ततः कर्णो महेष्वासो बलेन महता वृतः ।
द्रुपदस्य पुरं रम्यं रुरोध भरतर्षभ
tataḥ karṇo maheṣvāso balena mahatā vṛtaḥ |
drupadasya puraṃ ramyaṃ rurodha bharatarṣabha
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि घोषयात्रापर्वणि पञ्चपञ्चाशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
36 श्लोक · 255 में से 315
कर्ण द्रुपद के नगर को घेरकर उनसे से सोना, चाँदी और रत्न कर के रूप में लेता है। उत्तर में वह भगदत्त को हराता है, हिमालय पर चढ़कर पर्वतीय राजाओं और नेपाल के राजाओं को जीतता है। पूर्व में वह अंग, वंग, कलिंग, मिथिला, मगध और अहिच्छत्र को और फिर वत्स और कोसल को जीतता है। दक्षिण में वह रुक्मी से लड़ता है, जो उसके पराक्रम से प्रसन्न होकर सोना देता है,। वह शिशुपाल के पुत्र को हराता है, अवन्ति को समझाकर जीतता है और पश्चिम में यवनों और बर्बरों से कर लेता है। दुर्योधन उसका स्वागत करते हुए कहता है कि पाण्डव तुम्हारी सोलहवीं कला के बराबर भी नहीं। कर्ण धृतराष्ट्र और गान्धारी के चरण छूता है।
वैशंपायन उवाच
ततः कर्णो महेष्वासो बलेन महता वृतः ।
द्रुपदस्य पुरं रम्यं रुरोध भरतर्षभ
tataḥ karṇo maheṣvāso balena mahatā vṛtaḥ |
drupadasya puraṃ ramyaṃ rurodha bharatarṣabha
युद्धेन महता चैनं चक्रे वीरं वशानुगम् ।
सुवर्णं रजतं चापि रत्नानि विविधानि च ।
करं च दापयांमास द्रुपदं नृपसत्तम
yuddhena mahatā cainaṃ cakre vīraṃ vaśānugam |
suvarṇaṃ rajataṃ cāpi ratnāni vividhāni ca |
karaṃ ca dāpayāṃmāsa drupadaṃ nṛpasattama
तं विनिर्जित्य राजेन्द्र राजानस्तस्य येऽनुगाः ।
तान्सर्वान्वशगांश्चक्रे करं चैनानदापयत्
taṃ vinirjitya rājendra rājānastasya ye'nugāḥ |
tānsarvānvaśagāṃścakre karaṃ cainānadāpayat
अथोत्तरां दिशं गत्वा वशे चक्रे नराधिपान् ।
भगदत्तं च निर्जित्य राधेयो गिरिमारुहत्
athottarāṃ diśaṃ gatvā vaśe cakre narādhipān |
bhagadattaṃ ca nirjitya rādheyo girimāruhat
हिमवन्तं महाशैलं युध्यमानश्च शत्रुभिः ।
प्रययौ च दिशः सर्वान्नृपतीन्वशमानयत्
himavantaṃ mahāśailaṃ yudhyamānaśca śatrubhiḥ |
prayayau ca diśaḥ sarvānnṛpatīnvaśamānayat
स हैमवतिकाञ्जित्वा करं सर्वानदापयत् ।
नेपालविषये ये च राजानस्तानवाजयत्
sa haimavatikāñjitvā karaṃ sarvānadāpayat |
nepālaviṣaye ye ca rājānastānavājayat
अवतीर्य ततः शैलात्पूर्वां दिशमभिद्रुतः ।
अङ्गान्वङ्गान्कलिङ्गांश्च शुण्डिकान्मिथिलानथ
avatīrya tataḥ śailātpūrvāṃ diśamabhidrutaḥ |
aṅgānvaṅgānkaliṅgāṃśca śuṇḍikānmithilānatha
मागधान्कर्कखण्डांश्च निवेश्य विषयेऽऽत्मनः ।
आवशीरांश्च योध्यांश्च अहिक्षत्रांश्च सोऽजयत्
māgadhānkarkakhaṇḍāṃśca niveśya viṣaye''tmanaḥ |
āvaśīrāṃśca yodhyāṃśca ahikṣatrāṃśca so'jayat
पूर्वां दिशं विनिर्जित्य वत्सभूमिं तथाऽगमत्
