वन पर्व

अध्याय 16: साम्ब और चारुदेष्ण द्वारा शाल्व सेना का प्रतिरोध

इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि अर्जुनाभिगमनपर्वणि षोडशोऽध्यायः ॥

33 श्लोक · 16 में से 315

इस अध्याय में क्या होता है

साम्ब और चारुदेष्ण द्वारा शाल्व सेना का प्रतिरोध

श्रीकृष्ण आगे बताते हैं। शाल्व ने श्मशान, देवालय और चैत्य वृक्षों को छोड़कर जल के पास सेना टिकाई, फिर गरुड़ के समान द्वारका पर टूट पड़ा। वृष्णि कुमार सामना करने निकले। जाम्बवती पुत्र साम्ब ने शाल्व के सेनापति क्षेमवृद्धि के मायामय बाणजाल को काटकर उसे रण से भगा दिया। वेगवान दैत्य झपटा तो साम्ब ने गदा से उसे ऐसे गिराया जैसे सड़ी जड़ वाला वृक्ष गिरता है। चारुदेष्ण ने धनुर्धर दानव विविन्ध्य से इन्द्र और वृत्र जैसा युद्ध किया और महास्त्र से अभिमन्त्रित बाण से उसे मार डाला। तब स्वयं शाल्व सौभ पर लौटा और सेना डगमगाई। प्रद्युम्न ने ढाढ़स बँधाया: देखो, मैं सौभ और उसके राजा को रोकता हूँ।

वासुदेव उवाच

16.1

तां तूपयातो राजेन्द्र साल्वः सौभपतिस्तदा ।
प्रभूतनरनागेन बलेनोपविवेश ह

tāṃ tūpayāto rājendra sālvaḥ saubhapatistadā |
prabhūtanaranāgena balenopaviveśa ha

16.2

समे निविष्टां सा सेना प्रभूतसलिलाशये ।
चतुरङ्गबलोपेता साल्वराजाभिपालिता

same niviṣṭāṃ sā senā prabhūtasalilāśaye |
caturaṅgabalopetā sālvarājābhipālitā

16.3

वर्जयित्वा श्मशानानि देवतायतनानि च ।
वल्मीकांश्चैव चैत्यांश्च संनिविष्टमभूद्बलम्

varjayitvā śmaśānāni devatāyatanāni ca |
valmīkāṃścaiva caityāṃśca saṃniviṣṭamabhūdbalam

16.4

अनीकानां विभागेन पन्थानः सुकृतास्तथा ।
प्रथमा नवमाश्चैव साल्वस्य शिबिरे नृप

anīkānāṃ vibhāgena panthānaḥ sukṛtāstathā |
prathamā navamāścaiva sālvasya śibire nṛpa

16.5

सर्वायुधसमोपेतं सर्वशस्त्रविशारदम् ।
रथनागाश्वकलिलं पदातिजनसंकुलम्

sarvāyudhasamopetaṃ sarvaśastraviśāradam |
rathanāgāśvakalilaṃ padātijanasaṃkulam

16.6

तुष्टपुष्टबलोपेतं वीरलक्षणलक्षितम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं विचित्ररथकार्मुकम्

tuṣṭapuṣṭabalopetaṃ vīralakṣaṇalakṣitam |
vicitradhvajasannāhaṃ vicitrarathakārmukam

16.7

संनिवेश्य च कौरव्य द्वारकायां नरर्षभ ।
अभिसारयामास तदा वेगैन पतगेन्द्रवत्

saṃniveśya ca kauravya dvārakāyāṃ nararṣabha |
abhisārayāmāsa tadā vegaina patagendravat

16.8

तदापतन्तं संदृश्य बलं साल्वपतेस्तदा ।
निर्याय योधयामासुः कुमारा वृष्णिनन्दनाः

tadāpatantaṃ saṃdṛśya balaṃ sālvapatestadā |
niryāya yodhayāmāsuḥ kumārā vṛṣṇinandanāḥ

16.9

असहन्तोऽभियानं तत्साल्वराजस्य कौरव ।
चारुदेष्णश्च साम्बश्च प्रद्युम्नश्च रमहारथः

asahanto'bhiyānaṃ tatsālvarājasya kaurava |
cārudeṣṇaśca sāmbaśca pradyumnaśca ramahārathaḥ

