निदाघान्तकरः कालः सर्वभूतसुखावहः ।
तत्रैव वसतां तेषां प्रावृट् समभिपद्यत
nidāghāntakaraḥ kālaḥ sarvabhūtasukhāvahaḥ |
tatraiva vasatāṃ teṣāṃ prāvṛṭ samabhipadyata
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि चतुरशीत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
17 श्लोक · 184 में से 315
पाण्डवों के वहाँ रहते हुए वर्षा ऋतु आती है और ग्रीष्म का ताप मिटाती है। काले गरजते बादल दिन रात बरसते हैं और सूर्य को ढक लेते हैं; धरती हरी हो जाती है, धूल और धुआँ बैठ जाते हैं, और उफनती नदियाँ वनों में ऐसे दौड़ती हैं कि ऊँची नीची भूमि पहचानी नहीं जाती। मोर, कोयल और मेंढक बोलते हैं। फिर सुहावनी शरद आती है, निर्मल नदियाँ, तारों भरा आकाश और चाँदनी में शीतल रातें, और कुमुद तथा कमलों से सजे सरोवर। भरी हुई सरस्वती को देखकर भाई आनन्दित होते हैं। कार्तिक पूर्णिमा की पुण्य रात्रि वे वहीं तपस्वियों के साथ योग में बिताते हैं, और कृष्णपक्ष आरम्भ होने पर धौम्य, सारथियों और रसोइयों के साथ काम्यक वन को चल पड़ते हैं।
वैशंपायन उवाच
निदाघान्तकरः कालः सर्वभूतसुखावहः ।
तत्रैव वसतां तेषां प्रावृट् समभिपद्यत
nidāghāntakaraḥ kālaḥ sarvabhūtasukhāvahaḥ |
tatraiva vasatāṃ teṣāṃ prāvṛṭ samabhipadyata
छादयन्तो महाघोषाः स्वं दिशश्च बलाहकाः ।
प्रववर्षुर्दिवारात्रमसिताः सततं तदा
chādayanto mahāghoṣāḥ svaṃ diśaśca balāhakāḥ |
pravavarṣurdivārātramasitāḥ satataṃ tadā
तपात्ययनिकेताश्च शतशोऽथ सहस्रशः ।
अपेतार्कप्रभाजालाः सविद्युन्मण्डप्रभाः
tapātyayaniketāśca śataśo'tha sahasraśaḥ |
apetārkaprabhājālāḥ savidyunmaṇḍaprabhāḥ
विरूढशष्पा धरणी मत्तदंशसरीसृपा ।
बभूव पयसा सिक्ता शान्तधूमरजोगणा
virūḍhaśaṣpā dharaṇī mattadaṃśasarīsṛpā |
babhūva payasā siktā śāntadhūmarajogaṇā
न स्म प्रज्ञायते किंचिदम्भसा समवस्तृते ।
समं वा विषमं वाऽपि नद्यो वा स्तावराणि वा
na sma prajñāyate kiṃcidambhasā samavastṛte |
samaṃ vā viṣamaṃ vā'pi nadyo vā stāvarāṇi vā
क्षुब्धतोया महावेगाः श्वसमाना इवाशुगाः ।
सिन्धवः शोभयांचक्रुः काननानि तपात्यये
kṣubdhatoyā mahāvegāḥ śvasamānā ivāśugāḥ |
sindhavaḥ śobhayāṃcakruḥ kānanāni tapātyaye
नदतां काननान्तेषु श्रूयन्ते विविधाः स्वनाः ।
वृष्टिभिस्ताड्यमानानां वराहमृगपक्षिणाम्
nadatāṃ kānanānteṣu śrūyante vividhāḥ svanāḥ |
vṛṣṭibhistāḍyamānānāṃ varāhamṛgapakṣiṇām
स्तोककाः शिखिनश्चैव पुंस्कोकिलगणैः सह ।
मत्ताः परिपतन्ति स्म दर्दुरश्चैव दर्पिताः
stokakāḥ śikhinaścaiva puṃskokilagaṇaiḥ saha |
mattāḥ paripatanti sma darduraścaiva darpitāḥ
तदा बहुविधाकारा प्रावृण्मेघानुनादिता ।
अभ्यतीता शिवा तेषां चरतां मरुधन्वसु
tadā bahuvidhākārā prāvṛṇmeghānunāditā |
abhyatītā śivā teṣāṃ caratāṃ marudhanvasu
क्रौञ्चहंससमाकीर्णा शरत्प्रमुदीताऽभवत् ।
रूढकक्षवनप्रस्था प्रसन्नजलनिम्नगा
krauñcahaṃsasamākīrṇā śaratpramudītā'bhavat |
rūḍhakakṣavanaprasthā prasannajalanimnagā
विमलाकाशनक्षत्रा शरत्तेषां शिवाऽभषत् ।
मृगद्विजसमाकीर्णा पाण्डवानां महात्मनाम्
vimalākāśanakṣatrā śaratteṣāṃ śivā'bhaṣat |
mṛgadvijasamākīrṇā pāṇḍavānāṃ mahātmanām
दृश्यन्ते शान्तरजसः क्षपाजलदशीतलाः ।
ग्रहनक्षत्रसङ्घैश्च सोमेन च विराजिताः
dṛśyante śāntarajasaḥ kṣapājaladaśītalāḥ |
grahanakṣatrasaṅghaiśca somena ca virājitāḥ
कुमुदैः पुण्डरीकैश्च शीतवारिधराः शिवाः ।
नदीः पुष्करिणीश्चैव ददृशुः समलंकृताः
kumudaiḥ puṇḍarīkaiśca śītavāridharāḥ śivāḥ |
nadīḥ puṣkariṇīścaiva dadṛśuḥ samalaṃkṛtāḥ
ते वै मुमुदिरे वीराः प्रसन्नसलिलां शिवाम् ।
पश्यन्तो दृढधन्वानः परिपूर्णां सरस्वतीम्
te vai mumudire vīrāḥ prasannasalilāṃ śivām |
paśyanto dṛḍhadhanvānaḥ paripūrṇāṃ sarasvatīm
तेषां पुण्यतमा रात्रिः पर्वसन्धौ स्म शारदी ।
तत्रैव वसतामासीत्कार्तिकी जनमेजय
teṣāṃ puṇyatamā rātriḥ parvasandhau sma śāradī |
tatraiva vasatāmāsītkārtikī janamejaya
पुण्यकृद्भिर्महासत्वैस्तापसैः सह पाण्डवाः ।
तत्सर्वं भरतश्रेष्ठ समूहुर्योगमुत्तमम्
puṇyakṛdbhirmahāsatvaistāpasaiḥ saha pāṇḍavāḥ |
tatsarvaṃ bharataśreṣṭha samūhuryogamuttamam
तमिस्राभ्युदये तस्मिन्धौम्येन सह पाण्डवाः ।
सूतैः पौरोगवैः साकं काम्यकं प्रययुर्वनम्
tamisrābhyudaye tasmindhaumyena saha pāṇḍavāḥ |
sūtaiḥ paurogavaiḥ sākaṃ kāmyakaṃ prayayurvanam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)