pūrvāṃ diśaṃ vinirjitya vatsabhūmiṃ tathā'gamat
वत्सभूमिं विनिर्जित्य केवलां मृत्तिकावतीम् ।
मोहनं पत्तनं चैव त्रिपुरीं कोसलां तथा
vatsabhūmiṃ vinirjitya kevalāṃ mṛttikāvatīm |
mohanaṃ pattanaṃ caiva tripurīṃ kosalāṃ tathā
एतान्सर्वान्विनिर्जित्य करमादाय सर्वशः ।
दक्षिणां दिशमास्थाय कर्णो जित्वा महारथान् ।
रुक्मिणं दाक्षिणात्येषु योधयामास सूतजः
etānsarvānvinirjitya karamādāya sarvaśaḥ |
dakṣiṇāṃ diśamāsthāya karṇo jitvā mahārathān |
rukmiṇaṃ dākṣiṇātyeṣu yodhayāmāsa sūtajaḥ
स युद्धं तुमुलं कृत्वा रुक्मी प्रोवाच सूतजम् ।
प्रीतोस्मि तव राजेन्द्र विक्रमेण बलेन च
sa yuddhaṃ tumulaṃ kṛtvā rukmī provāca sūtajam |
prītosmi tava rājendra vikrameṇa balena ca
न ते विघ्नं करिष्यामि प्रतिज्ञां समपालयम् ।
प्रीत्या चाहं प्रयच्छामि हिरण्यं यावदिच्छसि
na te vighnaṃ kariṣyāmi pratijñāṃ samapālayam |
prītyā cāhaṃ prayacchāmi hiraṇyaṃ yāvadicchasi
समेत्य रुक्मिणा कर्णः पाण्ड्यं शैलं च सोगमत्
sametya rukmiṇā karṇaḥ pāṇḍyaṃ śailaṃ ca sogamat
स केवलं रणए चैव नीलं चापि महीपतिम् ।
वेणुदारिसुतं चैव ये चान्ये नृपसत्तमाः ।
दक्षिणस्यां दिशि नृपान्करान्सर्वानदापयत्
sa kevalaṃ raṇae caiva nīlaṃ cāpi mahīpatim |
veṇudārisutaṃ caiva ye cānye nṛpasattamāḥ |
dakṣiṇasyāṃ diśi nṛpānkarānsarvānadāpayat
शैशुपालिं ततो गत्वा विजिग्ये सूतनन्दनः ।
पार्श्वस्थांश्चापि नृपतीन्वशे चक्रे महाबलः
śaiśupāliṃ tato gatvā vijigye sūtanandanaḥ |
pārśvasthāṃścāpi nṛpatīnvaśe cakre mahābalaḥ
आवन्त्यांश्च वशे कृत्वा साम्ना च भरतर्षभ ।
वृष्णिभिः सह संम्य पश्चिमामपि निर्जयत्
āvantyāṃśca vaśe kṛtvā sāmnā ca bharatarṣabha |
vṛṣṇibhiḥ saha saṃmya paścimāmapi nirjayat
वारुणीं दिशमागम्य यावनान्वर्बरांस्तथा ।
नृपान्पश्चिमभूमिस्थान्दापयामास वै करान्
vāruṇīṃ diśamāgamya yāvanānvarbarāṃstathā |
nṛpānpaścimabhūmisthāndāpayāmāsa vai karān
विजित्य पृथिवीं सर्वां सपूर्वापरदक्षिणाम् ।
सम्लेच्छाटविकान्वीरः सपर्वतनिवासिनः
vijitya pṛthivīṃ sarvāṃ sapūrvāparadakṣiṇām |
samlecchāṭavikānvīraḥ saparvatanivāsinaḥ
भद्रान्रोहितकांश्चैव आग्रेयान्मालवानपि ।
गणान्सर्वान्विनिर्जित्य नीतिकृत्प्रहसन्निव
bhadrānrohitakāṃścaiva āgreyānmālavānapi |
gaṇānsarvānvinirjitya nītikṛtprahasanniva
शशकान्यवनांश्चैव विजिग्ये सूतनन्दनः ।
नग्नजित्प्रमुखांश्चैव गणाञ्जित्वा महारथान्
śaśakānyavanāṃścaiva vijigye sūtanandanaḥ |
nagnajitpramukhāṃścaiva gaṇāñjitvā mahārathān
एवं स पृथिवीं सर्वां वशे कृत्वा महारथः ।
विजित्य पुरुषव्याघ्रो नागसाह्वयमागमत्
evaṃ sa pṛthivīṃ sarvāṃ vaśe kṛtvā mahārathaḥ |
vijitya puruṣavyāghro nāgasāhvayamāgamat
तमागतं महेष्वासं धार्तराष्ट्रो जनाधिपः ।
प्रत्युद्गत्य महाराज सभ्रातृपितृबान्धवः
