अध्याय 233: कार्तिकेय के दिव्य नाम

भगवञ्श्रोतुमिच्छामि नामानि च महात्मनः ।
तरिषु लोकेषु यान्यस्य विख्यातानि द्विजोत्तम

bhagavañśrotumicchāmi nāmāni ca mahātmanaḥ |
tariṣu lokeṣu yānyasya vikhyātāni dvijottama

इत्युक्तः पाण्डवेयेन महात्मा ऋषिसन्निधौ ।
उवाच भगवांस्तत्र मार्कण्डेयो महातपाः

ityuktaḥ pāṇḍaveyena mahātmā ṛṣisannidhau |
uvāca bhagavāṃstatra mārkaṇḍeyo mahātapāḥ

आगेयश्चैव स्कनदश्च दीप्तकीर्तिरनामयः ।
मयूरकेतुर्धर्मात्मा भूतेशो महिषार्दनः

āgeyaścaiva skanadaśca dīptakīrtiranāmayaḥ |
mayūraketurdharmātmā bhūteśo mahiṣārdanaḥ

कामजित्कामदः कान्तः सत्यवाग्भुवनेश्वरः ।
शिशुः शीघ्रः शुचिश्चण्डो दीप्तवर्णः शुभाननः

kāmajitkāmadaḥ kāntaḥ satyavāgbhuvaneśvaraḥ |
śiśuḥ śīghraḥ śuciścaṇḍo dīptavarṇaḥ śubhānanaḥ

अमोघस्त्वनघो रौद्रः प्रियश्चन्द्राननस्तथा ।
दीप्तशक्तिः प्रशान्तात्मा नद्रकुक्कुटमोहनः

amoghastvanagho raudraḥ priyaścandrānanastathā |
dīptaśaktiḥ praśāntātmā nadrakukkuṭamohanaḥ

षष्ठीप्रियश्च धर्मात्मा पवित्रो मातृवत्सलः ।
कन्याभर्ता विभक्तश्च स्वाहेयो रेवतीसुतः

ṣaṣṭhīpriyaśca dharmātmā pavitro mātṛvatsalaḥ |
kanyābhartā vibhaktaśca svāheyo revatīsutaḥ

प्रभुर्नेता विशाखश्च नैगमेयः सुदुश्चरः ।
सुव्रतो ललितश्चैवबालक्रीडनकप्रियः

prabhurnetā viśākhaśca naigameyaḥ suduścaraḥ |
suvrato lalitaścaivabālakrīḍanakapriyaḥ

खचारी ब्रह्मचारी च शूरः शरवणोद्भवः ।
विश्वामित्रप्रियश्चैव देवसेनाप्रियस्तथा ।
वासुदेवप्रियश्चैव प्रियः प्रियकृदेव तु

khacārī brahmacārī ca śūraḥ śaravaṇodbhavaḥ |
viśvāmitrapriyaścaiva devasenāpriyastathā |
vāsudevapriyaścaiva priyaḥ priyakṛdeva tu

नामान्येतानि दिव्यानि कार्तिकेयस्य यः पठेत् ।
स्वर्गं कीर्तिं धनं चैव स लभेन्नात्र संशयः

nāmānyetāni divyāni kārtikeyasya yaḥ paṭhet |
svargaṃ kīrtiṃ dhanaṃ caiva sa labhennātra saṃśayaḥ

स्तोष्यामि देवैर्ऋषिभिश्च जुष्टं
शक्त्या गुहंनामभिरप्रमेयम् ।
षडाननं शक्तिधरं सुवीरं
निबोध चैतानि कुरुप्रवीर

stoṣyāmi devairṛṣibhiśca juṣṭaṃ
śaktyā guhaṃnāmabhiraprameyam |
ṣaḍānanaṃ śaktidharaṃ suvīraṃ
nibodha caitāni kurupravīra

ब्रह्मण्यो वै ब्रहमजो ब्रह्मविच्च
ब्रह्मेशयो ब्रह्मवतांवरिष्ठः ।
ब्रह्मप्रियो ब्राह्मणसर्वमन्त्री
त्वं ब्रह्मणां ब्राह्मणानांच नेता

brahmaṇyo vai brahamajo brahmavicca
brahmeśayo brahmavatāṃvariṣṭhaḥ |
brahmapriyo brāhmaṇasarvamantrī
tvaṃ brahmaṇāṃ brāhmaṇānāṃca netā

