अध्याय 154: क्रोधवश राक्षसों ने भीम को टोका

स गत्वानलिनीं रम्यां राक्षसैरभिरक्षिताम् ।
कैलासशिरे रम्ये ददर्श शुभकानने

sa gatvānalinīṃ ramyāṃ rākṣasairabhirakṣitām |
kailāsaśire ramye dadarśa śubhakānane

कुबेरभुवनाभ्याशे जातां पर्वतनिर्झरैः ।
सुरम्यां विपुलच्छायां नानाद्रुमलताकुलाम्

kuberabhuvanābhyāśe jātāṃ parvatanirjharaiḥ |
suramyāṃ vipulacchāyāṃ nānādrumalatākulām

हरिताम्बुजसंछन्नां दिव्यां कनकपुष्कराम् ।
नानापक्षिजनाकीर्णां सूपतीर्थामकर्दमाम्

haritāmbujasaṃchannāṃ divyāṃ kanakapuṣkarām |
nānāpakṣijanākīrṇāṃ sūpatīrthāmakardamām

अतीव रम्यां सुजलां जातां पर्वतसानुषु ।
विचित्रभूतां लोकस्य शुभामद्भुतदर्शनाम्

atīva ramyāṃ sujalāṃ jātāṃ parvatasānuṣu |
vicitrabhūtāṃ lokasya śubhāmadbhutadarśanām

तत्रामृतरसं शीतं लघु कुन्तीसुतः शुभम् ।
ददर्शविमलं तोयं पिबंश्च बहु पाण्डवः

tatrāmṛtarasaṃ śītaṃ laghu kuntīsutaḥ śubham |
dadarśavimalaṃ toyaṃ pibaṃśca bahu pāṇḍavaḥ

तां तु कपुष्करिणीं रम्यां दिव्यसौगन्धिकावृताम् ।
जातरूपमयैः पद्मैश्छन्नां परमगन्धिभिः

tāṃ tu kapuṣkariṇīṃ ramyāṃ divyasaugandhikāvṛtām |
jātarūpamayaiḥ padmaiśchannāṃ paramagandhibhiḥ

वैडूर्यवरनालैश्च बहुचित्रैर्मनोरमैः ।
हंसकारण्डवोद्धूतैः सृजद्भिरमलं रजः

vaiḍūryavaranālaiśca bahucitrairmanoramaiḥ |
haṃsakāraṇḍavoddhūtaiḥ sṛjadbhiramalaṃ rajaḥ

आक्रीडं राजराजस् कुबेरस्य महात्मनः ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च देवैश्च परमार्चिताम्

ākrīḍaṃ rājarājas kuberasya mahātmanaḥ |
gandharvairapsarobhiśca devaiśca paramārcitām

सेवितामृषिभिर्दिव्यैर्यक्षैः किंपुरुषैस्तथा ।
राक्षसैः किंनरैश्चापि गुप्तां वैश्रवणेन च

sevitāmṛṣibhirdivyairyakṣaiḥ kiṃpuruṣaistathā |
rākṣasaiḥ kiṃnaraiścāpi guptāṃ vaiśravaṇena ca

तां च दृष्ट्वैव कौन्तेयो भीमसेनो महाहलः ।
बभूव परमप्रीतो दिव्यंप्रेक्ष्य सरो महत्

tāṃ ca dṛṣṭvaiva kaunteyo bhīmaseno mahāhalaḥ |
babhūva paramaprīto divyaṃprekṣya saro mahat

तच्च क्रोवशा नाम राक्षसा राजशासनात् ।
रक्षन्ति शतसाहस्राश्चित्रायुधपरिच्छदाः

tacca krovaśā nāma rākṣasā rājaśāsanāt |
rakṣanti śatasāhasrāścitrāyudhaparicchadāḥ

ते तु दृष्ट्वैव कौन्तेयमजिनैः परिवारितम् ।
रुक्माङ्गदधरं वीरं भीमं भीमपराक्रमम्

te tu dṛṣṭvaiva kaunteyamajinaiḥ parivāritam |
rukmāṅgadadharaṃ vīraṃ bhīmaṃ bhīmaparākramam

सायुधं बद्धनिस्त्रिंशमशङ्कितमरिंदमम् ।
पुष्करप्सुमुपायान्तमन्योन्यमभिचुक्रुशुः

sāyudhaṃ baddhanistriṃśamaśaṅkitamariṃdamam |
puṣkarapsumupāyāntamanyonyamabhicukruśuḥ

अयं पुरुषशार्दूलः सायुधोऽजिनसंवृतः ।
यच्चिकीर्षुरिह प्राप्तस्तत्संप्रष्टुमिहार्हथ

ayaṃ puruṣaśārdūlaḥ sāyudho'jinasaṃvṛtaḥ |
yaccikīrṣuriha prāptastatsaṃpraṣṭumihārhatha

ततः सर्वे महाबाहुं समासाद्यवृकोदरम् ।
तेजोयुक्तमपृच्छन्त कस्त्वमाख्यातुमर्हसि

tataḥ sarve mahābāhuṃ samāsādyavṛkodaram |
tejoyuktamapṛcchanta kastvamākhyātumarhasi

मुनिवेषधरश्चैव सायुधश्चैव लक्ष्यसे ।
यदर्थमाभिसंप्राप्तस्तदाचक्ष्यमहामते

muniveṣadharaścaiva sāyudhaścaiva lakṣyase |
yadarthamābhisaṃprāptastadācakṣyamahāmate