्मयमास्थिताः
śakhavarṣāṇi varṣanto drāvayitvā vanaukasaḥ |
prākāraṃ śobhayantaste paraṃ vismayamāsthitāḥ
स मापराशिसदृशैर्बभूव क्षणादाचरैः ।
कृतो निर्वानरो भूयः प्राकारो भीमदर्शनैः
sa māparāśisadṛśairbabhūva kṣaṇādācaraiḥ |
kṛto nirvānaro bhūyaḥ prākāro bhīmadarśanaiḥ
पेतुः शलविभिन्नाङ्गा बहवो वानरर्पभाः ।
स्तम्भतोरणभग्नाश्चपेतुस्तत्रनिशाचराः
petuḥ śalavibhinnāṅgā bahavo vānararpabhāḥ |
stambhatoraṇabhagnāścapetustatraniśācarāḥ
केशाकेश्यभवद्युद्धं रक्षसां वानरैः सह ।
नखैर्दन्तैश्च वीराणां खादतां वै परस्परम्
keśākeśyabhavadyuddhaṃ rakṣasāṃ vānaraiḥ saha |
nakhairdantaiśca vīrāṇāṃ khādatāṃ vai parasparam
निष्टनन्तो ह्युभयतस्तत्र वानरराक्षसाः ।
हतानिपतिता भूमौ न मुञ्चन्ति परस्परम्
niṣṭananto hyubhayatastatra vānararākṣasāḥ |
hatānipatitā bhūmau na muñcanti parasparam
रामस्तु शरजालानिववर्ष जलदो यथा ।
तानिलङ्कां समासाद्य जघ्रुस्तान्रजनीचरान्
rāmastu śarajālānivavarṣa jalado yathā |
tānilaṅkāṃ samāsādya jaghrustānrajanīcarān
सौमित्रिरपि नाराचैर्दृढधन्वा जितक्लमः ।
आदिश्यादिश्य दुर्गस्थान्पातयामास राक्षसान्
saumitrirapi nārācairdṛḍhadhanvā jitaklamaḥ |
ādiśyādiśya durgasthānpātayāmāsa rākṣasān
ततः प्रत्यवहारोऽभूत्सैन्यानां राधवाज्ञया ।
कृते विमर्दे लङ्कायां लब्धलक्ष्योजयोत्तरः
tataḥ pratyavahāro'bhūtsainyānāṃ rādhavājñayā |
kṛte vimarde laṅkāyāṃ labdhalakṣyojayottaraḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)