अध्याय 176: इन्द्र के उपहार और अर्जुन की वापसी

ततो मामिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम् ।
देवराजोऽनुगृह्येदं काले वचनमब्रवीत्

tato māmiviśvastaṃ saṃrūḍhaśaravikṣatam |
devarājo'nugṛhyedaṃ kāle vacanamabravīt

दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि त्वयि तिष्ठन्ति भारत ।
न त्वाऽभिभवितुं शक्तो मानुषो भुवि कश्चन

divyānyastrāṇi sarvāṇi tvayi tiṣṭhanti bhārata |
na tvā'bhibhavituṃ śakto mānuṣo bhuvi kaścana

भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः ।
संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षोडशीम्

bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ karṇaḥ śakuniḥ saha rājabhiḥ |
saṃgrāmasthasya te putra kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm

इदं च मे तनुत्राणं प्रायच्छन्मघवान्प्रभुः ।
अभेद्यं कवचं दिव्यं स्रजं चैव हिरण्मयीम्

idaṃ ca me tanutrāṇaṃ prāyacchanmaghavānprabhuḥ |
abhedyaṃ kavacaṃ divyaṃ srajaṃ caiva hiraṇmayīm

देवदत्तं च मे शङ्खं देवः प्रादान्महारवम् ।
दिव्यं चेदं किरीटं मे स्वयमिन्द्रो युयोज ह

devadattaṃ ca me śaṅkhaṃ devaḥ prādānmahāravam |
divyaṃ cedaṃ kirīṭaṃ me svayamindro yuyoja ha

ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च ।
प्रादाच्छक्रो ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च

tato divyāni vastrāṇi divyānyābharaṇāni ca |
prādācchakro mamaitāni rucirāṇi bṛhanti ca

एवं संपूजितस्तत्रसुखमस्म्युषितो नृप ।
इन्द्रस् भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह

evaṃ saṃpūjitastatrasukhamasmyuṣito nṛpa |
indras bhavane puṇye gandharvaśiśubhiḥ saha

ततो मामब्रवीच्छक्रः प्रीतिमानमरैः सह ।
समयोऽर्जुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते

tato māmabravīcchakraḥ prītimānamaraiḥ saha |
samayo'rjuna gantuṃ te bhrātaro hi smaranti te

एवमिन्द्रस्य भवने पञ्चवर्षाणि भारत ।
उषितानि मया राजन्स्मरता द्यूतजं कलिम्

evamindrasya bhavane pañcavarṣāṇi bhārata |
uṣitāni mayā rājansmaratā dyūtajaṃ kalim

ततो भवन्तमद्राक्षं भ्रातृभिः परिवारितम् ।
गन्धमादनमासाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि

tato bhavantamadrākṣaṃ bhrātṛbhiḥ parivāritam |
gandhamādanamāsādya parvatasyāsya mūrdhani

दिष्ट्या धनंजयास्त्राणि त्वया प्राप्तानि भारत ।
दिष्ट्या चाराधितो राजा देवानामीश्वरः प्रभुः

diṣṭyā dhanaṃjayāstrāṇi tvayā prāptāni bhārata |
diṣṭyā cārādhito rājā devānāmīśvaraḥ prabhuḥ

दिष्ट्या च भगवन्स्थाणुर्देव्या सह परंतपः ।
साक्षाद्दृष्टः स्वयुद्धेन तोषितश् त्वयाऽनघ

diṣṭyā ca bhagavansthāṇurdevyā saha paraṃtapaḥ |
sākṣāddṛṣṭaḥ svayuddhena toṣitaś tvayā'nagha

दिष्ट्या च लोकपालैस्त्वं समेतो भरतर्षभ ।
दिष्ट्या वर्धामहे पार्थ दिष्ट्याऽसि पुनरागतः

diṣṭyā ca lokapālaistvaṃ sameto bharatarṣabha |
diṣṭyā vardhāmahe pārtha diṣṭyā'si punarāgataḥ

अद्य कृत्स्नामिमां देवीं विजितां पुरमालिनीम् ।
पश्यामि भूमिं कौन्तेय त्वया मे प्रतिपादिताम् ।
मन्ये च धृतराष्ट्रस्य पुत्रानपि वशीकृतान्

adya kṛtsnāmimāṃ devīṃ vijitāṃ puramālinīm |
paśyāmi bhūmiṃ kaunteya tvayā me pratipāditām |
manye ca dhṛtarāṣṭrasya putrānapi vaśīkṛtān

इच्छामि तानि चास्त्राणि द्रष्टुं दिव्यानि भारत ।
यैस्तथा वीर्यवन्तस्ते निवातकवचा हताः

icchāmi tāni cāstrāṇi draṣṭuṃ divyāni bhārata |
yaistathā vīryavantaste nivātakavacā hatāḥ

सः प्रभाते भवान्द्रष्टा दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ।
निवातकवचा घोरा यैर्मया विनिपातिताः

saḥ prabhāte bhavāndraṣṭā divyānyastrāṇi sarvaśaḥ |
nivātakavacā ghorā yairmayā vinipātitāḥ

एवमागमनं तत्र कथयित्वा धनंजयः ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वै रजनीं तामुवास ह

evamāgamanaṃ tatra kathayitvā dhanaṃjayaḥ |
bhrātṛbhiḥ sahitaḥ sarvai rajanīṃ tāmuvāsa ha