tamāgataṃ maheṣvāsaṃ dhārtarāṣṭro janādhipaḥ |
pratyudgatya mahārāja sabhrātṛpitṛbāndhavaḥ
अर्चयामास विधिना कर्णमाहवशोभिनम् ।
आश्रावयच्च तत्कर्म प्रीयमाणो जनेश्वरः
arcayāmāsa vidhinā karṇamāhavaśobhinam |
āśrāvayacca tatkarma prīyamāṇo janeśvaraḥ
यन्न भीष्मान्न च द्रोणान्न कृपान्न च वाह्लिकात् ।
प्राप्तवानस्मि भद्रं ते त्वत्तःप्राप्तं मया हि तत्
yanna bhīṣmānna ca droṇānna kṛpānna ca vāhlikāt |
prāptavānasmi bhadraṃ te tvattaḥprāptaṃ mayā hi tat
बहुना च किमुक्तेन शृणु कर्ण वचो मम ।
सनाथोस्मि महाबाहो त्वया नाथेन सत्तम
bahunā ca kimuktena śṛṇu karṇa vaco mama |
sanāthosmi mahābāho tvayā nāthena sattama
न हि ते पाण्डवाः सर्वे कलामर्हन्ति षोडशीम् ।
अन्येवा पुरुषव्याघ्र राजानोऽभ्युदितोदिताः
na hi te pāṇḍavāḥ sarve kalāmarhanti ṣoḍaśīm |
anyevā puruṣavyāghra rājāno'bhyuditoditāḥ
स भवान्धृतराष्ट्रं तं गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
पश्य कर्ण महेष्वास अदितिं वज्रभृद्यथा
sa bhavāndhṛtarāṣṭraṃ taṃ gāndhārīṃ ca yaśasvinīm |
paśya karṇa maheṣvāsa aditiṃ vajrabhṛdyathā
ततो हलहलाशब्दः प्रादुरासीद्विशांपते ।
हाहाकाराश्च बहवो नगरे नागसाह्वये
tato halahalāśabdaḥ prādurāsīdviśāṃpate |
hāhākārāśca bahavo nagare nāgasāhvaye
रकेचिदेनं प्रशंसन्ति निन्दन्ति स्म तथा परे ।
तूष्णीमासंस्तथा चान्ये नृपास्तत्र जनाधिप
rakecidenaṃ praśaṃsanti nindanti sma tathā pare |
tūṣṇīmāsaṃstathā cānye nṛpāstatra janādhipa
एवं विजित्य राजेन्द्र कर्णः शस्त्रभृतांवरः ।
सपर्वतवनाकाशां ससमुद्रां सनुष्कुटाम्
evaṃ vijitya rājendra karṇaḥ śastrabhṛtāṃvaraḥ |
saparvatavanākāśāṃ sasamudrāṃ sanuṣkuṭām
देशैरुच्चावचैः पूर्णां पत्तनैर्नगरैरपि ।
द्वीपैश्चानूपसंपूर्णैः पृथिवीं पृथिवीपते
deśairuccāvacaiḥ pūrṇāṃ pattanairnagarairapi |
dvīpaiścānūpasaṃpūrṇaiḥ pṛthivīṃ pṛthivīpate
कालेन नातिदीर्घेण वशे कृत्वा तु पार्थिवान् ।
अक्षयं धनमादाय सूतजो नृपमभ्ययात्
kālena nātidīrgheṇa vaśe kṛtvā tu pārthivān |
akṣayaṃ dhanamādāya sūtajo nṛpamabhyayāt
प्रविश्य च गृहं राजन्नभ्यन्तरमरिंदम ।
गान्धारीसहितं वीरो धृतराष्ट्रं ददर्श सः
praviśya ca gṛhaṃ rājannabhyantaramariṃdama |
gāndhārīsahitaṃ vīro dhṛtarāṣṭraṃ dadarśa saḥ
पुत्रवच्च नरव्याघ्र पादौ जग्राह धर्मवित् ।
धृतराष्ट्रेण चाश्लिष्य प्रेम्णा चापि विसर्जितः
putravacca naravyāghra pādau jagrāha dharmavit |
dhṛtarāṣṭreṇa cāśliṣya premṇā cāpi visarjitaḥ
तदाप्रभृति राजा च शकुनिश्चापि सौबलः ।
जानाते निर्जितान्पार्थान्कर्णेन युधि भारत
tadāprabhṛti rājā ca śakuniścāpi saubalaḥ |
jānāte nirjitānpārthānkarṇena yudhi bhārata
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)