16.10

ते रथैर्दंशिताः सर्वेविचित्राभरणध्वजाः ।
संसक्ताः साल्वराजस्य बहुभिर्योधपुङ्गवैः

te rathairdaṃśitāḥ sarvevicitrābharaṇadhvajāḥ |
saṃsaktāḥ sālvarājasya bahubhiryodhapuṅgavaiḥ

16.11

गृहीत्वा कार्मुकं साम्बः साल्वस्य सचिवं रणे ।
यीधयामास संहृष्टः क्षेमधूर्तिं चमूपतिम्

gṛhītvā kārmukaṃ sāmbaḥ sālvasya sacivaṃ raṇe |
yīdhayāmāsa saṃhṛṣṭaḥ kṣemadhūrtiṃ camūpatim

16.12

तस्य बाणमयं वर्षं जाम्बवत्याः सुतो महत् ।
मुमोच भरतश्रेष्ठ यथावर्षं सहस्रदृक्

tasya bāṇamayaṃ varṣaṃ jāmbavatyāḥ suto mahat |
mumoca bharataśreṣṭha yathāvarṣaṃ sahasradṛk

16.13

तद्बाणवर्षं तुमुलं विषेहे स चमूपतिः ।
क्षेमधूर्तिर्महाराज हिमवानिव निश्चलः

tadbāṇavarṣaṃ tumulaṃ viṣehe sa camūpatiḥ |
kṣemadhūrtirmahārāja himavāniva niścalaḥ

16.14

ततः साम्बाय राजेन्द्र क्षेमधूर्तिरपि स्वयम् ।
मुमोच मायाविहितं शरजालं महत्तरम्

tataḥ sāmbāya rājendra kṣemadhūrtirapi svayam |
mumoca māyāvihitaṃ śarajālaṃ mahattaram

16.15

ततो मायामयं जालं माययैव विदार्यसः ।
साम्बः शरसहस्रेण रथमस्याभ्यवर्षत

tato māyāmayaṃ jālaṃ māyayaiva vidāryasaḥ |
sāmbaḥ śarasahasreṇa rathamasyābhyavarṣata

16.16

ततः स विद्धः साम्बेन क्षेमधूर्तिश्चमूपतिः ।
अपायाज्जवनैरश्वैः साम्बबाणप्रपीडितः

tataḥ sa viddhaḥ sāmbena kṣemadhūrtiścamūpatiḥ |
apāyājjavanairaśvaiḥ sāmbabāṇaprapīḍitaḥ

16.17

तस्मिन्विप्रद्रुते शरे साल्वस्याथ चमूपतौ ।
वेगवान्नाम दैतेयः सुतं मेऽभ्यद्रवद्बली

tasminvipradrute śare sālvasyātha camūpatau |
vegavānnāma daiteyaḥ sutaṃ me'bhyadravadbalī

16.18

अभिपन्नस्तु राजेन्द्र साम्बो वृष्णिकुलोद्वहः ।
वेगं वेगवतो राजंस्तस्थौ वीरो विधारयन्

abhipannastu rājendra sāmbo vṛṣṇikulodvahaḥ |
vegaṃ vegavato rājaṃstasthau vīro vidhārayan

16.19

स वेगवति कौन्तेय साम्बो वेगवतीं गदाम् ।
चिक्षेप तरसा वीरो व्याविद्ध्यन्सत्यविक्रमः

sa vegavati kaunteya sāmbo vegavatīṃ gadām |
cikṣepa tarasā vīro vyāviddhyansatyavikramaḥ

16.20

तया त्वभिहतो राजन्वेगवान्न्यपतद्भुवि ।
वातरुग्णं इव क्षुण्णो जीर्णमूलोवनस्पतिः

tayā tvabhihato rājanvegavānnyapatadbhuvi |
vātarugṇaṃ iva kṣuṇṇo jīrṇamūlovanaspatiḥ

16.21

तस्मिन्निपतिते वीरे गदारुग्णे महासुरे ।
प्रविश्य महतीं सेनां योधयामास मे सुतः

tasminnipatite vīre gadārugṇe mahāsure |
praviśya mahatīṃ senāṃ yodhayāmāsa me sutaḥ