स्वाहा स्वधा त्वंपरमं पवित्रं
मन्त्रस्तुतस्त्वंप्रथितः षडर्चिः ।
संवत्सरस्त्वमृतवश्च षड्वै
मासार्धमासाश्चदिनं दिशश्च

svāhā svadhā tvaṃparamaṃ pavitraṃ
mantrastutastvaṃprathitaḥ ṣaḍarciḥ |
saṃvatsarastvamṛtavaśca ṣaḍvai
māsārdhamāsāścadinaṃ diśaśca

त्वंपुष्कराक्षस्त्वरविन्दवक्रः
सहस्रचक्षोसि सहस्रबाहुः ।
त्वं लोकपालः परमं हविश्च
त्वं भावनः सर्वसुरासुराणाम्

tvaṃpuṣkarākṣastvaravindavakraḥ
sahasracakṣosi sahasrabāhuḥ |
tvaṃ lokapālaḥ paramaṃ haviśca
tvaṃ bhāvanaḥ sarvasurāsurāṇām

त्वमेव सेनाधिपतिः प्रचण्डः
प्रभुर्विभुश्चाप्यथ शक्रजेता ।
सहस्रपात्त्वं धरणी त्वमेव
सहस्रतुष्टिश्च सहस्रभुक्व

tvameva senādhipatiḥ pracaṇḍaḥ
prabhurvibhuścāpyatha śakrajetā |
sahasrapāttvaṃ dharaṇī tvameva
sahasratuṣṭiśca sahasrabhukva

सहस्रशीर्षस्त्वमनन्तरूपः ।
सहस्रपात्त्वंदशशक्तिधारी ।
गङ्गासुतस्त्वं स्वमतेन देव
स्वाहामहीकृत्तिकानां तथैव

sahasraśīrṣastvamanantarūpaḥ |
sahasrapāttvaṃdaśaśaktidhārī |
gaṅgāsutastvaṃ svamatena deva
svāhāmahīkṛttikānāṃ tathaiva

त्वं क्रीडसे षण्मुख कुक्कुटेन
यथेष्टनानाविधकामरूपी ।
दीक्षाऽसि सोमो मरुतः सदैव
धर्मोऽसि वायुरचलेन्द्र इन्द्रः

tvaṃ krīḍase ṣaṇmukha kukkuṭena
yatheṣṭanānāvidhakāmarūpī |
dīkṣā'si somo marutaḥ sadaiva
dharmo'si vāyuracalendra indraḥ

सनातनानामपि शाश्वतस्त्वं
प्रभुः प्रभूणामपि चोग्रधन्वा ।
ऋतस्य कर्ता दितिजान्तकस्त्वं
जता रिपूणां प्रवरः सुराणाम्

sanātanānāmapi śāśvatastvaṃ
prabhuḥ prabhūṇāmapi cogradhanvā |
ṛtasya kartā ditijāntakastvaṃ
jatā ripūṇāṃ pravaraḥ surāṇām

सूक्ष्मं तपस्तत्परमं त्वमेव
परावरज्ञोसि परावरस्त्वम् ।
धर्मस्य कामस्य परस्य चैव
त्वत्तेजसा कत्स्नमिदं महात्मन्

sūkṣmaṃ tapastatparamaṃ tvameva
parāvarajñosi parāvarastvam |
dharmasya kāmasya parasya caiva
tvattejasā katsnamidaṃ mahātman

व्याप्तं जगत्सर्वसुरप्रवीर
शक्त्या मया संस्तुत लोकनाथ ।
नमोस्तु ते द्वादशनेत्रबाहो
अतः परं वेद्मि गतिं न तेऽहम्

vyāptaṃ jagatsarvasurapravīra
śaktyā mayā saṃstuta lokanātha |
namostu te dvādaśanetrabāho
ataḥ paraṃ vedmi gatiṃ na te'ham

स्कन्दस्य य इदं विप्रः पठेज्जन्म समाहितः ।
श्रावयेद्ब्राह्मणेभ्यो यः शृणुयाद्वा द्विजेरितम्

skandasya ya idaṃ vipraḥ paṭhejjanma samāhitaḥ |
śrāvayedbrāhmaṇebhyo yaḥ śṛṇuyādvā dvijeritam

धनमायुर्यशो दीप्तं पुत्राञ्शत्रुजयं तथा ।
स पुष्टितुष्टी संप्राप्य स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात्

dhanamāyuryaśo dīptaṃ putrāñśatrujayaṃ tathā |
sa puṣṭituṣṭī saṃprāpya skandasālokyamāpnuyāt