16.22

चारुदेष्णेन संसक्तो विविन्ध्यो नाम दानवः ।
महारथः समाज्ञातो महाराज महाधनुः

cārudeṣṇena saṃsakto vivindhyo nāma dānavaḥ |
mahārathaḥ samājñāto mahārāja mahādhanuḥ

16.23

ततः सुतुमुलं युद्धं चारुदेष्णविविन्ध्ययोः ।
वृत्रवासवयो राजन्यथापूर्वं तथाऽभवत्

tataḥ sutumulaṃ yuddhaṃ cārudeṣṇavivindhyayoḥ |
vṛtravāsavayo rājanyathāpūrvaṃ tathā'bhavat

16.24

अन्योन्यस्याभिसंक्रुद्धावन्योन्यं जघ्नतुः शरैः ।
विनदन्तौ महाराज सिंहाविव महाबलौ

anyonyasyābhisaṃkruddhāvanyonyaṃ jaghnatuḥ śaraiḥ |
vinadantau mahārāja siṃhāviva mahābalau

16.25

रौक्मिणेयस्ततो बाणमग्न्यर्कोपमवर्चसम् ।
अभिमन्त्र्य महास्त्रेण संदधे शत्रुनाशनम्

raukmiṇeyastato bāṇamagnyarkopamavarcasam |
abhimantrya mahāstreṇa saṃdadhe śatrunāśanam

16.26

स विविन्ध्याय सक्रोधः समाहूय महारथः ।
चिक्षेप मे सुतो राजन्स गतासुरथापतत्

sa vivindhyāya sakrodhaḥ samāhūya mahārathaḥ |
cikṣepa me suto rājansa gatāsurathāpatat

16.27

विविन्ध्यं निहृतं दृष्ट्वा तां च विक्षोभितां चमूम् ।
कामगेन स सौभेन साल्वः पुनरुपागमत्

vivindhyaṃ nihṛtaṃ dṛṣṭvā tāṃ ca vikṣobhitāṃ camūm |
kāmagena sa saubhena sālvaḥ punarupāgamat

16.28

ततो व्याकुलितं सर्वं द्वारकावासि तद्बलम् ।
दृष्ट्वा साल्वं महाबाहो सौभस्थं पृथिवीगतम्

tato vyākulitaṃ sarvaṃ dvārakāvāsi tadbalam |
dṛṣṭvā sālvaṃ mahābāho saubhasthaṃ pṛthivīgatam

16.29

ततो निर्याय कौरव्य अवस्थाप्य च तद्बलम् ।
आनर्तानां महाराज प्रद्युम्नो वाक्यमब्रवीत्

tato niryāya kauravya avasthāpya ca tadbalam |
ānartānāṃ mahārāja pradyumno vākyamabravīt

16.30

सर्वे भवन्तस्तिष्ठन्तु सर्वे पश्यन्तु मां युधि ।
निवारयन्तं संग्रामे बलात्सौभं सराजकम्

sarve bhavantastiṣṭhantu sarve paśyantu māṃ yudhi |
nivārayantaṃ saṃgrāme balātsaubhaṃ sarājakam

16.31

अयं सौभपतेः सेनामायसैर्भुजगैरिव ।
धनुर्भुजविनिर्मुक्तैर्नाशयम्यद्य यादवाः

ayaṃ saubhapateḥ senāmāyasairbhujagairiva |
dhanurbhujavinirmuktairnāśayamyadya yādavāḥ

16.32

आश्वसध्वं न भीः कार्या सौभराडद्य नश्यति ।
मयाऽभिपन्नो दुष्टात्मा ससौभो विनशिष्यति

āśvasadhvaṃ na bhīḥ kāryā saubharāḍadya naśyati |
mayā'bhipanno duṣṭātmā sasaubho vinaśiṣyati

16.33

एवं ब्रुवति संहृष्टे प्रद्युम्ने पाण्डुनन्दन ।
धिष्टितं तद्बलं द्वारि युयुधे च यथासुखम्

evaṃ bruvati saṃhṛṣṭe pradyumne pāṇḍunandana |
dhiṣṭitaṃ tadbalaṃ dvāri yuyudhe ca yathāsukham

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)